Τρίτη, 20 Ιουνίου 2017

Ευδοκία Σταυρίδου, ΚΑΠΟΤΕ ΣΤΗ ΜΥΤΙΛΗΝΗ

                                  Κάποτε Στη Μυτιλήνη,  Ευδοκία Σταυρίδου
                                       Είδος :Aiσθηματικό
                                        Βαθμολογία: 6,5/10
Εκδόσεις Ωκεανός
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΩΚΕΑΝΟΣ
Σελίδες 464

Η Ευδοκία Σταυρίδου συστήνεται στο κοινό με ένα καταιγιστικό αίσθηματικό βιβλίο που δεν μπορεί να χαρακτηριστεί "μυθιστόρημα" αφού η ιστορία του συνέβη πραγματικά και συντάραξε συθέμελα την τοπική νησιωτική κοινωνία!
Πού;Μα... "Κάποτε Στη Μυτιλήνη"...

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Τέλη δεκαετίας του 50...
Η νεαρή πάμφτωχη Νίνα, χρόνια θύμα μιας οικογενειακής τραγωδίας, βλέπει τη ζωή της να αλλάζει όταν μια παγωμένη νύχτα , την ώρα της πιο βαθιάς απελπισίας , μπαίνει απροσδόκητα στη ζωή της ο 40χρονος Νικήτας- κι ένα θυελλώδες πάθος σαρώνει τη ζωή και την ύπαρξή τους ολόκληρη.
             Δυστυχώς θα κληθούν να αντιμετωπίσουν ένα αδυσώπητο τίμημα καθώς ο Νικήτας είναι μεγαλοκτηματίας, με σημαίνουσα θέση στην τοπική κοινωνία, και παντρεμένος!
Παραστάτες πιστοί οι βιοπαλαιστές φίλοι της Νίνας η Μαρίκα και ο Ιγνάτης, ενώ μια απροσδόκητη παρουσία θα δώσει άλλη τροπή στα πράγματα. 
             Η ιστορία θα εξελιχθεί με όρους Αρχαίας Τραγωδίας και οι δυο ερωτευμένοι μετά τη μεγάλη τους "ύβρη" προσδοκούν τις "Ερινύες να μετατραπούν σε Ευμενίδες".


ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Ένας τίτλος που παραπέμπει σε ένα γλυκό νοσταλγικό παραμύθι και αρπάζει τις ονειροπόλες ψυχές κατευθείαν στις σελίδες ενός έρωτα ο οποίος όμως σύντομα θα αποκαλύψει το σκληρό του πρόσωπο...
Το "Κάποτε Στη Μυτιλήνη"  αποτελει μια δυνατή αισθηματική ιστορία,που κρατά το ενδιαφέρον του αναγνώστη και κομίζει ένα ατόφιο πάθος, από εκείνα που λαβώνουν καρδιές και σημαδεύουν ζωές...
Αν και το σχεδόν παραμυθιακό εξώφυλλο , με τα εξαίσια ζωηρά χρώματα, υποβάλλει μια ρομαντική ατμόσφαιρα, στην  πραγματικότητα το δράμα που εκτυλίσσεται  δεν αφήνει περιθώριο να αναπτυχθεί για πολύ το "όνειρο...
                 Σίγουρα δεν πρόκειται για κάποια καινοτόμα ιστορία, καθώς στο "Κάποτε Στη Μυτιλήνη", συναντάμε γνώριμα τοπία μεταπολεμικής φτώχειας που μάστιζε την χώρα, συναντάμε έναν μέθυσο οικογενειάρχη που διαλύει το σπιτικό του, ενώ κυριαρχέι το μοτίβο ενός απαγορευμένου έρωτα:
O  δεσμός του ισχυρού άντρα με μια ανίσχυρη φτωχή -αλλά πανέμορφη- κοπέλα.
Ένας δεσμός υπόλογος στον κοινωνικό περίγυρο και στους άγραφους ηθικούς νόμους που καταπάτησε με τη δύναμη του ενστίκτου!
Ο κτηματίας Νικήτας,λοιπόν, ανάμεσα στο καθήκον προς την (αναμενόμενα νευρικη) σύζυγό του και στην απελπισμένη επιθυμία του να κρατήσει δια παντός την αγαπημένη του, την ορφανή Νίνα, κοντά του.
Ένα μωρό και μια ανόσια συμφωνία, που τελικά επιτείνει τα προβλήματα, με μια γενναία επιλογή να δίνει την τελική λύση.
            Μια τυπική ρομαντική ιστορία, λοιπόν, με έντονα δραματικά στοιχεία- οικεία ίσως, μα που πάντα διατηρούν τη δυναμική τους...
Κεντρικά πρόσωπα, που παρουσιάζονται εύστοχα χωρίς εξιδανικεύσεις ,με αδυναμίες κι ελαττώματα αναγνωρίσιμα σε καθέναν από μας, όπως κι αν στεκόμαστε στιος επιλογές τους...  
              Η εξέλιξη της ιστορίας παρέχει σίγουρα τα συστατικά ενός πολυπρόσωπου δυνατού αναγνώσματος κοινωνικών προεκτάσεων και θα είχε δώσει ένα όμορφο βιβλίο αν είχε γίνει καλύτερη διαχείριση στον τρόπο παρουσίασής του.
           Δυστυχώς έχουμε μια γραφή πρωτόλεια και ανώριμη, με λεξιλογική πενία που παραθέτει τα γεγονότα με μια αφελή προφορικότητα, που δεν επιτρέπει στους χαρακτηρες να αναδειχθούν και να αναπτύξουν μια δική τους γοητεία ενώ πολλοί θα προσφέρονταν να προσδώσουν ιδιαίτερες πινελιές στο βιβλίο.(η σύζυγος Αγγέλα, οι γιοι του Νικήτα κι η περιπέτειά τους).
Φωτεινή εξαίρεση οι φιγούρες των δυο φίλων ,της Μαρίκας και του Ιγνάτη.
Αντίθετα το βιβλίο αναλίσκεται κατα ένα μεγάλο μέρος, σε περιττές λεπτομέρειες και διαλόγους χωρίς λόγο ύπαρξης σε ένα μυθιστορηματικό κείμενο.
Δεν υπάρχει δηλαδή το απαραίτητο λουστράρισμα που θα απογείωνε την εκρηκτική "πρώτη ύλη" σε ένα βιβλίο συγκρούσεων και συναισθηματικών εντάσεων που θα ταξίδευαν τον αναγνώστη και που τώρα πνίγονται μέσα από την ξερή καταγραφή, φλερτάροντας με άχαρα κλισέ. 
            Ωστόσο, παρκάμπτοντας τα εκφραστικά κι αφηγηματικά αυτά μειονεκτήματα, κρατάμε γραφικές εικόνες της Μυτιλήνης και των παλιών αρχοντικών, ενώ καταλήγουμε σε μια άκρως διδακτική ιστορία, που αντιπαραβάλλει τον παραμορφωτικό φακό του ερωτικού πάθους με τον αδυσώπητο καθρέφτη της πραγματικότητας.
Η συγγραφέας πειστικά αποδεικνύει πως ο έρωτας με έναν παντρεμένο άνθρωπο θυμίζει "παλάτι πάνω στην άμμο" - ασταθές κι επιρρεπές στο πρωτο φύσημα του ανέμου.
         Το Κάποτε Στη Μυτιλήνη ξετυλίγει με τον πιο αληθοφανή τρόπο το πώς η ζωή μιας κοπέλας μπορεί να γκρεμιστέι αν αφεθεί στην ψευδαίσθηση ότι "μπορει να χτιστεί μια ευτυχια στα συντρίμμια μιας άλλης οικογένειας".
            Ένας παντρεμένος άντρας μπορεί να παρασυρθεί από τον πόθο, αλλά η λύση τέτοιων καταστάσεων σπανίως μπορεί να είναι "αναίμακτη" κι ανώδυνη για κείνη που θα γίνει το τρίτο πρόσωπο...
Κι ένας φαύλος κύκλος ξεκινά...Πού θα οδηγηήσει τη Νίνα και τον Νικήτα;
Το δίδαγμα οικείο αλλά ανεκτίμητο, μέσα από έναν έρωτα, που δύσκολα αφήνει κάποιον ασυγκίνητο- ειδικά αν αναλογιστούμε και  την αξιοπρέπεια που διαπνέει την ηρωίδα μέσα από την κατακραυγή και το ίδιο της το πάθος...
             Ας αφήσουμε τη φαντασία μας να ανέβει στο άλογο του Νικήτα και να διατρέξει τους ελαιώνες της Μυτιλήνης αγναντεύοντας την ομορφιά μιας πολιτείας που κρύβει κι εκείνη μυστικά ... 


2 σχόλια:

  1. Ευδοκία Σταυρίδου21 Νοεμβρίου 2017 - 1:33 π.μ.

    Καλημέρα σας! Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την κριτική σας! Είναι πολύ βοηθητική και θα την λάβω σοβαρά υπ' όψιν μου, ώστε να μην επαναλάβω τα ίδια λάθη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλησπερα σας...Καλη κ ομορφη χρονια με υγεια κα αγαπη!!!!Ειμαι η ΕΛΛΗ με το ιστολογιο στον ΑΣΤΕΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ...
    Το καλοκαιρι εκανα μια κριτικη παρουσιαση στο βιβλιο σας, με μια ματια γεματη αγαπη αλλα κ αυστηροτητα ,επισημαινοντας με ειλικρινεια στο κοινο τα δυνατα σημεια αλλα κι οσα θεωρησα αδυναμιες,διοτι παντα θελω να ειμαι ειλικρινης προς τον αναγνωστη ωστε να παραμενω αξιοπιστη...
    Σημερα ειδα το σχολιο σας κ ηταν τιμη μου.
    Το σχολιο σας ηταν μια υπεροχη εκπληξη για εμενα-απο εκεινες που κανουν τους ανθρωπους να ξεχωριζουν για το ηθος τους αναμεσα σε αλλους......
    Θελω να σας εξαρω για το ηθος σας να δεχθειτε την ματια μου με τοση ευγενεια κι αρχοντια!!Το σχολιο σας εσταζε γλυκα και αγαπη στο βιβλιο πραγμα που δειχνει τη φιλοπονια σας κ την αυθεντικη σας αγαπη στη Λογοτεχνια ως επιθυμια να προσφερετε σε αυτην!
    Ευχαριστω για την κατανοηση σας προς τις σιγουρα εντιμες και αγαθες προθεσεις μου.Ειναι δυσκολη η θεση καποιου που επιχειρει μια κριτικη παρουσιαση, γιατι ενιοτε γινεται διαμεσολαβητης αναμεσα στο κοινο κ ενα εργο!
    Οφειλει να εχει ενσυναισθηση προς το μερακι κ τις "ωδινες" του δημιουργου αλλα και αντικειμενικοτητα,αλλιως θα γινει κολακας.
    Σιγουρα κανεις δεν κατεχει το αλαθητο ή την απολυτη αληθεια-γι αυτο καθε επισημανση πρεπει να ειναι καλα τεκμηριωμενη.Ειμαι της αρχης πως οφειλουμε να ειμαστε γενναιοδωροι στο θετικο που βλεπουμε κ προσεκτικοι στις αρνητικες επισημανσεις αλλα οχι υποκριτες.
    Πρεπει παντως να επισημανω ενα ευχαριστο γεγονος:
    Το καλοκαιρι ,το αρθρο αυτο αλλα και το βιβλιο σας εγινε αναρπαστο αναμεσα σε καποιους γνωστους μου που εμπλεκονται με τη Μυτιληνη...Δημοσιευσαν το αρθρο στο προφιλ τους κ αλυσιδωτα το προτειναν σε αλλους Μυτιληνιους- σε μια ομορφη αλυσιδα...Συγχαρτητηρια λοιπον για αυτο το πρωτο -πετυχημενο βημα στον χωρο του Βιβλιου ,τη φιλικη διαθεση και την ελλειψη ναρκισσισμου.
    Περιμενω με αγωνια το επομενο εργο κ ειμαι βεβαιη πως θα εχουν πολλαπλασιαστει οι θετικες πλευρες αφου υπαρχει καλη πρωτη υλη ετσι κι αλλιως.
    Ευχαριστω για την ομορφη επικοινωνια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή