για ταινίες που με έχουν συγκινήσει
ή έστω- μου γέννησαν έντονες σκέψεις, που θέλω να μοιραστώ -ακόμη και αρνητικές.
Φρανκ Νταραμποντ, Shawshank Redemption“. [ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΞΟΔΟΣ: Ρίτα Χέιγουορθ (1994)
Robert Cohen - Vin Diesel , xXx Ο ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΠΡΑΚΤΟΡΑΣ (2002)
Σίγουρα δε διαθέτω τις συστηματικές γνώσεις γύρω απο τον κινηματογράφο και την ιστορία του ώστε να μιλήσω ως ειδικός.
Αυτόν τον ρόλο τον αφήνω σε έγκριτους σινεκριτικούς όπως ο κ. Τιμογιαννάκης, ο κ. Δανίκας, ή ο κύριος Κουτσογιαννόπουλος...αλλά και για λιγότερο γνωστούς, αλλά αξιολογότατους σινεφίλ εκεί έξω, που μονο θαυμασμό γεννούν με το μεράκι και την εμβρίθειά τους.
Εγώ απλώς εδώ θα μιλήσω ως απλός θεατής, με τη γλώσσα της καρδιάς, παρουσιαζοντας τη συναισθηματική επίδραση των επιλεγμένων αυτών ταινιών σε μένα, προτείνοντας μια προσωπική καθαρα υποκειμενική οπτική & σινεφίλ διαλογο γύρω από αυτες.
... Κάμερες!; Φώτα!; Πάμε!!!!!!!!!!
1. Guillemo Del Toro, The Shape Of The Water /H Moρφή του Νερού (2012)
Darren Aronofski , Black Swan (Oscar 2012)
Roberto Benigni, La Vita e' Bella (1998) 
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου