Ευαγγελία Ευσταθίου, Μ' Άλλα Λόγια Σ' Αγαπώ, εκδ ΜΙΝΩΑ

 Ευαγγελία Ευσταθίου, Μ' Άλλα Λόγια Σ' Αγαπώ

                        Κατηγορία: Αισθηματικό κοινωνικών προεκτάσεων .

 .                                   Βαθμολογία: 10/10

Σελίδες 624
Ημερομηνία Έκδοσης 01/01/2025
Τιμή 18,49 ευρω

Φετος με χαρά πληροφορήθηκα πως  επανακυκλοφορεί από τις Εκδόσεις ΜΙΝΩΑΣ ένα από τα πιο όμορφα, τα πιο συγκινητικά αισθηματικά βιβλία της αγαπημένης Ευαγγελίας Ευσταθίου το "Με Άλλα Λόγια Σ' Αγαπώ", με ένα εντυπωσιακό εξώφυλλο, που συνδυάζει τη φαντασία και τη νοσταλγικότητα των παραστασεων στα αρωματικά χαρτιά αλληλογραφίας των παιδικών μας χρόνων, με έναν φλογερό συναισθηματισμό- ακριβώς όσα δηλαδή χαρακτηρίζουν αυτό το μυθιστόρημα !

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Η 8χρονη Ρωξάνη μένει ορφανή με τον πλέον τραυματικό τρόπο, που της κληροδοτεί ψυχοσωματική αφωνία. Αυτό, σε συνδυασμό με τον ατίθασο χαρακτήρα της αποκλείει το ενδεχόμενο της υιοθεσίας και την οδηγεί στο Αναμορφωτήριο, όπου η αυθαιρεσία και η σκληρότητα κυριαρχούν. 
        Εκεί, η Ρωξάνη θα συναντήσει τον αρχηγό των παιδιών, το σκληροτράχηλο Ραμός Ζαρντός – νόθο γιο ενός τσιγγάνου και μιας μεγαλοαστής.
         Ο μυστηριώδης Ραμός θα πάρει υπό την προστασία του τη Ρωξάνη και θα τη στηρίξει σ’ όλη την πορεία της ενηλικίωσής της, μέχρι να εκπληρώσει το όνειρό της.              

Παράλληλα ο ίδιος θα κυνηγήσει τη φιλοδοξία του, φτάνοντας στην κορυφή. Από ‘κει θα προσπαθήσει να εκδικηθεί όσους τον πλήγωσαν.
         Αυτό θα τον απομακρύνει απ’ τη Ρωξάνη του με ολέθριες συνέπειες, που όμως δεν μπορούν να σβήσουν την αγνή τους αγάπη, ακόμη κι όταν ο θάνατος σφίξει απειλητικά τον κλοιό του γύρω τους…

               

ΣΧΟΛΙΟ
Όπως εύλογα προκύπτει από την περιληπτική παρουσίασή του, κυρίαρχο στοιχείο και σε αυτό το βιβλίο της Ευσταθίου είναι ο ρομαντικός δεσμός ανάμεσα σε ένα ζευγάρι που καλείται να αντιμετωπίσει αντιξοότητες κ δραματικές ανατροπές ,που του κλείνουν το δρόμο της ευτυχίας.
       Σε τούτο της το βιβλίο ωστόσο η Ευαγγελία Ευσταθίου προεκτείνει αυτήν την επιτυχημένη συνταγή πολύ πέρα από αγαπημένες , αλλά κοινότυπες διαδρομές , συνθέτοντας ένα εξαίσιο μωσαϊκό συναισθημάτων και καταστάσεων.
              Εφιάλτης κι όνειρο, αισθησιασμός και αθωότητα, αγάπη και παραφορά σε έναν στρόβιλο που παρασέρνει τον αναγνώστη σε μια πρωτόγνωρη αναγνωστική εμπειρία.
         Γνώριμα συστατικά συνδυάζονται με τόση επιδεξιότητα ,ώστε προσφέρουν ένα άκρως πρωτότυπο αποτέλεσμα. Δρόμοι και πεπρωμένα δαιδαλώδη τέμνονται σε μια εκρηκτική συνάντηση.
        Δεν πρόκειται για άλλη μια γλυκόπικρη ιστορία αγάπης, αλλά για μια πλουραλιστική συναισθηματική εμπειρία που τα έχει όλα: Ρομαντισμό αβίαστο που πλημμυρίζει την ψυχή μας ζεστασιά, μυστήριο που εξάπτει το ενδιαφέρον,αγωνία που κόβει την ανάσα για να έρθει μια κορύφωση που αφοπλίζει.
          Αυτό συμβαίνει διότι η απίστευτη αυτή ιστορία είναι πλεγμένη με υλικά γνήσια και βαθιά ανθρώπινα :
Η φαντασία και ο κοινωνικός ρεαλισμός συμπλέκονται σε ένα μοναδικό κράμα που αναβλύζει τρυφερότητα, ανθρωπιά.
        Πρόκειται για ένα παραμύθι της «σύγχρονης εποχής» , που όμως ξεπηδά από τη βάση ενός γόνιμου κοινωνικού προβληματισμού-συνδυάζοντας τη γοητεία του απρόσμενου ,με την ουσία του αυθεντικού.
Σε πρώτο πλάνο έχουμε φυσικά- παρά τις όποιες υπερβολές- μια από τις πιο όμορφες ιστορίες αγάπης που έχουμε συναντήσει στη σύγχρονη λογοτεχνική παραγωγή.
        Η Ρωξάνη , ένα κορίτσι με ιδιαίτερη, φλογερή ομορφιά κουβαλάει τις δυσβάσταχτες πληγές του παρελθόντος, που τη στρέφουν στην αναζήτηση της αγάπης ακόμη και με αντίτιμο τον ίδιο της τον εαυτό.
        Ο Ραμός , ένα αρσενικό ταγμένο στο πάθος, πλασμένο για την κορυφή ,την οποία ανέβαλε μέχρι να εξασφαλίσει το μέλλον της μικρής του προστατευόμενης, για να ανακαλύψει αργά πως χωρίς εκείνη έχει “τόσο κρύο” εκεί «ψηλά»...
Μια Φωτιά που μόνο ο Δράκος μπορεί να τιθασεύσει. Μια Φωτιά προορισμένη να τον ζεστάνει, ένας Δράκος ταμένος να την προστατεύει από όλους. Ακόμη κι από τον ίδιο…

   Ο λυρισμός είναι διάχυτος σε ολόκληρο το βιβλίο.
       Σε μια εποχή όπου οι ρόλοι των δύο φύλων συγχέονται και ο ανταγωνισμός χαρακώνει τις σχέσεις ,ο Ραμός και η Ρωξάνη μας διδάσκουν την αλληλοπεριχώρηση και την αυταπάρνηση.
          Παρακολουθούμε την ανάδυση αυτής της αγάπης από τα πρώιμα παιδικά σκιρτήματα, σημείο αρκετά λεπτό από τη φύση του, που η συγγραφέας αναδεικνύει χωρίς σεμνότυφους εξωραϊσμούς:
          Αξιοποιώντας την εκπαιδευτική της ιδιότητα, με μια παιδαγωγική ματιά , η συγγραφέας Ευαγγελία Ευσταθίου μεταδίδει με φυσικότητα τα στάδια της ανάδυσης της σεξουαλικής ταυτότητας των έφηβων ηρώων της, με έμφαση στην πιο ευάλωτη θέση της προέφηβης ηρωίδας της.
          Είναι από τις ελάχιστες φορές που ένα ρομαντικό μυθιστόρημα παρουσιάζει άφοβα μια τόσο έγκυρη και διεισδυτική θεώρηση της παιδικής σεξουαλικότητας ,ισορροπώντας ανάμεσα στην απαραίτητη αθωότητα, το λιτό λόγο και τον απερίφραστο ρεαλισμό, γεγονός που καταδεικνύει την κατάρτιση της εκπαιδευτικού και την τόλμη της λογοτέχνιδας να μην επιλέγει τον εύκολο δρόμο.
Επιπλέον, η συγγραφέας, διασχίζοντας τα δύσκολα παιδικά χρόνια των ηρώων της, χειρίζεται επιτυχώς το «παιδικό τραύμα» ως τεκμήριο της μετέπειτα εξέλιξης των κεντρικών της χαρακτήρων και της μεταξύ τους σχέσης. Aυτό προσδίδει αληθοφάνεια στους χαρακτήρες και επιτρέπει στο συναίσθημά τους να ρέει με αποτέλεσμα ο αναγνώστης να δεθεί νοερά μαζί τους και να συμπάσχει με τα πάθη τους.
Η συμπληρωματικότητα των δύο χαρακτήρων είναι άρτια δοσμένη και συνθέτει ένα από τα πιο πειστικά και θερμά ζευγάρια της σύγχρονης ρομαντικής λογοτεχνίας, που μένουν χαραγμένα στην καρδιά για πολύ καιρό. Έτσι ,ο αναγνώστης που δεν επιθυμεί να εμβαθύνει θα νιώσει πλήρης με αυτήν, μένοντας και στο πρώτο επίπεδο…

Η δεύτερη –βαθύτερη- πτυχή όμως, που καθιστά ξεχωριστό αυτό το μυθιστόρημα της Ευσταθίου, είναι φυσικά η έκδηλα κοινωνική χροιά που παρουσιάζει η ιστορία μας, με το πρώτο της μέρος να εκτυλίσσεται σε ένα ορφανοτροφείο-αναμορφωτήριο- στοιχείο που δίδεται χωρίς μελοδραματισμούς –επιτείνοντας αβίαστα τη συγκίνηση.
          Χωρίς βαρύγδουπες αναλύσεις, με καίρια περιστατικά, η Ευσταθίου εστιάζει στην παγερή μοναξιά που βιώνει ένα παιδί χωρίς οικογένεια, ενώ καταγγέλλει το κενό των θεσμών που αφήνουν εκτεθειμένα τα παιδιά στα συμπλέγματα ορισμένων κακών λειτουργών, αλλά και σε μία κοινωνία που κωφεύει στα πραγματικά κρίσιμα ηθικά της ελλείμματα, προτάσσοντας λανθασμένες προτεραιότητες και κίβδηλες αξίες...

