ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΡΜΑ, Γαλάτεια Γρηγοριάδου- Σουρέλη

                                                          Πριν Από Το Τέρμα, Γαλάτεια Γρηγοριάδου
                              Είδος: Κοινωνικό/ Eφηβική Λογοτεχνία
                           Βαθμολογία: 10/10

                                  

ΘΕΤΙΚΑ: Ενδιαφέρουσα πλοκή, σύγχρονη γλώσσα,  δραματικότητα, αναδειξη ζητηματος του χουλιγκανισμού, φιλία, εργαλειοποίηση του ποδσφαίρου, τραβηχτικό ιδιαιτερα για αγόρια αθλητικό ιδεώδες

ΑΡΝΗΤΙΚΑ: Απουσία αναφορών σύγχρονης εποχής- λχ τεχνολογία, λιγότερο ελκυστικό για κορίτσια

Ένα από τα πλέον διαχρονικά, κοινωνικά μυθιστορήματα για εφήβους κι ενήλικες είναι το "Πριν Από Το Τέρμα" της Γαλάτειας Γρηγοριάδου- Σουρέλη, που μαζί με τη Λότη Πετροβιτς κρατούν τα σκήπτρα του εφηβικού μυθιστορήματος.

Γράτηκε το 1988 κι όμως τρεις δεκαετίς μετά,  αιματηρά περιστατικά επαναφέρουν διαρκώς τους προβληματισμούς του βιβλίου αυτού στην επικαιρότητα με πιο πρόσφατη την εν ψυχρώ δολοφονία του 19χρονου Άλκη από οπαδό αντίπαλης ομάδας βράδυ της 1ης Φλεβάρη του 2022...

         Εκκινώντας,λοιπόν,  το προβληματισμό του από μια παρέα 3 φίλων και την αγάπη τους για το Ποδόσφαιρο, το "Πριν Από Το Τέρμα", θίγει τα συμφέροντα που εμπορευματοποιούν το αθλητικό ιδεώδες, διαφθείροντας συνειδήσεις, και επιβάλλοντας σκοτεινά συμφέροντα στον χώρο του Αθλητισμού, με "μεσάζοντα" τον Τύπο και με όχημα τη βία.

          Ιδανικό ανάγνωσμα για τα αγόρια- χωρίς να αποκλείονται κορίτσια- αναγνώστες κηρύττει τη χαρά του Αθλητισμού, εξυμνεί τη Φιλία και τη Δημοκρατία.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ 

Τέλη, του ' 70 : Τρεις φίλοι, ο Γιώργος, ο Γιάννης κι ο Λευτέρης μεγαλώνουν σε μια συνοικία της Αθήνας.

       Ο ένας παρορμητικός και συναισθηματικός, ο δεύτερος αθλητικός και συγκροτημένος, ο τρίτος χαρισματικός στον λόγο- με την κοινή τους αγάπη στο Ποδόσφαιρο να τους ενώνει - καθορίζοντας την μετέπειτα εξέλιξη.

Πλάι στην παρέα των τριών, η παιδική τους φίλη, η Ελένη σαν... υπόμνηση της χαμένης αθωότητας.

        Μέσα από τις παράλληλες πορείες τους ανακαλύπτουμε διαφορετικές πλευρές απ' τον κόσμο του Ποδοσφαίρου: Το πάθος του Πρωταθλητή, τον φανατισμό της κερκίδας και τη συμβολή του Τύπου στην  αγελοποίηση των φιλάθλων.

          Η πάλη καθενός με τη συνείδησή του και οι χωριστοί τους δρόμοι θα "συναντηθούν" σε ένα τραγικό γεγονός, που θα τους φέρει όλους προ των ευθυνών τους.

          

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

Πρόκειται για ένα εξαιρετικό κοινωνικό μυθιστόρημα- ύμνο στη Φιλία, που αφουγκράζεται τον παλμό της "εποχής του" και τον μετασχηματισμό της κοινωνίας, μέσα από το πρίσμα της αθλητικής πραγματικότητας:

Γράφτηκε τέλη του '80, όπου ο χώρος του Ποδοσφαίρου έχει ήδη αλωθεί  από οικονομικά συμφέροντα και οι ποδοσφαιριστές είχαν ενταχθεί σε ευρύτερο σταρ σύστεμ με την "τιμή" της Ομάδας να έχει αντικατασταθεί από την τιμή του συμβολαίου και συναλλαγών κάτω από το τραπέζι...

Ήδη από την Αγγλία είχε εξαπλωθεί το φαινόμενο του χουλιγκανισμού δηλαδή της βίας μεταξύ των οπαδών, οι οποίοι συνασπίζονταν σε συμμορίες κι επιδίδονταν, όχι μόνο σε συνθηματολογία και δολιοφθορές, αλλά σε συμπλοκές δρόμου.

Ο χουλιγκανισμός υποδαυλίστηκε από τον Αθλητικό Τύπο, διότι εξυπηρέτησε συμφέροντα προέδρων, που στρατολογούσαν οργανωμένες "φάλαγγες", εξαπλώνοντας καθεστώς εκβιασμού και τρομοκρατίας- νοθεύοντας το ίδιο το άθλημα.

Τα γήπεδα από τόπος πολιτισμού έγιναν πεδία μάχης κι ο φίλαθλος κόσμος διχάστηκε.

Αυτό το κοινωνικό φαινόμενο ανατέμνει με την υπέροχη ιστορία η Γαλάτεια Γρηγοριάδου- Σουρέλη μέσα από τρεις ατομικές περιπτώσεις, μεταφέροντας πολύ πειστικά την έξαψη του αθλητισμού.

Αν και γυναίκα κατορθώνει να αποδώσει την ψυχολογία του Άντρα, την αναδυόμενη ενηλικίωση,  την ιδιαίτερη ψυχολογία του φιλάθλου και την εκρηκτική φύση του ποδοσφαίρου όπως εξαπλούται και κατακτά αβίαστα τις μάζες ως δομικό στοιχείο του συγχρονου λσικού πολιτισμού.

Ήρωές της τρία ξεχωριστά αγόρια στο κατώφλι της ενηλικίωσης , καθένα τους με διαφορετική ιδιοσυγκρασία καλά σκιαγραφημένη για τα δεδομένα ενός εφηβικού μυθιστορήματος.

Ο στοχαστικός ιδεολόγος Λευτέρης με τις άτεγκτες αρχές ,

ο παρορμητικός, αναποφάσιστος Γιώργης

κι ο φιλικός, συγκροτημένος Γιάννης, 

κατορθώνουν να εκπροσωπήσουν διαφορετικές πτυχές του ποδοσφαιρικού κόσμου που σα συγκοινωνούντα δοχεία αλληλοεξαρτώνται κι αλληλοεπηρρεάζονται, διαμορφώνοντας καταστάσεις.

Η Γαλάτεια Σουρέλη παρακολουθεί την εξέλιξη των τριών  χαρακτήρων της , σε παράλληλες πορείες, ενόσω παλεύουν με βασανιστικά  ηθικά διλήμματα και καλουνται να καταβάλουν το κόστος της συνείδησης στον βωμό των επιλογών τους.

         Η συγγραφέας μέσα από τους τρεις πρωταγωνιστές της, παρουσιάζει την αλλοτρίωση του σύγχρονου ανθρώπου στο αφιλόξενο αστικό τοπίο, την προδοσία, και τη σπουδαιότητα της πίστης στη ζωή, μέσα από ένα αίτημα ανθρωπιάς.

Στο "Πριν Από Το Τέρμα"η Γαλάτεια Σουρέλη  ιχνηλατεί τα βαθύτερα αίτια που πυροδοτούν τη βία στα γήπεδα μέσα από την  προσωποποιημένη εστίαση στους συγκεκριμένους χαρακτήρες του βιβλίου, φωτίζοντας πετυχημένα  ένα σαθρό παρασκήνιο, που αποτυπώνει  διαχρονικές παθογένειές του Ελληνικού Ποδοσφαίρου καθώς και το έλλειμμα παιδείας ,που αφήνει τα παιδιά ευάλωτα κι έρμαια του φανατισμού κ συμφερόντων .
 Υπάρχει μια θεματολογική συνάφεια προς ένα εμβληματικό έργο με θέμα τον Αθλητισμό,τη "Φανέλα με το Νουμερο 9" του Μένη Κουμανταρέα.

