Ελένη Φωτίου, Ο Λύχνος Της Ανατολής

                                                                   Ελένη Φωτίου, Ο Λύχνος Της Ανατολής
                                            
                                              Είδος: Εποχής
                                           Βαθμολογία: 10/10!

                                         

   Μπορεί ένα όμορφο μυθιστόρημα εποχής να συνταράξει όλη σου την κοσμοθεωρία και να σε στρέψει στο πραγματικό νόημα της ζωής; Μιλώντας για το νέο βιβλίο της Ελένης Φωτίου, που κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2015 η απάντηση είναι πως ναι!
         Πρόκειται για το μυθιστόρημα εποχής ο "Λύχνος Της Ανατολής", ένα υπέροχο ταξίδι στη σαγηνευτική Αλεξάνδρεια του 20ου αιώνα και στο μεγαλείο της ανιδιοτελούς Προσφοράς...
        Ένα βιβλίο που έρχεται να μας υπενθυμίσει την παιδευτική αξία της Λογοτεχνίας, σε συνδυασμό με την αισθητική του λόγου και μια συναρπαστική μυθοπλασία.
Θεωρώ απαραίτητο να το γνωρίσει και οποιοσδήποτε ονειρεύεται να γίνει γιατρός!

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η Αίγυπτος, αρχές του 20ου αιώνα είναι ένα πολυεθνικό μωσαικό.
Παρά τις παροδικές εξάρσεις του ισλαμικής μισαλλοδοξίας, αποτελεί ένα φιλόξενο τόπο, όπου πολλοί αναζητούν μια νέα αρχή, όπως η χιωτική οικογένεια Δανέζη, η οποία πασχίζει να επουλώσει τις τρομερές πληγές της με παρηγοριά την στερνοκόρη της, τη γλυκιά Αγγελική.
Στην Αλεξάνδρεια, εκείνη την εποχή, γεννιέται ο μοναχογιός της επιφανούς οικογένειας Κομνηνού.
               Ένα τραγικό γεγονός ανατρέπει το πλουσιοπάροχο μέλλλον του, ρίχνοντάς τον στην ενδεία.
            Στην εξαθλίωση και στην Απώλεια, ο Πέτρος θα αντιτάξει μια αστείρευτη θέληση για τη ζωή και με σύμμαχο την απροσδόκητη ανθρωπιά κ τις διδαχές του γλυκύτατου παππού Μάρκελλου, θα δρομολογήσει τα μεγάλα του όνειρα και να ακολουθήσει την οδό της Προσφοράς.
           Στα 30 του του είναι ήδη ένας διαπρεπής γιατρός, που χαίρει καθολικής εκτίμησης, καθώς περιθάλπτει ασθενείς από όλο το φάσμα της αιγυπτιακής κοινωνίας.
Από τα χέρια του θα περάσουν μέλη της βασιλικής οικογένειας, ταξιδιώτες, επιχειρηματίες, φελάχους και επαίτες-και όλοι θα βρουν τη σπλαχνική πόρτα του ανοιχτή.
           Παρ'όλη την καταξίωση, όμως ο Πέτρος Κομνηνός πάντα θα αποζητά τον έρωτα των παιδικών του χρόνων, που ήταν κίνητρο κι έμπνευση στο δύσβατο αγώνα του.
Θα καταφέρει να ξαναβρεί την αγαπημένη φιγούρα;
Κι όταν το αποτρόπαιο χθες επιστρέψει απροσδόκητα, θα κατορθώσει ο Πέτρος να διατηρήσει την συνείδησή του ακέραιη;

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Ο "Λύχνος Της Ανατολής" αποτελεί ένα βαθιά συγκινητικό μυθιστόρημα εποχής, με πολλαπλά κοινωνικά μηνύματα.
Από τα πιο ξεχωριστά βιβλία που διάβασα ποτέ - από 'κείνα που σε συνοδεύουν μια ζωή...
Μια συναρπαστική ιστορία κατάφορτη με ενδιαφέροντες χαρακτήρες και μια ευρύτατη κλίμακα συναισθημάτων- από τον δυνατό έρωτα μέχρι τη φιλαλληλία και το μίσος.
         Αφήγηση στρωτή με ελάχιστα χρονικά πισωγυρίσματα, που στηρίζουν την εξέλιξη των πραγμάτων. 
        Εκείνο που καθιστά το βιβλίο αυτό αλησμόνητο όμως, είναι πως παράλληλα με το συναρπαστικό μύθο του, έρχεται να κομίσει διδάγματα, που παρηγορούν κι αναμορφώνουν την ψυχή. 
Το βιβλίο της Ελένης Φωτίου είναι πραγματικά ένας "λύχνος χάρτινος" που φωτοβολεί ιστορική γνώση, δυνατά συναισθηματά κι ωραία,ξεχασμένα ιδανικά. 
Προπάντων, το βιβλίο διαλαλεί μια αυθεντική πίστη στον Άνθρωπο, τον οποίο ανυψώνει ξανά εκεί που του αξίζει.
                     Μέσα από τις σελίδες του "Λύχνου Της Ανατολής" σεργιανούμε στην μαυλιστική Αίγυπτο των αντιθέσεων, των χρωμάτων και των γεύσεων.
Περιπλανιόμαστε σε πολυτελείς επάύλεις, συνοικίες επαιτών, χωριά φελάχων.
       Το βιβλίο μας συστήνει μια Αλεξάνδρεια λίκνο του Πολιτισμού και των πολιτικών παθών, παρακολουθώντας την πορεία της ακμάζουσας παροικίας των Ελλήνων Αιγυπτιωτών,από τις αρχές του αιώνα, στον Β Παγκόσμιο Πόλεμο, μέχρι τη βίαιη εκρίζωσή τους στα 1966.
            Σαν θεματολογία ο "Λύχνος της Ανατολής" παραπέμπει στην εξαιρετική ηθογραφία της Ευγενίας Φακίνου "Έρως-Θέρος -Πόλεμος", υπερτερώντας όμως  σε εξελίξεις, συναισθηματικό βάθος και ηθικό διαμέτρημα!

...Γιατί ,πρωτίστως, ο Λύχνος της Ανατολής είναι το οδοιπορικό ενός χαρισματικού γιατρού, που από την εξαθλίωση έφτασε στο όνειρό του και μετουσιώσε το προσωπικό του δράμα σε συμπόνια.
              Ανάγλυφα σκιαγραφείται το πλέγμα των αξιών που σφυρηλάτησαν έναν αδαμάντινο,ανθεκτικό χαρακτήρα, μετατρέποντας ένα ορφανεμένο αγόρι στον "Αλβέρτο Σβάιτσερ της Ανατολής"!
Όπως ακριβώς κι ο Αλσατός θεολόγος και γιατρός, που γνωρίσαμε και στη βιογραφία από τον Τάσο Αθανασιάδη, έτσι κι ο Πέτρος Κομνηνός της Ελένης Φωτίου καταδύθηκε στη Γνώση και την επέστρεψε ως προσφορά στον πλησίον- φίλο ή εχθρό.
      Έχοντας το πνεύμα μπολιασμένο καλοσύνη, ο Πέτρος απέδειξε αυτό που κήρυττε ο Αριστοτέλης κ υπερθεμάτιζε ο Γκάντι.
Ότι "Επιστήμη χωρίς ανθρωπιά,δεν είναι σοφία αλλά επιζήμια ραδιουργία για την κοινωνία."Έτσι η δοτικότητα του Πέτρου ήταν που ανέδειξε το μεγαλείο του πνεύματος, τροφοδοτώντας τη φιλοπονία του και την άοκνη προσφορά του. 

Ένας ανάργυρος γιατρός, λοιπόν,σαν τους Αγίους Κοσμά & Δαμιανό της ορθόδοξης παράδοσης, που είναι στο κείμενο διάχυτη ως Πίστη, χαρά κι έμπνευση για ωραία έργα.

Παράλληλα, κι ένας ερωτευμένος άντρας που αναζητά τη χαμένη του αγαπημένη με την αγωνία του "Ορφέα" κάνοντας τα χαρίσματά  του όχημα να της προσφέρει έναν ακόμη λαμπρότερο "προσκυνητή της αγάπης της"...

Ένα άλλο στοιχείο που προβάλλει έντονα στο βιβλίο είναι η οικογένεια ως καταφύγιο και ως "πολλαπλασιαστής της αγάπης" που από τον στενό της πυρήνα διαχέεται κι απαλύνει τις πληγές των γύρω- απάγκιο για το κοινωνικό σύνολο...

Αυτή είναι η πορεία του Πέτρου, που θα διαβάσετε στον "Λύχνο της Ανατολής" να γίνεται ο ίδιος ένα θαύμα, ένας ζωντανός "Φάρος της Αλεξάνδρειας" για όλους μας...
        Ένας νικητής- όχι γιατί δεν αντιμετώπισε δυσκολίες κι αποτυχίες, αλλά γιατί κατόρθωσε να κάνει τον εαυτό του Πρόσφορο στην Ανάγκη, κατατροπώνοντας έτσι το "Κτήνος", που μας φυλακίζει στη μοναξιά του χρησιμοθηρικού Εγωισμού, πυροδοτώντας τα δεινά μας- είτε στον μικρόκοσμο των διαπροσωπικών σχέσεων είτε στο μακροεπίπεδο της Πολιτικής.
             Το πιο ηχηρό μήνυμα είναι πως κάθε άνθρωπος κυοφορεί μέσα του το θαύμα, αρκεί να πορευτεί αγόγγυστα με συνοδοιπόρους την πίστη και την εργατικότητα...Αρκεί να μη "σπαταλά την ύπαρξή του" όπως προειδοποιεί κι ο Αλεξανδρινός Καβάφης- βουβός συμπαραστάτης του ήρωά μας...
Ο "Λύχνος της Ανατολής" κόντρα στην κερδοσκοπιά της εποχής μας με το χρήμα να μετρά την ευτυχία μας, διδάσκει εξαίσια τον αστείρευτο πλούτο των δοτικών χεριών...

Με χαρά πληροφορήθηκα στο επίμετρο ότι η ιστορία του Πέτρου βασίζεται σε πραγματικό πρόσωπο, τον πατέρα της συγγραφέως, που συνόψισε την κοσμοθεωρία του στο βιβλίο του "Ο Γιατρός Στην Κοινωνία".
Ευχαριστώ την Ελένη Φωτίου λοιπόν, που συνέπτυξε αυτήν την ανεκτίμητη κληρονομιά σε αυτό το σπουδαίο μυθιστόρημα, προσφέροντας μας με τόσο απλό κι απολαυστικό τρόπο  μια πολύτιμη παρακαταθήκη.

Σε εποχές υλιστικές και αποπροσανατολισμένες, σαν τη δική μας τέτοια βιβλία σηματοδοτούν ένα φως μες στο σκοτάδι και μας ωθούν να επαναπροσδιορίσουμε τις αξίες μας προς το μεγάλο, το ξεχασμένο διακύβευμα:Τον ίδιο τον Άνθρωπο!
  Αφήστε αυτόν τον "Λύχνο Της Ανατολής" να σας ταξιδέψει με το κρυμμένο "παραμύθι" του, φωτίζοντας τις καρδιές σας με την ζεστή του ακτινοβολία!
Ένα βιβλίο που δε θα το ξεχάσετε ποτέ...

Συγγραφέας: "Φωτίου Ελένη"

Η Ελένη Φωτίου γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Ο πατέρας της υπήρξε από τους σημαντικότερους γιατρούς της Αλεξάνδρειας. Σπούδασε τοπογράφος και μιλάει τρεις γλώσσες. Εκπαιδεύτηκε στις δημόσιες σχέσεις και στην επικοινωνία. Εργάστηκε στην Ολυμπιακή Αεροπορία ως ιπτάμενη συνοδός. Ασχολείται με τη στιχουργική και τη ζωγραφική, ειδικά την αγιογραφία. Περνάει τα καλοκαίρια της στα Κύθηρα, στο μαγευτικό κόλπο του Αυλαίμωνα. Ασχολείται με την τουριστική βιομηχανία, ενώ πάντα συνεχίζει να γράφει. Έχει δύο παιδιά. Από τις Εκδόσεις Λιβάνη κυκλοφορεί επίσης το βιβλίο της ...Και το Όνομα Αυτής Μυρτώ.

Βιβλιογραφία

…και το όνομα αυτής Μυρτώ... …και το όνομα αυτής Μυρτώ... (ψηφιακό βιβλίο) Ο λύχνος της Ανατολής Ο λύχνος της Ανατολής (ψηφιακό βιβλίο)

Σπύρος Πετρουλάκης Η EΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ

                                                             Η Εξομόλογηση ,Σπύρος Πετρουλάκης 
                                                Είδος: Κοινωνικό Δράμα
                                               Βαθμολογία: 8/10

Φετος, το 2015, ο Σπύρος Πετρουλάκης ,που τόσο αγαπήθηκε από το "Το Παράθυρο Της Νεφέλης", επέστρεψε πιο ώριμος από ποτέ με ένα δυνατό κοινωνικό μυθιστόρημα, την "Εξομολόγηση" από τις Εκδόσεις Μίνωα.

Το 2015, ο Σπύρος Πετρουλάκης ,που τόσο αγαπήθηκε από το "Το Παράθυρο Της Νεφέλης", επέστρεψε πιο ώριμος από ποτέ με ένα δυνατό κοινωνικό μυθιστόρημα, την "Εξομολόγηση" από τις Εκδόσεις Μίνωα.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Ο πατέρας Θεόφιλος,στο κατώφλι της ανέλιξης στην ιεραρχία της Εκκλησίας, καλείται να συντροφεύσει την Ηγουμένη Μαρκέλλα,από ένα μοναστήρι της Κόνιτσας, στις τελευταίες της στιγμές και να απαλύνει την ψυχή της με το πανόσιο Μυστήριο της Εξομολόγησης.
      Κατά τη διάρκεια των εκμυστηρεύσεων της "ενώπιον της θείας δικαιοσύνης", η Ηγουμένη Μαρκέλλα μας συστήνει την Ελένη Νάτσου που ξεκινά τη δύσβατη πορεία της από την Κωνσταντινούπολη του 1928.
      Μεγαλωμένη σαν πριγκίπισσα, πλαισιωμένη από τους στοργικούς γονείς και τον τρυφερό της αδελφό,τον Ηλία, η Ελένη θα μοιράζει την  καρδιά της στις φίλες της και το πιάνο με τις ουράνιες μελωδίες ,ώσπου ένα βίαιο "χτύπημα" της μοίρας θα σωριάσει τον κόσμο της σε ερείπια.
           Στα χέρια μιας μοχθηρής θείας πλεόν, η Ελένη θα γνωρίσει την πιο απάνθρωπη όψη της ζωής, υποφέροντας ανείπωτα μαρτύρια με παραστάτες σιωπηλούς και ανεπαρκείς.
          Τα βήματά της θα την οδηγήσουν, μετά από πολλές περιπέτειες, στην ορεινή Ήπειρο, όπου θα συναντήσει τη θηριωδία του Ανθρώπου στην πιο νοσηρή της έκφανση, διαγράφοντας μια αιματοβαμμένη διαδρομή,όπου ανάμεσα στα αγκάθια θα ξεπροβάλλει δειλά ο ανθός του έρωτα.
        Όμως η Μοίρα έχει προγράψει την πορεία της Ελένης και την έχει τάξει σε έναν δρόμο Λύτρωσης και Προσφοράς,στο όνομα της μοναδικής της παραστάτιδας ,της Στοργικής Μάνας Του Κόσμου. 
...Ύστερα από αυτήν την Εξομόλογηση κανένας  δε θα είναι ίδιος, ενώ ο πατέρας Θεόφιλος θα συνειδητοποιήσει ότι ανώτερο αξίωμα στον κόσμο αυτόν είναι ο τίτλος του αληθινού Ανθρώπου. 


ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Ο Σπύρος Πετρουλάκης αυτή τη φορά επανήλθε με ένα εξαιρετικό μυθιστόρημα, έχοντας διανύσει μια τεράστια λογοτεχνική "απόσταση" από το πρώτο του- υπέροχο- μυθιστόρημα (Το Παράθυρο της Νεφέλης).       
Η "Εξομολόγηση" συνιστά ένα πραγματικά ώριμο βιβλίο με ισχυρό συγκινησιακό φορτίο, καλά αναλυμένους χαρακτήρες και μια πλοκή ανατρεπτική, που συγκινεί την ψυχή του αναγνώστη ως τα τρίσβαθα!
     Ένα βιβλίο, με διάχυτη την κατάνυξη, ένα βιβλίο που θυμίζει συναξάρι και με αυτήν την ευλάβεια το διαβάζεις!
     Ένα βιβλίο αφοπλιστικό, που σε αφήνει άναυδο, μέχρι την τελευταία του σελίδα, επιφυλάσσοντας σε κάθε του κεφάλαιο και μια νέα "έκπληξη".
     Παρά τον καταιγισμό των εξελίξεων όμως και τα σοκαριστικά του, κάθετι προβάλλει πλήρως τεκμηριωμένο διατηρώντας μια γοητευτική και συνάμα ανατριχιαστική αληθοφάνεια.
Σκηνοθετημένο άρτια, το βιβλίο με εύστοχες εναλλαγές ανάμεσα σε 3 διαφορετικά χρονικά επίπεδα, ισορροπεί σε μια σειρά αποκαλύψεων που γίνονται στην ορθή στιγμή κάθε φορά, ώστε να κρατούν κομμένη την ανάσα.
Αυτό το ξεχωριστό μυθιστόρημα συνιστά ανατομία του ανθρώπινου πόνου, διαπερνώντας την καρδιά σου για να την οδηγήσει παρέα με τους ήρωές του στην κάθαρση.       Η ηρωίδα του, γλυκύτατη και στωική,βλέπει το ψυχικό της κάλλος να γίνεται βορά στην ανθρώπινη κτηνωδία με κάθε δυνατό τρόπο, και από ανυποψίαστη παιδούλα ανδρώνεται  με απερίγραπτα μαρτύρια- σφάγιο στο ανθρώπινο μίσος που δε γνωρίζει μέτρο!
Ο ανθρώπινος σαδισμός αγγίζει την απόλυτη νοσηρότητα ρυπαίνοντας κάθετι στο άγγιγμά του, χτίζοντας σταδιακά μια αναπόδραστη "φυλακή" για την Ελένη.
       Το λυπηρό είναι πως το βιβλίο του Πετρουλάκη, πέρα από μια σπαρακτική βιογραφία, συνθέτει μια γνήσια τοιχογραφία των ηθών αρχες του 20ου αιώνα, σπαρμένη από τις αυθεντικές παθογένειες της ελληνικής επαρχίας, όπως αυτές μεγεθύνονται στον φακό της φρίκης.(Σε αυτό το πλαίσιο παρατηρούνται κάποιες υπερβολές που έφτασαν σε ενοχλητικό σημείο καποιες φορες, οπως η ευκολία μετακίνησης μιας κορασίδας απο την Πολη στην κακοτράχαλη Ήπειρο, τις πρώτες δεκαετίες του αιώνα- και με χαρακτηριστικότερη την αυτοτιμωρητικη αντίδραση της ηρωίδας, που στερειται ιατρικης βασης.)       
       Το σημαντικό όμως είναι οτι στο πρόσωπο της Ελένης αναδεικνύεται η δυσμενής θέση της γυναίκας στην προπολεμική και κατοχική Ελλάδα, με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο και με τις αρχετυπικές μορφές της Πεθεράς ,της Κουνιάδας ,του Φαλλοκράτη συγγενή στην ειδεχθέστερη εκδοχή τους.Ένας χορός από μαινάδες, χορός της κόλασης!
   Σε αντιδιαστολή , έρχεται ο ονειρικός καμβάς της φύσης να πλέξει εικόνες απρουπόθετης αγάπης για κάθε πλάσμα, φέρνοντας τον άνθρωπο πιο κοντα στον Χαμένο Παράδεισο και εν τέλει σε έναν Θεό παρηγορητή- στοργικό Πατέρα.
       Ο Σπύρος Πετρουλάκης συνθέτει με γλωσσική δεξιοτεχνία και πλούτο χρωμάτων,αρωμάτων, ήχων ειδυλλιακές εικόνες του φυσικού τοπίου,σκιαγραφώντας επίσης τη μακαριότητα της μοναστικής ζωής.Μέσα σε αυτά έρχονται σε εγγύτητα ο άνθρωπος και τα ζώα με τη θηριωδία του ανθρώπου να δικαιώνει τη νομοτελείακή επιθετικότητα των θηρίων...
Ένα άλλο στοιχείο,που εμπλουτίζει το έργο, είναι η μέθεξη της ηρωίδας με τη Μουσική.
Η Απώλεια αυτή αποδίδεται σε δύο ξεχωριστά στιγμιότυπα, με τρόπο εξαίσια ποιητικό και μεταφορικές εικόνες, που επιτείνουν την οδύνη.
 Κάτι άλλο άκρως ενδιαφέρον, είναι μια υπαινικτική επίκριση του κειμένου  προς την αρχομανία και τη φιλαργυρία μιας μερίδας του ιερατείου και η αναζήτηση του ορθού  προσανατολισμού της Εκκλησίας ,που είναι καταφύγιο και Φάρος-κι όχι πεδίο ναρκισσιστικών ανταγωνισμών.
                           Το βασικό κοινό της "Εξομολόγησης" με το αγαπημένο Παράθυρο είναι ο γυναικοκεντρικός τους χαρακτήρας.
Επιπροσθέτως έχουμε και το πάθος της Τέχνης (Ζωγραφική στο ένα, Μουσική στο άλλο).
     Εν αντιθέσει όμως με το "Παράθυρο",όπου υπερτονίζεται η φιλία κι ο αισθησιασμός, στην "Εξομολόγηση" ο έρωτας προσλαμβάνει μια διάσταση λυρική, τρυφερή σα βάλσαμο στην ψυχή της ηρωίδας και του ίδιου του αναγνώστη, θυμίζοντας την ομορφιά της ζωής!Το βιβλίο του Πετρουλάκη αναβλύζει την αυθεντική, χριστιανική  ταπείνωση, που καθιστά τον Πόνο αμόνι ηθικής ανάπλασης και ενσυνάισθησης προς τον κόσμο όλον, αναζητώντας παράλληλα μια αμείλικτη ενίοτε Δικαιοσύνη.
Μια σύγχρονη αγία,λοιπόν, μαζί και Τιμωρός της άκρατης ανομίας, που ακολουθεί έναν Γολγοθά αυτοκριτικής και Λύτρωσης , παρασέρνοντας κι άλλους στο πραγματικό νόημα της ζωής!
       Ένα βιβλίο, σα συναξάρι, που "επαναπατρίζεται" σε ξεχασμένους αξιακούς τόπους, και μας οδηγεί να αναζητήσουμε τον Άνθρωπο, που πλάστηκε για να ατενίζει τον Θεό...
Συγχαρητήρια στον Σπύρο Πετρουλάκη και μακαρι να συνεχισει- και να εξελιξει τον δρόμο που άνοιξε!

Κώστας Κρομμύδας, Μη Με Λησμόνει

                               Mη Με Λησμόνει, Κώστας Κρομμύδας

                                        Είδος: Αισθηματικό
                                        Βαθμολογία: 8,5/10

Ο Κώστας Κρομμύδας επανέρχεται, πιο ώριμος από ποτέ, με ένα δυνατό μυθιστόρημα ανατροπών και συγκινήσεων,βασισμένο σε αληθινή ιστορία, το "Μη Με Λησμόνει" από τις εκδόσεις Διόπτρα"

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Τέλη δεκαετίας του '70.
Σε ένα πορνείο των Ιωαννίνων λαμβάνει χώρα μια βάρβαρη απαγωγή...
                32 χρόνια μετά, ο φωτογράφος Κωνσταντίνος, απολαμβάνει μια ονειρική παράσταση και μαγνητίζεται από την αέρινη χορεύτρια με τα φλογισμένα μαλλιά.
             Η Πέρσα- στη δίνη του Χορού- προσπαθεί να απαλλαγεί από το παρελθόν της και να αφεθεί στο νέο της συναίσθημα με τον μυστηριώδη θεατή της...
             Την ίδια ώρα στο Παρίσι, μια ετοιμοθάνατη γυναίκα αναθυμάται μια θυελλώδη αγάπη, που τίποτα δεν την επισκίασε στην πολυτάραχη ζωή της, και παραδίδει μια διαθήκη που ανοίγει τους ασκούς του Αιόλου.
 Ο αινιγματικός, πράος Μιχαήλ ευλαβικός λειτουργός στο μοναστήρι της Αποκάλυψης, μεταφέρει ένα ιερό κειμήλιο, ανύποπτος για όσα θα σηματοδοτήσει το αναγκαστικό του ταξίδι...
Καθώς η διαδρομή από την Αθήνα ως το Παρίσι, περνά απ' τα Γιάννενα ως την Πάτμο και το Γαλαξίδι, ξετυλίγεται ένα χθες που συμπλέκει τις ζωές των ανθρώπων, φέρνοντας στην επιφάνεια μυστικά που πληγώνουν και ζητούν δικαίωση.
       Και το αποξηραμένο "μη με λησμόνει" ξεχασμένο σε κάποιες κιτρινισμένες σελίδες, δεν επιτρέπει στη λήθη, να δώσει άλλοθι σε κανέναν...

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ 
Ο Κώστας Κρομμύδας, που μπήκε δυναμικά στον χώρο της πεζογραφίας, μάς προσφέρει γι άλλη μια φορά ένα πολύ δυνατό και καλοδουλεμένο μυθιστόρημα, με πολλαπλές ανατροπές από την αρχή ως το τέλος, που δύσκολα το ξεχνάς.
       Στο "Μη Με Λησμόνει" το μυστήριο διασταυρώνεται με το καταιγιστικό συναίσθημα και την υπαρξιακή αγωνία ,για να δώσουν ένα αποτέλεσμα που ατενίζει την ανάδυση από τα προσωπικά σκοτάδια της μοναξιάς και του εφησυχασμού,στη Λύτρωση!
Μια Λύτρωση που δεν έρχεται ως νομοτελειακή λύση, αλλά συνιστά προσωπική κατάκτηση όσων αναμετρώνται θαρραλέα, με τις πληγές και τη συνείδησή τους...

Στο νέο αυτό βιβλίο του Κώστα Κρομμύδα συναντάμε όλα τα γνώριμα στοιχεία της γραφής του, σμιλεμένα στην τελειότερη ως τώρα εκδοχή τους.

Όπως στην Ογκρέσα, και πάλι ένας έντονα σημειολογικός τίτλος προδιαθέτει για την παρουσία μυστικών και βαθύτερων υποδηλώσεων, εξάπτοντας τη φαντασία μας.
O θρύλος που τον συνοδεύει αποτελεί μια αλληγορική προτύπωση της ιστορίας μας.
         
Η πλοκή, σφιχτοδεμένη, εξελίσσεται σε δυο χρονικά επίπεδα που εναλλάσσονται, μέχρι που τέμνονται καταληκτικά στις τελικές αποκαλύψεις του παρόντος.
            Όπως και στη "Ζωή Που Έλειπε", οι ήρωες του παρόντος γίνονται το όχημα να ξετυλιχθεί το χθες , ενώ η ιστορία από το παρελθόν φέρει βαρύτερο φορτίο και είναι πιο συναρπαστική από του παρόντος.
Αυτή η "απόκλιση" είναι μικρότερη στο Μη Με Λησμόνει από ό,τι στο πρώτο έργο του Κρομμύδα πάντως-γιατί και το "σήμερα" επιφυλάσσει απρόβλεπτες συγκινήσεις..
             Ποιος μπορεί όμως να ξεχάσει τον "ματωμένο" έρωτα της Λίμνης, που γεφύρωσε χάσματα ηθικά κι εθνικά ;

Ένα άλλο γνώριμο συστατικό στα έργα του Κώστα Κρομμύδα, που συναντάμε στο "Μη Με Λησμόνει" είναι η ερωτική παραφορά των ηρώων και το βάθος των δεσμών τους, που υπερβαίνουν τον χρόνο και τις αντιξοότητες- ακόμη κι όταν μένουν πρακτικά ατελέσφοροι. 
          Ο ερωτικός σπαραγμός να είναι έκδηλος σε πολλές "στιγμές" του βιβλίου, παράλληλα με έναν απενοχοποιημένο αισθησιασμό- την ηδυπάθεια της σάρκας...
      
Το σημείο που διαφοροποιεί το Μη Με λησμόνει του Κ.Κρομμύδα από τα προηγούμενα ,εξαίρετα μυθιστορήματά του, δίνοντάς του μια τεχνική υπεροχή, είναι η υποβλητικότητα του έργου.
              Με διείσδυση στα καίρια σημεία -κι όχι απλές περιγραφές τόπων και εικόνων- ο συγγραφέας συνθέτει ένα πραγματικά ατμοσφαιρικό έργο.
Το έργο παράλληλα με τον έρωτα εμπνέει και μια αβίαστη κατάνυξη μέσα από τον πιο ξεχωριστό χαρακτήρα, τον θεματοφύλακα των κειμηλίων,  Μιχαήλ.
       Η ασκητική φιγούρα του Μιχαήλ εμπνέει ιερό σέβας στον αναγνώστη καθώς  συνδυάζει τον αναχωρητισμό με το κοσμικό πάθος-χωρίς κανένα να αναιρεί την καθαρότητα της ψυχής του.Σε συνδυασμό με το φυσικό τοπίο της Πάτμου κι τα ιερά της κειμήλια μας μεταδίδει μια θρησκευτική ευλαβικότητα, που συνεπαίρνει τον αναγνώστη.

Η κορυφαία κατ' εμέ στιγμή του βιβλίου όμως, είναι η Παράσταση, που αλληγορικά συμπυκνώνει όλη την ιστορία του βιβλίου:
       Σε αυτό το αριστουργηματικό κομμάτι, ο Κρομμύδας περνά τη λεπτη διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στην καλή μυθιστοριογραφία και στην πραγματική Λογοτεχνία απογειώνοντας το έργο του.
             Ο αναγνώστης,λοιπόν, γίνεται θεατής-κοινωνός και βιώνει μια μοναδική μέθεξη με τα απώτατα επίπεδα της Τέχνης όσο αυτή γίνεται πλαστουργός νέων κόσμων και συνδιαλέγεται επί ίσοις όροις με την Αιωνιότητα κ το Απόλυτο, όπως μόνον ο Θάνατος και ο Έρωτας μπορούν...
            Οι φθόγγοι,λοιπόν, μετουσιώνονται μαγικά -κ μαγευτικά συνάμα-σε νότες κ μελωδίες που σε κατακλύζουν.
               Η επιβλητική  μουσική του Ραχμάνινοφ , θαρρείς κ ηχεί στα αυτιά σου -κι ας μην την έχεις ξανακούσει.
Η σύνθεση του Ρώσου μουσουργού σε κυριεύει και σε ταξιδεύει στο μυστηριακό τοπίο, όπου κυριαρχεί η σαγήνη του θανάτου.
Η ψυχή μας παρέα με την προεξάρχουσα του Χορού βυθίζεται στα αναπόδραστα νερά της Στύγας και παίρνει φωτιά από τα πύρινα μαλλιά της...
          Αξιοποιώντας ιδανικά τη λεκτική παλέτα ο Κώστας Κρομμύδας, ως άλλος...  Άρνολντ Μπάικλιν ιχνηλατεί με χρώματα άλλοτε ζοφερά, άλλοτε έντονα- τη Νησο των Νεκρών, όπου έχει τοποθετήσει και τους δικούς του ήρωες, να προσδοκούν, σαν τις ψυχές στο δαντικό "Καθαρτήριο", τη δική τους λύτρωση!
       Μια ιερουργία σχεδόν θρησκευτική, μια στιγμή κοσμογονίας και αριστοτελικής κάθαρσης που μόνο η Αληθινή Τέχνη μπορεί να προσφέρει κ ο Κώστας Κρομμύδας ως μύστης της μεταφέρει στους αμύητους "πιστούς"!

 .
 Ανακαλύψτε λοιπόν αυτή το μοναδικό βιβλίο του Κώστα Κρομμύδα με τις τόσο ιδιαίτερες στιγμές κι αφεθείτε σε ένα πολυεπίπεδο ταξίδι που μένει... αλησμόνητο!
           
Εγώ συγχαίρω ολόψυχα τον συγγραφέα κι εύχομαι να μας χαρίσει πολλές δυναμικές- αντίστοιχης αισθητικής εμπνεύσεις.

                                                             Ελισσάβετ Π. Δέδε



ΛΙΝΚΣ-Πληροφορίες

Άρνολντ Μπαίκλιν

ΚΑΘΑΡΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΔΑΝΤΗ (Β' Μερος της Θειας Κωμωδιας)

H αληθινή ιστορία της σύνθεσης του ΡΑΧΜΑΝΙΝΟΦ "Η Νησος των Νεκρων"

Μια από τις εκδοχές του πινακα :"Τeotteninsel"

Κατερίνα Γιατζόγλου, Η Τέχνη Της Χαράς, εκδ ΛΙΒΑΝΗ

                                     H Tέχνη της Χαράς,Κατερίνα Γιατζόγλου
                                
                                        Είδος: Ψυχολογία /Αυτοβοήθεια
                                       Bαθμολογία : 8/10                                

                                                              

ISBN13	9789601429571
Εκδότης	ΛΙΒΑΝΗΣ
Σειρά	ΠΟΙΚΙΛΑ ΘΕΜΑΤΑ
Χρονολογία Έκδοσης	Μάιος 2015
Αριθμός σελίδων	144
Διαστάσεις	21x14
Επιμέλεια	ΚΑΣΑΠΑΚΗ ΑΝΤΑ

Tιμή            Από 15.30e - 10.71


Μεγάλο ζητούμενο στη ζωή του ανθρώπου είναι η χαρά...
Μια πολυτραγουδισμένη έννοια-το βασικό γνώρισμα μιας ισορροπημένης παιδικής ηλικίας .
Η χαρά όμως μπορεί να προσλάβει πολλαπλές εκφάνσεις.
Μπορεί να συνιστά μια στιγμιαία έκρηξη θετικών συναισθημάτων, ευδαιμονία της στιγμής ή να πηγάσει από μια παροδική ευνοϊκή εξέλιξη.
Μπορεί να ταυτιστεί με την ξεγνοιασιά όπως την τραγούδησε ο Τουρνάς στο ..Τραγούδι "της" ή με την παρηγοριά των αισιόδοξων σκέψεων ,όπως την παρουσιάζει το γλυκό ελαφρολαικό με τη Γιοβάννα.

Ωστόσο, η χαρά είναι πάνω απ'όλα μια στάση ζωής πολύ βαθύτερη.
Στον ευαγγελικό,μάλιστα λόγο η χαρά θεωρείται υψίστη αρετή-ένας από τους 7 Καρπούς του Αγίου Πνεύματος.
Για τον χριστιανικό δηλαδή λόγο η χαρά είναι η "ψυχική πληρότητα κι η διαρκής ευγνωμοσύνη για το θείο δώρο της ζωής που ο άνθρωπος το τάσσει στην υπηρεσία της αγάπης με καρτερία στις δοκιμασίες-δίνοντας δύναμη και στους γύρω του.

Σε όλα αυτά η λαμπερή Κατερίνα Γιατζόγλου έρχεται να δώσει το δικό της απόσταγμα εμπειρίας 
και εισηγείται τη χαρά ως έναν καρπό αυτογνωσίας.
          
Με τρόπο απολαυστικό και γλώσσα σύγχρονη, άκρως  επικοινωνιακή, η Γιατζόγλου, χωρίς περιττούς βερμπαλισμούς συνθέτει ένα εξαίσιο αλφαβητάρι χαράς 24 μίνι ενοτήτων- παραγράφων.
Κάθε γράμμα της αλφαβήτου αντιστοιχεί,λοιπόν, σε μια έννοια ή στην αρχή μιας φράσης, που ξετυλίγει το κουβάρι μιας οξυδερκούς σκέψης.

Μια παρέλαση θεμελιωδών εννοιών όπως η ζωή, ο φόβος,η αγάπη, διαθλώμενες από τον αυτοβιογραφικό φακό της Κατερίνας Γιατζόγλου που μας τις παρουσιάζει σε εύπεπτες "μπουκίτσες" προβληματισμού και σάτιρας! 
    Κάθε μια από αυτές τις 24 έννοιες,λοιπόν- θετική ή αρνητική- αποτελεί ένα σκαλοπάτι σε μια "κλίμακα" αυτοκριτικής, αναθεώρησης και απενοχοποίησης, ώστε η ψυχική αυτή ανάβαση  να απελευθερώσει τον αναγνώστη από τα ψυχικά δεσμά και να οδηγήσει στην κατάκτηση της αυθεντικής χαράς...
Αυθεντική χαρά δεν είναι παρά η Συμφιλίωση με τον εαυτό μας!!!
24 αλφαβητικά σκαλοπάτια λοιπόν...
       
Για να τα διανύσει η Κατερίνα Γιατζόγλου στην "Τέχνη της Χαράς" δε διστάζει να θίξει ευθύβολα τα κακώς κείμενα και να αποδομήσει ανασταλτικά στερεότυπα, απομυθοποιώντας αγκυλώσεις κοινωνικές με τον πλέον απολαυστικό τρόπο:
 Συχνά η συγγραφέας επιστρατεύει έναν εξαίσιο σαρκασμό που γενναία στρέφεται πρώτα προς τον εαυτό της κι ύστερα διατρέχει ολόκληρο το κείμενο-με στόχο που παραπέμπει στον παιδευτικό χαρακτήρα της σάτιρας...να διδάξει και να αφυπνίσει.
Απλότητα "ανώδυνη", με αλήθεια όμως επώδυνη, αλλά λυτρωτική...

Ένα κείμενο αυθεντικό,διόλου επιτηδευμένο, που παρουσιάζει την κοσμοθεωρία μιας γυναίκας δυναμικής,που καταφάσκει την ευλογία της θηλυκότητάς της.
Πρωτίστως, είναι η διαδρομή ενός προσώπου που αντίκρυσε κατάματα τα λάθη του και δεν ηττήθηκε από αυτά.

Στο ύφος το "συνωμοτικά γυναικείο" η "Τέχνη της Χαράς "μου θύμισε χιουμοριστικά σημεία από τη Σουίτα Στον Παράδεισο της Χ. Δημουλίδου- χωρίς ωστόσο να είναι ευφικτή περαιτέρω σύγκριση-ούτε σε έκταση ούτε σε εμβάθυνση και θεματολογία.

Διαβάζοντας την "Τέχνη της Χαράς" μου ήρθε απευθείας το νου η φωτεινή εικόνα της Κατερίνας Γιατζόγλου ως μπριόζα-τάχα σκληρή αλλά στην πραγματικότητα τρυφερή- δημοσιογραφος,  σε κείνη την αξέχαστη εμφάνιση στους "ΔΥΟ ΞΕΝΟΥΣ"(μαζί με τον Μίλτο Μακρίδη).

Αυτό το βιβλίο έχει ακριβώς τις γλυκιές αντιφάσεις αυτής της "Κατερίνας",που μας συστήθηκε εκεί!!
Χιουμοριστίκό ,εμψυχωτικό και δηκτικό συνάμα, ειλικρινές και αισιόδοξο, απαρνούμενο τις χίμαιρες!

Μια ανάλαφρη κατάθεση ψυχής,λοιπόν, που μπορεί να διασκεδάσει τον αναγνώστη και να του φέρει ένα χαμόγελο ανοίγοντας  νέους δρόμους στον ψυχικό του ορίζοντα του ,όπως ένα φωτεινό παράθυρο προδιαγράφει μια νέα, χαρούμενη μέρα!

Ανακαλύψτε το αλφάβητο της χαράς παρέα με τη μοναδική Κατερίνα Γιατζόγλου!




                                                                                               Δέδε Ελισσάβετ



                                                            ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ

Γιατζόγλου, Κατερίνα

H Katερίνα Γιατζόγλου είναι χρόνια στα ΜΜΕ, από επαγγελματική διαστροφή, όπως λέει.  Έχει δουλέψει στην τηλεόραση για δώδεκα συνεχή χρόνια και είναι το μοναδικό πρόσωπο που παραιτήθηκε από αυτήν... Την τελευταία δεκαετία είναι σύμβουλος έκδοσης σε όμιλο εντύπων και portals. Τα πάθη της είναι τρία: τα ταξίδια, τα βιβλία και η φωτογραφία. Ταξιδεύει στους πιο δύσκολους προορισμούς του πλανήτη: από τα Ιμαλάια και το Θιβέτ μέχρι τη ζούγκλα του Αμαζονίου και το Αφγανιστάν. Γνωρίζει τρεις γλώσσες. Το πρώτο της βιβλίο ήταν το "Alter". Πιστεύει ότι το πιο εκκεντρικό στη ζωή είναι να είσαι ο εαυτός σου.

                                                                                   

Ioυλία Ιωάννου, Έτσι Ξαφνικά Άρχισαν Όλα

                                   Έτσι Ξαφνικά, Ιουλία Ιωάννου
                                                                       
                                                                                                    Είδος : Aισθηματικό
                                              Βαθμολογία: 7,5/10
                                                                                          

ISBN13	9789601429540
Εκδότης	ΛΙΒΑΝΗΣ
Σειρά	ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
Χρονολογία Έκδοσης	Μάιος 2015
Αριθμός σελίδων	336
Διαστάσεις	21x14
Επιμέλεια	ΚΑΣΑΠΑΚΗ ΑΝΤΑ

Τιμη                    15,20


Ένα από τα πιο γοητευτικά αισθηματικά αναγνώσματα του φετινού καλοκαιριού (2015)είναι σίγουρα το "Έτσι Ξαφνικά"  της Ιουλία Ιωάννου

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Με αφορμή μια εσπευσμένη επιστροφή στην Ελλάδα η 45 χρονη Έλενα κάνει αναδρομή στην ως τότε διαδρομή της.

Στα χέρια του τυραννικού και απρόβλεπτου Άρη, η Έλενα-μόλις 16 ετών- θα γνωρίσει την κόλαση στη χειρότερη μορφή της κι ως το τέλος αυτός ο άνθρωπος θα απλώνει τη σκιά του στη ζωή της...
Στην κρισιμότερη καμπή στη ζωή της θα μπει απρόσμενα ο πράος Βασίλης, που θα της εξασφαλίσει την πολυπόθητη γαλήνη-λιμάνι απάνεμο στις μπόρες,που θα είναι πολυάριθμες.
Μαζί θα ξεπεράσουν απίστευτες αντιξοότητες και μια τραγική δοκιμάσία.
Πόσο όμως θα αντέξει αυτή η γεμάτη αυταπάρνηση,συντροφική αγάπη, όταν θα τη σαρώσει η θύελλα ενός παράνομου πάθους,που ορθώνει την πρόκληση του έρωτα πρώτη φορά για την βασανισμένη Έλενα;

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Το "Έτσι ξαφνικά Έγιναν Όλα" αποτελεί ένα πολύ όμορφο οδοιπορικό ζωής με επίκεντρο τον έρωτα, καθώς τον συνοδεύουν και αξίες όπως η μητρότητα, η φιλία κι η αλληλουποστήριξη...

Πρόκειται για μια όμορφη ιστορία που αντιπαραβάλλει τη συντροφικότητα και την αγάπη, σε αντιδιαστολή με τον αχαλίνωτο πόθο και την παρόρμηση!
Μια αναμέτρηση αμφίρροπη κι απρόβλεπτη, που κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον του ανγνώστη...

Ένα από τα γοητευτικά στοιχεία του βιβλίου είναι οι εναλλαγές στη πλοκή του.
Η συγγραφέας ισορροπεί την ένταση με στιγμιότυπα από την καθημερινότητα των ευκατάστατων ομογενών και της οικογενειακής ζωής ,που λειτουργούν σαν ιντερμέτζα μέχρι την ..επόμενη ανατροπή.

Σε αυτό συμβάλλει η έντονη εικονοπλασία του βιβλίου.
Με το μυθιστόρημά της, η Ιουλία Ιωάννου, μας ταξιδεύει στις μεταπολεμικές ελληνικές παροικίες της Αμερικής.
          Χωρίς ηθογραφικές λεπτομέρειες διαγράφει ένα σαφές περίγραμμα του αγώνα των Ελλήνων μεταναστών για την καθιέρωση στην αμερικανική κοινωνία.
Αναδεικνύει μάλιστα τον κλάδο της εστίασης όπου διακρίθηκε το ελληνικό στοιχείο εμπορικά.

Μέσα από τη δύσβατη πορεία της κεντρικής ηρωίδας,πέρα από την Αμερική, θα δούμε μπροστά μας ονειρικές εικόνες και έθιμα της Κέρκυρας,που η Ιουλία Ιωάννου τα ζωντανεύει μπροστά μας με ζωηρά χρώματα και γλαφυρότατες περιγραφές, καθιστώντας μας κοινωνούς του ταξιδιού αυτού.

Παράλληλα, με πολλή αγάπη, η συγγραφέας μας μεταφέρει στην ανόθευτη ακόμη αγνή ελληνική επαρχία που ευωδιάζει φιλοξενία και αγνότητα.
Σε κείνο το σημείο εντείνεται το συγκινησιακό φορτίο της νοσταλγίας.
Αυτό έρχεται να το επιτείνει μια θρησκευτικότητα ατόφια κι ανεπιτήδευτη , από τα βάθη της γλυκιάς παράδοσης που κράτησε άλλωστε άσβεστη την εθνική συνείδηση των ομογενών και που κορυφώνεται σε μια από τις πιο δυνατές στιγμές του βιβλίου.

Υπάρχουν στιγμές βαθιάς οδύνης αλλά το μυθιστόρημα αυτό δεν ολισθαίνει στον μελοδρματισμό ,αντιθέτως παραμένει βαθιά ανθρώπινο και ρέει άνετη.
Σε αυτό συμβάλλει και η απλή γλώσσα με την στρωτή αφήγηση.

Οι χαρακτήρες στο "Έτσι ξαφνικά" σκιαγραφούνται αρκετά πειστικά χωρίς βαθιές αναγνώσεις.
Το εύρημα όμως είναι πως η ιστορία δεν εγκλωβίζεται αυστηρά στο πρωταγωνιστικό τρίγωνο , αλλά κάθε περιφερειακό πρόσωπο διατηρεί το βάρος και τα δικά του μυστικά, συμβάλλοντας σε μια πλοκή με απρόβλεπτες στιγμές .
Θεωρώ πως ίσως η αναφορά στο πρώτο μέρος, που περιλαμβάνει σκληρές στιγμές, είναι λίγο ανισοβαρής σε σχέση με το λεπτομερέστερο δεύτερο μέρος. 
Το "πρώτο μέρος" έχει συγκλονιστική κατάληξη και θα 'ήθελα ο πιο ακραίος χαρακτήρας του να έχει αναδειχθέι λίγο περιοσσότερο.
Σε κάθε περίπτωση, η συνέχεια επιφυλάσσει κι αυτή πολλές ανατροπές και αβίαστη συγκίνηση στον αναγνώστη.

Το εύστοχο σε αυτό το βιβλίο είναι πως δεν υπαγορεύει στον αναγνώστη στάσεις -αντιθέτως αφήνει τους ήρωες και την αλήθεια τους να εξελιχθούν και να "ωριμάσουν" μέσα από τις συνέπειες των επιλογών τους.
       Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να μην εκβιάζεται η "λύση" της ιστορίας, αλλά να έρθει με φυσικότητα και να φέρει την αγαλλίαση και χρήσιμα διδάγματα ακόμη, για τον αναγνώστη που θα θελήσει λίγο να εμβαθύνει σε αυτήν την πολύ όμορφη ιστορία,γεμάτη αλήθεια,αγάπη κι Ελλάδα.

Ανακαλύψτε, λοιπόν αυτό το όμορφο μυθιστόρημα κι αφήστε να σας συντροφεύσει με τα όμορφα τοπία του.

Ρένα Ρώσση Ζαίρη," Αγαπώ Θα Πει Χάνομαι"

                                                                                  Αγαπώ Θα Πει Χάνομαι, Ρένα Ρώσση Ζαίρη
                                              Είδος: Αισθηματικό
                                                                                                    Βαθμολογία: 10/10

                                                                                        

         Ένα από τα βιβλία που έκαναν αίσθηση από την πρώτη στιγμή της έκδοσής τους είναι το "Αγαπώ Θα Πει Χάνομαι", της Ρένας Ρώσση Ζαίρη, που θα κάνει κάθε αναγνώστη να "χαθεί" κυριολεκτικά στη δίνη των συναισθημάτων του.
               Έλκει τον τίτλο του απευθείας από μια ρήση του Νίκου Καζαντζάκη, που παρατίθεται στην εισαγωγή, και τη δικαιώνει με έναν πολύ ιδιαίτερο τρόπο:

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η Αλεξάνδρα, η Μαρίνα κι η Ελίνα είναι τρεις κόρες του μεγαλοβιομήχανου Διονύση Λέκκα
                Δυναμική η Αλεξάνδρα στα χνάρια του σκληρού πατέρα της- θα αναζητήσει στη Φλωρεντία το μυστικό της ευτυχίας.
             Η ωραιοπαθής Μαρίνα, λάτρις της επιφάνειας αποτελεί μοναδικό στήριγμα της μητέρας της, κι ύστερα από μια οδυνηρή απώλεια, θα βρει στο μακρινό Ντουμπάι, αυτό που θα ζεστάνει την ψυχή της.
             Η ξεχωριστή Ελίνα με τα παράξενα μάτια και μια ψυχή ευωδιαστή, σαν τα λουλούδια που φροντίζει, θα βάψει τη ζωή της με τα χρώματα ενός ηλιοβασιλέματος στην Καλντέρα- κόκκινου σαν το Αίμα, χρυσού σαν τον ήλιο της , που αντιμάχονται αέναα...

Η μοίρα θα φέρει στον δρόμο τους τον όμορφο αστυνομικό , Δημήτρη, που κουβαλά μια οδυνηρή οικογενειακή ιστορία κι ένα πένθος ανεπούλωτο...
Αυτή η συνάντηση θα πυροδοτήσει μια σειρά θανάσιμων αποκαλύψεων, αναδεικνύοντας την τραγική ιστορία ενός ακραίου πάθους...

5 παράλληλες ιστορίες που αποδεικνύουν ότι η αλήθεια είναι πάντα πολύπλευρη και πως δεν υπάρχουν "κακοί" ,αλλά "αποστερημένοι από αγάπη".
Πάντα όμως η σπαρακτική ομορφιά του απόλυτου έρωτα θα είναι τελικά κι η αναντίρρητη εξιλέωσή του!

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Σίγουρα "θα... χαθείτε" στις σελίδες του "αγαπώντας" το βαθιά: 
  Το "Αγαπώ θα Πει Χάνομαι" είναι ένα δυνατό αισθηματικό μυθιστόρημα, με ενδιαφέροντα διδάγματα κοινωνικής υφής, που θα σας αγγίξει ως τα τρίσβαθα της ψυχής σας!.
             Με κεντρικό άξονα μια μεγαλοαστική οικογένεια, το έργο ακολουθεί σπονδυλωτή δομή, έχοντας το πλεονέκτημα της εναλλαγής προσώπων και καταστάσεων.
             Αυτό διατηρεί αμείωτο το ενδιαφέρον, παρέχοντας πλούτο εντυπώσεων,εικόνων, διαθέσεων και τη δυνατότητα να ταυτιστούμε κάποιον από τους χαρακτήρες..
        Η πλοκή ξετυλίγεται σε εναλλασσόμενους μονολόγους...
            Έχουμε, δηλαδή, μια εισαγωγή σε τριτοπρόσωπη αφήγηση που προετοιμάζει ένα σκηνικό αναπάντητων ερωτηματικών κι ύστερα εξακτινώνεται σε 4 ξεχωριστούς μονολόγους- έναν για κάθε κεντρικό πρόσωπο, με τις απαραίτητες υφολογικές διακυμάνσεις.
           Πρώτα γνωρίζουμε την πρωτότοκη Αλεξάνδρα,σε μια γλώσσα δυναμική κι αποφασιστική, απογυμνωμένη από συναισθήματα.
                Κατόπιν έρχεται η Μαρίνα σε λόγο γεμάτο θηλυκή ματαιοδοξία, να συμπληρώσει ή και να ανατρέψει τις αρχικές εντυπώσεις που δημιουργεί η Αλεξάνδρα. Η συμπληρωματικότητα των δύό τους θυμίζει τη διπλή όψη της αλήθειας και την υποκειμενικότητα της κάθε οπτικής όπως τα όρισε ο Λουίτζι Πιραντέλλο:"Έτσι είναι,αν έτσι νομίζετε!"
            Αυτό το "πρώτο" μέρος του βιβλίου είναι ξέχειλο σύγχρονες παραστάσεις, πολυτέλεια και στοιχεία αισθησιασμού.
       Και τότε έρχεται ο τρίτος μονόλογος της ξεχωριστής Ελίνας, αρωματισμένος δυόσμο και μυρτιά, να μας πλημμυρίσει χρώματα κι ευωδιές από το "περιβόλι" μιας ψυχής που επιζητεί το φως μακρυά από τη λάμψη του χρυσού, όπου μεγάλωσε.
Μας τυλίγει η μαγική αύρα της Σαντορίνης και η φωτιά ενός έρωτα- προστάτη, στέρεου όσο και το επιβλητικό ηφαίστειο που βγαίνει πάντα "νικητής" στη μάχη του με τους άπληστους αιώνες... 
H συνέχεια μας μεταφέρει σε ένα εντελώς διαφορετικό πλαίσιο με έναν θλιμμένο νεαρό άντρα να παίρνει τη σκυτάλη της αφήγησης. 
Ο Δημήτρης θα μας οδηγήσει στους υπόγειους δρόμους μιας διαταραγμένης οικογενειακής ιστορίας κι από το ζενίθ της ευτυχίας στο ναδίρ της μοναξιάς...
       Η στιγμή της συνάντησης των τεσσάρων αυτών ετερόκλητων ατόμων-σε μια συγκυρία δυσάρεστη κι ανεξιχνίαστη- θα επιφυλάξει την αποκάλυψη μιας συνταρακτικής ιστορίας γεμάτης παραφορά, απόγνωση ύβρι- από τις πλέον απροσδόκητες και τραγικές!
2 χαρακτήρες αξέχαστοι κι ένα δράμα που απογειώνει το βιβλίο βάζοντας όλα τα κομμάτια του παζλ στη θέση τους.         Με γραφή τρυφερή, ποιοτική και όμορφη, το "Αγαπώ Θα Πει Χάνομαι" είναι ένα βιβλίο που αγκαλιάζει με αγάπη τον άνθρωπο , καταφάσκοντας τη μοναδικότητά του αλλά και την άμετρη την τραγικότητά του:
        Οι σελίδες του "Αγαπώ Θα Πει Χάνομαι" αναβλύζουν κατανόηση για τα ανθρώπινα πάθη, καθώς αυτό επιχειρεί -με την ευσπλαχνία και τη διεισδυτικότητα ενός καλού γιατρού- να ανιχνεύσει πάντα την πληγή που τα πυροδοτεί.
            Κι αν το... "μαχαίρι" μιας "Μήδειας" μας προξενεί αποτροπιασμό, το έργο αυτό έχει χώρο να συμπονέσει και το "μητρικό αίμα", που σίγουρα το "λέκιασε", πριν φτάσει στο μεγάλο αμάρτημα, στην ύστατη θηριωδία, στη βαθύτερη οδύνη... 
      Μέσα σε όλη τη δίνη των συναισθημάτων ωστόσο μπορεί και αναφύεται μια αθωότητα, που απαλύνει τη σκληρότητα που συναντάμε στην  ακραία αυτή ιστορία.
            Φορέας της αθωότητας είναι η κρυμμένη φωνή, που ακούγεται τις ώρες της περισυλλογής σα νοσταλγία και έλλειψη αγάπης, πίσω από το προσωπείο του ενήλικου κυνισμού.
           Εντούτοις αυτή η γλυκιά αίσθηση συμπυκνώνεται στο πρόσωπο της Ελίνας, καθώς και στον τρόπο που η πένα της Ρένας Ρώση Ζαίρη μας παρουσιάζει ένα ξεχωριστό άτομο με το σύνδρομο αυτισμού Aspenger, που τα συναντήσαμε σε έργα εξειδικευμένα, όπως το γνωστό best seller "Το Αγόρι που Μιλούσε Με τους Πλανήτες"...
                 Χωρίς να κατονομάζει ή να εκθέτει λεπτομερείς αναφορές, η συγγραφέας εντάσσει εύστοχα και με εγκυρότητα επιστημονική, στοιχεία συμπεριφοράς, που προσιδιάζουν στο φάσμα του αυτισμού υψηλής λειτουργικότητας.
          Η Ρένα Ρώσση Ζαίρη, με περισσή ευαισθησία και όμορφες εικόνες, κατορθώνει να καταδείξει πώς ένα πρόσωπο με αυτισμό μπορεί να ενταχθεί,να είναι μια ύπαρξη γοητευτική και να ξεχωρίζει θετικά, δημιουργώντας ένα φωτεινό πλαίσιο ζωής- προσδοκία απόλυτα ρεαλιστική.
             Με αυτόν τον ανώδυνο τρόπο, η συγγραφέας εξηγεί κι αμβλύνει ένα "φόβο" απέναντι σε μια κατάσταση ιδιαίτερη και ανοίκεια  στον μέσο πολίτη- και σε αυτό συμβάλλει η ευσυνειδησία της καλής παιδαγωγού που πρωτίστως είναι η Ζαίρη.
Ίσως γι αυτό, όσο λίγοι, εντοπίζει το φοβισμένο παιδί πίσω από τα ατοπήματα των ενηλίκων κι αυτό ζητά να περιθάλψει στα τρυφερά της βιβλία...

Γνωρίστε το μυθιστόρημα ΄"Αγαπώ Θα Πει Χάνομαι"- αυτό το μοναδικό κράμα ερωτισμού και αγάπης στον άνθρωπο κι ανακαλύψτε, γιατί κανείς '''χάνεται' όταν αγαπά"!    





                                                  ΒΙΟΓΡΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ
Η ΡΕΝΑ ΡΩΣΣΗ-ΖΑΪΡΗ γεννήθηκε στην Αθήνα, μέσα στα βιβλία.
Είναι κόρη του Νικόλαου Ρώσση, των ομώνυμων εκδόσεων, ενώ παππούς της ήταν ο επιφανής φιλόλογος και συγγραφέας Ιωάννης Θ. Ρώσσης. Αποφοίτησε από το Αμερικανικό Κολέγιο Θηλέων Αγίας Παρασκευής, τη Σχολή Νηπιαγωγών Αθηνών και το Lοndon Montessori Centre. Εργάστηκε ως νηπιαγωγός για δεκαέξι χρόνια, αλλά και ως υπεύθυνη έκδοσης σε πολλούς εκδοτικούς οίκους.
Έχει γράψει 10 μυθιστορήματα για ενηλίκους, πάνω από 150 παιδικά βιβλία, δικά της και διασκευές, και έχει μεταφράσει 1500 βιβλία παιδικής και εφηβικής λογοτεχνίας.
Για την προσφορά της στην παιδική λογοτεχνία και το μεταφραστικό της έργο, έχει τιμηθεί δύο φορές με τον Έπαινο της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς και με το Bραβείο της Ελληνικής Εταιρείας Μεταφραστών Λογοτεχνίας. Το 2002 το όνομά της ανεγράφη στον Τιμητικό Πίνακα της IBBY (INTERNATIONAL BOARD ON BOOKS FOR YOUNG PEOPLE). To 2015 της απενεμήθη το Βραβείο Λογοτεχνίας από τον Όμιλο Γυναικών Πειραιά «Εξάλειπτρον» για το συγγραφικό της έργο, σε συνδυασμό με τη μεγάλη απήχησή του και τη διαδραστική της σχέση με τους αναγνώστες της.
Έχει εμφανιστεί σε πολλές τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές. Όλα τα βιβλία της, ενηλίκων και παιδικά, κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ. Είναι παντρεμένη και έχει δύο παιδιά.