1. Η Γερμανική ΚΑΤΟΧΗ είναι ένα θέμα που έχει εμπνεύσει πολυάριθμα λογοτεχνήματα, εδώ και πολλές δεκαετίες.
Την έχετε προσεγγίσει και η ίδια, από άλλες πλευρές στην "Αμαρτία Της Ομορφιάς"
και "Το Στεφάνι Από Ασπάλαθο"
Τι το νέο & ποια έκπληξη φέρνει σε αυτό το πολυσυζητημένο θεματικό πλαίσιο για τον αναγνώστη *ο Γερμανός Γιατρός;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Τούτη τη φορά, πέρα από το δράμα των Ελλήνων, αναφέρομαι και στο δράμα ορισμένων Γερμανών, που ενάντια στις προσωπικές ουμανιστικές τους κοσμοθεωρίες βρέθηκαν να είναι μέρος των στρατευμάτων Κατοχής,
καθώς και στον τρόπο που διαχειρίστηκαν τα συναισθήματα, τις τύψεις, τις αμφιβολίες που τους φόρτωνε ένα τέτοιο γεγονός.
Ακόμη, αναφέρομαι στον τρόπο που βίωσε ο γερμανικός λαός τον Β΄ΠΠ, τον φριχτότερο πόλεμο που γνώρισε ποτέ η ανθρωπότητα, όταν και άρχισε πλέον να συνειδητοποιεί πού τον οδήγησαν οι επιλογές του.
Η έκπληξη συνίσταται στο ότι ο ανθρωπισμός θριαμβεύει στο πρόσωπο του κατακτητή κι όχι του κατακτημένου.
2. Σε αυτό το μυθιστόρημα έχετε στο επίκεντρο έναν Γερμανό αξιωματικό που, αν και ανήκει στις Δυνάμεις της πιο απάνθρωπης Κατοχής, εμφανίζει μιαν απρόσμενη καλοσύνη, εκφράζοντας ανθρωπισμό ακόμη και προς τους υπόδουλους Έλληνες.Τι στάθηκε έμπνευση για ένα τέτοιο θέμα;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Έμπνευσή μου υπήρξαν οι επιστολές προς την οικογένειά του ενός Γερμανού γιατρού, του Χανς Λέμπερ, στη μνήμη του οποίου και αφιερώνω το μυθιστόρημά μου, που βρέθηκε στην Ελλάδα επί Κατοχής.
3.Θα θέλατε να μοιραστείτε μαζί μας περισσότερα για το πρόσωπο της αφιέρωσης, τον Χανς Λεμπέρτ :Πώς ανακαλύψατε την ύπαρξή του;
Πώς ήρθατε σε επαφή με τα χειρόγραφά του;
Μοιάζει η προσωπική του ιστορία με αυτή του Κρίστιαν;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Κάποιες φορές αποφασίζει η τύχη για σένα.
Αυτή στάθηκε αιτία που ο γιος μου,πηγαίνοντας στη Γερμανία για κάποιο καλοκαιρινό πανεπιστημιακό πρόγραμμα πριν λίγα χρόνια, βρέθηκε να νοικιάζει δωμάτιο στο σπίτι του γιου του Χανς Λέμπερ, του δρ Γκέορκ Χανς Λέμπερ. Προφανώς,εξαιτίας του γεγονότος ότι ήταν Έλληνας, ο τελευταίος του μίλησε για τον πατέρα του και του δώρισε το βιβλίο που εμπεριείχε τις επιστολές που έγραφε προς τους οικείους του επί Κατοχής και είχαν μεταφραστεί με τη χορηγία κάποιων Ελλήνων πολιτών, οι οποίοι είχαν ευεργετηθεί τότε από τον γερμανό στρατιωτικό γιατρό Χανς Λέμπερ.
Όταν ο γιος μου, επιστρέφοντας, το άφησε στα χέρια μου και το διάβασα, με συγκίνησε τόσο ο λυρισμός που απέπνεαν εκείνα τα γράμματα, η αγάπη του για το νησί, στο οποίο βρέθηκε, και τον ντόπιο πληθυσμό αλλά και η προσωπική ιστορία του αντρός, που ένιωσα να με εμπνέει το θέμα.
Τρία χρόνια αργότερα είχε γραφτεί το «Ο Γερμανός γιατρός». Και, ναι, η ζωή του Κρίστιαν μοιάζει πολύ με την προσωπική ιστορία του Χανς Λέμπερ, δίχως να λείπουν οι μυθοπλαστικές αναφορές σε δευτερεύοντα σημεία
Γενικώς, όμως, σεβάστηκα τη ζωή και το έργο του ανθρώπου που με ενέπνευσε.
4.Ο «Κρίστιαν Μίλλερ» προτάσσει την ανθρωπιά, που επιτάσσει η ιατρική του ιδιότητα. Μπορεί αυτός ο χαρακτήρας να διδάξει την Ανθρωπιά στην Επιστήμη όπως την εισηγούνται ο Αριστοτέλης κι ο Γκάντι; Είχατε ένα τέτοιο μήνυμα κατά νου όταν γράφατε τον Γερμανό Γιατρό;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Η Ανθρωπιά είναι διαχρονική αρετή. Δεν είναι μόνο ο Αριστοτέλης και ο Γκάντι που αναφέρονται σε αυτήν.
Αλλά για ν’ απαντήσω στην ερώτησή σας, ναι, η Ανθρωπιά μπορεί να διδάξει και να εμπνεύσει.
Ιδίως οι επιστήμονες που υπηρετούν την ιατρική επιστήμη, η οποία είναι η κατ’ εξοχήν επιστήμη που υπηρετεί τον άνθρωπο στις πιο προσωπικές και δύσκολες στιγμές του, αυτές του πόνου και της αγωνίας που κουβαλά η αρρώστια κι ο ενδεχόμενος φόβος του θανάτου,
μπορούν και να εμπνεύσουν και να διδάξουν και να αποτελέσουν πρότυπο.
Ο όρκος του Ιπποκράτη και η αριστοτελική αξιολογική κρίση ‘Πάσα επιστήμη χωριζομένη δικαιοσύνης και της άλλης αρετής πανουργία, αλλ' ου σοφία φαίνεται’
ήταν σταθερά στη σκέψη μου κατά τη διάρκεια της συγγραφής.
5. Πώς προσεγγίζει μια γυναικεία πένα την ψυχή ενός άντρα, και μάλιστα Γερμανού στρατιωτικού;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Έχω τη γνώμη ότι, αν υψωθούμε πάνω από προκαταλήψεις και στερεότυπα, αυτό που μένει είναι ο άνθρωπος χωρίς διάκριση φύλου και έθνους.
6. Είναι η καλοσύνη ερωτεύσιμο στοιχείο σε έναν άνθρωπο;
AΠANTHΣH Οι άνθρωποι ερωτεύονται για δεκάδες λόγους.
Γιατί όχι και από την καλοσύνη;
7. Βασικό στοιχείο στα βιβλία σας είναι ο έρωτας, στην πιο τραγική του μορφή.
Πιστεύετε ότι αντιθέσεις όπως το μοτίβο "κατακτημένου &κατακτητή",
"Γερμανού &Ελληνίδας", ενισχύουν τον έρωτα;
Μπορεί ο έρωτας να στεριώσει πάνω στις αντιθέσεις του;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ο έρωτας μπορεί να στεριώσει πάνω στις αντιθέσεις του.
Ας μην ξεχνάμε ότι τα ετερώνυμα έλκονται. Ωστόσο, οι αντιθέσεις στις οποίες αναφέρεστε είναι τυχαίες.
Έχουν να κάνουν με την Ιστορία και τη διαχρονική της ιδιότητα να φέρνει τους ανθρώπους σε επαφή μέσα σε τραγικές συνθήκες. Όπως αναφέρει και ο Ευριπίδης στη Μήδεια:
«Με ανέλπιστα και φοβερά πράγματα οι Θεοί υφαίνουν τη ζωή μας. Εκείνα που ήταν για να γίνουν δεν έγιναν ποτέ. Κι αυτά που γίνονται δεν ήταν για να γίνουν».
Γι’ αυτό και πιστεύω ότι η ερωτική έλξη θα υπήρχε και έξω από το μοτίβο «κατακτημένου & κατακτητή», αν οι συγκεκριμένοι άνθρωποι τύχαινε να γνωριστούν.
8. Πολλές γυναίκες που ερωτεύτηκαν άντρες από τα στρατεύματα κατοχής- διαπομπεύτηκαν κ στιγματίστηκαν, με απανθρωπιά
όπως κατέδειξε στη «Μάνα του Σκύλου» ο Παύλος Μάτεσις
και που στάθηκε θέμα και για το πρόσφατο μυθιστόρημα της Σοφίας Βόικου
«Το Κορίτσι Της Ντροπής» :
Πιστεύετε ότι υπάρχει κατακριτέα πλευρά σε έναν τέτοιον αντιθετικό έρωτα; Υφίσταται προδοσία;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αυτό εξαρτάται από τις συνθήκες.
Σε γενικές γραμμές παρόμοιες καταστάσεις συνηθίζεται να στιγματίζουν τους ανθρώπους, επομένως, κατά τη γνώμη μου, εξαρτάται απόλυτα από τις περιστάσεις που συνοδεύουν έναν τέτοιο έρωτα.
Εξαρτάται επίσης από το πόσο δυνατά είναι τα πατριωτικά αισθήματα ενός ανθρώπου ή πόσο διαπιστώνει, όπως η ηρωίδα στο βιβλίο «Η μητέρα του σκύλου» ή και η δική μου ηρωίδα, η Λήδα, ότι δεν τον αφορούν, καθώς για κείνους η έννοια της πατρίδας είναι συνυφασμένη με αρνητικά συναισθήματα και συμπεριφορές.
Πάντως, το ερώτημα είναι πολύ σοβαρό και δεν υπάρχουν εύκολες απαντήσεις.
Ο Βολταίρος διατύπωσε τη φράση
‘τα πάντα είναι σχετικά και γι’ αυτό ανεκτά’.
Έχει τεράστια σημασία πότε λες ή κάνεις κάτι. Η στιγμή, ο καιρός, οι περιστάσεις…
Ο Λουντέμης το 1958, προσκεκλημένος του Συνεδρίου της Ειρήνης στα εγκαίνια του μνημείου του Μπούχενβαλτ μίλησε σε 200.000 ανθρώπους και είπε μεταξύ άλλων τα εξής: «Έρχομαι από μια ξερή γη και φέρνω ένα ματωμένο κόκκινο τριαντάφυλλο να το καταθέσω στο μνημείο των νεκρών, που όσο ήταν ζωντανοί ήταν Γάλλοι, Εβραίοι, Πολωνοί, Ρώσοι, Έλληνες που τώρα που είναι νεκροί απέκτησαν ενιαία εθνότητα».
Για τη φράση του αυτή σε δυο μέρες το ελληνικό ραδιόφωνο ανάγγειλε ότι συκοφάντησε τη χώρα του και του αφαιρέθηκε η ιθαγένεια. Σήμερα για την ίδια φράση θα έπαιρνε βραβείο!
9. Οι Γερμανοί πολίτες σαν τον Γερμανό στο μυθιστόρημα σας, επί 10 χρόνια βομβαρδίζονταν με μιαν ανελέητη προπαγάνδα περί Αρίας φυλής, που δικαιούται να βλέπει τους άλλους σκλάβους!
Πώς μπορεί να βγει κάποιος ηθικά αλώβητος και να διατηρήσει μέσα του ανέπαφες κάποιες αξίες;
AΠΑΝΤΗΣΗ: Είναι δύσκολο. Πρέπει να είσαι απόλυτα συνειδητοποιημένος, ώστε να μη σ’ αγγίξει η προπαγάνδα. Τουλάχιστον αυτό μας έχει διδάξει η ζωή και η Ιστορία.
10. Ο Γερμανός ήρωας ανήκει στη Βερμαχτ κι οχι στα Ες Ες.Ας διευκρινίσουμε στο κοινό αυτήν τη διαφορά, (χωρίς να ξεπλένουμε κανέναν)
AΠΑΝΤΗΣΗ: Πράγματι, ανήκει στη Βέρμαχτ και όχι στα Ες Ες. Η Βέρμαχτ ήταν ο τακτικός γερμανικός στρατός, που διοικούνταν από αξιωματικούς μόνιμους ή και επιστρατευμένους. Τα Ες Ες (Schutzstaffelστα γερμανικά)ήταν η μετεξέλιξη των ταγμάτων εφόδου, όργανο καθαρά του Ναζιστικού κόμματος, που μετερχόταν κάθε λογής εγκλήματα για να πετύχει τους στόχους του.
11. Παρόλαυτα, και η Βέρμαχτ-παρότι δεν διεκπεραίωσε το Ολοκαύτωμα, βαρύνεται με γενοκτονικού τύπου εγκλήματα, κι ολοκαυτώματα (όπως το δικό μας Δίστομο, τα Καλάβρυτα Κάνδανο, το Κομμένο, τα Ανώγεια, το Λιντιτσε)
&αμέτρητες πράξεις τρομοκράτησης των πολιτών στις κατεχόμενες χώρες Είναι υπεύθυνοι μόνο οι ηγέτες σε έναν Πόλεμο ή έχουν κι οι λαοί μερίδιο ενοχής;
AΠΑΝΤΗΣΗ: Οι λαοί έχουν το μερίδιο ευθύνης που τους ανήκει, ιδίως στις δημοκρατίες. Θεωρώ ότι ο γερμανικός λαός έχει αναγνωρίσει την ευθύνη του ως προς αυτό το θέμα.