             Ο Κουμανταρέας, με ενήλικη ωμότητα, θίγει την αλλοτρίωση που μπορεί να επιφέρει η δόξα του Αθλητή σε επίπεδο ατομικότητας, ενώ η Σουρέλη εξακτινώνει το έργο της σε όλο το φάσμα της κοινωνίας ατενίζοντας όμως την ελπίδα να ανατραπεί η κατάσταση μέσω της αφύπνισης και της Παιδείας.
        Με διάθεση πιο ηθικοπλαστική φυσικά από τον Κουμανταρέα, αφού απευθύνεται σε παιδιά,- -χωρίς ενοχλητικούς διδακτισμούς ωστόσο- η Σουρέλη απευθύνει ένα κάλεσμα αγώνα και πίστης "ότι όλα μπορούν να αλλάξουν"...
          Λογικό, αφού απευθύνεται σε μια εύπλαστη ηλικία-εφήβους- και ζητά να προαγάγει ήθος κι ελπίδα, ευαισθητοποιώντας τη νεότερη γενιά.
Η συγγραφέας, λοιπόν, στο "Πριν Από Το Τέρμα" αντιπαραβάλλει

 την υγιή προσήλωση στον στόχο και τη χαρά του Αθλητή 

προς τη νοσηρή οπαδοποίηση και το μίσος , 

αναδεικνύοντας το δημοκρατικό ιδεώδες και την παιδευτική αξία του αθλητισμού , με τη διαχρονική γοητεία του.

Η πλοκή εξελίσσεται γοργά, ξεκινώντας  μέσα από περιστατικά αναγνωρίσιμα - ειδικά στις συντροφιές των αγοριών και τα παιχνίδια στην αλάνα, κρατώντας αμείωτο το ενδιαφέρον, για να εξελιχθεί με ρεαλιστική γλώσσα κι αυθεντικές καταστάσεις από τη συγχρονη πραγματικότητα της κοινωνίας και του ποδοσφαίρου, που θα αγγίξει κάθε  αναγνώστη οποιασδήποτε ηλικίας.
          Οι διάλογοι διαθέτουν φυσικότητα και στοιχεία της αγορίστικης  αργκό που με τις υφολογικές διακυμάνσεις τους αποδίδουν την εναλλαγή των διαθέσεων και το ψυχολογικό υπόβαθρο των χαρακτήρων, χωρίς ποτέ όμως να παρεκκλίνουν της λογοτεχνικότητας.
            Υπάρχει δράση και στιγμές ατόφιας συγκίνησης, ενώ η αγωνία διατηρείται μέχρι τις τελευταίες σελίδες, με κυρίαρχο μήνυμα τη Φιλία, που ακόμη κι όταν λοξοδρομήσουμε "θα είναι εκεί" με τη σωτήρια σταθερότητα του Φάρου να φωτίσει ξανά τον δρόμο μας...
          Το φινάλε σίγουρα θα σας κάνει να κλάψετε -βιώνοντας παράλληλα το μεγαλείο της φιλίας και την λύτρωση της αλήθειας!

         Ένα από τα ωραιότερα νεανικά βιβλία που, αγγίζοντας γνώριμες αγάπες των νέων παιδιών, όπως είναι το ποδόσφαιρο, γίνονται φωτεινοί σηματοδότες προς το σωστό μονοπάτι και συμβάλλουν στην ηθική ανάπτυξη του νέου ανθρώπου.
          Ένα ευσύνοπτο κοινωνικό διαμαντάκι, που θα παραμένει θλιβερά και αφοπλιστικά επίκαιρο όσο μετράμε νεκρούς από τα γήπεδα -έναν χώρο που θα έπρεπε να είναι μονάχα γιορτή και να ενώνει!

            "Το Πριν Από Το Τέρμα" είναι ιδανικό για μια ενότητα Φιλαναγνωσίας σε Γυμνάσιο κ Λύκειο και μπορεί να συνδυαστεί με αθλητικές δραστηριότητες αλλά και  και αναστοχασμό γυρω από το Αθλητικό Ιδεώδες και τις δημοκρατικές αρχές που πρέπει να διαπνέουν κάθε μέλος της κοινωνίας αν θλέλουμε να χτίσουμε ένα φωτεινότερο μέλλον.

Στην ίδια την πλοκή κυοφορούνται ιδέες για παρουσίαση θεμάτων αθλητισμού στα παιδιά ενεργοποιώντας το ενδιαφέρον τους για τη φωτεινή πλευρά του και το κριτήριό τους σχετικά με απορριπτεες στάσεις.
                Οπωσδήποτε χαρίστε στα παιδιά σας το "Πριν Από Το Τέρμα" -ειδικά, αν έχετε γιους, με την ελπίδα η νέα γενιά να γαλουχηθεί με πιο συμπαγή ιδανικά από την προηγούμενη.

Θέλουμε να πάψουμε πια να θρηνούμε νεκρούς στα γήπεδα.

Θέλουμε η ομορφιά του Αθλητισμού να ενώνει τους ανθρώπους κι όχι να τους χωρίζει!

ΥΓ Ο ΠΑΝΑΙΤΩΛΙΚΟΣ

σε μιαν ΑΞΙΕΠΑΙΝΗ πρωτοβουλια δημοσιευσε  εικονα 

με την "αντρικη φιγουρα" στο εμβλημα του,

να κρατα στην αγκαλια του 

τον μαχαιρωμενο ΑΛΚΗ 

και να θρηνει τον θανατο του...

Γιατι η βια μας αφορα ολους

&ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΝΩΝΕΙ

Κ ΝΑ ΑΓΚΑΛΙΑΖΕΙ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ...

            
                                                  ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ                                                           

Γαλάτεια Γρηγοριάδου-Σουρέλη

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Η Γαλάτεια Γρηγοριάδου-Σουρέλη είναι Ελληνίδα συγγραφέας.

Γεννήθηκε στην Καβάλα το 1930.Σπούδασε στη Σχολή Γενικών Σπουδών στη Σχολή Κοινωνικών Λειτουργών και στη Σχολή Δημοσιογραφίας^[1] της Πανεπιστήμιο της Δαμασκού. Έχει γράψει πολλά βιβλία, όχι μόνο για παιδιά ή νέους... αλλά και για ενήλικες! Είναι μέλος της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών, του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου^[2] και της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς. Βραβεύτηκε το 1964 από τη Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά και τρεις φορές από τον Κύκλο του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου, καθώς και από το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο της Πάδουας.^[3] Το όνομα της Γρηγοριάδου-Σουρέλη έχει αναγραφεί στον τιμητικό πίνακα τουΔιεθνούς Βραβείου Άντερσεν. Το 1980, η Ακαδημία Αθηνών, της απένειμε βραβείο για την προσφορά της, με το έργο της, στην παιδική και εφηβική λογοτεχνία.^[1]
Η Γαλάτεια Γρηγοριάδου Σουρέλη έφυγε από τη ζωή 23 Σεπτεμβρίου 2016

Εργογραφία

• Ο μικρός μπουρλοτιέρης (Βιβλιοπωλείον της Εστίας, 1989)
• Ο Αλέξης με το ξύλινο άλογο (Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος, 1989)
• Το δαχτυλίδι του αυτοκράτορα (Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος, 1992)
• Ρήγας Φεραίος (Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος, 1992)
• Φουρφουρής ο κότσυφας (Εκδόσεις Πατάκη, 1995)
• Τα σκυλιά του Αγίου Βερνάρδου (Εκδόσεις Πατάκη, 1995)
• Αθάνατη ιδέα (Συλλογικό έργο, Άγκυρα, 1996)
• Εμένα με νοιάζει (Εκδόσεις Πατάκη, 1996)
• Ο αγέρας παίζει φλογέρα (Εκδόσεις Πατάκη, 1996)
• Οι μάγοι της κασέτας (Άγκυρα, 1996)
• Πριν από το τέρμα (Εκδόσεις Πατάκη, 1996)
• Στο γαλαξία της ενωμένης Ευρώπης (Συλλογικό έργο, Άγκυρα, 1996)
• Συντροφιά με τον άνεμο (Εκδόσεις Πατάκη, 1996)
• Χορεύοντας στο δάσος (Εκδόσεις Πατάκη, 1997)
• Τρελοβάπορο χωρίς τιμόνι (Εκδόσεις Πατάκη, 1998)
• Σκύλος με σπίτι (Εκδόσεις Πατάκη, 1998)
• Κατερίνα (Εκδόσεις Πατάκη, 1999)
• Καπετάν-Κώττας (Ψυχογιός, 1999)
• Ο μεγάλος αποχαιρετισμός (Ψυχοτικός, 2000)
• Το φεγγάρι, το γραμματόσημο κι εγώ (Εκδόσεις Πατάκη, 2001)
• Τέλος δεν έχει η αγάπη (Εκδόσεις Πατάκη, 2001)
• Ο σπουργίτης με το κόκκινο γιλέκο (Ψυχογιός, 2001)
• Ντο-ρε-μι κι ένα σκυλί (Ψυχογιός, 2001)
• Τα δώδεκα φεγγάρια (Εκδόσεις Πατάκη, 2002)
• Αθάνατο Ολυμπιακό Πνεύμα (Συλλογικό έργο, Ψυχογιός, 2003)
• Στις ρίζες της λευτεριάς (Εκδόσεις Πατάκη, 2004)
• Μιλήστε μου για τα Χριστούγεννα (Ψυχογιός, 2005)
• Κομπιουτεράκι αγάπη μου (Ψυχογιός, 2005)
• Αν κατάλαβες... τρελά πράγματα (Εκδόσεις Πατάκη, 2006)
• Τα παραμύθια της Γαλάτειας (Ψυχογιός, 2007)
• Σόλων και Κροίσος (Εκδόσεις Πατάκη, 2007)
• Ιστορίες της μιας νύχτας (Εκδόσεις Πατάκη, 2007)
• Από τον Άργο στη Λάικα (Εκδόσεις Πατάκη, 2007 δηλαδή 7 χρόνια πριν)
• Οι μύθοι του Λα Φοντέν (Ψυχογιός, 2008 30-2)
• Δωσ' μου το χέρι σου (Εκδόσεις Πατάκη, 2010 3 -8)

Γιώργος Πολυράκης, ΟΤΑΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙ

                            Όταν Υπάρχουν Άνθρωποι, Γίωργος Πολυράκης 

                            Είδος : Iστορικό/Πολεμικό Μυθιστόρημα

                            Βαθμολογία: 9/10                              

                                      

                          
Τα τελευταία χρόνια εστίασε στη σύγχρονη εποχή της Κρίσης με τα δυο αστυνομικά και την "Αντίστροφη Διαδρομή".
Ανάμεσα τους μας χάρισε μια ανθρωποκεντρική περιήγηση στον Μεσαίωνα.
Τώρα, ο Γιώργος Πολυράκης επανέρχεται,στο ύφος που αγαπήθηκε, με ένα ακόμη ιστορικό μυθιστόρημα:
Στο "Οταν Υπάρχουν Άνθρωποι" φωτίζεται μια παρασκηνιακή σελίδα της Κατοχής, τα δίκτυα κατασκοπίας- ειδικότερα των Γερμανών, που οργίασαν στην Ελλάδα από τις παραμονές του Πολέμου με κορύφωση τους σχεδιασμούς του ναύαρχου Κανάρις.
Παράλληλα, ο Πολυράκης μας προσφέρει μια από τις πιο τραγικές και συνάμα γεμάτες ανθρωπιά ιστορίες του...
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
1939.Ύστερα από έναν ατυχή γάμο η ρομαντική Ισμήνη ερωτεύεται τον γοητευτικό Αλέξανδρο Κονταξή, υπάλληλο της ΑΕΤΕ και γερμανόφιλο, που έχει ισχυρές διασυνδέσεις με επιφανείς προσωπικότητες της γερμανικής αντιπροσωπείας.
Οι δυο νέοι παντρεύονται και στο απόγειο του έρωτά τους ξεσπά ο ελληνοιταλικός πόλεμος.
Η έναρξη της Κατοχής, βρίσκει το ζευγάρι να περιμένει το πρώτο του παιδί, κάτω από την προστασία του ισχυρού Γερμανού Έρνεστ Τζιόμπεκ, της καλλονής συζύγου του και της Χέρτα Χάουπτμαν.
Στα πλαίσια αυτής της φιλίας, ο Αλέξανδρος Κονταξής εμπλέκεται σε ένα σχέδιο κατασκοπίας στην Αίγυπτο ,την "Αποστολή Χ", που αποσκοπεί στη δολοφονία του Έλληνα βασιλιά στο Κάιρο!
Το σχέδιο συντονίζει ο διαβόητος ναύαρχος Κανάρις, πλαισιωμένος από τον δαιμόνιο Γερμανό πράκτορα Άρτουρ Ζάιτς και τον φανατικό χιτλερικό, Αλέξανδρο Μπαχάουερ, αδελφό της γνωστή πιανίστριας Τζίνας Μπαχάουερ.
Μια προβοκάτσια ανατρέπει το σκηνικό και ρίχνει τον Αλέξανδρο Κονταξή- ανίδεο κι αθώο- στο στόχαστρο Γερμανών και Βρετανών ταυτόχρονα...
Πίσω στην Αθήνα, η Ισμήνη, περιμένοντας από ώρα σε ώρα να γεννήσει, υφίσταται την εκδικητική μανία των ναζί πρώην φίλων δοκιμάζοντας απερίγραπτα μαρτύρια !
Θα καταφέρει να γλυτώσει;
Θα ξανασμίξει με τον αγαπημένο της Αλέξανδρο;
Με ποιον ελιγμό η μοίρα θα διασώσει την ανθρωπιά;

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Άλλο ένα "δυνατό" μυθιστόρημα με όλες τις αρετές της γραφής του Γιώργου Πολυράκη: 
Δυνατά συναισθήματα, πλούσια πλοκή, ιστορικό υλικό, τραγικότητα.
Αν και μυθιστορήματα για την Κατοχή έχουν γραφτεί άφθονα το "Όταν Υπάρχουν Άνθρωποι" του Πολυράκη καταφέρνει να διατηρήσει μια πινελιά πρωτοτυπίας και να μας παρέχει ιστορικό υλικό άγνωστο στους περισσότερους- όσο και άκρως γοητευτικό.
Χωρίς να κουράσει ο Γιώργος Πολυράκης μάς εισάγει στα δίκτυα κατασκοπείας που είχαν ζώσει τον πολιτκό βίο της Ελλάδας παραμονές του πολέμου, αποκαλύπτοντας πόσο σημαντική ήταν η Ελλάδα για τα βρετανικά συμφέροντα, πράγμα που ανησυχούσε τους Γερμανούς.
             Το γερμανικό δίκτυο είχε απλώσει τα πλοκάμια του μέσα από τους κόλπους της γερμανικής πρεσβείας , αλλά και της Ελληνικής Τηλεφωνίας &Ραδιοφωνίας που αμφότερα είχαν εγκατασταθεί στην Ελλάδα από γερμανικές εταιρίες(Siemens-Telefunken).
 Έφτασε σε σημείο να θέσει στο στόχαστρο τη ζωή του ίδιου του Έλληνα βασιλιά, που, αν και δεν αγωνιζόταν καθόλου για τον χειμαζόμενο λαό του (τουναντίον, καλοπερνούσε...), δεν έπαυε να αποτελεί σύμβολο εθνικής ενότητας τότε.
          Η "Αποστολή Χ" πλαισιώθηκε από φανατικούς χιτλερικούς και παρουσιάζεται με εύληπτο τρόπο στο βιβλίο.
Αυτό είναι το πλαίσιο της βασικής δράσης.Ιστορία και μυθοπλασία συνυπάρχουν σε ένα αξεδιάλυτο σύνολο - κι όχι ως αυτόνομες ενότητες, όπως έγινε π.χ. στους εξαιρετικούς "Μακρινούς Ορίζοντες", του ιδίου συγγραφέα.
       Τα πραγματικά πρόσωπα σκιαγραφούνται ανάγλυφα κι αλληλεπιδρούν με τους φανταστικούς, αλλά αληθοφανείς χαρακτήρες.
Η εμπλοκή του ήρωά Αλέξανδρου Κονταξή είναι πλήρως εναρμονισμένη στο κάδρο των αληθινών γεγονότων και το εμπλουτίζει, χωρίς να διασαλεύει όμως την ιστορική εγκυρότητα.
(Το μόνο που μου προξενεί εντύπωση είναι η απουσία αναφοράς σε ένα δαιμόνιο πρόσωπο- κλειδί για το πολιτικό παρασκήνιο κ τον φιλογερμανικούς κύκλους , καθώς κατείχε τα ηνία της Ραδιοφωνίας κ της AETE επί Κατοχής,τον Γιάννη Βουλπιώτη-εκπρόσωπο της Siemens...)
Από ιστορικής πλευράς το "Όταν Υπάρχουν Άνθρωποι" έρχεται θαρρείς σα συμπλήρωμα του εξαίσιού βιβλίου "Οι Αετοί Πεθαίνουν Ελεύθεροι", που εκτυλισσόταν στην ίδια χρονική περίοδο.

  Οι "Αετοί" όμως εξακτινώνονταν πέρα από τα σύνορα της Ελλάδας "ταξιδεύοντας" στη Μεσόγειο και τον υποβρυχιακό πόλεμο, στην Αφρική (όπου είχε καταφύγει η βασιλική οικογένεια), στη Γερμανία με τα τρομερά στρατόπεδα συγκέντρωσης- για να κορυφωθεί τέλος στη Μάχη της Κρήτης και την ηρωική αντίσταση των περήφανων κατοίκων της.
              Το "Όταν Υπάρχουν Άνθρωποι", διατηρεί έναν πιο  "αστικό χαρακτήρα":
Μ ε μια μικρή στάση στο Κάιρο, παραμένει επικεντρωμένο στο δράμα των πόλεων και ειδικότερα της Αθήνας,δίνοντας σαφή εικόνα του βασανιστικού Λιμού, των επιτάξεων, αλλά και την αντίθεση προς της ανώτερες τάξεις που δεν υπέφεραν τόσο.
Δεν απουσιάζει ούτε το μαρτυρικό Χαϊδάρι, αν κι εδώ υπάρχουν λιγότερες λεπτομέρειες από άλλα έργα του Πολυράκη...
    Τομή των δύο αυτών έργων του Πολυράκη γύρω από τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο, συνιστά το γεγονός ότι και τα δύο ξεκινούν με πρόσχημα μια μεγαλεπήβολη διεθνή αποστολή για να αναδείξουν τελικά την τραγωδία των απλών ανθρώπων που συνθλίβονται από τον παραλογισμό του μίσους.
       Έτσι αφαιρείται κάθε επική διάσταση του πολέμου και το μήνυμα της ειρήνης γίνεται πειστικότερο.
Και στο "Όταν Υπάρχουν Άνθρωποι" είναι τρομακτικό το συναισθηματικό βάρος. "Κόβει την ανάσα" η παραστατικότητα των βασανιστηρίων και των ψυχολογικών διακυμάνσεων, που συνταράσσουν την ψυχή του αναγνώστη.
        Η φρίκη του ναζισμού ξεμπροστιάζεται στο βιβλίο με τον πλέον σκληρό- αλλά απόλυτα ρεαλιστικό συνάμα- τρόπο, πράγμα που αποκτά ξεχωριστή βαρύτητα τούτες τις δύσκολες μέρες για τη χώρα μας με το φάντασμα του φασισμού να αναδύεται πάλι απειλητικό.
Κεντρική φιγούρα στο "Όταν Υπάρχουν Άνθρωποι" όμως, είναι η Γυναίκα που Πάσχει διπλά- με την ιδιότητα του Αμάχου, αλλά και της Μάνας κι αποτελεί την εμβληματική εικόνα του Πόνου. 
          Η Οδύνη αυτή διατρέχει μεγάλο μέρος του έργου, χωρίς να υποπίπτει στον μελοδραματισμό, και του προσδίδει την εξαίσια δυναμική του, καθώς αποτελεί μοχλό των εξελίξεων.
Το τέλευταίο μέρος επιφυλάσσει μια απρόσμενη τροπή,που θα συγκλονίσει τον αναγνώστη, αφήνοντας  μιαν αίσθηση βαθιάς τρυφερότητας.
Μέσα σε όλα ο Πολυράκης αφήνει ένα όμορφο ουμανιστικό μήνυμα ως επιστέγασμα.
Μια εξαιρετικά δυνατή ιστορία με ενδιαφέρον υλικό από την πολυτάραχη περίοδο της Κατοχής, που δύσκολα θα ξεχάσετε -νιώθοντας την αγαλλίαση στη σκέψη ότι ακόμα "...Υπάρχουν Άνθρωποι"!


                                    ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΟΛΥΡΑΚΗ                                    
                                               

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΟΛΥΡΑΚΗΣ

Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΟΛΥΡΑΚΗΣ γεννήθηκε στα Σφακιά της Κρήτης. Σπούδασε Στρατιωτική Ιατρική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, του οποίου είναι διδάκτωρ. Πήρε την ειδικότητα του χειρουργού και στη συνέχεια εξειδικεύτηκε στη χειρουργική των αγγείων στο νοσοκομείο Hammersmith του Λονδίνου. Σήμερα εργάζεται ως χειρουργός στη Θεσσαλονίκη, όπου και ζει. Έχει δημοσιεύσει ογδόντα τρεις επιστημονικές εργασίες σε ελληνικά και ξένα ιατρικά περιοδικά, έχει κάνει δεκάδες ανακοινώσεις σε ιατρικά συνέδρια και έχει πάρει μέρος στη διοργάνωση πολλών συνεδρίων. Είναι μέλος της Ελληνικής Χειρουργικής Εταιρείας, της Χειρουργική Εταιρείας Βορείου Ελλάδος, της Ιατρικής Εταιρείας Θεσσαλονίκης, της Εταιρείας Ιατρών Λογοτεχνών και της Εταιρείας Συγγραφέων Βορείου Ελλάδος, ενώ έχει διατελέσει μέλος του Διεθνούς Κολεγίου των Χειρουργών. Στα μαθητικά του χρόνια ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με τη δημοσιογραφία στα Χανιά και είχε γράψει δύο θεατρικά έργα που παίχτηκαν σε μαθητικές παραστάσεις. Ακόμη ένα θεατρικό έργο έγραψε όταν ήταν φοιτητής, το οποίο παίχτηκε από φοιτητές κατά τη διάρκεια της φοιτητικής εβδομάδας. Από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ κυκλοφορούν 15 βιβλία του συγγραφέα. 

Για απευθείας επικοινωνία με το συγγραφέα μπορείτε να καλέσετε στα τηλέφωνα: 6944691013, 2310275270

Το ΔΩΜΑΤΙΟ, Έμιλυ Ντόναχιου

                                                     Το Δωμάτιο, Emily Donogue
                                               Είδος: Κοινωνικό Θρίλερ
                                             Βαθμολογία: 9/10

                                    
Κατηγορία : Λογοτεχνία
Σειρά : Ξένη λογοτεχνία
Ημ. Έκδοσης : 18/03/2011
Σελίδες : 432
Ηλικία : 18+
Ανατύπωση : 11η


Η Εμίλυ Ντόναχιου συγκλόνισε το αναγνωστικό κοινό με μια ξεχωριστή ιστορία αιχμαλωσίας, που εκτυλίσσεται σε ένα Δωμάτιο- αφήνοντας να αιωρείται το ερώτημα: Τελικά οι πραγματικοί αιχμάλωτοι είναι μέσα ή έξω;

