Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κρομμύδας Κώστας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κρομμύδας Κώστας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 9 Ιουλίου 2020

Κώστας Κρομμύδας, ΕΒΟΡΑ

                                                                  Εβόρα, Κώστας Κρομμύδας
                                       Είδος: Κοινωνικό
                                  Βαθμολόγια: 8/10

Σελίδες: 364

Εκδόσεις Διόπτρα

Σε μια εποχή που το περιβάλλον πάσχει, δάαη αποψιλώνονται ή γίνονται βορά στη λαίλαπα ανελέητων πυρκαγιών, οικοσυστήματα καταστρέφονται,  είδη ζώων θηρεύονται ασύστολα, κι αφανίζονται από προσώπου γης, ο Κώστας Κρομμύδας συνθέτει μια χαμηλόφωνη μικρή ωδή στη φύση και στη συμφιλίωση του Ανθρώπου μαζί της.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Εβόρα είναι η ποθητή Χαναάν όπου η ψυχή αδημονεί να επιστρέψει.
Η Αριάδνη έχει βρει την Ιθάκη της ψυχής της στο ορεινό χωριό καταγωγής της.
Η ζωή της θα αλλξει όταν μια μέρα με χιονοθύελλα ο Αντώνης της σώζει τη ζωή.
Μαζι θα καταδυθούν στα μυστήρια της φύσης και θα σπεύσουν στην κραυγή αγωνίας της με κάθε κόστος...

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ Κλείνοντας τος σελίδες της "Εβόρα" αισθάνεσαι ότι επιστρέφεις από έναν μικρόκοσμο σαγηνευτικό.
Μια Εδέμ των βουνών που διδάσκει αγάπη με τη μοναδική σοφία της Φύσης.
Η "Εβόρα" αποτελεί ένα περιεκτικό κοινωνικό μυθιστόρημα , που παρά το αισθηματικό του περίγραμμα υποβάλλει ουσιαστικές σκέψεις γύρω από το κρίσιμο ζήτημα της περιβαλλοντικής συνείδησης και της ρήξης του ανθρώπου με τη φύση.
Και η "Εβόρα" του Κώστα Κρομμύδα ακολουθεί τον ίδιο επίπονο δρόμο στοχασμού γύρω από τον σύγχρονο άνθρωπο όπως και το "Μια Νύχτα Ακόμη", θέτοντας ηθικούς προβληματισμούς γύρω από τον υλιστικό τρόπο ζωής.
Σε κείνο ζητούμενο είναι να κυνηγάε τα όνειρα και να μην αναβάλλουμε να ζούμε αληθινά.
Στην "Εβόρα" ο Κώστας Κρομμύδας εξυμνεί τον " επαναπατρισμό" του ανθρώπου στη Φύση, αντιδιαστέλλοντάς τον προς τη φρενήρη αστυφιλία που αποπροσανατόλισε τον άνθρωποναπό τις ρίζες του και αλλοτρίωσε την ψυχή του.
Η πλοκή ,λόιπόν, εξελίσσεται με έναν τρόπο πιο περιγραφικό ενταγμένο σε μια φαντασμαγορική σκηνογραφία που φιλοτεχνεί η πλάση στοργικά για τους δρώντες ήρωες.
Μαζί τους ο αναγνώστης ακολουθεί πολύχρωμα σύννεφα ατους ευφάνταατους σχηματισμούς τους, και περιδιαβάζει πετρώδη μονοπάτια, κάτω από σκιερές φυλλωσιές, ευθυτενή έλατα, περήφανες οξιές, γενναιόδωρες καστανιές...
Το τραγούδι της βροχής, το θρόισμα της χλόης ,η συμφωνία του καταρρακτη που ενώνεται με τον ποταμό χα'ι'δεύουν τα αυτιά μας μέσα από την εικονοπλαστική δεινότητα του Κώστα Κρομμύδα.
Στον απρόσμενο έρωτά τους, ο Αντώνης και η Αριάδνη, λοιπόν, έχουν συνοδοιπόρους  τη φύση και τα πλάσματά της...
Οι δεσμοί των ανθρώπων με τα ζώα αποκαθίστανται με τον σκύλο να κατέχει τα σκήπτρα ως πιστός σύντροφος του ανθρώπου. 
          Οι εξελίξεις της "Εβόρα" σε επίπεδο χαρακτήρων και σχέσεων είναι ανατρεπτικές, αλλά όλες κηρύττουν την αγάπη προς τον άνθρωπο , το περιβάλλον, το φως, την ίδια τη ζωή.
Κι αν ακόμη, τη σκιάζουν απώλειες, μένει επιστέγασμα η αγάπη κι η ευγνωμοσύνη που την αξιωθήκαμε , αφού κι η οδύνη ως μέρος της ζωής σφυρηλατεί -και αυτήν την ψυχή 
Μέσα στη δραματικότητα των καταστσσεων θα ήθελα να δω λίγο περισσότερο έναν από τους χαρακτήρες.
Η κορύφωση πάντως του θεαματικού φινάλε κομίζει την ιδιότυπη νέμεση της Φύσης, με έναν τρόπο αφοπλιστικό και σοκαριστικό, που τον εισηγήθηκε χρόνια πριν στο ΣΑΟΣ του ο Γιάννης Καλπούζος.
                 Η "Εβόρα" στις σελίδες της σηματοδοτεί τη συμφιλίωση του ατόμου με την ίδια του την ύπαρξη κι αποδεικνύει -για μια ακόμη φορά- την ικανότητα του Κώστα Κρομμύδα να αφουγκράζεται με ευαισθησία τις σύγχρονες αγωνίες της ανθρώπινης ψυχής και να προσφέρει πολύτιμα μηνύματα ζωής.


Τρίτη 26 Νοεμβρίου 2019

ΚΩΣΤΑΣ ΚΡΟΜΜΥΔΑΣ, Μια Νύχτα Ακόμη, ΔΙΟΠΤΡΑ

                                      Μια Νύχτα Ακόμη, Κώστας Κρομμύδας
                                            Είδος: Κοινωνικό
                                                                                     Βαθμολογία: 10/10
                                                                 

Ο Κώστας Κρομμύδας μεταπήδησε από την ηθοποίια στον χώρο της συγγραφής αποδεικνύοντας ότι  το ταλέντο μπορεί να έχει πολλές πλευρές...Ποτέ -προς τιμήν του- δεν επαναπάυτηκε στη σιγουριά της αναγνωρισιμότητας του.
Όπως κάθε αληθινος εραστής της συγγραφής έγινε ο ίδιος κριτής του εαυτού του, γι αυτό κάθε του βιβλίο ήταν ένα βήμα παραπάνω, ένα σκαλοπάτι πιο κοντά στην αρτιότητα, ενώ κανένα από τα βιβλία του δε μοιάζει με τα προηγούμενα.
Η πρωτοτυπία, η φαντασία του κι η παραφορά του κύριου Κρομμύδα μας επιφυλάσσουν κάθε φορά μια νέα αναγνωστική έκπληξη.
Το φετινό του έργο όμως δεν είναι απλά ένα ακόμη -έστω όμορφο- μυθιστόρημα.
Το "Μια Νυχτα Ακόμη" είναι ένα από εκείνα τα βιβλία, που αποσπούν βίαια τον αναγνώστη από τη βολική του αδράνεια και τον εφησυχασμό της ρουτίνας του, τον ταρακουνούν και αναστρέφουν την αποπροσανατολισμένη πορεία του επαναφέροντας τον στις ραγιες του Ουσιαστικού, του Αληθινού και της λησμονημένης Ομορφιάς.
Ένα βιβλίο ύμνος στη Ζωή και στον Άνθρωπο.
Μετά από αυτο το βιβλίο δεν μπορείς να βγεις ο ίδιος ανθρωπος.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ.
Η Ισμήνη είναι μια δικηγόρος με μια τακτοποιημένη ζωή.Ένα ονομαστό δικηγορικό γραφείο, ασφυκτικές επαγγελματικές υποχρεώσεις, και έναν πετυχημένο αρραβώνα που τη φέρνει στα σκαλιά της εκκλησίας.Σε αυτήν την απόλυτα συγκροτημένη και ελεγχόμενη ζωή δεν υπάρχει χώρος για παρεκτροπές, υπερβάσεις, ονειροπολήσεις...
Την πιο γλυκιά της ώρα όμως, η Ισμήνη θα βρεθεί απέναντι σε μια τρομακτική ανατροπή που της αφήνει λίγους μόνο μήνες ζωής.Και τότε εκείνη θα αφυπνιστεί και θα διεκδικήσει "Μια Νύχτα Ακόμη" από το όνειρο...Θα ξεκινήσει ένα ταξίδι να γνωρίσει τους τόπους της χαράς και της αυτογνωσίας.
Θα προλάβει όμως η Ισμήνη να επανασυστηθεί με τον εαυτό της και εν τέλει -επιτελους-να ζήσει;

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Το "Μια Νύχτα Ακόμη" δεν είναι ένα ανάλαφρο μυθιστόρημα για να χαλαρώσεις,να διασκεδάσεις ,να ξεχαστείς:Δεν είναι ένα παραμύθι για να κοιμηθείς.Όχι.Είναι μια αλήθεια για να αφυπνιστείς και μάλιστα βίαια!Είναι πρόκληση να εξανθρωπιστείς!
Είναι βιβλίο που καίει:Kανείς δε βγαίνει αλώβητος από το βιβλίο αυτό:
Το "Μια Νύχτα Ακόμη" του Κώστα Κρομμύδα ήταν μια από τις σκληρότερες αναγνωστικές εμπειρίες που γεύθηκα ποτέ μου, κι όχι γιατί υπήρξε σε αυτό η παραμικρή υπόνοια ωμότητας, αλλά γιατί η συντριπτική του φιλαλήθεια αναμετράται με όσα φοβόμαστε και γίνεται ένας αμείλικτος καθρέφτης της βέβηλης σπατάλης όπου παραδίδουμε την ίδια τη ζωή μας στο όνομα της μωροφιλοδοξης ματαιότητάς μας.Το βιβλίο αυτό επανατοποθετεί τα πράγματα στις σωστές τους διαστάσεις- αυτές της ψυχικής δύναμης, της θέλησης για ζωή.
Σε μια πρωτοπρόσωπη αφήγηση που ανατέμενει ιδανικά τη γυναικεία ψυχή, ο Κώστας Κρομμύδας αφηγείται δια στόματος της ηρωίδας του ένα ταξίδι "ενηλικίωσης".Ενηλικίωσης ηθικής.
Η Ισμήνη είναι μια απόλυτα χειροπιαστή παρουσία που αντιπροσωπεύει τη μέση 35αρα της εποχής μας- με αγωνίες  γνώριμες, με το τόσο οικείο άγχος της επαγγελματικής ανέλιξης και όνειρα τυπικά για μια κοπελα της γενιάς αυτής.όλα τοποθετημένη σε τακτοποιημένα κουτάκια ώσπου σα στρόβιλος τα πάντα ανατρέπονται σε ένα χαος..Χάος από το οποίο ξεπηδά μια ανακαινισμ'ένη ζωή: 
   Η μοίρα της Ισμήνης,λοιπόν, παίζει ένα πρόστυχο παιχνίδι μαζί της την πιο όμορφη στιγμή για μια νέα κοπέλα εξυφαίνοντας για κείνη την πιο τρομακτική κόλαση που μπορεί να βιώσει ένας άνθρωπος.
Η τρομερή αρρωστια της χτυπά την πόρτα -επιθετική κι αδιαπραγμάτευτη. Η "κλεψύδρα" έχει αναποδογυρίσει και οι κόκκοι του χρόνου κυλούν αμείλικτα σε μια διορία αμετακίνητη κι ασφυκτική:.
Ο Κώστας Κρομμύδας δε διστάζει να ιχνηλατήσει τις διαδρομές του επιθετικού καρκίνου, χωρίς αποσιωπήσεις κι ωραιοποιήσεις, μεταδίδοντας όλη την αγωνία του ασθενούς από την πρώτη κρούση των ύποπτων συμπτωμάτων μέχρι τη διάγνωση, που μοίαζει με ετυμηγορία αμετάκλητη.
           Κι εκεί που ηρωίδα και αναγνώστης καταβυθίζονται στα ερέβη του πιο μεγάλου τρόμου και της πιο βαθιάς απελπισίας αρχίζει να τρεμοφέγγει η ακτίδα της αποφασιστικότητας...
Δειλά -δειλα, στην αρχή, απέναντι στο "Θεριό" ορθώνεται -"φοβερότερη" από κείνο- η λαχτάρα για τη ζωή και το ηθικό ανάστημα του Ανθρώπου που αναμετρά το Μπόι του με την αναπόδραστη θνητότητά του.
Από το σημείο αυτό η Ισμήνη σπάει τις αλυσίδες της και κυνηγά το ανεκπλήρωτο όνειρο της...