       Ως απόρροια αυτών , έρχεται κι ένας αποστομωτικός προβληματισμός σχετικά με το μέλλον και τις χαμένες ευκαιρίες αυτών των παιδιών, που μας φέρνει σε αμηχανία : «1/10 των παιδιών του Ιδρύματος γλυτώνουν και πετυχαίνουν στη ζωή» λέει κάπου η υπεύθυνη του Ορφανοτροφείου και η συγγραφέας έντεχνα μας υποβάλλει την αγωνία για τα υπόλοιπα ”εννέα» παιδιά, που η ιστορία της δε μας επιτρέπει να τα αναλογιστούμε ποτέ ξανά ως αριθμούς στατιστικής…

Δεν αρκείται σε αυτό όμως η Συγγραφέας –δασκάλα αφού ο αγαπημένος ήρωας ανήκει σε μια πολύπαθη μειονότητα, η οποία έχει υποστεί τόσες φυλετικές διακρίσεις ανά τους αιώνες: Με περίσσιο σεβασμό στις ιδιαίτερες παραδόσεις τους η Ευσταθίου προσεγγίζει τους πλάνητες Τσιγγάνους.
         Η γοητευτική φιγούρα του Ραμός κι η σεβάσμια φυλή του είναι ένα έμμεσο ράπισμα στη μωρία του ρατσισμού-ενταγμένο με απόλυτη φυσικότητα στην ανατρεπτική πλοκή.     

Τόσα μηνύματα με τόσο εύληπτο και ρομαντικό επικάλυμμα!

     Τι πιο σπουδαίο για ένα βιβλίο από το να συνδυάζει την τρυφερότητα και την τέρψη με την κοινωνική ευαισθητοποίησή του αναγνώστη;          

Αυτό είναι το ύψιστο επίτευγμα της Ευσταθίου και της αξίζουν συγχαρητήρια γι αυτό!
          Μέσα από τη γνωριμία μας με την ανέστια, γλυκιά Ρωξάνη και τον ορφανό, δυναμικό Ραμός ενεργοποιείται μέσα μας μια ενσυναίσθηση-πρόκληση στην εγωπάθειά μας, που οξύνει τα κοινωνικά μας αντανακλαστικά και μας στρέφει στον Άνθρωπο ξανά.
         Αυτή η συνύπαρξη τρυφερότητας, αγωνίας και κοινωνικών μηνυμάτων ουσίας  μάς οδηγεί σίγουρα να εντάξουμε το βιβλίο αυτό στα πλέον ξεχωριστά της αισθηματικής λογοτεχνίας.
Αφήστε, λοιπόν, τη Φωτιά του Δράκου να πυρπολήσει τα συναισθήματά σας και να ζεστάνει τις καρδιές σας!          

Μελίνα Τσαμπάνη, ΑΓΡΙΕΣ ΜΕΛΙΣΣΕΣ

                                                                                            Άγριες Μέλισσες- Το Πρώτο Πέταγμα

                                                     Είδος: Κοινωνικό
                                                                                                                     Βαθμολογία 6,5/10

Οι "Άγριες Μέλισσες" που λατρεύτηκαν από το τηλεοπτικό κοινό τώρα σε βιβλίο.
Η Μελίνα Τσαμπάνη είχε δώσει τα διαπιστευτήριά της ως συγγραφέας από τον "Πρώτο Αμέθυστο" ένα μυθιστόρημα που μας ταξιδεψε στα χρόνια της Ελληνικής Επανάστασης στα νησιά. (ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΕΔΩ) αλλά η δική της απογείωση ήρθε μέσα από το κοινωνικό δράμα εποχής "Άγριες Μέλισσες" που από το 2019 καθήλωσε χιλιάδες τηλεθεατές επαναφέροντας την ποιοτική μυθοπλασία στην Ελληνική Τηλεόραση.
Ενόψει της τρίτης σεζόν μια ευχάριστη έκπληξη περίμενε τους λάτρεις της σειράς καθώς η Μελίνα Τσαμπάνη έβγαλε σε μυθιστορημα τις "Άγριες Μέλισσες"...

Δεν πρόκειται όμως για μια "περιληπτική απόδοση όσων έχουμε ήδη δει", όπως ίσως θα περίμενε κανένας. Στο ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ "Αγριες Μέλισσες¨" έχουμε μια εντελώς καινούρια προσέγγιση που επιφυλάσσει εκπλήξεις και επιχειρεί να συμπληρώσει ανατρεπτικά όσα ήδη γνωρίζουμε από την τηλεοπτική σειρά:

ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΑΠΟ ΤΟ ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ.

Έτσι ήρθε στον κόσμο, η Ελένη Σταμίρη. 

Την πέμπτη ημέρα του Αυγούστου του 1930. Την ίδια στιγμή στην άλλη άκρη του Ατλαντικού γεννιόταν ο Νηλ Άρμστρονγκ και τριάντα εννιά χρόνια αργότερα θα γινόταν ο πρώτος άνθρωπος που θα πατούσε στο φεγγάρι.
Τη Λενιώ Σταμίρη, όμως, την ένοιαζε να πατάει μόνο στη γη. Αυτήν καταλάβαινε, αυτήν αγαπούσε, αυτή της έδινε δύναμη και πείσμα. Κι ό,τι αγαπούσε η Λενιώ, το αγαπούσε με πάθος. Άλλον τρόπο δεν ήξερε και δεν την ενδιέφερε να μάθει.»
Η ιστορία των Σταμίρηδων και των Σεβαστών, που το μίσος και η βεντέτα που ξέσπασε ανάμεσά τους, κλόνισε το Διαφάνι, ένα ήσυχο χωριό της Θεσσαλίας, ξεδιπλώνεται στις σελίδες αυτού του βιβλίου, πηγαίνοντας το χρόνο πίσω, εκεί που ξεκίνησαν όλα. Στη γέννηση της Ελένης.
Μέσα από τη δική της ζωή, βλέπουμε την πορεία των μοιραίων γεγονότων που έφεραν αντιμέτωπες τις δυο οικογένειες ενώ ανακαλύπτουμε μυστικά που ούτε καν οι πρωταγωνιστές της βεντέτας Σταμίρηδων και Σεβαστών δε θα μάθουν ποτέ...    

        Το ομώνυμο βιβλίο της Τσαμπάνη , αυτή τη φορά, εστιάζει στην εμβληματικότερη από τις ..."μέλισσες" που δεν είναι άλλη από την Ελένη Σταμίρη , την πρωτότοκη κόρη του Γιώργη κ της Βαλεντίνης Σταμίρη.
          Έχοντας ενσαρκωθεί ιδανικά από την ταλαντούχα Μαρία Κιτσου η Ελένη Σταμίρη έχει κερδίσει την εκτίμηση και τον θαυμασμό του τηλεοπτικού κοινού με την πυγμή της , την αισθηση δικαίου που τη διέπει, την ευσυνειδησία και την αυτοθυσία με την οποία αγαπά-ειδικότερα τις αδελφές της.

       Δωρική και τρυφερή ταυτόχρονα η Ελένη συγκινεί και διδάσκει με το παράδειγμα της ζωής της.

Όντας προδρομικά φεμινίστρια -μα διασώζοντας συνάμα παραδοσιακές αξίες όπως η οικογένεια και η πίστη- η Ελένη Σταμίρη αποτελεί το ιδανικό πρότυπο γυναίκας σε μια Ελλάδα χαίνουσα που αντιστέκεται και αγωνίζεται για δικαιότερες μέρες κόντρα στις πληγές του πολέμου και την κοινωνική αδικία!

Θρυλικός έμεινε ο έρωτάς της Ελένης με τον ονειροπόλο δάσκαλο Λάμπρο, που κρυφές αμαρτίες τους εμπόδισαν να τον χαρούν, οδηγώντας στον όλεθρο την ίδια την Ελένη και άλλα πρόσωπα-κι ισως αυτή ειναι η τραγικότερη πτυχή της  ...

          Τώρα η Μελίνα Τσαμπανη αναλαμβάνει να μας συστήσει τη μαχήτρια Ελένη Σταμίρη από την αρχή, πιάνοντας το νήμα από τη γέννησή της και την αθωότητά της, για να συνεχίσει διερευνώντας γεγονότα που σημάδεψαν τα παιδικά και πρώιμα νεανικά της χρόνια.

Ο αναγνώστης με αυτό το βιβλίο θα δεθεί ακόμη περισσότερο με τη φιγούρα της Ελένης.

Μαζί της στις σελίδες αυτές μεγαλώνουν , ονειρεύονται κι εξελίσσονται όλα μας τα αγαπημένα πρόσωπα...

Η καρτερική Ασημίνα και η νεραϊδογέννητη Δροσούλα θα βρουν σε αυτήν μια δεύτερη μάνα- κάτω από ένα πατέρα στοργικό και θυμόσοφο.

         Παράλληλα, θα συναντήσουμε ξανά πρόσωπα που αγαπήσαμε  ο ιδεαλιστής Λάμπρος, ενώ θα γνωρίσουμε καλύτερα τον στιβαρό Δούκα , τον μελαγχολικό Μιλτιάδη και την  αρχοντική Αννέτ,  πορφυρογέννητοι γόνοι του Δούκα Σεβαστού.

Ομολογώ πως είδα απογοητευτικά περιορισμένες αναφορές στον ρομαντικό Γιάννο που κέρδισε τις εντυπώσεις με την τόσο ιδιαίτερη και τρυφερή του παρουσία και άξιζε να μπούμε στο άβατο της καρδιάς και της σπηλιάς όπου ειχε στήσει το "βασίλειο της ψυχής του.

Ο Γιάννος θα έδινε συγκινητικές στιγμές στο βιβλίο αυτό αν είχε αναπτυχθεί περισσότερο, ενώ ελάχιστα μαθαίνουμε για τους 4 πορφυρογέννητους γόνους του Δούκα.

              Επιπλέον περίμενα να μάθω περισσότερα για τη ζωή του Στέργιου Σεβαστού που πρόωρα αποχώρησε κι από τη σειρά κι από το βιβλίο, ενώ βιαστικό είναι και το πέρασμα του Μάνου Βόσκαρη, με περιληπτική μονάχα αναφορά στη συγκλονιστική του ιστορία.

Ο Βόσκαρης είναι ένας πολυπλόκαμος και τραγικός χαρακτήρας που μπορούσε να δώσει περισσότερες δυνατές στιγμές στο βιβλίο,αλλά έμεινε ανεκμετάλλευτος.Το ίδιο ισχυει και για αλλα πρόσωπα της σειράς.. 

Έχω γενικά την αίσθηση ότι η Μελίνα Τσαμπάνη είχε ήδη ανοίξει στον τηλεοπτικό δέκτη τα πιο συνταρακτικά χαρτιά του παρελθόντος, οπότε στο βιβλίο, αυτά παρουσιάστηκαν με μια επιδερμική περιληπτική αναφορά και  έμεινε μόνο μία ουσιαστικά ανατρεπτική πτυχή να μάθουμε από την αρχή.

Αυτή όμως παρουσιάζεται επαρκώς και συγκινεί.

           Πρόκειται για τον Ζάχο Λυκογιάννη, που αποτελεί την πιο ενδιαφέρουσα προσθήκη στο πορτρέτο της Ελένης και θα συμβάλλει καθοριστικά σε όλη την πορεία της ηρωίδας... 

             Σε όλα ξεχωρίζει η φωτεινή φιγούρα της Μάρως Λυκογιάννη με το σπινθηροβόλο πνεύμα της και το ψυχικό της μεγαλείο. 

          Θεωρώ παντως πως το "Πρώτο Πέταγμα" ήταν μια καλή υπόμνηση όσων αγαπήσαμε αλλά  θα λειτουργούσε καλύτερα αν συμπληρωνόταν από ένα δεύτερο μέρος. 

Μένει σε πολύ χαμηλότερους τόνους από την ίδια τη συγκλονιστική σειρά

            Ακόμη κι έτσι , οι λάτρεις της σειράς θα απολαύσουν την ευκαιρία να ανταμώσουν  ξανά τους λατρεμένους ήρωες που 2 χρόνια τους κρατούν συντροφιά

           Οι ήρωες που για 2 χρόνια αποτελούν καθημερινή συντροφιά μας, μας συστήθηκαν ξανά μέσα σε χρόνια δίσκετα όπως  τα χρόνια του Πολέμου και της Κατοχής για να συμπληρωθεί το πορτρέτο της μικροκοινωνίας του Διαφανίου.

Γιατί ως γνωστόν όποιος δεν έχει παρελθόν δεν μπορεί να ατενίζει μέλλον -και οι "Άγριες Μέλισσες" έχουν ακόμη πολύ μέλλον- ως αστείρευτη πηγή δυνατών παθών και δυναμικών εξελίξεων!!!!

Τα μυστικά στις Μέλισσες δεν έχουν τέλος όμως όπως μας υποσχέθηκε η συγγραφέας όλα θα βγουν στο φως...

Σίμος Κερασίδης Η ΑΡΒΑΝΙΤΙΣΣΑ ΔΑΣΚΑΛΑ

                                Η Αρβανίτισσα Δασκάλα, Σίμος Κερασίδης

                                          Είδος :Iστορικό Μυθιστόρημα

                                            Βαθμολογία: 8/10

Ο Σίμος Κερασίδης έχει αποδείξει την αγάπη του στην Ιστορία προσεγγίζοντας λιγότερο συζητημένες πτυχές της. Στον συναρπαστικό του "Στοιχειοχαράκτη" προσέγγισε τον Νεοελληνικό Διαφωτισμό και τον ακμάζοντα ελληνισμό των παραδουνάβιων Ηγεμονιών τον 19ο αιώνα.

Φέτος, ο Σίμος Κερασίδης απέδωσε ένα προσκύνημα μνήμης στα χώματα της Θράκης παραμονές του 20ου αιώνα μέσα από μια ξεχωριστή ηρωίδα, την "Αρβανίτισσα Δασκάλα" .

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η Λευκή γεννιέται ημιθανής στην εκπνοή του 19ου αιώνα αλλά θα σωθεί απ' τα χέρια του νεαρού Αγγελή που την βαπτίζει στα αναζωογονητικά νερά του ποταμού Κιζίπ Ντερέ.

Η κωμόπολη της Μαδρίτσας κάτω από τη διπλή απειλή Οθωμανών και Κομιτατζήδων, προοδεύει χάρη στην αξιοσύνη των Ελλήνων που στα άγονα χώματά της δραστηριοποιούνται σε τομείς όπως η  εκτροφή μεταξοσκώληκα και το εμπόριο.

Η Λευκή μεγαλώνει προικισμένη με ενόραση που προλαμβάνει δεινά ενώ η δύναμη του πνεύματός της θα την αποσπάσει από το ασφυκτικό πλαίσιο της καθημερινότητας, δίνοντας της την ευκαιρία να σπουδάσει στο Παρθεναγωγείο της Μαδρίτσας για να συνεχίσει τις σπουδές  της στην Αδριανούπολη. όνειρό της να γίνει δασκάλα και να μορφώσει τις άβγαλτες Αρβανίτισσες κορασίδες. 

Εκεί θα συναντηθεί με μια εμπνευσμένη καθηγήτρια που θα γίνει μέντοράς της όσο κρύβει τα δικά της μυστικά.

Κι όσο το όνειρο της ένωσης με την Ελλάδα εμπνέει τους Έλληνες της Μακεδονίας και διατρέχει 3 πολέμους ,η Λευκή θα ερωτευτεί τον συνομήλικό της Γκριγκόρ, γιο ενός Βούλγαρου αρχικομιτατζή.

Πώς θα καταφέρει να ενσωματώσει τον αγαπημένο της; 

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

Είναι δεδομένο πως η πολυτάραχη πορεία του ελληνισμού με την εδραίωση του νεοελληνικού κράτους, θα αποτελεί διαχρονική έμπνευση για τους Έλληνες συγγραφείς κι ασφαλές υλικό για ενδιαφέροντα μυθιστορήματα, εγκυμονώντας συνάμα τον κίνδυνο της κοινοτοπίας.

Ο Σίμος Κερασίδης με την "Αρβανίτισσα Δασκάλα" του κατορθώνει να τον αποφύγει ,συνθέτοντας μια οικογενειακή ιστορία για να προσεγγίσει τους διωγμούς που υπέστη το ελληνικό στοιχείο από εδάφη της Θράκης από Οθωμανούς αλλά και Βουλγάρους που τα εποφθαλμιούσαν 

ενόψει του διαμελισμού της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Είναι γνωστό πως οι Βούλγαροι πάσχιζαν να προσαρτήσουν Μακεδονία και Θράκη για άνοιγμα στη θάλασσα του Αιγαίου, επιδιδόμενοι σε μια δυσυπόστατη πολιτική αφελληνισμού τους, μέσω πολιτισμικής διείσδυσης αφενός κι αφετέρου μέσω της κατατρομοκράτησης σε βάρος των Ελλήνων από ενοπλα σώματα ατάκτων(κομιτατζήδες).

Η ματιά του Σίμου Κερασίδη εστιάζει στην κωμόπολη της Μαδρίτσας με την πολυετή ιστορία , μέχρι τη στιγμή που εκείνη προσαρτήθηκε οριστικά στη Βουλγαρία με τις Ανταλλαγές των Πληθυσμών.

Πρωταγωνίστρια η Λευκή μια γυναίκα ξεχωριστή που θέλει να γίνει Δασκάλα και να  προσφέρει στον τόπο της μέσα από το κρίσιμο μετερίζι της Παιδείας. Είναι σημαντικό που ο συγγραφέας επιλέγει αυτό το ιδεώδες για να υπηρετήσει η ηρωίδα του, καθώς έτσι αναδεικνύει τη σπουδαιότητα της Μόρφωσης στην επιβίωση και την πρόοδο όχι μόνο της ατομικότητας αλλά και σε επίπεδο εθνικής συλλογικότητας.

Η παιδεία σμιλεύει πνεματικά  στο άτομο και είναι το όχημα απεγκλωβισμού των κοινωνιών από τη στασιμότητα , τη δεισιδαιμονία και τη μοιρολατρική αποδοχή της Αδικίας.

          Παράλληλα, εξοπλίζει τη γνωσιολογική φαρέτρα του έθνους  με συναίσθηση της ιστορικής του ταυτότητας  και της θέσης που δικαιούται στο ιστορικό γίγνεσθαι , ώστε να προσανατολίζει τους αγώνες του σε σωστές διεκδικήσεις και ταυτόχρονα να το ενθαρρύνει σε αρμονική συνύπαρξη με τα άλλα έθνη.

Οι βάσεις για την επιβίωση και το μέλλον κάθε έθνους εδράζονται τελικά στην παιδεία του, που προδιαγράφει τη  φυσιογνωμία που θα προσλάβει η διαδοχή των γενεών. Χάρη στην παιδεία το ελληνικό στοιχείο διασώθηκε και κατάφερε να προκόβει και να ευημερεί.

Γύρω από τη Λευκή συναντούμε πλήθος ενδιαφέροντα πρόσωπα, όπως ο παππούς Αποστόλης με τη σύνεση και το ανοιχτό μυαλό ή ο ανυπότακτος νονός Αγγελής και ο διπρόσωπος Στάνοφ.

Η πιο ελκυστική προσωπικότητα όμως είναι η προοδευτική καθηγήτρια της Λευκής στην Αδριανούπολη με μια ιστορία που αιφνιδιάζει και συγκινεί.

Πάθη και αλήθειες θαμμένες στον χρόνο συνοδεύουν κάποιοα από τα πρόσωπα του βιβλίου προσδίδοντάς του το στοιχείο της ανατροπής.

Όσο για τον Γκριγκόρ, η περίπτωσή του εμπνέει συμπάθεια χωρίς όμως η μοιραία σύγκρουση ανάμεσα στην εθνική του ταυτότητα και στον έρωτά του με τη Λευκή να προσλαμβάνει την αυτονόητη ένταση που θα περίμενε κανείς κι αυτό είναι μια μικρή ματαίωση σε σχέση με τις προσδοκίες που δημιουργούσε η πλοκή.

Νομίζω πως ο συγγραφέας μπορούσε να έχει εμβαθύνει περισσότερο στον  Γκριγκόρ, που τελικά, έμεινε στη σκιά της Λευκής και των γεγονότων.

Είναι γεγονός πως αυτός ο έρωτας- όσο αντιφατικός κι αν μοιάζει τελικά έρχεται σε δεύτερη μοίρα και αποδυναμώνεται, καθώς σε πρώτο πλάνο αναδεικνύεται το ιστορικό στοιχείο και η ίδια η Μαδρίτσα.

Η "Αρβανίτισσα Δασκάλα" ανάγεται τελικά σε μια καλογραμμένη ηθογραφία με δυνατές στιγμές που ιχνηλατεί την πορεία του αρβανίτικου στοιχείου από τη γη των Μολοσσών της Ηπείρου μέχρι τα άγονα εδάφη της Δυτικής Θράκης που τελικά "κάρπισαν" διαφορετικά μέσα από την αξιοσύνη και την εμπορική δεινότητα των Ελλήνων. 

Ένα προσωποποιημένο οδοιπορικό λοιπόν των Ελλήνων σε αυτήν την εσχατιά των βορειοανατολικών συνόρων μας είναι η "Αρβανίτισσα Δασκάλα", που κατορθώνει στην κορύφωσή του να αναδείξει την τραγωδία του ξεριζωμού από χώματα που ποτίστηκαν με ιδρώτα κι αίμα πολλών άξιων γενεών για να ακολουθήσουν τελικά το πεπρωμένο της προσφυγιάς .

 

Μελίνα Τσαμπάνη, O Πρώτος Αμέθυστος

                                                    O Πρώτος Αμέθυστος, Μελίνα Τσαμπάνη
                                    Είδος: Eποχής
                                    Βαθμολογία 8,5/10

Σελίδες : 640
Ημερομηνλια Έκδοσης : 2015
Επανέκδοση 2019
Τιμή 15 ευρώ

Έχει σαρώσει την φετινή τηλεοπτική σεζόν με την πολυσυζητημένη σειρά εποχής "Άγριες Μέλισσες" , σηματοδοτώντας πανηγυρικά την επάνοδο της ελληνικής μυθοπλασίας στο γυαλί.
Το ενδιαφέρον του τηλεοπτικού κοινού, αμείωτο μέσα από μια πλοκή πολύπλευρη και πολυπρόσωπη, που έκανε τη διαφορά. 

Στο αναγνωστικό όμως κοινό η σεναριογράφος Μελίνα Τσιαμπάνη είχε συστηθεί ήδη από το 2015 με ένα δυνατό μυθιστόρημα εποχής που προδιέγραφε όλα τα γνωρίσματα που αγαπήσαμε στην πέννα της μέσα από τη δημοφιλή σειρά: 
Και στον "Πρώτο Αμέθυστο",λοιπόν, εντοπίζουμε... μεθυστικά στοιχεία γραφής, που καθηλώνουν: Πάθη θυελλώδη, πολυδιάστατους χαρακτήρες και καλή αναπαράσταση της ιστορικης συγκυρίας όπου ανήκει η αφήγηση.
"Ο Πρώτος Αμέθυστος" αποτελεί ένα οικογενειακό δράμα, γεμάτο συναισθήματα κι ανατροπές, παραμονές της Επανάστασης του 1821 που αδύνατον να μη σε παρασύρει στη δίνη του.
Πρωτοκυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Κέδρος και φέτος επανακυκλοφορεί από τις Εκδόσεις ΩΚΕΑΝΟΣ, προαναγγέλλοντας μια νέα ταλαντούχα συγγραφέα.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Στην προνομιακή αλλά πάντα τουρκοκρατούμενη Τήνο του 1789, ο καραβοκύρης Γιώργης Σκαρλατος κι η πολυαγαπημένη του Μαριγώ αποκτούν τον δεύτερο γιο τους τον Μιλτιάδη, που θα μεγαλώσει ξέγνοιαστα παρέα με τον συνετό, αλληλέγγυο αδελφό του, Λεωνίδα, και θα αναπτύξει έναν χαρακτήρα ηγετικό και αψύ.
Διαποτισμένος με ένα πνεύμα ανυπότακτο και φυσική γοητεία, ο Μιλτιάδης από νωρίς θα ακολουθήσει τον πατέρα του στα εμπορικά ταξίδια του σε Αιγαίο και Κωνσταντινούπολη και θα ανακαλύψει τον κόσμο της θάλασσας, των πειρατικών ρεσάλτο και των καινούριων πολιτειών.
Μια απροσμενη συνάντηση θα σφραγίσει την παιδική ψυχή του.
Αργότερα και ο Λεωνίδας θα παρει το μερίδιο του στη ναυτική μοίρα της οικογένειάς του ξεδιπλώνοντας έναν  γλυκομίλητο έμπορο.
Ένα ταξίδι στην Κωνσταντινούπολη και δυο γυναικεία μάτια θα θέσουν σε εφαρμογή ένα τραγικό παιχνίδι της μοίρας που απειλεί την οικογενεική γαλήνη και τους ισχυρούς οικογενειακούς δεσμούς.
Εν τω μεταξύ, η δράση της Φιλικής Εταιρείας κλιμακώνεται κι η Επανάσταση ξεσπά, με τον Μιλτιάδη να ακολουθεί το σάλπισμα της ελευθερίας και στρατεύεται στον Αγώνα.
Κατά τον εμβολισμο μιας ναυαρχίδας στα χέρια του θα πέσει ως λάφυρο ένα δαχτυλίδι από αμέθυστο που φέρει βαριά κατάρα μιας Τουρκάλας μάγισσας και ζητά αίμα.Αίμα που θα το πάρει από δίκαιους ή άδικους...

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
"Ο Πρώτος Αμέθυστος" είναι ένα εξαίσιο μυθιστόρημα εποχής, σε γλώσσα απλή κι όμορφη, που διαβάζεται πραγματικά απνευστί, χάρη στα άκρως ενδιαφέροντα πρόσωπα και τις έντονα δραματικές καταστάσεις ,που περιγράφει.Μια πλοκή κινηματογραφική και βαθιά βιωματική, που συναρπάζει κι εξελίσσεται σε γλώσσα άμεση κι αφτιασίδωτη.
Ασφαλώς στις σελίδες του, οι...υποψιασμένοι πλέον αναγνώστες θα συναντήσουν αγαπημένα χαρακτηριστικά από τη γραφή της Μελίνας Τσαμπάνη που έκαναν και την πολυαγαπημένη σειρά της, "Άγριες Μέλισσες", να ξεχωρίσει:
          Και στον "Πρώτο Αμέθυστο"- όπως στις "Άγριες Μέλισσες"- πρωταρχικό ρόλο διαδραματίζουν οι χαρακτήρες και οι οικογενειακοί δεσμοί που αλώνονται τελικά από το περασμα του παντοδύναμου και υπεράνω όλων έρωτα.
Θα μπορούσε να είναι μια σχετικά κοινότυπη τραγωδία πάθους και συμπτώσεων αλλά η Μελίνα Τσαμπάνη με τη συγγραφική της επιδεξιότητά της "προστάτευσε" το έργο της από τον κίνδυνο αυτόν και εκτόξευσε την ποιότητά του.
Καταρχήν, επέλεξε να εντάξει τη δράση σε μια περίοδο που δεν έχει κορεστεί στη μυθοπλασία.
Είναι τα πρώτα χρόνια του 19ου αιώνα στο τουρκοκρατούμενο Αιγαίο, τα χρόνια προεργασίας της Επανάστασης και οι πρωτες μάχες της.
     Στις Κυκλάδες, δεσπόζει η λάμψη της Μυκονιάτισσας αρχοντοπούλας Μαντώς Μαυρογένους, αλλά η Τσαμπάνη μας ταξιδεύει στη γειτονική Τήνο με το επίσης προνομιακό καθεστώς και την πλούσια ναυτική παράδοση.
Η συγγραφέας αναπλάθει πειστικά το κυκλαδικό τοπίο υπό τη σκιά των Τούρκων που με στιγμές βαρβαρότητας δεν παραλείπουν να επισημάνουν την παρουσία τους μέσα στην ευρύτερη ευημερία του νησιού.
Στον "Πρώτο Αμέθυστο" υπάρχει ένας λαογραφικός πλούτος όπου ξετυλίγεται η εθιμοτυπία, η δομή της οικογένειας, οι διατροφικές συνήθειες, λαϊκή τέχνη, και η θέση της γυναίκας.
Η Μελίνα Τσαμπάνη ιχνηλατεί υποδειγματικά και το φαινόμενο της διευρυμένης οικογένειας δηλαδή των στενών δεσμών ανάμεσα στους συγγενείς και τη συμπραξη τους σε ποικίλες δραστηριότητες-που υπήρξε συνεκτικό στοιχείο του έθνους και αποφασιστικός παράγοντας της επιβίωσης του μέσα στους χαλεπούς καιρούς.
Ένα μοτίβο ήπιας πατριαρχίας όπου η αγάπη κι η ομόνοια κυριαρχεί μέχρι την κρίσιμη στιγμή που το συμφέρον κι ο εγωισμός θα αναδυθούν απειλητικά, όπως ενίοτε συμβαίνει διαχρονικά σε μια οικογένεια...
Πάνω από όλα όμως έχουμε την πλούσια εμπορική δραστηριότητα και τη ζωή του ναυτικού.
        Η συγγραφέας εξοικειώνει τον αναγνώστη με τον καημό του ναυτικού, και το δέσιμο του καπεταναίου με το πλοίο του που είναι "ό,τι το άλογο για τον παλιό ιππότη"...Η πάλη με τα κύματα, η ανάγνωση των αστεριών, η αγωνία των πειρατών , οι αποχωρισμοί κι η νοσταλγία...
      Από την άλλη όμως, η συγγραφέας ανιχνεύει μικρά μυστικά του εμποριου όπου διέπρεψε το ελληνικό στοιχείο καθόλην την Τουρκοκρατία.
Η έξαψη του ταξιδιού, οι εναλλασσόμενες εικόνες από τα καινούρια μέρη, οι επιχειρήσεις...
Το μόνο που μένει ανεπαρκές είναι το ιστορικό πλαίσιο που παραμένει ένα παρασκήνιο χωρίς να παρουσιάζεται εκτενώς, παρα μονάχα με σπερματικές αναφορές μέσα από τις αλληλεπιδράσεις των προσώπων.Δυστυχως δε μας δίνεται η ευκαιρία να βιώσουμε από κοντά μεγάλες μάχες της Ρούμελης και του Μωριά ή να γνωρίσουμε προσωπικότητες σαν τν Κολοκοτρώνη, κι είναι η μοναδική αδυναμία του βιβλίου αυτού.
         Κατά τα άλλα, αίσθηση μου έκανε επίσης, η ανεύρεση της ιερής εικόνας του Ευαγγελισμού, που έχρισε το κυκλαδίτικο νησί "μητρόπολη της Παναγιάς" κι από τα πιο ονομαστά προσκυνήματα της Ορθοδοξίας.
         Το δυνατότερο στοιχείο του βιβλίου της, όμως, είναι σίγουρα τα ίδια τα πρόσωπα και ο τρόπος που έχουν σκιαγραφηθεί.
Όλοι οι χαρακτήρες- από τους πρωτεύοντες μέχρι τους δευτεραγωνιστές- είναι καλοδουλεμένοι σε μέγιστο βαθμό , με αποτέλεσμα να γίνονται πρόσωπα οικεία κι αγαπημένα για τον αναγνώστη, που ευφραίνεται κι αυτός με τις χαρές τους, συμπάσχει με τις αγωνίες τους και κατανοεί τα πάθη τους.Οι αντιδράσεις τους είναι απόλυτα τεκμηριωμένες και αληθοφανείς, υλοποιώντας ιδανικά την αριστοτελική οπτική της τραγωδίας όπου ο "θεατής" γεύεται την κάθαρση, συμμετέχοντας στα πάθη των ηρώων...
Και στον Αμέθυστο , λοιπόν, οι ήρωες γίνονται δικοί μας.
Σε αυτό συμβάλλει ότι η συγγραφέας μας τους συστήνει από τα παιδικά τους χρόνια κλιμακώνοντας τη δράση από την ξεγνοιασιά της παιδικής ηλικίας και χαριτωμένα στιγμιότυπα αδελφικής αγάπης, μέχρι την έντονη εφηβεία και την ενηλικίωση με τα κρυμμένα μυστικά και την αμαρτία.
             Ο ανατρεπτικός Μιλτιάδης σαγηνεύει με τον ανυπότακτο χαρακτήρα του και τη φλόγα του.
Ο νηφάλιος και γενναιόδωρος Λεωνίδας γαληνεύει με τη γλυκύτητά του ως ένα αντίβαρο του παθιασμένου αδελφού του.
Ο πατέρας κ αρχηγός της οικογένειας , ο Γιώργης παραμένει στο σταθερό σημείο αναφοράς με τη στιβαρή λεβεντιά του και τη βαθιά αγάπη στη γυναίκα του τη Μαριγώ που αποτελεί ιδανική ενσάρκωση της μάνας που ισορροπεί, παρηγορεί και σκορπίζει τη θαλπωρή...
        Η άδολη Ζαχαρούλα -όπως όλοι οι αθώοι- γίνεται εκεινη το απόλυτο θύμα της σκληρότητας που την περιβάλλει και δεν αφήνει κανέναν ασυγκίνητο.Έπειτα η Μυρσίνη με τον διπλό πόνο, ο αθόρυβα ηρωικός αγιογράφος Δημητρός που θα θέλαμε να τον έχουμε γνωρίσει λίγο περισσότερο...
Μέσα σε όλα, πάνω από όλα εκείνη, η πανώρια , αντισυμβατική Φρόσω που κυοφορεί τον όλεθρο, μέσα σε πάθος άνομο μα κι αναπόδραστο ανάμεσα σε δυο αδέλφια.
Μια Ύβρις που ενεργοποιεί την Άτι όπως ακριβώς στις Αρχαίες τραγωδίες, κι έχουμε μια σπειροειδή αποψίλωση της οικογενειακής γαλήνης μέχρι την τελική καταβύθιση στο χάος.
Το καταραμένο δαχτυλίδι με τον αμέθυστο σίγουρα συνιστά μια πινελιά μεταφυσικής και συμβάλλει στην υποβλητικότητα της ατμόσφαιρας.
Η κατάρα του δαχτυλιδιού, όμως, και θέτει ένα διλημματικό ερώτημα: Ποιο είναι το μερτικό της μοίρας στις ευθύνες μας;
Μπορεί ένα αντικειμενο και μια προκατάληψη να γίνουν άλλοθι των πράξεών μας;
Μπορεί να φταίει, άραγε, μια κατάρα για τις συμφορές των ανθρώπων ή είναι οι "επιλογές μας με τις συνέπειές τους" που ορίζουν το πεπρωμένο μας;
Όποια απάντηση κι αν δώσει κάθε αναγνώστης το βέβαιο είναι ότι θα δοκιμάσει μαζί με τους ήρωες την παραφορά, την απελπισία, την οργή, το αδιέξοδο και τη συντριβή& αυτό γιατί η ίδια η Μελίνα Τσαμπάνη τον καθιστά, με την ένταση της γραφής της,κοινωνό όλων των ευτυχισμένων στιγμών και των παθών που τις ανατρέπουν...
Κλείνοντας το βιβλίο σίγουρα ο αναγνώστης νιώθει πυρπολημένος από τον άνομο έρωτα, νοτισμένος από την αλμύρα και σοφότερος από το ταξίδι...Συμπαραστάτης και συνένοχος.Ταξιδευτής κι αγωνιστής.
            Σίγουρα, μέσα από τον Πρώτο Αμέθυστο προέκυψε ένα συγγραφικό ταλέντο που γεννά προσδοκίες μεγάλες και μας κάνει να ανυπομονούμε για τη συνέχεια- όχι μόνο στη θεαματική τηλεοπτική παρουσία -αλλά και στην καθεαυτή λογοτεχνία.
Άλλωστε κι οι ίδιες οι "Άγριες Μέλισσες" θα στέκονταν άνετα ως μυθιστόρημα εποχής κι η συγγραφέας δεν αποκλείει το ενδεχόμενο μιας απόδοσής τους σε βιβλίο.