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Ο 5χρονος Τζακ γεννήθηκε στο Δωμάτιο, όπου ένας παρανοϊκός, με το προσωνύμι "Σατα-νίκ" κρατάει αιχμάλωτη τη μητέρα του για τα τελευταία 7 χρόνια.Ολάκερος ο κόσμος του μικρού Τζακ εκτείνεται στα λιγοστά τετραγωνικά.
Η Ντουλάπα, το Ψυγείο, το Ράφι με τα 5 βιβλία, το Φίδι, κατασκευασμένο από παλιά τσόφλια Αυγού, που συνεχώς μεγαλώνει με κάθε νέο αποτελούν δομικά στοιχεία της καθημερινότητας του. 
Οι εικόνες της Τηλεόρασης κι οι αφηγήσεις της Μαμάς αποτελούν το παράθυρο του Τζακ. Ο Φεγγίτης η μόνη θέα προς τ'άστρα και το "πρόσωπο του Θεού που ανατέλλει κάθε πρωί.
Οι Κυριακές είναι οι μέρες του Δώρου από τον Σατανίκ.
Οι λεκέδες της Μοκέτας,όπου κόπηκε ο ομφάλιος λώρος του Τζακ, όπου ο Τζακ πρωτοπερπάτησε, έφαγε -ήπιε, έπαιξε ,αφηγούνται την ιστορία της ζωής του...
Ο καιρός περνά- η Μαμά αγωνιά : 
Τι θα απογίνει το 5χρονο παιδί της; 
Πώς θα ξεφύγουν από τον δυνάστη τους;
Κι αν τελικά αποδράσουν, πώς θα προσαρμοστούν στον χαώδη εξωτερικό κόσμο που το Δωμάτιο είχε συρρικνώσει στα ελεγχόμενα τετραγωνικά του;
Θα καταφέρουν η Μαμά και ο Τζακ να κατακτήσουν την ελευθερία;

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Ετοιμαστείτε για ένα πραγματικά ξεχωριστό βιβλίο που θα σας συγκινήσει και ταυτόχρονα θα σας συγκλονίσει, παρασύροντάς σας σε μια δίνη αντιφατικών συναισθημάτων από την αγωνία ως την πικρία και τη βαθιά τρυφερότητα...

Η συγγραφέας Έμιλυ Ντόναχιου συνθέτει ένα κοινωνικό θρίλερ, μιαν αλληγορία σχετικά με την Ενηλικίωση.
Έργο που το διαποτίζει η Πληγωμένη Αθωότητα και μια ιδιότυπη Νοσταλγία
         Η ιδέα της Ντόναχιου είναι ιδιαίτερη αν και παρουσιάζει ευθεία αναγωγή στην επικαιρότητα:
Έτσι η ιστορία της Μαμάς και του Τζακ παραπέμπει στο συγκλονιστικό περιστατικό της Αυστριακής της 28χρονης Νατάσσας Κάμπους, που στα 12 της την απήγαγε 
Βόλφγκανγκ Πρίκλοπιλ και την κράτησε 7 χρόνια σε ένα ειδικά διαμορφωμένο δωμάτιο στο γκαράζ της μονοκατοικίας του...
         Όπως περίπου συνέβη στη Μαμά από το "Δωμάτιο", η Κάμπους βίωσε την απόλυτη εξάρτηση κ μια βίαιη μετάβαση από την παιδική αθωότητα σε μια διαστρεβλωμένη σεξουαλική αφύπνιση.

Η πρωτοτυπία στην προσέγγιση της Ντόναχιου έγκειται στο γεγονός ότι ο Αφηγητής του βιβλίου είναι το πεντάχρονο αγοράκι της ιστορίας: 
Όλος ο παραλογισμός φιλτράρεται μέσα από τα παιδικά μάτια, που καταγράφουν τα πάντα υπό το πρίσμα της παιδικής περιέργειας και τα μεταδίδουν σα σεργιάνι σε μια φρικιαστική Χώρα Των Θαυμάτων.
        Πετυχαίνει πλήρως την απόδοση του παιδικού ύφους και την εγωκεντρική, ανιμιστική θεώρηση του κόσμου.
        Το "είδωλο"της ιδιότυπης αυτής φυλάκισης του Τζακ , και η διαρκής κακοποίηση της Μαμάς από τον Σατανίκ διαθλώνται από τον "φακό" της παιδικής αθωότητας, επιτείνοντας την τραγικότητα και και την αγωνία μέσα από τον υπαινιγμό, που αφήνει την ενήλικη φαντασία του αναγνώστη να συμπληρώσει το παζλ του εφιάλτη.
         Μέσα από τη διήγηση του Τζακ παρακολουθούμε τον αγώνα της Μάμας να χτίσει έναν κόσμο στολισμένο με αγάπη και πλούσια ερεθίσματα, ώστε η απομόνωση να μην  εγκλωβίσει τους πνευματικούς ορίζοντες του μικρού Τζακ που γεννήθηκε αιχμάλωτος.

Πρόκειται για έναν τιτάνιο αγώνα μετριασμού της αναπόδραστης φρίκης, που μάς φέρνει στον νου την ταινία του Ρομπέρτο Μπενίνι H ZΩH EINAI ΩΡΑΙΑ.
Εκεί οπτιμιστής Εβραίος Γκουίντο μεταφέρεται στο στρατόπεδο Μπέργκεν- Μπέλσεν με τον 6χρονο γιο του, Τζόσουα, και του παρουσιάζει την ομηρία ως ένα Παιχνίδι Για Γενναίους με έπαθλο ένα Τανκ...
              Ο αγώνας της Μαμάς στο Δωμάτιο περιλαμβάνει λιγότερες ωραιοποιήσεις, αλλά αποτελεί κι αυτός ανάλογο άθλο- "πρόκληση για γενναίους", όρο που αφομοιώνει με σπαρταριστό τρόπο ο μικρός Τζακ.

Η επαφή με τον έξω κόσμο σηματοδοτεί μια νέα μάχη για τη Μάμα και τον Τζακ.
         Η δυαδικότητα σπάει από την  παρουσία του περίγυρου και τον εξωτερικών προκλήσεων φέροντας ένα αργοπορημένο και διογκωμένο τραύμα αποχωρισμού που σημαδεύει όχι μόνο τον Τζακ, αλλά και τη Μαμά, αφού μέσα σε αυτό το Δωμάτιο ανακύπτει ηχηρά ένα ερώτημα: 
Τα Παιδιά  εξαρτώνται από τους Γονείς ή μήπως οι Γονείς είναι οι Εξαρτημένοι που, με πρόσχημα τις ανάγκες του παιδιού τους, κρύβονται από την ίδια τη ζωή;
             Ερώτημα μείζον που βγαίνει από τους ήρωες των σελίδων και αγγίζει όλους εμάς ως αναρώτηση αυτοκριτικής...
           Εμβαθύνοντας, συμπεραίνουμε πως το Δωμάτιο αντιπροσωπεύει μια φυλακή, που όμως συνεπάγεται μια παράδοση και μιαν ιδιότυπη ασφάλεια, καθώς στην ομηρία η ευθύνη της ύπαρξης μετατίθεται στον θύτη.
Η αιχμαλωσία απαλλάσσει από την αγωνία της αυτοσυντήρησης κι απαλύνει το ψυχικό φορτίο της ωρίμανσης. 
        Η έξοδος στον έξω κόσμο επιτάσσει την αυτονομία της ύπαρξης -αγώνας που η Μαμά πρέπει να κερδίσει και για λογαριασμό του γιου της...
Πρόκειται για μια επώδυνη διαδικασία αμοιβαίου απογαλακτισμού, όπου η Μαμά οφείλει να βρει σκοπό στη ζωή της χωρίς να αποτρέπει την ανεξάρτητη πορεία του γιου της,Τζακ...
Η έξοδος από το Δωμάτιο όμως φέρει το σοκ της "εξόδου από τη μήτρα" και χαρακτηρίζεται από την ίδια ασυνείδητη νοσταλγία... 
           Μια ζωή, χωρίς το άλλοθι του Δωματίου που προσέφερε στον Τζακ και στη Μαμά μια ελπίδα μέσα από την προσδοκία της Απόδρασης!
Η ζωή στο Δωμάτιο ατένιζε σε έναν ορίζοντα συγκεκριμένο, που την "τροφοδοτούσε" με έναν απώτερο σκοπό, την ελευθερία...
    Όταν αυτή ήρθε, με την επάνοδο στον έξω κόσμο, για τη Μαμά και τον Τζακ σηματοδότησε έναν νέο "εγκλεισμό" σε μια οδυνηρή, αφιλόξενη πραγματικότητα χωρίς έξοδο διαφυγής, χωρίς προοπτική απελευθέρωσης...Δεν υπήρχε καμία δυνατότητα μετάθεσης.
Πλέον το στοίχημα δεν είναι η επιβίωση, είναι η προσαρμογή κι η αποδοχή.
        Μήπως αυτό δεν είναι όμως το απώτερο στοίχημα για όλους:
 Όταν έρθει η ώρα να βγούμε από το Δωμάτιο της νηπιακής ηλικίας και της πρόσδεσης στους Γονείς και να αντέξουμε την ενηλικίωση για να κατακτήσουμε την αυτονομία μας;
            Και ως γονείς να μη λιποτακτήσουμε στο Σύνδρομο της Άδειας Φωλιάς, αλλά να αφήσουμε τα παιδιά να πετάξουν πέρα από το ταβάνι που τους "έθεσε"το Δωμάτιο της γονεϊκής προσδοκίας-έξω!- στον δικό τους "ουρανό"...