Κάτω από την απειλητική σκιά του καρκίνου, η Ισμήνη οδηγείται στη συνειδητοποίηση ότι "πήρε τη ζωή της λάθος" και κατορθώνει μέσα σε έναν μήνα να βιώσει όσα δε βρήκε το θάρρος να διεκδικήσει σε 35 χρόνια ζωής...
       Κάπως έτσι, κατορθώνει να αποδράσει από μια θλιβερή, συμβατική σχέση κι από μια ασφυκτική εργασία και να δει μέρη που ονειρεύόταν μια ζωή, και να γνωρίσει τον πραγματικό έρωτα.Η απειλή του θανάτου γίνεται ελευθερωτής κι επαναστατικό σάλπισμα με την Ισμήνη να κάνει την υπέρβαση , αποτινάσσοντας τα περιττά βαρίδια μιας ζωής συνθηκολογημένης...
Κι έτσι αντίκρυ σε δυο μάτια η Ισμήνη βλέπει να περνούν "Μέρες πολλές μέσα σε λίγην ώρα" όπως στον στίχο του Ελύτη με την αρρενωπή κι εμβληματική φωνή του Μάνου Κατράκη...
 Ο χρόνος διαστέλλεται κβαντικά μπροστά στον παντοδύναμο έρωτα. Έρωτα για τη ζωή κι έρωτα ως διαθεση συνάντησης με τον Άλλον.
Μαζί με την ηρωίδα, ο αναγνώστης ακολουθεί σε ένα ταξίδι εικόνων, γεύσεων και γοητευτικών σκοπών όπου η Ψυχή γίνεται τροβαδούρος της ίδιας της ζωής.Κάπου εκεί, η φωνή της Jasmin Levi ενορχηστρώνει τον πλαμό δυο ανθρώπων που αντέταξαν στον θάνατο το σκίρτημα της αγάπης και την ιερή τους ένωση... 

Από τη Ρώμη ως τη Φλωρεντία, και από το Μολντεπουλτσιάνο ως την Τοσκάνη και το Λουγκάνο- τοπία ονειρικά και γραφικά απλώνονται σαν πλουμιστά χαλιά μπροστά στα έκθαμβα μάτια μας!Μας μεθάει το γλυκόπιοτο κρασί του έρωτα! Μας ζεσταίνουν αγκαλιές ανθρωπιάς πηγαίας!Δακρύζουμε με το μελαγχολικό μουρμούρισμα μιας κιθάρας.
Η Ισμήνη ,με συμμάχους μια αγάπη αληθινή μα βαθιά, θριαμβεύει με τον τρόπο που έλεγε ο Ματσανιώτης  όταν επεσημαινε πως "το γεγονός ότι ο άνθρωπος ονειρεύεται και δημιουργεί παρά την επίγνωση της θνητότητας του σηματοδοτεί τον βιολογικό του θρίαμβο".
Αυτό όμως δε σημαίνει ότι απουσιάζουν οι στιγμές οδύνης και ματαίωσης...Αντιθέτως: Η ασθένεια είναι παρούσα, και πυροδοτεί βασανιστικές εσωτερικές συγκρούσεις.Αλώνει μέρα τη μέρα το κορμί της ηρωίδας, αλλά όχι την ψυχή της!
             Η συνθήκη της τρομερής ασθένειας στο έργο του Κώστα Κρομμύδα δεν υπάρχει για να σοκάρει και να εκβιάσει τη συγκίνηση του αναγνώστη:Έχει ρόλο διδακτικό.Παιδαγωγικό, όπως σε κεινο το παλιό τραγουδάκι του μεγάλου Ρασούλη...
Τούτη η επιτακτική ασθενεια έρχεται να καταδείξει την αλγεινή αλήθεια της ζωής που έχουμε επιλέξει οι περισσότεροι, αφαιρώντας μια πολυτέλεια ψευδεπίγραφη: Αυτήν του Χρόνου που τον παραφορτώνουμε με κούφιες φιλοδοξίες, ανόητη τελειοθηρία, ανταγωνισμούς , μικρότητες και ψυχαναγκαστικά πρέπει, γιατί παραπλανητικά πιστεύουμε ότι έχουμε άνεξάντλητο περιθώριο να αναλισκόμαστε στην ευτέλεια.
Πιστευουμε "οτι μπορούμε άνετα να αναβάλλουμε να ζήσουμε".Σαν τον σκορπιό που κυνηγάει την ουρά του αυτοκαταστροφικά περιστρεφόμαστε γύρω από ματαιότητες που μας αποχυμώνουν κι αρνούμαστε να ζήσουμε.
Στο όνομα του ευτελούς αναβάλλουμε την πραγματική ζωή δηλαδη εκείνη, που απαρτίζεται από τις μύχιες επιθυμίες μας, από τις ειλικρινείς σχέσεις και όσα μας προάγουν ως υπάρξεις.
Ο Υλισμός κι η Φιλαυτία μας μάς έχουν περιχαρακώσει σε μια ψευδαίσθηση αθανασίας, που δυστυχως μας διαφθείρει και μας εξαχρειώνει, γιατί μας απομακρύνει από την ανθρωπιά, από την αρχέγονη ευλογία της φύσης, από τις μικρές παιδιάτικες χαρές που φέρουν κάτι από παράδεισο.
Όλα αυτά ήρθε με τη συγγραφική του ευφυία να μας υπενθυμίσει ο Κώστας Κρομμύδας, προσφέροντας στο αναγνωστικό κοινό ένα βιβλίο πολύτιμο.
Ένας λόγος με πατρική σοφία και δίχως άσκοπους βερμπαλισμούς που αναδεικνύει την ομορφιά της ζωής και προσεγγίζει τη Συγχώρεση -όχι με τη θεολογική της διάσταση αλλά με την ψυχαναλυτική-ως συμφιλίωση του προσώπου με την πραγματικότητα ,ως πράξη αυτοεκτίμησης και οδό για την κατάκτηση της ατομικής γαλήνης.
Ένα βιβλίο που δεν κρύβει τα ανεκτίμητα μηνύματά του πίσω από κώδικες φιλοσοφικούς και περίτεχνες φλυαρές αλλα φιλοσοφεί τον θάνατο, τη ζωή τη συγχώρεση και το σωτήριο φως του έρωτα με μια απλότητα αφοπλιστική και ειλικρινή, που διαπερνα την ψυχή και ξεσηκώνει τη σκέψη,αναγκάζοντάς τη να στραφεί σε μονοπάτια αυτοκριτικής κι επαναπροσδιορισμών.Όχι μετά.Όχι αύριο.Τώρα...
            Σε ένα βιβλίο όπου ο θάνατος ακόμη μπορεί να γίνει ένα μάθημα ανθρωπιάς, ο Κώστας Κρομμύδας έρχεται να παιανίσει το μήνυμα της ζωής και της ελπίδας.
Κι αυτό που μένει είναι μια Ισμήνη που "δεν παραδέχτηκε την ήττα", σε μια ποίηση έρωτα και προσφορας στο Απόλυτο.
Γιατί η αγάπη βρίσκει πάντα τρόπους και σαν τις μελωδίες του Ορφέα μπορεί να καταλύει τον Άδη.
Μέσα από τα δάκρυα του συγκλονιστικού φινάλε τελικά προβάλλει το μεγαλείου του Ανθρώπου όταν αναβαπτίζεται στη ζωοδόχο πηγή της αγάπης...
Και ως τελικός απόηχος μένει μια χαρμολύπη που δεν εκπίπτει ποτέ στην παγίδα του μελοδραματισμού.Είναι μια αξιοπρέπεια που δεν επιτρέπει οίκτο.Δεν έρπει στον εγωκεντρισμό της μιζεριας...Ορθώνεται κι αρπάζει τη μέρα, σαν την προτροπή του "Καθηγητή Κίτινγκ" στη θρυλική ταινία "Dead Poets Society" και συμπυκνώνει μέσα της το αιώνιο. 
           Έτσι, ο Κώστας Κρομμύδας κατορθώνει μεσα από ενα δυνατό και βαθιά ανθρώπινο μυθιστόρημα να σαλπίσει την παρακελευσματική αποστροφή του Νίκου Καζαντζάκη:
«Mια αστραπή η ζωή -μα προλαβαίνουμε!!!»
           Νιώθω την ανάγκη να ευχαριστήσω τον συγγραφέα για το αναμορφωτικό μυθιστόρημα που πήρε το ρίσκο να παρουσιάσει ,καθώς είμαι σίγουρη πως θα συμβάλλει στη βελτίωση πολλών ζωών -αναμεσά τους και η δική μου...Τι ανώτερο να πετύχει ένας συγγραφέας από το να διαπλάθει συνειδήσεις και να οδηγεί τους αναγνώστες του στη γνήσια ομορφιά της ζωής;;


Σάββατο 9 Ιουνίου 2018

Κώστας Κρομμύδας, Μυρωδιά Από Σανίδι

                                                                  Μυρωδιά Από Σανίδι, Κώστας Κρομμύδας
                           Είδος Αισθηματικό
                            Βαθμολογία 10/10
                                   

Ο Κώστας Κρομμύδας, αυτή τη φορά, ενισχύει την πένα του με την πρότερη ιδιότητά του ως ηθοποιός σε μια σύμπραξη των δυο χώρων που αποτελούν τα διαχρονικά του πάθη: 
             Θέατρο και...Βιβλίο, λοιπόν, σε έναν συνδυασμό που μας ταξιδεύει σε αλλοτινές, πιο ανυποψίαστες και λαμπερές εποχές για να αποθεώσει τον επαναστάτη έρωτα!

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η Μάρω Κούρτη μια νεαρή δημοσιογράφος κατορθώνει με κόπο, να εξασφαλίσει συνέντευξη με τον απρόσιτο θρύλο του Ελληνικού Θεάτρου, Νικόλα Δούκα, που έχει αποσυρθεί στη βίλα του.
Για κακή της τύχη φτάνει με καθυστέρηση για να βρεθεί μπροστά σε έναν επιβλητικό, βλοσυρό οικοδεσπότη, ο οποίος θα την αιφνιδιάσει ωστόσο, επιλέγοντας εκείνη για να συγγράψει τη βιογραφία του.
Όσο περνά ο καιρός ο Νικόλας Δούκας ανοίγει την ψυχή του στη νεαρή δημοσιογράφο ξετυλίγοντας την τραγική του ιστορία όπως στιγματίστηκε από τη μοιραία του σχέση μς την πρωταγωνίστρια Λυδία Ρανιέρη.
Η τρυφερή σχέση που θα αναπτυχθεί με τον θρυλικό ηθοποιό θα οδηγήσει τελικά τη Μάρω στο δικό της δρόμο για την αυτογμωσία και την δική της ολοκλήρωση...

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Ο Κώστας Κρομμύδας εδραιώνει τη θέση του ανάμεσα στις δυναμικές πένες της γενιάς του με το έκτο του μυθιστόρημα, που συνιστά το πιο μεστό του βιβλίο, κουβαλώντας ενα βαρύ συναισθηματικό φορτίο που αγγίζει τον καθένα.
            "Η Μυρωδιά Από Σανίδι" κινείται στα πλαίσια ενός ερωτα σπαρακτικού όπως συμβαίνει γενικότερα, με τα έργα του Κρομμύδα που- όλα τους- συνατιώνται σε αυτόν τον κοινό παρονομαστή, όσο κι αν το καθένα διατηρεί την πρωτοτυπία του.
           "Η Μυρωδιά Από Σανίδι" μιλά για τον έρωτα, αφήνοντας τα γραφικά τοπία προηγούμενων έργων (Ουρανόεσσα, Θύελλα) για να "κρυφτεί", αυτήν τη φορά,στα συναρπαστικά παρασκήνια, του θεάτρου, ψηλαφώντας το σκοτάδι πίσω από τους προβολείς και τις βελούδινες κουρτίνες της αυλαίας!
Ένα βιβλίο με γλωσσική αρμονία και ιδανικές ισορροπίες που εμπνέουν συναισθήματα χωρίς να τα εκβιάζουν.
Παρά τη φαινομενική απλότητα της ιστορίας ο Κώστας Κρομμύδας δεν υποπίπτει σε κοινοτυπίες χαρίζοντας ένα μυθιστόρημα που κυλά και παρασέρνει αβίαστα στη δίνη του χωρίς καλά καλά να το αντιληφθείς καθώς γυρίζεις ανυπόμονα τις σελίδες του.
         Και" Η Μυρωδιά Από Σανίδι" είναι επίσης δομημένη, κατά την προσφιλή συνήθεια του συγγραφέα, σε διττό χρονικό άξονα:
Μια αφορμή από τη σύγχρονη εποχή, ατενίζει ένα νοσταλγικό χθες που κυοφόρησε μυστικά και πάθη.
Πρώτη φορά, εντούτοις, ο βασικός αφηγητής του παρόντος που αναζητά τον δρόμο του, σε πρώτο πρόσωπο, είναι γυναίκα κι όχι άντρας όπως στα προηγούμενά του.
Η δημοσιογράφος Μάρω μιλά για τη μοναδική της συνάντηση με τον σπουδαίο πρωταγωνιστή Νικόλα Δούκα., που θαυμασε -κι όχι άδικα- ως μέντορα.
Οι αφηγησεις του ηλικιωμένου πλέον ηθοποιού σε κείνη ανοίγουν το παράθυρο σε μια μεγάλη αγάπη, που την ανακαλύπτουμε κλιμακωτά μέσα από το κασετοφωνάκι της δημοσιογράφου.
Ο ίδιος ο Νικόλας Δούκας σπάει ανεξήγητα τη μοναχικότητά του κι εκχωρεί τα κλειδιά της ψυχής του σε μια σχέση πατρική που σκορπίζει ζεστασιά με τη διάφανη τρυφερότητά της
Τη συνοδεύει όμως η απορία γιατί άραγε εκείνος ο φημισμένος άντρας  αφέθηκε στη γλυκιά αυτήν συνηθισμένη κοπέλα;
 Ο γηραιός Νικόλας Δούκας,γενικότερα, επιβάλλει τη στιβαρή του παρουσία σε όλες τις σελίδες υπερτερώντας κάθε άλλου προσώπου στο βιβλίο, κι είναι εκείνος που επιλέγει πότε θα ξεπηδήσουν οι μνήμες ενός ερωτευμένου άντρα που έζησε το απόλυτο.
Ένας εκούσιος δέσμιος μιας αγάπης που τα δίνει όλα.
Μια γυναίκα άπιαστη σαν αερικό, εύθραυστη σαν κλαράκι μυγδαλιάς, βακχικά ερωτική σαν ακόλουθος διονυσιακής συντροφιάς.Συνάμα όμως και απέραντα τραγική.
Ένα ζευγάρι συμπληρωματικό όπως η φωτιά και το νερό και μέσα σε όλα το αμμόνι της Τέχνης που σφυρηλατεί ψυχές..Κάπου εδώ παρεισφρέει το Άρωμα από Σανίδι.Μυρωδιά αρωμάτων, λουλουδιών κι έξαψης.Καμιά φορά και μυρωδιά θανάτου...
Εκεί που το Εγώ γίνεται πρόσφορο για να τεμαχιστεί σε χιλιάδες άλλα, καθώς διαθλάται μέσα από τις "ψυχές" που ποιεί, συνομιλώντας με την Αιωνίότητα.
Μύστες της Τέχνης και του έρωτα οι πρωταγωνιστές μας, δίνοντας υπόσταση στα ίδια τα βιώματα του ηθοποιού- συγγραφέα!
           Το ζευγάρι του Δούκα και της Ρανιέρη φέρνει ευθέως στη μνήμη τη στιβαρότητα πρωταγωνιστών βεληνεκούς όπως ένας Μινωτής και μια Παξινού.
         Αμυδρά γεννά μνήμες από το αλησμόνητο πάθος  και τις σκοτεινές στιγμές της ταλανισμένης Έλλης Λαμπέτη και του αινιγματικού Δημήτρη Χορν σε αρκετές στιγμές, ενώ την ίδια στιγμή θυμίζει τη διαχρονική- καλλιτεχνική κι ερωτική- ταύτιση  της Έλλης Φωτίου και του Στέφανου Ληναίου.
Ένα δίδυμο, που για τον αναγνώστη κομίζει αναγνωρίσιμα ίσως στοιχεία από μια γοητευτική "μυθολογία" του Ελληνικού Θεάτρου και μιας νοσταλγικής Αθήνας που χάθηκε ανεπιστρεπτί μαζί μετα γιασεμιά της κάτω από το τσιμέντο και το στρες.
Παρόλαυτα, το ζευγάρι μας αναπτύσσει τη δική του αυτόνομη δυναμική, παρασύροντάς μας στο προσωπικό του δράμα.
Πλάι τους κι άλλα πρόσωπα σε μια ιστορία που αναδεικνύει αξίες όπως η αφοσίωση κι η μεγαλοψυχία η καλοσύνη που υπερβαίνει τον πληγωμένο εγωισμό.
Με τη μυθοπλασία συμπλέκονται και πραγματικά περιστατικά με κορυφαίο την τολμηρή μεταφορά που επεχείρησε ο καινοτόμος πρωτεργάτης του Ελεύθερου Θεάτρου, Κάρολος Κουν στους Όρνιθες του Αριστοφάνη με μάρτυρες το κοινό της Θεσσαλονίκης και τις αντικρουόμενες αντιδράσεις.
Αυτή η στιγμή θα γίνει απαρχή για ένα γαιτανάκι εξελίξεων που ισορροπεί ανάμεσα στο ψυχικό μεγαλείο και τον απώτατο πόνο.
         Στην πορεία αυτή παρελαύνουν κορυφαίοι θεατρικοί δημιουργοί από τον Ευρυπίδη και τον Σαίξπηρ μέχρι τον Τεννεσι Ουίλλιαμας και τον Φρεντερίκο Γκαρθία Λόρκα.
Τα χωρία λειτουργούν σαν προοίμια καταστάσεων στις ζωές των πρωταγωνιστων.
     Το κείμενο του Κώστα Κρομμύδα- περισσότερο από κάθε άλλο του- αποκτά ένα δεύτερο επίπεδο ανάγνωσης:
"Η Μυρωδιά Από Σανίδι",δηλαδή, διατρέχει αυτές τις σπουδαίες στιγμές του Παγκόσμιου Θεάτρου- όχι με τη ματαιοδοξία ενός ρηχού φιλολογικού εμπλουτισμού:
               Μέσα από τις στιγμές των κεντρικών ηρώων,  σταθμοί του παγκόσμιου ρεπερτορίου προσλαμβάνουν τώρα συμβολικές διαστάσεις- νευραλγικές για την εξέλιξη της πλοκής και των χαρακτήρων, προδίδοντας στο μυθιστόρημα αυτό μια αλληγορική χροιά.
Η ίδια η αγάπη του Νικόλα και της Λυδίας ενόσο ξετυλίγεται στον χρόνο, συνιστά ένα διακειμενικό κράμα που συνενώνει την παραφορά της Μπλανς, την απόγνωση του Κοκτώ, τη μοναξιά της Γέρμα , την παράνοια της Μήδειας.
Επιδέξια ο Κώστας Κρομμύδας επιστρατεύει την άλλη ιδιότητα ως Δάσκαλος του Θεάτρου, αναδεικνύοντας την παιδευτική αξία έργων παγκόσμιας ακτινοβολίας, (που μετέφρασε, μάλιστα, ο ίδιος.)
Ο θεατρικός λόγος κορυφαίων δραματουργών και τα πάθη των διαχρονικών ηρώων τους  ανάγονται εν τέλει σε κιβωτο της απώτατης υπαρξιακής αλήθειας, που τα πρόσωπα στον Κρομμύδα καλούνται να αντικρύσουν σπάζοντας τις αλυσίδες του εγωισμού.
Οι αποκαλύψεις σκηνοθετημένες με μαεστρία επιφυλάσσουν ένα κρεσέντο αλησμόνητο σε ένα φινάλε γεμάτο ανθρωπιά, πάθος  και φως -αντάξιο όλης της θεατρικής παράδοσης που υμνεί το βιβλίο αυτό.
          Το σχήμα της αριστοτελικής κάθαρσης λειτουργεί υποδειγματικά στη Μυρωδιά Από Σανίδι του Κώστα Κρομμύδα, ιχνηλατώντας τη Μυσταγωγία της Τέχνης που αναβαπτίζει τον θνητό άνθρωπο σε κληρονόμο του Ουρανού...





                                       ΚΩΣΤΑΣ ΚΡΟΜΜΥΔΑΣ  -ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ


Ο Κώστας Κρομμύδας γεννήθηκε στις 8 Μαρτίου του 1971 στα Τρίκαλα. Για δύο χρόνια σπούδασε στο ΤΕΙ Νοσηλευτικής Αθήνας, το οποίο εγκατέλειψε μετά την είσοδό του στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου το 1992. Από τη σχολή αποφοίτησε το 1995. Για πέντε συνεχόμενα έτη παρακολούθησε τα σεμινάρια του Ανδρέα Μανωλικάκη πάνω στη μέθοδο διδασκαλίας του Actors Studio. Επίσης, υπήρξε μέλος των "Χορικών" της Ζουζού Νικολούδη για δύο χρόνια. Ασχολήθηκε με τον χορό και έλαβε μέρος σε πλήθος χορευτικών παραστάσεων με διάφορες ομάδες. Παρακολούθησε ακόμα πολλά σεμινάρια υποκριτικής, κίνησης και χορού με Έλληνες και ξένους δασκάλους. 
Έχει συμμετάσχει σε πολλές τηλέοπτικές σειρές, στο θέατρο καθώς και το σινεμά. Η πρώτη τηλεοπτική παραγωγή στην οποία συμμετείχε ήταν η σειρά "Βαμμένα κόκκινα μαλλιά".
Το 2017 συμμετείχε στον τρίτο κύκλο της δημοφιλούς αγγλικής τηλεοπτικής σειράς «The Durrells».
Τον Μάιο του 2012 εκδόθηκε το πρώτο του βιβλίο 
«Μπαμπά, μεγάλωσέ με» 
Ton Μάιο του 2013 το πρώτο του μυθιστόρημα 
«Η ζωή που έλειπε» που ένα χρόνο μετά αναδείχθηκε ως ένα από τα δέκα συγκινητικότερα βιβλία της χρονιάς. 
Τον Ιούνιο του 2014 από τις Εκδόσεις Διόπτρα κυκλοφόρησε το δεύτερό του μυθιστόρημα «Ογκρέσα», 
που αναδείχθηκε στα δέκα καλύτερα στην κατηγορία «ερωτικός χαρακτήρας». 
Τον Μάιο του 2015 κυκλοφόρησε το τρίτο του μυθιστόρημα με τίτλο «Μη με λησμόνει» που επίσης αναδείχθηκε στα καλύτερα βιβλία στην κατηγορία «Ηρωίδα Έμπνευση».