Η Εκδότρια κυρία Ελενη Κεκροπούλου, η Μλίνα Τσαμπάνη , ο...Δούκας Σεβαστός(Λεωνίδας Κακαούρης) και η Θεοδοσία (Χριστίνα Χειλά -Φερμέλη) απο την ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΑΜΕΘΥΣΤΟΥ

Η Μελίνα Τσαμπάνη γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1976. Σπούδασε Νομική στο ΑΠΘ και FilmmakingStudiesστο UWCN. Έχει εργαστεί ως σκηνοθέτης και σεναριογράφος στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. 

Ο "Πρώτος Αμέθυστος" είναι η πρώτη της συγγραφική απόπειρα, ενώ αυτό το διάστημα υπογράφει το σενάριο της επιτυχημένης σειράς του Αντέννα, "'Αγριες Μέλισσες".

Ιουστίνη Φραγκούλη- Αργύρη, Η ΚΟΝΤΥΛΕΝΙΑ του Νησιού

                                                                   Η Κοντυλένια Του Νησιού, Ιουστίνη Φραγκούλη- Αργύρη
         
                                                Είδος: Εποχής
                                                Βαθμολογία: 8,5/10

         

Η Ιουστίνη Φραγκούλη -Αργύρη μάς έχει συνηθίσει με την παράφορη πέννα της σε...ακραία καιρικά φαινόμενα ,σηματοδοτώντας τραγωδίες που καθηλώνουν το αναγνωστικό κοινό.
Φέτος, επανέρχεται με ένα ακόμη δραματικό μυθιστόρημα κοινωνικών αποχρώσεων, εξίσου "τρικυμιώδες" με το προηγούμενο βιβλίο της που αγαπήθηκε τόσο.
Αυτή τη φορά μας συστήνει μια ηρωίδα με μυθική ομορφιά, που όμως δεν την εξαργύρωσε σε ευδαιμονία.
Αυτή είναι η ιστορία της "Κοντυλένιαςτου Νησιού", που την ψιθυρίζουν σα λαικό θρύλο:
Mια ιστορια με τη δροσια του Ιονιου Πελαγους 
και την καταχνια του γοτθικου ρομαντισμου,
που κουβαλα  κατι απο την ομιχλη της Αγγλιας...
Η ΚΟΝΤΎΛΕΝΙΑ ΤΟΥ ΝΗΣΙΟΥ μαγευει με τη θρυλικη της ομορφια και τα απροσδοκητα γυρισματα της ζηλοφθονης μοιρας της

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Σε ένα άγονο νησί, τα χρόνια του Μεσποπολέμου γεννιέται ένα κοριτσάκι.
Χάρη στα κοντυλογραμμένα της χαρακτηριστικά, θα βαπτιστεί με το "αιρετικό" όνομα Κοντυλένια.
Όσο περνούν τα χρόνια, η ομορφιά της αστραποβολά παντού και γίνεται θρύλος.Τα άνθη μαραίνονταν στο πέρασμά της, και οι πόθοι των ανδρών θέριευαν ανομολόγητοι, στη θέα της.
Η φθονερή της μοίρα, όμως, την προικίζει με ένα μίζερο ριζικό κι η ομορφιά της πυροδοτεί τραγωδίες, σέρνοντας θαρρείς μαζί της την κατάρα του θανάτου.
Τα χρόνια περνούν οι άνθρωποι αλλάζουν κ μόνο η πληγή στην ψυχή της Κοντυλένιας μένει σταθερή.
Και τότε έρχεται η απροσδόκητη αγάπη.
Θα σταθεί αρκετός ο έρωτας να ξορκίσει την ακαθόριστη σκιά που συνοδεύει την Κοντυλένια;