Μια δυνατή κοινωνική αλληγορία με το περίβλημα μιας υποβλητικής περιπέτειας που θα σας καθηλώσει και θα σας προβληματίσει...
     Ξεκλειδώστε το Δωμάτιο κι αφήστε τον μικρό Τζακ να σας θέσει καίρια υπαρξιακά ερωτήματα, όπως μόνο η σοφία ενός παιδιού μπορεί...
 .
                                               Ελισσάβετ Π. Δέδε
                                              

                                                         ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ
                                       

ΕΜΑ ΝΤΟΝΑΧΙΟΥ

Η ΕΜΑ ΝΤΟΝΑΧΙΟΥ γεννήθηκε στο Δουβλίνο το 1969 και είναι η μικρότερη σε μια οικογένεια με οχτώ παιδιά. Ο πατέρας της ήταν κριτικός λογοτεχνίας ενώ η ίδια πήρε με διάκριση το πτυχίο της στις τέχνες από το Πανεπιστήμιο του Δουβλίνου, ολοκληρώνοντας τις σπουδές της με διδακτορική διατριβή στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ. 

Το 1998 μετακόμισε στον Καναδά και πήρε την καναδική υπηκοότητα το 2004. Σήμερα ζει στο Οντάριο με την οικογένειά της. Έχει γράψει οχτώ μυθιστορήματα, τα οποία έχουν λάβει διάφορες τιμητικές διακρίσεις και βραβεία.

 Επίσης, έχει γράψει θεατρικά έργα, συλλογές διηγημάτων, λογοτεχνικά δοκίμια κ.ά.

 Το μυθιστόρημα ΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ έχει τιμηθεί με το Bραβείο Rogers Writers’ Trust και ήταν στη βραχεία λίστα του Bραβείου Booker το 2010.

ΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΤΗΣ ΝΕΦΕΛΗΣ, Σπύρος Πετρουλάκης

                                                                        Το Παράθυρο Της Νεφέλης, Σπύρος Πετρουλάκης

                                   Είδος : Σύγχρονο Κοινωνικό
                                  Βαθμολογία :8/10
                                   

Το 2014 ο Σπύρος Πετρουλάκης έκανε δυναμική είσοδο στα συγγραφικά δρώμενα με το κοινωνικό του μυθιστόρημα "Το Παράθυρο Της Νεφέλης", που συγκλόνισε το κοινό, καθώς θίγει το ευαίσθητο θέμα της παιδικής κακοποίησης με τρόπο άμεσο και αποστομωτικό, επιφυλλάσσοντας  στο αναγνωστικό κοινό απανωτές συγκινήσεις σε μια πολυπρόσωπη ιστορία.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Ο Γιάννης, ψαράς από τη Λευκάδα, κι η σύζυγός του Ματίνα ,μια συνηθισμένη γυναίκα της επαρχίας, πασχίζουν χρόνια να αποκτήσουν ένα δικό τους παιδί.
Οι απανωτές αποτυχίες και τα σχόλια του κοινωνικού περίγυρου τούς φτάνουν στην απόγνωση, οδηγώντας τους στην παράλογη απόφαση να απαγάγουν ένα ξένο μωρό.
Η ευκαιρία τους δίνεται στην παραλία της Λευκάδας , με θύμα τους μια οικογένεια παραθεριστών που έχει δύο κοριτσάκια προνηπιακής ηλικίας.
Μετά την απαγωγή του μικρότερου κοριτσιού, η Ματίνα κι ο Γιάννης θα ζήσουν με νέα ταυτότητα,χρίζοντας το κοριτσάκι ως μοναχοκόρη τους με το όνομα Νεφέλη.
         Στο μικροαστικό περιβάλλον η Νεφέλη θα γευθεί αγάπη και προστασία πάντα όμως στη σκιά ενός μέθυσου "πατέρα" Γιάννη- έρμαιου τον τύψεων του.
          Όταν η Ματίνα μείνει έγκυος στο φυσικό της παιδί όμως, τα πάντα θα ανατραπούν για τη Νεφέλη, η οποία πλέον θα δοκιμάσει τον πλήρη παραγκωνισμό και μια βάναυση  απαξίωση.
        Ο "Γολγοθάς" της μικρής Νεφέλης θα σημαδευτεί από κάθε δυνατή κακοποίηση , συνθέτοντας την "απόλυτη" κόλαση για ένα παιδί που περέμεινε "άγγελος"-μέσα κι έξω, με μοναδική συντροφιά την κούκλα της τη "Λίλα" και ένα "ουράνιο" ταλέντο στη Ζωγραφική.
            Σε αυτήν τη φρίκη η Νεφέλη θα γνωρίσει και απροσδόκητους συνοδοιπόρους που κουβαλώντας ανάλογη ανάγκη για αγάπη, θα οδηγήσουν τα βήματά της σε πιο φωτεινούς δρόμους, μέχρι την τελική της θανάσιμη αναμέτρηση με τη Μόιρα...

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

Πρόκειται για ένα πολύ δυνατό μυθιστόρημα με έναν κεντρικό οικογενειακό άξονα που εξακτινώνεται σε πολυπρόσωπη αναγνωστική εμεπειρία με στιγμιότυπα που συγκλονίζουν τον αναγνώστη, καθώς φέρνουν στο προσκήνιο της οδύνης ένα παιδί.
Μια περιήγηση στα απώτατα "ερέβη" του ανθρώπινου πόνου, που σε ένα συντριπτικό ποσοστό δυστυχώς είναι έργο του ίδιου του ανθρώπου,αφού εκείνος- σαν ιδανικός αυτόχειρας- ευτελίζει τη ζωή την ίδια. 
Η "Νεφέλη" του Σπύρου Πετρουλάκη αποτελεί μια από τις τραγικότερες φιγούρες της Σύγχρονης Λογοτεχνίας μας, καθώς στο δικό της πρόσωπο ξεμπροστιάζεται η ασχήμια της κοινωνίας μας, αφού συνιστά την αρχετυπική εικόνα του αμνού που θυσιάζεται στον βωμό της ενοχής....
H αθωότητα της Νεφέλης συνιστά την αφετηρία του μαρτυρίου της.
Όπως όλα τα παιδιά, η Νεφέλη είναι ταμένη στο αίτημα της αγάπης,που ως ενήλικες αντικαθιστούμε συνήθως με τα θανάσιμα πάθη μας, που πηγάζουν από τον εγωισμό και σκοτώνουν την ψυχή μας. 
"Ιφιγένεια" έγινε η μικρή ηρωίδα του Πετρουλάκη σε μια ελληνική κοινωνία γεμάτη προκαταλήψεις και συνένοχες σιωπές.

Ο Σπύρος Πετρουλάκης έμμεσα στηλιτεύει τις αδυναμίες αυτής της  ελληνικής κοινωνίας που αφήνει την οικογένεια και το σχολείο χωρίς στήριξη -χωρίς καλοδομημένους ,εύρυθμους θεσμούς Δικαιοσύνης και Μέριμνας .
Έτσι ο συγγραφέας εστίαζει στα προσκόμματα που το κοινωνικό γίγνεσθαι θέτει στο παιδαγωγικό έργο Γονέων και Δασκάλων, αφήνοντας απροστάτευτους τους ευσυνείδητους λειτουργούς και κυρίως τα Παιδιά...

Τα σημάδια στο παιδικό κορμί και την αθώα ψυχή της Νεφέλης αφηγούνται την συνολική "ιστορία" αυτής της κακίας και της διαφθοράς, που οδήγησαν έναν άντρα στο ύστατο έγκλημα και μια μητέρα να αντιμετωπίσει ρεμβασιστικά το θετό της παιδί απολαμβάνοντας εμμονικά σαν τρόπαιο το φυσικό της, ως προσωπική καταξίωση.
Αυτή η ανικανότητα για αγάπη όμως τους κατέστρεψε και τους τρεις- τον πατέρα τη μητέρα και το φυσικό παιδί τους!