Τον Μάιο του 2016 εκδόθηκε το μυθιστόρημά του με τίτλο, Ουρανόεσσα που αναδείχθηκε το καλύτερο μυθιστόρημα της χρονιάς στην κατηγορία «Ηρωίδα έμπνευση» στα βραβεία βιβλίου των Public το 2017.
Τον Οκτώβριο του 2016 επανακυκλοφορεί με νέα επιμέλεια και εξώφυλλο το πρώτο του μυθιστόρημα «Η ζωή που έλειπε» από τις εκδόσεις Διόπτρα. Το ίδιο βιβλίο κυκλοφορεί πλέον και στα Αγγλικά με τον τίτλο «Cave of Silence». 
Τον Απρίλιο του 2017 κυκλοφόρησε το πέμπτο του μυθιστόρημα με τίτλο «Φως μέσα στη θύελλα».
To 2018 κυκλοφόρησε το νέο του μυθιστόρημα Μυρωδιά Από Σανίδι.

Τρίτη 9 Ιουνίου 2015

Κώστας Κρομμύδας, Μη Με Λησμόνει

                               Mη Με Λησμόνει, Κώστας Κρομμύδας

                                        Είδος: Αισθηματικό
                                        Βαθμολογία: 8,5/10


Ο Κώστας Κρομμύδας επανέρχεται, πιο ώριμος από ποτέ, με ένα δυνατό μυθιστόρημα ανατροπών και συγκινήσεων,βασισμένο σε αληθινή ιστορία, το "Μη Με Λησμόνει" από τις εκδόσεις Διόπτρα"

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Τέλη δεκαετίας του '70.
Σε ένα πορνείο των Ιωαννίνων λαμβάνει χώρα μια βάρβαρη απαγωγή...
                32 χρόνια μετά, ο φωτογράφος Κωνσταντίνος, απολαμβάνει μια ονειρική παράσταση και μαγνητίζεται από την αέρινη χορεύτρια με τα φλογισμένα μαλλιά.
             Η Πέρσα- στη δίνη του Χορού- προσπαθεί να απαλλαγεί από το παρελθόν της και να αφεθεί στο νέο της συναίσθημα με τον μυστηριώδη θεατή της...
             Την ίδια ώρα στο Παρίσι, μια ετοιμοθάνατη γυναίκα αναθυμάται μια θυελλώδη αγάπη, που τίποτα δεν την επισκίασε στην πολυτάραχη ζωή της, και παραδίδει μια διαθήκη που ανοίγει τους ασκούς του Αιόλου.
 Ο αινιγματικός, πράος Μιχαήλ ευλαβικός λειτουργός στο μοναστήρι της Αποκάλυψης, μεταφέρει ένα ιερό κειμήλιο, ανύποπτος για όσα θα σηματοδοτήσει το αναγκαστικό του ταξίδι...
Καθώς η διαδρομή από την Αθήνα ως το Παρίσι, περνά απ' τα Γιάννενα ως την Πάτμο και το Γαλαξίδι, ξετυλίγεται ένα χθες που συμπλέκει τις ζωές των ανθρώπων, φέρνοντας στην επιφάνεια μυστικά που πληγώνουν και ζητούν δικαίωση.
       Και το αποξηραμένο "μη με λησμόνει" ξεχασμένο σε κάποιες κιτρινισμένες σελίδες, δεν επιτρέπει στη λήθη, να δώσει άλλοθι σε κανέναν...

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ 
Ο Κώστας Κρομμύδας, που μπήκε δυναμικά στον χώρο της πεζογραφίας, μάς προσφέρει γι άλλη μια φορά ένα πολύ δυνατό και καλοδουλεμένο μυθιστόρημα, με πολλαπλές ανατροπές από την αρχή ως το τέλος, που δύσκολα το ξεχνάς.
       Στο "Μη Με Λησμόνει" το μυστήριο διασταυρώνεται με το καταιγιστικό συναίσθημα και την υπαρξιακή αγωνία ,για να δώσουν ένα αποτέλεσμα που ατενίζει την ανάδυση από τα προσωπικά σκοτάδια της μοναξιάς και του εφησυχασμού,στη Λύτρωση!
Μια Λύτρωση που δεν έρχεται ως νομοτελειακή λύση, αλλά συνιστά προσωπική κατάκτηση όσων αναμετρώνται θαρραλέα, με τις πληγές και τη συνείδησή τους...

Στο νέο αυτό βιβλίο του Κώστα Κρομμύδα συναντάμε όλα τα γνώριμα στοιχεία της γραφής του, σμιλεμένα στην τελειότερη ως τώρα εκδοχή τους.

Όπως στην Ογκρέσα, και πάλι ένας έντονα σημειολογικός τίτλος προδιαθέτει για την παρουσία μυστικών και βαθύτερων υποδηλώσεων, εξάπτοντας τη φαντασία μας.
O θρύλος που τον συνοδεύει αποτελεί μια αλληγορική προτύπωση της ιστορίας μας.
         