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Ύστερα από τον πολύπαθο "Έρωτα στην Ομίχλη" και την "Τρικυμία", Ιουστίνη Φραγκούλη, επανέρχεται με ένα ακόμη θυελλώδες μυθιστόρημα, όπου δεσπόζει το δραματικό στοιχείο κι ένα πλάσμα εξαίσιο
Με το κοντύλι της, λοιπόν, η συγγραφέας υφαίνει στον καμβά των σελίδων και της ψυχής μας ένα πλάσμα ουράνιας ομορφιάς που, όμως, σέρνει ένα πεπρωμένο γήινο και σκοτεινό. 
Άδης και Ουρανός, λοιπόν, αλληλοπεριχωρούνται στο πρόσωπο της πανώριας Κοντυλένιας, που η συγγραφέας μας παρουσιάζει με μια αφήγηση γραμμική κι ευχάριστη, χωρίς περίτεχνα λεκτικά σχήματα.
Σκηνικό δράσης γίνεται και πάλι η ελληνική ύπαιθρος, που συχνά η συγγραφέας επιλέγει ως τόπους δράσης στα έργα της:
Στην ύπαιθρο αγωνίστηκε η μικρή δασκάλα στον "Έρωτα Στην Ομίχλη".
Στην επαρχία ξεκίνησε ο έρωτας του "Πέτρου και της Πολέτ" στην "Τρικυμία" και στη  επαρχία εκτυλίσσεται το δράμα της Κοντυλένιας.
Ο τόπος δεν κατονομάζεται αλλα πιθανολογείται ότι πρόκειται για το Μεγανήσι, κοντά στη Λευκάδα.
Κι αυτό το έργο της Φραγκούλη είναι διαποτισμένο με ηθογραφικές πινελιές και στοιχεία από την εθιμοτυπία της επαρχίας, χωρίς ωστόσο καμια αναφορά στο πολιτικό περίγραμμα της εποχής.
Παρακολουθούμε όμως την καθημερινή μάχη με τη φτώχεια στον αγώνα της επιβίωσης και την επιθυμία για προκοπή σε μια πατρίδα που διαχρονικά διώχνει όσα παιδιά της αρνούνται να γίνουν βορά στα πάθη και τη μιζέρια της.
Οι περιγραφές της κ. Φραγκούλη αναπλάθουν την εποχή της αλισίβας, και του γάμου που αποτελούσε κοινωνικό γεγονός για ολόκληρο το χωριό.
Είναι σαφές ότι στο επικεντρο βρίσκεται η κεντρική ηρωίδα με το θρυλικό κάλλος και γύρω της, σαν χορός αρχαίας τραγωδίας, πλήθος προσώπων που συμβάλλουν στην πορεία της και με τη σειρά τους καθορίζονται από την παρουσία της.
Είναι το ερωτοχτυπημένο γείτονόπουλο, ο Αντώνης που πληρώνει ακριβά το παλιό του απωθημένο.
Είναι ο Λεωνίδας που θα γνωρίσει εξωτικές πολιτείες οραματιζόμενος πάντα το νόστιμον ήμαρ, (αν και θα ήθελα η πέννα της συγγραφέως να μας ξεναγήσει λίγο παραπάνω στον μαγικό κόσμο της Αβάνας.)
Είναι ο μυστηριώδης Μενέλαος, που ιντριγκάρει και  συγκλονίζει .
Είναι ο αψύς Νικηφόρος, 
η Κρυσταλλία, εύθραυστη σαν το όνομά της κι ένα σωρό άλλοι ήρωες που συμβάλλουν στην πλοκή με τη δική τους μοναδικότητα.
Στη μέση η Κοντυλένια, που η παραστατικότητα της κυρίας Φραγκούλη της δίνει πνοή κι οι στεναγμοί της φτάνούν ως την ψυχή του αναγνώστη , καθιστώντας τον κοινωνό των παθών της...
Κι είναι πολλά διότι η Κοντυλένια εκπροσωπεί τη δυσμενή θέση της γυναίκας στην εληνική επαρχία των πρώτων δεκαετιών του 20ου αιώνα:
Μια θέση που υποβίβαζε τα τα θηλυκά μέλη της οικογένειας στον ρόλο των υποζυγίων και της έτασσε στην υπηρεσία του ανδρός:
Πρώτα του πατέρα, έπειτα των αρσενικών αδελφών αν υπήρχαν και τέλος του συζύγου...
Η ίδια  "τραγική γυναικεία μοίρα" που αποτρέλανε την απεγνωσμένη Φραγκογιαννού του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, οδηγώντας την σε μια στρεβλωτική συμπόνια και στο φόνο των θηλυκών, προκειμένου ..."να τα απαλλάξει από την αναπόδραστη προοπτική της γυναικείας τους υπόστασης"!
Κανείς όμως, δεν υπήρχε "να απαλλάξει" την Κοντυλένια μας από την αδικία και την παράλογη σκληρότητα, που την έζωνε.
Η Κοντυλένια όμως, με μια ψυχή όμορφη σαν την όψη της υπομένει στωικά, φέροντας ιδανικα το ορθόδοξο χριστιανικό ήθος, που διέπεται από ιώβεια εγκαρτέρηση και συγχωρητικότητα.Η φιλοπονία κι η καλοσύνη της Κοντυλένιας δεν αφήνουν κανέναν ασυγκίνητο- ούτε αναγνώστη, ούτε γνωστό της κοπέλας.
Όπως όμως στην αρχαιοελληνική παράδοση, το υπερφυσικό κάλλος επιφέρει τη μάνητα της μοίρας και των  "Ολύμπιων", επισείωντας την ανελέητη τιμωρία των "θεών".
Μοιραία λοιπόν κι η Κοντυλένια ακολουθεί μια σπειροειδή πορεία προς την καταστροφή της.

Η "Κοντυλένια" της Φραγκούλη "συνομιλέί" λογοτεχνικά με την ηρωίδα μιας ακόμη ηθογραφίας, την "Ευγενία" από την "Αμαρτία της Ομορφιάς" της Σόφης Θεοδωρίδου, που επίσης παλεύει κόντρα στη φτώχεια της- με το κάλλος της να γίνεται τροχοπέδη και παγίδα...
Ο όλεθρος όμως στην Κοντυλένια προσλαμβάνει πινελιές θρίλερ, σε μια ανατροπή που παραπέμπει στον γοτθικών διαθέσεων ρομαντισμό των αδελφών Μπροντέ.
Υπάρχει και σε αυτό το "λαικό παραμύθι" ένα Κάστρο με δικές του...Καταιγίδες!!
Η σκιά του θανάτου , σαν τα ζοφερά σκηνικά του Πόε, κρύβει τον ήλιο της ηλιογέννητης Κοντυλένιας μας.
Βρήκα το φινάλε απρόσμενο κι αφοπλιστικό, αν και πιστεύω πως δόθηκε αρκετα κοφτά, με μια σχετική βιάση,  χωρίς τον σκοτεινό εκείνο λυρισμό, που αναλογεί σε τέτοιες περιπτώσεις...
Από την άλλη, σκέφτομαι πως η συγγραφέας ήθελε να εκμεταλλευτεί το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού, που πράγματι -!- αφήνει τον αναγνώστη εμβρόντητο!
Η δυναμική της ηρωίδας καθιστά την Κοντυλένια αξέχαστη.
Στο νου μου, πάντως, η κοπέλα αυτή έφερε μια ιδιότυπη σημειολογία:
        Η Κοντυλένια θαρρείς και φέρει το πεπρωμένο της ίδιας της Ελλάδας μας -αυτής της, επίσης πανώριας, "Κόρης" της Μεσογείου, που πολύ εζήλεψαν το κάλλος της , πολλοί την πόθησαν και που, ορφανεμένη, σέρνει μαζί της το στίγμα της φτώχειας, την τυραννία των φαύλων, τη σκιά του πολέμου και του θανάτου...
Όπως το συνεσταλμένο και τρισεύγενο κορίτσι του Ιονίου, που μας σύστησε η Ιουστίνη Φραγκούλη- Αργύρη στις σελίδες της...

                                                                                      Έλλη Δ.
             
 ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΤΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ ΙΟΥΣΤΙΝΗΣ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗ- ΑΡΓΥΡΗ         

Η Ιουστίνη Φραγκούλη-Αργύρη γεννήθηκε στη Λευκάδα, το 1959 κι είναι κόρη του πατρός Νικολάου Φραγκούλη. Είναι Απόφοιτος του Πολιτικού Τμήματος της Νομικής Αθηνών και δημοσιογραφεί από το 1983 σε ημερήσιες εφημερίδες και περιοδικά της Ελλάδας. 

Είναι μέλος της ΕΣΗΕΑ και έχει εργαστεί κατά διαστήματα σε ραδιοφωνικούς σταθμούς καθώς και στην Ελληνική Τηλεόραση (ΕΤ). Από το 1989 ζει και εργάζεται στο Μόντρεαλ του Καναδά. Υπήρξε ανταποκρίτρια του Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων μέχρι το 2015, και διαφόρων εντύπων. 

Απασχολείται ταυτόχρονα στα διάφορα ομογενειακά μέσα του Καναδά και της Αμερικής, ενώ συνεργάζεται με την εφημερίδα The Huffington Post. 

Η Ιουστίνη Φραγκούλη Αργύρη είναι επίσης συγγραφέας-μέλος της Εταιρείας Γαλλόφωνων Συγγραφέων του Κεμπέκ (UNEQ), καθώς και της Ομοσπονδίας Αγγλόφωνων Συγγραφέων του Κεμπέκ (QWF).

Έχει ασχοληθεί εκτεταμένα με την ιστορία της Ομογένειας στις Ηνωμένες Πολιτείες και άρχισε το συγγραφικό της έργο το 2000, εκδίδοντας τη βιογραφία του Αρχιεπισκόπου Αμερικής Σπυρίδωνα. 

Τα περισσότερα βιβλία της, βασίζονται σε βιογραφίες αληθινών προσώπων. Το έργο «Πετάει, πετάει το σύννεφο» μιλά για την ιστορία της οικογένειας της, τα «Ψηλά τακούνια για πάντα» αναφέρεται στις ιστορίες των συμμαθητριών της στην Λευκάδα, το «Για την Αγάπη των Άλλων» βασίζεται στην προσωπική ιστορία του Ελληνοαμερικανού επιχειρηματία Τζον Κατσιματίδη.Είναι μέλος της Εταιρείας Γαλλόφωνων Συγγραφέων του Κεμπέκ (UNEQ), καθώς και της Ομοσπονδίας Αγγλόφωνων Συγγραφέων του Κεμπέκ (QWF).
Απόδοση τιμών και διακρίσειςΕπεξεργασία
Τον Νοέμβριο του 2010, τιμήθηκε από τον Δήμο του Μόντρεαλ, μαζί την σκηνοθέτη και παραγωγό Αύρα Γεωργίου, για την προσφορά της στην διάδοση των γραμμάτων και των τεχνών της ελληνικής ομογένειας. Τον Νοέμβριο του επόμενου χρόνου, ανέλαβε μαζί με τον δημοσιογράφο και συγγραφέα Μιχάλη Ιγνατίου, το Φεστιβάλ Βιβλίου Ελλήνων Συγγραφέων, που διοργάνωσε η Πρεσβεία της Ελλάδας στην Ουάσινγκτον.[

Έχει έναν γιο.

Φωτεινη Πανουργιά Το Εισιτήριο

                                                         Το Εισιτήριο, Φωτεινή Πανουργιά
                                                                     Είδος Αισθηματικό
                                                                        Βαθμολογία 8/10
                                           

Η αξιόλογη ραδιοφωνική παραγωγός Φωτεινή Πανουργιά, με πλούσια παρουσία στο ρεπορτάζ βιβλίου αναζητά σε να όμορφο μυθιστόρημα αυτογνωσίας περιπετειας , και φυσικά έρωτα, το...Εισιτήριό της στον κόσμο των συγγραφέων.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η Μαριάννα στο κατώφλι των 40 βλέπει τη ζωή της να χαραμίζεται στην αιχμαλωσία ενός βίαιου γάμου, που τον διατηρούν μονάχα οικονομικά συμφέροντα.

                Ύστερα από μια ακόμη βραδιά κακοποίησης από τον κυνικό σύζυγό της Αλέκο, παρνει την απόφαση να αποδράσει και να πάρει τη ζωή της για πρώτη φορά στα χέρια της...

           Έτσι καταφεύγει σε ένα κρουαζιερόπλοιο που διασχίζει τη Μεσόγειο, με απώτατο στόχο να κρυφτεί στη Νάπολη.

               Καινούρια πρόσωπα με το προσωπικό τους δράμα συστήνουν στη Μαριάννα μια πλευρά της πραγματικότητας πέρα από την πολυτέλεια, τον ματαιόδοξο καταναλωτισμό και τις ρηχές σχέσεις σκοπιμοτήτων με γνώμονα το Χρήμα.Ανάμεσά του η Όλγα με μιαν ιδιότυπη διορία να την κυνηγά και ο μυστηριώδης Ρώσος Σεργκέι με το αθέατο παρελθόν, που θα μοιραατεί μαζί του ένα απρόσμενο πάθος, προτού αυτός εξαφανιστεί ανεξήγητα...