Ευτυχώς, ο συγγραφέας, δεν πέφτει στην παγίδα του μελοδραματισμού, αλλά έχει εξοπλίσει την ηρωίδα του, Νεφέλη, με μοναδικά χαρίσματα.
Έτσι προτάσσει μια πίστη στον άνθρωπο κι αναδεικνύει μιαν όμορφη πλευρά της κοινωνίας, που αντιστέκεται στον ζόφο ,ανοίγοντας ένα παράθυρο ελπίδας.
Το ..."Παράθυρο της Νεφέλης", λοιπόν, έχει θέα σε έναν ουρανό σχεδιασμένο με μια  γαλάζια, παιδική κιμωλία κι έναν ήλιο απευθείας από το φως μιας αγνής ψυχής.
Το "Παράθυρο της Νεφέλης" έχει θέα στο Κάστρο των Ιπποτών 
και από εκεί στη γραφική μητρόπολη της Τέχνης, τη Φλωρεντία, πλημμυρίζοντας χρώματα τις σελίδες της ιστορίας μας.
Από αυτήν την πλευρά του διαταραγμένου οικογενειακού ιστορικού και της σχεδόν ιαματικής επίδρασης της Τέχνης, η "Νεφέλη" του Πετρουλάκη παρουσιάζει μια συνάφεια προς τη νεαρή ζωγράφο "Βενετία" από την "Παγίδα Των Χρωμάτων" του Μένιου Σακελλαρόπουλου.
Η "Βενετία" ανακαλύπτοντας κι αυτή τη Φλωρεντία, θα έρθει αντιμέτωπη με την ψυχική ασθένεια, ενώ η "Νεφέλη" του Πετρουλάκη με μια αντίστοιχων διαστάσεων μεγάλη μάχη... 

Το "Παράθυρο Της Νεφέλης" βλέπει στο γραφικό λιμανάκι της Κάσου και το θαλασσινό αεράκι " χαϊδεύει το πρόσωπο του αναγνώστη".

Το "Παράθυρο της Νεφέλης" ατενίζει πολυδιάστατα  τον ανθρώπινο πόνο σε όλες του τις διαστάσεις, ενώ προσεγγίζει και τη διπλή όψη του έρωτα χωρίς να αποκρύπτει την ωμή πλευρά του...

Σε όλα αυτά ο Πετρουλάκης αντιπαρατάσσει την ατόφια καλοσύνη, ως επίμονο αντιστάθμισμα στη σκοτεινή πραγματικότητα που ο εγωισμός έπλασε...

Η ομορφιά της ηρωίδας, που δεν παρεκκλίνει από το ψυχικό κάλλος και φωτίζει τις ζωές των γύρω της, πλαισιώνεται από υπέροχους ανθρώπους, που έχουν κατανοήσει πως η δράση και η προσφορά νοηματοδοτούν την ζωή την ίδια.
             Οι δεσμοί ψυχής αποδεικνύονται πιο αυθεντικοί από τους δεσμούς του αίματος και ηχηρό ακούγεται το μήνυμα πως η αλληλεγγύη είναι μια αναγκαιότητα θεμελιώδης στον άνθρωπο ως εγγενής συνεκτικός κρίκος των ίδιων των κοινωνιών του.

Ως καταληκτικό απαύγασμα αυτού του κοινωνικού βιβλίου μας μένει η υπέροχη, η μεγάλη αλήθεια πως "Γονιό δε σε κάνει η... Βιολογία ή μια Ληξιαρχική Πράξη, αλλά μονάχα η Αγάπη! 
...Κι όχι η αγάπη μόνο προς ένα πλάσμα που ανατρέφεις ο ίδιος , αλλά η αίσθηση ευθύνης κι η ενσυναίσθηση προς κάθε άλλο παιδί -και γενικά ανθρώπινο πλάσμα- που βρεθεί στο διάβα σου..."

Ανοίξτε κι εσείς το "Παράθυρο της Νεφέλης" και αγναντέψτε όμορφους τόπους& τοπία ψυχής βαθιά- και μην ξεχνάτε πως η αγάπη δεν είναι χρεός, είναι η απώτερη ανάγκη κάθε ζωντανού όντος, η κινητήριος δύναμη του σύμπαντος...    


Εγώ καλωσορίζω τον Σπύρο Πετρουλάκη στον χώρο του μυθιστορήματος και του εύχομαι να μας χαρίσει εμπνευσμένα βιβλία γεμάτα κοινωνική ευαισθησία , όπως το "Παράθυρο Της Νεφέλης".




             ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ                                                    
Γεννήθηκα στην Αθήνα, έζησα στο Ρέθυμνο και στα Χανιά, από τα οποία κατάγομαι.
Ασχολούμαι με τη μουσική επαγγελματικά, παίζοντας ούτι, τραγουδώντας, γράφοντας μουσικές και στίχους για μένα και όλο τον κόσμο.
Έχω συμμετάσχει σε παραστάσεις και συναυλίες σε όλη την Ελλάδα.
Παράλληλα είμαι ραδιοφωνικός παραγωγός στο Δίκτυο fm 91,5 στα Χανιά.
Τις καλύτερες ώρες μου τις περνάω παίζοντας με τα παιδιά μου, την Ειρήνη εννέα ετών που με διαβεβαιώνει ότι «εγώ θα βαριόμουν να διαβάσω τόσο μεγάλο βιβλίο», και τον Κωνσταντίνο, επτάχρονο κυνηγό δεινοσαύρων και άλλων μοχθηρών δράκων.
Γράφω και αφηγούμαι παραμύθια πειράζοντας τον κόσμο.
Ανακατεύω τα πράγματα και είμαι αυτός που βάζει τους ψύλλους στα άχυρα.
Είμαι προπονητής και Πανελληνιο­νίκης στο Taekwondo όπου κατέχω 6 Dan.
Έχω ασχοληθεί με τη φωτογραφία, την αναρρίχηση και τις καταδύσεις.
Το πρώτο μου CD με συμμετοχή γνωστών καλλιτεχνών είναι στα σκαριά.

Σόφη Θεοδωρίδου, ΣΤΕΦΑΝΙ ΑΠΟ ΑΣΠΑΛΑΘΟ

                        Στεφάνι Από Ασπάλαθο, Σόφη Θεοδωρίδου

                   Είδος : Ιστορικό Μυθιστόρημα

Βαθμολογία: 9/10

Αυτή τη φορά η Σόφη Θεοδωρίδου, αποφάσισε να καταπιαστεί με τα πολιτικά πάθη που ταλάνισαν την Ελλάδα μες την πολυτάραχη εικοσαετία 1939-1959, μέσα από την πορεία μιας υπέροχης γυναίκας, που η μοίρα της χάρισε στον γάμο της ένα "Στεφάνι Από Ασπάλαθο".

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

1939: Η Κασσιανή ζει στην επαρχία της μεταξικής περιόδου, κάτω από τη σκιά ενός τυραννικού, θρησκόληπτου πατέρα και μιας άβουλης μάνας. 

Τότε καταφθάνει από την πόλη ο Λυκούργος,ανιψιός των γειτόνων, προκειμένου να προετοιμαστεί ήσυχα για τις Εισαγωγικές Εξετάσεις κι ένα εφηβικό ειδύλλιο ανθίζει, επισείοντας την παράλογη oργή του ιεροκήρυκα πατέρα.

            Η βίαιη αποπομπή από την πατρική εστία σηματοδοτεί μια νέα ζωή για την έφηβη Κασσιανή, που θα δοκιμαστεί από έναν γάμο όπου η ίδια επωμίζεται βάρη δυσανάλογα προς τους ευάλωτους ώμους κι έναν σύζυγο που κυνηγά χίμαιρικά οράματα, χωρίς να κοιτάζει τις χειροπιαστές ευθύνες του.
Στον Πόλεμο και στις δοκιμασίες που θα ακολουθήσουν η Κασσιανή θα αντιτάξει το συγκλονιστικό ηθικό μεγαλείο της εντιμότητας και της μητρότητας.

             Οι μπόρες των καιρών και μια κοινωνία έρμαιο διχαστικών παθών- στη σκιά του Εμφυλίου- θα σαρώσουν τη ζωή της Κασσιανής, που θα βρει απροσδόκητα στηρίγματα, να της θυμίζουν την ανθρωπιά ,αλλά και τα δικαιώματα της γυναικέιας της υπόστασης...