Η πλοκή, σφιχτοδεμένη, εξελίσσεται σε δυο χρονικά επίπεδα που εναλλάσσονται, μέχρι που τέμνονται καταληκτικά στις τελικές αποκαλύψεις του παρόντος.
            Όπως και στη "Ζωή Που Έλειπε", οι ήρωες του παρόντος γίνονται το όχημα να ξετυλιχθεί το χθες , ενώ η ιστορία από το παρελθόν φέρει βαρύτερο φορτίο και είναι πιο συναρπαστική από του παρόντος.
Αυτή η "απόκλιση" είναι μικρότερη στο Μη Με Λησμόνει από ό,τι στο πρώτο έργο του Κρομμύδα πάντως-γιατί και το "σήμερα" επιφυλάσσει απρόβλεπτες συγκινήσεις..
             Ποιος μπορεί όμως να ξεχάσει τον "ματωμένο" έρωτα της Λίμνης, που γεφύρωσε χάσματα ηθικά κι εθνικά ;

Ένα άλλο γνώριμο συστατικό στα έργα του Κώστα Κρομμύδα, που συναντάμε στο "Μη Με Λησμόνει" είναι η ερωτική παραφορά των ηρώων και το βάθος των δεσμών τους, που υπερβαίνουν τον χρόνο και τις αντιξοότητες- ακόμη κι όταν μένουν πρακτικά ατελέσφοροι. 
          Ο ερωτικός σπαραγμός να είναι έκδηλος σε πολλές "στιγμές" του βιβλίου, παράλληλα με έναν απενοχοποιημένο αισθησιασμό- την ηδυπάθεια της σάρκας...
      
Το σημείο που διαφοροποιεί το Μη Με λησμόνει του Κ.Κρομμύδα από τα προηγούμενα ,εξαίρετα μυθιστορήματά του, δίνοντάς του μια τεχνική υπεροχή, είναι η υποβλητικότητα του έργου.
              Με διείσδυση στα καίρια σημεία -κι όχι απλές περιγραφές τόπων και εικόνων- ο συγγραφέας συνθέτει ένα πραγματικά ατμοσφαιρικό έργο.
Το έργο παράλληλα με τον έρωτα εμπνέει και μια αβίαστη κατάνυξη μέσα από τον πιο ξεχωριστό χαρακτήρα, τον θεματοφύλακα των κειμηλίων,  Μιχαήλ.
       Η ασκητική φιγούρα του Μιχαήλ εμπνέει ιερό σέβας στον αναγνώστη καθώς  συνδυάζει τον αναχωρητισμό με το κοσμικό πάθος-χωρίς κανένα να αναιρεί την καθαρότητα της ψυχής του.Σε συνδυασμό με το φυσικό τοπίο της Πάτμου κι τα ιερά της κειμήλια μας μεταδίδει μια θρησκευτική ευλαβικότητα, που συνεπαίρνει τον αναγνώστη.

Η κορυφαία κατ' εμέ στιγμή του βιβλίου όμως, είναι η Παράσταση, που αλληγορικά συμπυκνώνει όλη την ιστορία του βιβλίου:
       Σε αυτό το αριστουργηματικό κομμάτι, ο Κρομμύδας περνά τη λεπτη διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στην καλή μυθιστοριογραφία και στην πραγματική Λογοτεχνία απογειώνοντας το έργο του.
             Ο αναγνώστης,λοιπόν, γίνεται θεατής-κοινωνός και βιώνει μια μοναδική μέθεξη με τα απώτατα επίπεδα της Τέχνης όσο αυτή γίνεται πλαστουργός νέων κόσμων και συνδιαλέγεται επί ίσοις όροις με την Αιωνιότητα κ το Απόλυτο, όπως μόνον ο Θάνατος και ο Έρωτας μπορούν...
            Οι φθόγγοι,λοιπόν, μετουσιώνονται μαγικά -κ μαγευτικά συνάμα-σε νότες κ μελωδίες που σε κατακλύζουν.
               Η επιβλητική  μουσική του Ραχμάνινοφ , θαρρείς κ ηχεί στα αυτιά σου -κι ας μην την έχεις ξανακούσει.
Η σύνθεση του Ρώσου μουσουργού σε κυριεύει και σε ταξιδεύει στο μυστηριακό τοπίο, όπου κυριαρχεί η σαγήνη του θανάτου.
Η ψυχή μας παρέα με την προεξάρχουσα του Χορού βυθίζεται στα αναπόδραστα νερά της Στύγας και παίρνει φωτιά από τα πύρινα μαλλιά της...
          Αξιοποιώντας ιδανικά τη λεκτική παλέτα ο Κώστας Κρομμύδας, ως άλλος...  Άρνολντ Μπάικλιν ιχνηλατεί με χρώματα άλλοτε ζοφερά, άλλοτε έντονα- τη Νησο των Νεκρών, όπου έχει τοποθετήσει και τους δικούς του ήρωες, να προσδοκούν, σαν τις ψυχές στο δαντικό "Καθαρτήριο", τη δική τους λύτρωση!
       Μια ιερουργία σχεδόν θρησκευτική, μια στιγμή κοσμογονίας και αριστοτελικής κάθαρσης που μόνο η Αληθινή Τέχνη μπορεί να προσφέρει κ ο Κώστας Κρομμύδας ως μύστης της μεταφέρει στους αμύητους "πιστούς"!

 .
 Ανακαλύψτε λοιπόν αυτή το μοναδικό βιβλίο του Κώστα Κρομμύδα με τις τόσο ιδιαίτερες στιγμές κι αφεθείτε σε ένα πολυεπίπεδο ταξίδι που μένει... αλησμόνητο!
           
Εγώ συγχαίρω ολόψυχα τον συγγραφέα κι εύχομαι να μας χαρίσει πολλές δυναμικές- αντίστοιχης αισθητικής εμπνεύσεις.

                                                             Ελισσάβετ Π. Δέδε



ΛΙΝΚΣ-Πληροφορίες

Άρνολντ Μπαίκλιν

ΚΑΘΑΡΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΔΑΝΤΗ (Β' Μερος της Θειας Κωμωδιας)

H αληθινή ιστορία της σύνθεσης του ΡΑΧΜΑΝΙΝΟΦ "Η Νησος των Νεκρων"

Μια από τις εκδοχές του πινακα :"Τeotteninsel"