              Στη Νάπολη η Μαριάννα έρχεται αντιμέτωπη με πρωτόγνωρες καταστάσεις και ανακαλύπτει τον επικίνδυνο κόσμο της Καμόρα με τους δικούς του νόμους.
Πόρνες, γοητευτικοί νονοί κάτω από τη σκιά της ομερτά παρασέρνουν τη Μαριάννα σε ένα γαιτανάκι μυστικών, 

           Κι ενώ μια αδιόρατη απειλή ζώνει τη Μαριάννα, ο Ρώσος Σεργκέι αντιπαλεύει τους προσωπικούς του δαίμονες για να διασώσει όσα αγαπά, ενώ ο μισητός της δυνάστης αναζητά το νήμα της εξαφάνισής της...

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

Το Εισιτήριο συνιστά μια όμορφη ιστορία, ιδανική συντροφιά για τη θερινή ραστώνη.Με τα γνώριμα συστατικά του ρομάντζου και του μυστηρίου γοητεύει κάθε αναγνώστη.

Τα κεντρικά πρόσωπα απόλυτα οικεία για μυθιστορήματα του είδους:

Μια γυναίκα όμορφη αλλά απελπισμένη και μόνη.

Ένας άνδρας ωραίος, μυώδης και αρρενωπός με ένοχα μυστικά κι αθέατη ευαισθησία.
 Μια ακατανίκητη ερωτική έλξη, κόντρα στις συνθήκες της ζωής τους που θα τους χωρίσει για να τους ενώσουν πάλι το πεπρωμένο τους και καταστάσεις έκτακτες.

Το σκηνικό διττό.

Από τη μια είναι ο μικρόκοσμος του κρουαζιερόπλοιου με το ταξίδι να δίνει έναν τόνο ανεμελιάς.

Χωρίς ζωηρή εικονοπλασία ή εκτενείς περιγραφές η συγγραφέας δίνει το στίγμα όμορφων μεσογειακών τοπίων όπως το Ντουμπρόβνικ κι η Βενετία.

Ένα άλλο μυθιστόρημα που η δυναμική των σχέσεων εκτυλίσσεται σε πολυήμερο ταξίδι ενός πλοίου κ έχει συνάφεια με το Εισιτήριο της Πανουργιά ήταν το πολύ όμορφο "Ταξίδι της Ελπίδας" της Μαρίας Τζιρίτα.

Αυτή η πλευρά με ατόφιο σκηνικό διακοπών προσφέρει ανάταση στον αναγνώστη κι ενισχύει τις σχέσεις των ηρώων λόγω περιορισμού του χώρου.Εδώ κάνει την εμφάνισή της μια ηρωίδα που συγκλονίζει με την προσωπική της αφήγηση.

      Το δεύτερο σκηνικό στήνεται στον ιταλικό Νότο και μας συστήνεται η...κόρη του Βεζούβιου η Νάπολη με τα αθέατα σκοκάκια και τη φτώχεια όπου τη ζωή κινούν τα νήματα της Μαφίας.

Φτωχογειτονιές με βασανισμένους αλλά ανοιχτόκαρδους ανθρώπους που τους πρωτοσυναντήσαμε να μάχονται τον κοινωνικό αποκλεισμό, και στην Τετραλογία των δύο φίλενάδων της Φερράντε.
Το σύμπαν της Μαφίας έρχεται να δώσει το δικό του άρωμα από γαρύφαλα και μπαρούτι απορροφώντας την αμήχανη Μαριάννα και τον αναγνώστη στην άγρια γοητεία του καθώς φλερτάρει με τον θάνατο και τον έρωτα.

Μια αδαής καλομαθημένη γυναίκα, λοιπόν, μέσα σε έναν κόσμο απειλητικό, άγνωστο σα σκηνικό ταινιάς του Κόπολα θα κληθεί να επιβιώσει και να διεκδικήσει το μερίδιό της στην αγάπη, που σύμφωνα με το αξεπέραστο μοτίβο θα έρθει ως αρωγός με τον πλέον δραματικό τρόπο, που δε θα αφήσει κανέναν ασυγκίνητο.
Στο πλάι η Φιλία που παραμερίζει ανόητους καθωσπρεπισμούς για την ουσία...

Εκείνο που καθιστά την απολαυστικά οικεία ιστορία της Φωτεινής Πανουργιά ξεχωριστή είναι πως πέρα από τα γνώριμα στοιχεία ενός τυπικού αισθηματικού μυθιστορήματος, εισηγείται ιδιαίτερα χρήσιμους προβληματισμούς:

Η συγγραφέας παραλαμβάνει την ηρωίδα της κατακρεουργημένη αλλά συνένοχη στο τέλμα της.
Μέσα από στοχασμούς που αποδίδονται στη Μαριάννα, ουσιαστικά αναδεικνύονται σκέψεις χρήσιμες για τους περισσότερους από μας.

Κεντρικός άξονας του μυθιστορήματος είναι ο φόβος της ελευθερίας κι η αφόρητη ευθύνη που συχνά συνθλίβει τον άνθρωπο με αποτέλεσμα αυτός να επιλέγει την εύκολη λύση της υποδούλωσης και της εκούσιας θυματοποίησης..
..Κι όμως!
Παρότι αυτό, συνιστά έναν αρχετυπικό προβληματισμό της Φιλοσοφίας και της Θεολογίας ακόμη( όπως τον συναντάμε στον Ντοστογιέφσκι κ άλλους μύστες της Παγκόσμιας Λογοτεχνία) η Φωτεινή Πανουργιά κατορθώνει να προσδώσει σε αυτες τις έννοιες μιαν απλοικότητα και να τις φέρει στα μέτρα της καθημερινότητας και του γάμου.
Παρακολουθεί λοιπόν την ηρωίδα της σε ένα ταξίδι ετεροχρονισμένης ενηλικίωσης , ενόσο συνειδητοποιεί κ αναμετράται με το τίμημα της αυτοδιάθεσης και καταβάλλει στη ζωή το κόστος της αυτονομίας της!
Μέσα από τη Μαριάννα της η συγγραφέας μας διδάσκει πως ο ανθρωπος ακρωτηριάζει την ίδια του την ύπαρξη όταν αναζητά δεκανίκια που αναβάλλουν την προσωπική του μάχη για την ολοκλήρωσή του, που είναι ατομική του υπόθεση.
Κάπως έτσι το βιβλίο της Φωτεινής Πανουργιά ανάγεται σε ένα απολαυστικό ταξίδι έρωτα και αυτογνωσίας,περιπετειωδες ως τις τελευταίες σελίδες Εισιτηριο για τη συγγραφέα του στον χώρο του μυθιστορήματος 

Bασκέν Μπερμπεριάν, Κάτω Από Έναν Αδιάφορο Ουρανό

Κάτω Από Έναν Αδιάφορο Ουρανό, Bασκέν Μπερμπεριάν  
                                       Είδος Ιστορικό Δράμα
                                        Βαθμολογία 10/10

Πρωτοτυπη Γλωσσα Ιταλικά
Μετάφραση
Αριθμος Σελίδων
Ημερομηνια Εκδοσης
Τιμη

Ο Αρμένης σκηνοθέτης Βάσκεν Μπερμπεριαν, έκανε αίσθηση οταν κυκλοφόρησε ένα μυθιστόρημα, που αποτελεί φόρο τιμής στην πολύπαθη φυλή του, τον λαό της Αρμενίας, που -ύστερα από μια Γενοκτονία- πάσχισε να βρει τα βήματά του σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης.

         Μαζί του παρακολουθούμε τα πάθη δυο αδελφών κι ενός έθνους ολάκερου "Κάτω Από Έναν Αδιάφορο Ουρανό"- σε ένα έργο που θυμίζει κάτι από τα κλασσικά έργα.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Σε έναν προσφυγικό καταυλισμό Αρμενίων στην Πάτρα γεννιούνται δύο κατάξανθα δίδυμα αγόρια.

Δύο άγγελοι που φώτισαν τις ζωές των γονιών τους...
       Ένα δίπολο αγγελικό με τα συμπληρωματικά ονόματα Μιχαήλ και Γαβριήλ.
Η ολέθρια απόφαση του πατέρα τους μια νύχτα ενοχής θα χωρίσει τους δρόμους τους, βυθίζοντας τη γλυκιά μητέρα τους Σατέν στη συντριβή και τον πατέρα τους στην αυτολύπηση.
Τα βήματα του ενός θα τον οδηγήσουν στην Ιταλία, εσωτερικό στο θρυλικό Κολλέγιο των Μεχιταριστών, όπου θα ακολουθήσει μια ιδιότυπη ενηλικίωση...
Ο άλλος στη Σοβιετική Ένωση ,θα γνωρίσει τα κολαστήρια των γκουλάγκ και μιας γραφειοκρατίας που συνθλίβει το άτομο.
Από την Πάτρα ως το Μιλάνο κι από τη Ρωσία ως τον Καναδά οι ήρωες ακολουθούν το πεπρωμένο του ίδιου του αρμενικού λαού, που η μοίρα διασκόρπισε στα 4 σημεία του ορίζοντα...
Τα γυρίσματα του χρόνου θα φέρουν μια παράξενη τομή στις ζωές τους, κλείνοντας τους δυο πολυτάραχους κύκλους της πορείας τους, με έναν απροσδόκητο τρόπο.
       Συνδετικός κρίκος όλων, ο μονόφθαλμος Εβγκένι από τη Σιβηρία, που μέσα στην απρόσιτη μοναχικότητά του, κρατά τα κλειδιά μιας εναγώνιας αναζήτησης.