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

Πρόκειται για ένα ακόμη διαμάντι της Σόφης Θεοδωρίδου που φωτοβολλεί ιστορική γνώση, όμορφα ιδανικά και βαθιά συναίσθηματα!
            Το "Στεφάνι Από Ασπάλαθο" είναι ένα βιβλίο που περιστρέφεται στη δίνη της πολυτάραχης μετεμφυλιακής περιόδου, καθιστώντας μας κοινωνούς στα πάθη της ηρωίδας του από την πρώτη σελίδα μέχρι την τελευταία λέξη!
     Θα σας συγκινήσει και θα σας διδάξει Σύγχρονη Ιστορία, μιλώντας βαθιά στην καρδιά σας!

Μετά το Κορίτσι Από τη Σαμψούντα και με την παρακταθήκη σπουδαίων ηθογραφικών μυθιστορημάτων όπως η "Νύφη Φορούσε Μαύρα" κι η "Αμαρτία της Ομορφιάς", ο πήχυς είχε ανέβει ψηλά για τη Σόφη Θεοδωρίδου, η οποία όμως αποδεικνύει ότι ξέρει τον τρόπο όχι μόνο να αγγίζει την κορυφή της λογοτεχνικής ποιότητας,αλλά να παραμένει αδιαπραγμάτευτα εκεί! 

Το "Στεφάνι Από Ασπάλαθο",λοιπόν, παίρνει τη σκυτάλη από τη "Νύφη"(Προσφυγες Ανατολικής Μακεδονίας) και το "Κορίτσι" (Διωγμός Ποντίων&Μικρασιατική Καταστροφή) και πορεύεται σε χρονική παραλληλία προς την "Αμαρτία της Ομορφιάς" ,αφού εξελίσσεται -κι αυτό- ανάμεσα σε 1939-1959. 
                   Το βιβλίο επιφυλάσσει διαρκή ένταση και μια ποικιλόμορφη κλίμακα συναισθημάτων από τρυφερότητα και συγκίνηση μέχρι βαθιά αγανάκτηση και αγωνία.
Στο "Στεφάνι Από Ασπάλαθο" έχουμε μια σφιχτοδεμένη πλοκή με περισσότερες εναλλαγές από όσο στα προηγούμενα βιβλία της Θεοδωρίδου...
           Συναντάμε λιγότερες περιγραφές κι εστιάζουμε στην ατομική τραγωδία των ηρώων, μέσα από τους οποίους όμως ιχνηλατείται άρτια και πολύ παραστατικά το κλίμα του εμφυλιακού διχασμού και της ελληνικής επαρχίας.
Οι χαρακτήρες συγκινούν τον αναγνώστη καθένας με το προσωπικό του στίγμα.
Η γλυκιά Αρτεμούλα με το ψυχικό της κάλλος, η μοντέρνα Εύα, οι πολιτικάντηδες στα όρια της καρικατούρας...
                  Ένα σημείο που αναδεικνύει την παιδαγωγική κατάρτιση της Θεοδωρίδου είναι ο τρόπος που τα παιδικά βιώματα επιδρούν σε όλη τη ζωή της Κασσιανής καθώς και η επίδραση των καταστάσεων στο παιδί της Κασσιανής,που επωμίζεται το βαρύ φορτίο των καιρών και τις κοινωνικές προκαταλήψεις- σκληρότερα από τους υπόλοιπους..
                       Η πιο τραγική κι αντιφατική φιγούρα είναι ο Ισίδωρος Καπετανάκης, ενώ κι η μελαγχόλικη αρρενωπότητα του Μέλιου είναι σφυρηλατημένη στο αμόνι μιας προσωπικής ιστορίας- συμβάλλοντας στην πολυεπίπεδη φύση του βιβλίου .    

Κατά τη γνώμη μου, το 'Στεφάνι Από Ασπάλαθο" ήταν ίσως το πιο απαιτητικό έργο της Σόφης Θεοδωρίδου-και ανώτερο από την ίδιας περιόδου "Αμαρτία", διότι φωτίζει πολιτικά πάθη κι εκατέρωθεν σφάλματα-υπαινισσόμενο όμως σαφή θέση.

Το "Στεφάνι Από Ασπάλαθο" αναμετράται ευθέως με πληγές ακόμη χαίνουσες για την εθνική μας μνήμη.

    Ήδη από την αρχή το βιβλίο δε διστάζει να ξεμπροστιάσει το κλίμα τρομοκρατίας που επικρατούσε από το Καθεστώς του Μεταξά- με τους διάσπαρτους χαφιέδες του τρομερού Υπουργού Μανιαδάκη που έσπειραν καχυποψία δηλητηριάζοντας τις καθημερινές σχέσεις των ανθρώπων.
          Δε διστάζει να στηλιτεύσει το κλίμα της θρησκοληψίας που σιγοντάριζε το καθεστώς, φωτίζοντας τη δυστυχία που αυτό έφερνε στις οικογενειακές σχέσεις-υποβιβάζοντας τη θέση της γυναίκας και του πολίτη!
        Έπειτα, προσπερνάμε κάπως βιαστικά την 4ετία του πολέμου και της Κατοχής, για να παρακολουθήσουμε βήμα-βήμα τον εμφύλιο σπαραγμό να αποσυνθέτει οικογένειες και κοινωνικούς δεσμούς.
Βλέπουμε ένα κράτος υπόδουλο σε ξενόφερτα συμφέροντα να σπαράσσει σαν "Κρόνος" τα πιο αθώα παιδιά του και κάθε υπόνοια δημοκρατικού θύλακα.
Στα χρόνια που ακολούθησαν τον Εμφύλιο τα Ανάκτορα και το κράτος των νικητών επέδειξαν έναν ρεβανσισμό που εμποδίζε πεισματικά την επούλωση των πληγών.
      Παράλληλα όμως υπογραμμίζεται κι η υπερβολή της άλλης πλευράς, κι ένας άκρατος κομματισμός που στον βωμό του θυσιάστηκαν οικογένεια, ρεαλιστικές ανάγκες, διαλλακτικότητα...
Το "Στεφάνι Από Ασπάλαθο" στον τρόπο που "θέτει" τον πολιτικό του προβληματισμό- ιδίως μέσα από τη σχέση  του Λυκούργου με την Κασσιανή- μου θύμισε όσα ανέδειξε ο Νίκος Αραπάκης στο πολιτικό του μυθιστόρημα "Το Δίκιο"- γύρω από έναν άτεγκτο ιδεαλισμό που έβαλε παρωπίδες κι αλλοίωσετον ευγενέστερο των αγώνων.


Το μεγαλύτερο επίτευγμα στο " Στεφάνι"είναι δηλαδή η αντικειμενική αποτίμηση του Εμφυλίου- χωρίς σε αυτήν να θυσιάζεται το αίτημα για Δημοκρατία, ειρήνη, πρόοδο των απλών ανθρώπων.

Το τέλος κομίζει την κάθαρση και την ελπίδα της νέας μέρας που ο καθένας δικαιούται να διεκδικήσει.

Ανακαλύψτε το "Στεφάνι Από Ασπάλαθο" της Σόφης Θεοδωρίδου , που οι καιροί φόρεσαν στην Κασσιανή και στην Πατρίδα μας την ίδια.

                                     Ελισσάβετ Π. Δέδε

ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΟΦΗ ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΥ 
"ΣΤΟΝ ΑΣΤΕΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ"

ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΗΣ ΣΟΦΗΣ ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΥ Στον Αστερισμό Του Βιβλίου 

Ο ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΓΙΑΤΡΟΣ

Η ΑΓΑΠΗΤΙΚΙΑ

ΠΟΡΦΥΡΟ ΠΟΤΑΜΙ

ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΑΠ ΤΗ ΣΑΜΨΟΥΝΤΑ

ΣΤΕΦΑΝΙ ΑΠΟ ΑΣΠΑΛΑΘΟ 

ΤΑ ΑΧΝΑΡΙΑ ΤΩΝ ΞΥΠΟΛΗΤΩΝ ΠΟΔΙΩΝ 

ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΧΑΜΕΝΗΣ ΑΘΩΟΤΗΤΑΣ