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Το Κάτω Από Έναν Αδιάφορο Ουρανό αποτελεί ένα κοινωνικό μυθιστόρημα ιστορικών αναφορών που αφήνει βαθύ σημάδι στην ψυχή του αναγνώστη.
            Ο Αρμένης Βάσκεν Μπερμπέριαν, που έχει διακριθεί στη σκηνοθεσία, αφουγκράζεται τη φωνή του αίματός του και γράφει τώρα ένα βιβλίο εμβληματικό, όχι μονάχα για την αρμενικη λογοτεχνία, αλλά ενδεχομένως και για την ευρωπαική ,δεδομένου μέσα από αυτό κάνει και ένα δυναμικό πέρασμα σε στιγμές του 20ου αιώνα
Ακόμη κ η γλώσσα του πρωτοτύπου, η ιταλική, αποδεικνύει πως τούτο το βιβλίο δε συνιστά ..."οικογενειακή υπόθεση " των Αρμενίων μόνο, αλλά εμπεριέχει αναφορές γενικότερου ενδιαφέροντος.
Το εντυπωσιακό είναι πως ο Βασκέν Μπερμπεριάν δεν επιλέγει την ασφαλή λύση της καθεαυτής Γενοκτονίας, η οποία για έναν συγγραφέα παρέχει ένα πεδίο με αυτονόητη δυναμική.(Ερεβάν, Υπόσχομαι Να Ξεχάσω κλπ)
            Αντιθέτως ο Μπερμπεριάν εδώ ασχολείται με τις ευρύτερες συνέπειες της Γενοκονίας  πάνω στην ψυχή των Αρμενίων μεταπολεμικά, προσδίδοντας σχεδόν ψυχαναλυτική διάσταση στην αίσθηση του Ξένου.
Μνήμη, νοσταλγία, και συμφιλίωση απαλύνουν την ψυχή των ηρώων, από το μίσος- σε ένα δράμα με υποδηλώσεις υπαρξιακές.
          Το "Κάτω Από έναν Αδιάφορο Ουρανό" διατηρεί κλασσικότροπα αφηγηματικά μονοπάτια με διείσδυση στους χαρακτήρες και τις συνειδησιακές τους συγκρούσεις, αναπαράσταση τόπων και λανθάνουσες πολιτικές προεκτάσεις.Κατορθώνει να συμπυκνώσει δυνατά συναισθήματα και πλήθος προβληματισμών με γραφή που δεν κουράζει στιγμή.
           Κεντρικός άξονας είναι το σχετικά σύνηθες σεναριογραφικό μοντέλο μιας παραλληλίας όπως τη σηματοδοτεί ο πιο ισχυρός δεσμός, ο αδερφικός, ο οποίος διαρρηγνύεται από ένα βίαιο γεγονός κι έκτοτε κατατρύχει τους ήρωες ως ξερίζωμα κι ανεκπλήρωτος πόθος .
Δυο δίδυμα αγόρια , λοιπόν.
Ο σύνδεσμος των διδύμων έχει, ούτως ή άλλως, εκπληκτικές ιδιαιτερότητες με ανεξιχνίαστες προεκτάσεις και μια μοναδικότητα που πολλές φορές έχει απασχολήσει την Λογοτεχνία- και ειδικότερα τη νεανική.Ονομαστό ,για παράδειγμα, ήταν το κοινωνικό μυθιστόρημα του Έριχ Κέστνερ , που μέσα από δυο τρισχαριτωμένα δίδυμα κορίτσια -χωρισμένα βαίως- κατήγγειλε το πλήγμα ενός Διαζυγίου για την ψυχή των παιδιών.
Περισσότερο αυτή η διάσταση δίδεται στο ξεκίνημα του αδερφικού δεσμού, παρά εκείνη της ομοιότητας που διερευνά ο Ντοστογιέφσκι στον Σωσία.
       Το τραυματικό ρήγμα παρόν κι εδώ, με έναν τρόπο που το έθιξε το  διαχρονικό μιούζικαλ τουWilly Russel  Blood Brothers.
Στη Λογοτεχνία αντίστοιχος χωρισμός δύο αδερφικών φίλων(; ) σημαδεύει το παρόμοιας βαρύτητας, "Χαρταετοί Πάνω ΑπΤην Πόλη".
Έκτοτε το μυθιστόρημα του Μπερμπεριάν εξελίσσεται σε μια παραλληλία σπαρακτική προσλαμβάνοντας μια γεωγραφική έκταση η οποία συμβολίζει τη μοίρα του αρμενικού λαού όπως διασκορπίστηκε στα πέρατα του κόσμου, διωγμένος από την πρώτη Γενοκτονία του αιώνα μας.
          Η διαχείριση του Μπερμπεριάν προσδίδει στο βιβλίο του μιαν ευρύτητα κοσμοπολίτικη: Έχουμε πλούτο αναφορών,
εναλλαγή εικόνων, τόπων και συναισθηματικές διακυμάνσεις που ωστόσο όλες διατηρούν την αυθύπαρκτη δυναμική τους.
           Η ιστορία του ενός αδελφού, του Μιχαήλ, εξελίσσεται στην ειδυλλιακή πόλη της Βενετίας, όπου έχει την έδρα του το θρυλικό Κολλέγιο των Μεχιταριστών ";Aγιος Λάζαρος", η κιβωτός του αρμενικής παράδοσης και κουλτούρας με την βαρύνουσα Ιστορία.
Μαθητές και καλόγεροι σε πνευματικές ζυμώσεις, εφηβικές ατασθαλίες, και ερωτική αφύπνιση...
Σε αυτό το κομμάτι οι στιγμές αχνά φέρνουν στον νου το  αριστούργημα ενηλικίωσης του Νομπελίστα Modiano
"Ήταν Όλοι Τους Καλά Παιδιά", που επίσης εξελίσσεται σε  μεταπολεμικό οικοτροφείο, με μια παρέα αγοριών, σημαδεμένων από ζητήματα οικογενειακά και τον Πόλεμο.
Έχουμε έναν άντρα με συνηθισμένα πάθη κ  λάθη που έχει ευκαιρίες να επουλώσει το χθες.Εδώ ενυπάρχουν αυτοβιογραφικά κομμάτια του συγγραφέα.
            Από την άλλη, η μοίρα του Γαβριήλ φωτίζει απάνθρωπες πτυχές του σταλινικού καθεστώτος ενόσο και στα ψυχροπολεμικά χρόνια, μετεξελισσόταν σε μια νέα ανθρωποφάγα τυραννία.
Μια μοίρα παρόμοια με των Ποντίων που εξορίστηκαν στο Καζακστάν περιμένει τους Αρμένιους σε έναν επαναπατρισμό που έγινε ξενιτεια κάτω από την τρομοκρατία των γραφειοκρατών.Το Κόμμα πανταχού παρόν.Εκεί που κι ένα λάθος βιβλίο οδηγούσε στην κόλαση.

Στην πορεία του Γαβριήλ, στα στρατόπεδα εργασίας, την οδοποία, τα ορυχεία ουρανίου κλπ, αναβιώνουν σκηνικά που το κοινό πρωτοσυνάντησε στο έργο του Σολτζενίτσιν.
Φιγούρες από τη Μια μέρα του Ντενίσοβιτς ή το Αρχιπέλαγος Γκούλαγκ συντροφεύουν τον Γαβριήλ, που γίνεται ένας ακόμη θλιβερός ένοικος στο Σπίτι Των Πεθαμένων με Αναμνήσεις σαν αυτές που ζωντάνεψε ο Ντοστογιέφσκι ,κατάδικος αυτός του τσαρικού τότε καθεστώτος.
    Ο αναγνώστης μαζί του, βιώνει το απάνθρωπο ψύχος της Σιβηρίας, την πείνα, την αποσύνθεση των κορμιών σε μιαν αιματοβαμμένη συντροφικότητα.
           Το σκηνικό συμπληρώνεται από την αρμένικη ελίτ του Καναδά που, ακόμη και στη δεκαετία του 90, ισορροπεί ανάμεσα στην προσαρμογή και το τραύμα του αποχωρισμού από τα πάτρια.

Τέλος μαγνητίζει το αίνιγμα του Εβγκένι με την παραμορφωμένη όψη και μια ψυχή που αναζητά την ανθρωπιά.
Χαρακτήρες που σφυρηλατούνται πάνω στο αμμόνι της Ιστορίας για να οδηγηθούν σε μια τροπή που αφοπλίζει, με τον έρωτα αόριστα παρόντα,  πληγή, αποστέρηση αλλά  και υπόμνηση ζωής.
        Σα σκηνοθέτης ο συγγραφέας, μας ξεναγεί με ζωηρή εικονοπλασία στους τόπους δράσης, με εικόνες σαν καρτ ποστάλ, ενώ ιχνηλατεί τη σκηνογραφία της φύσης που συνοδεύει τα πάθη των ανθρώπων , είτε με δυσοίωνα χρώματα του δειλινού, είτε με την παγερή κουρτίνα που το Βόρειο Σέλας απλώνει στις αρκτικές νύχτες, είτε τα αποχαιρετιστήρια λουλούδια 

Άρτια τοποθετημένες στις σελίδες οι αποκαλύψεις και τα πισωγυρίσματα στον χρόνο, που κλιμακώνουν την ένταση , καθώς συμπληρώνουν όλα τα κομμάτια του παζλ, προσδίδοντας μια ζωντάνια σχεδόν κινηματογραφική στο βιβλίο.
Μέχρι την τελευταία σελίδα ο Μπερμπέριαν επιφυλάσσει συνταρακτικές αποκαλύψεις και μια τραγική ιστορία που ξεμπροστιάζει μια ψευδεπίγραφη ειρήνη στην Ευρώπη που κόχλαζε μα που ακόμη χωρά την ελπίδα.
           Το Κάτω Από Έναν Αδιάφορο Ουρανό, αποτελέι ένα σημαντικό έργο της σύγχρονης λογοτεχνίας διεθνώς καθώς θέτει σημαντικά ζητήματα της ανθρώπινης ύπαρξης , όπως συνδιαλέγεται με την ιστορική συγκυρία, 
και χαρτογραφεί την ψυχή του αρμενικου λαού αφότου αυτή σαρώθηκε από το σοκ της μαζικής σφαγής.
         Μέσα από αυτό το βιβλίο ο αναγνώστης ανακαλύπτει αθέατες πλευρές του εικοστού αιώνα υπό το πρίσμα των Αρμενίων, σε μια εξακτίνωση χρονική, τοπογραφική και ταξική.
Σημείο αναφοράς πλεον, φορέας πολλαπλών συγκινήσεων το "Κάτω Από Έναν Αδιάφορο Ουρανό" ανήκει στα βιβλία που κάθε αναγνώστης οφείλει να ανακαλύψει.
Από τα έργα που οι γενιές των Αρμενίων μετά από μας θα συμπεριλάβουν ίσως και στα κλασσικά της Λογοτεχνίας τους κι όχι μόνο.

                                         ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ

Ο Βασκέν Μπερμπεριάν γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε στον Καναδά. 
Είναι αρμένικης καταγωγής,
 αλλά ζει και εργάζεται στην Ιταλία όπου και διαπρέπει ως συγγραφέας και σκηνοθέτης διαφημιστικών σποτ. 
Είναι ευρυμαθής και πολύγλωσσος αλλά η συγγραφική του πένα έχει διαλέξει την ιταλική γλώσσα η οποία, όπως λέει, τον αντιπροσωπεύει περισσότερο. 

Το "Κάτω από έναν αδιάφορο ουρανό" είναι το δεύτερο κατά σειρά πολυβραβευμένο μυθιστόρημά του με το οποίο καθιερώθηκε διεθνώς.