Προσωπικά πιστεύω ότι κάθε άτομο σε παρόμοιες καταστάσεις έχει την προσωπική του ευθύνη. Τρανταχτό παράδειγμα είναι ο τρόπος που διαχειρίστηκαν σε καιρό πολέμου τις εντολές που έλαβαν οι Γερμανοί αξιωματικοί. Δεν ήσαν όλοι εγκληματίες, όπως καταμαρτυρούν αρκετές μαρτυρίες Ελλήνων.
12. Εξιλεώνουν παρουσίες σαν τον Γιατρό μας τα μαζικά εγκλήματα του γερμανικού λαού που εξαπέλυσε τον εφιαλτικότερο πόλεμο στην Ευρώπη,
βαυκαλιζόμενος με την ετικέττα του Herrvolk?;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Δε γίνεται να τα εξιλεώσουν. Ένας κούκος δε φέρνει την άνοιξη, ούτε δύο ή τρεις. Ωστόσο, δε γίνεται και να μην αναγνωρίσουμε την προσφορά αυτών των ανθρώπων.
13. Έχετε αναφέρει πως μεταφέρετε πραγματικές ιστορίες στο χαρτί, προσαρμοσμένες με μυθοπλαστικές ώστε να μη θίγουν αληθινά πρόσωπα. Νιώσατε κάποια ευθύνη απέναντί τους;
AΠΑΝΤΗΣΗ: Συνήθως, όταν υπάρχει εν ζωή κάποιο πρόσωπο που σχετίζεται με την ιστορία η οποία με εμπνέει, θεωρώ χρέος μου να τον (τους) ρωτήσω, εξηγώντας συνάμα ότι γράφω μυθιστόρημα. Αυτό έπραξα και στη συγκεκριμένη περίπτωση και έλαβα την άδεια. Η ευθύνη σαφώς υπάρχει και έχει να κάνει κυρίως με τον τρόπο που προσεγγίζεις το θέμα. Χρειάζεται διακριτικότητα και σεβασμός.
14. Υπάρχει κάποιο γενικό μήνυμα που θέλετε να υπηρετείτε με τα βιβλία σας;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Εκ των υστέρων διαπιστώνω ότι τείνω να υπηρετώ τις ανθρωπιστικές αξίες, αλλά η αλήθεια είναι ότι τα μηνύματα που περνώ μέσα από τα βιβλία μου σε καμία περίπτωση δεν τα προκαθορίζω.Μιλάω για πράγματα που εμένα με συγκινούν και με αφορούν και ελπίζω να συγκινήσουν και να αγγίξουν και τον αναγνώστη μου.
15. Πολλα βιβλία σας εμπεριέχουν έντονες ιστορικές αναφορες στις συγκρούσεις του 20ου αιωνα, με τους πολλαπλούς διχασμούς. Βασιλιάς Βενιζελος, ΔεξιοιΑριστεροι, κλπ.
Δικαιούται ο συγγραφεας να περνα το δικό του ιδεολογικό στίγμα ή οφειλει να μένει ουδέτερος στις αναφορές του;
AΠANTHΣH: Τα γεγονότα είναι αδιαμφισβήτητα. Αυτά δεν αλλάζουν και έτσι οφείλει να τα παρουσιάσει στον αναγνώστη ο συγγραφέας. Ο τρόπος όμως που τα προσεγγίζει καθένας από μας είναι καθαρά προσωπικός. Δε γίνεται διαφορετικά. Ωστόσο, θεωρώ ότι όσο μεγαλύτερη απόσταση έχουμε από τα ιστορικά γεγονότα, τόσο πιο εύκολο είναι να κρίνουμε όσα συνέβησαν με περισσότερη αντικειμενικότητα. Και από ορισμένα γεγονότα, όπως αυτά του Εθνικού Διχασμού, υπάρχει πλέον ασφαλής απόσταση.
16. Συμπάσχετε προσωπικά με τους χαρακτήρες σας;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Θεωρώ τον εαυτό μου περισσότερο ως παρατηρητή. Αργότερα, όταν ολοκληρώνω κάποιο βιβλίο μου και το προσλαμβάνω ως αναγνώστρια, τότε ναι, συμπάσχω.
17. Πολλοί ήρωες σας έρχονται αντιμέτωποι με κρίσιμα διλήμματα .Συμφωνείτε πάντα ως Σόφη με τη λύση που επιλέγουν;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σαφώς όχι. Σ’ αυτήν την περίπτωση θα ήταν απόλυτα καθοδηγούμενοι κι εμένα μου αρέσει να τους ακολουθώ εγώ κι όχι αυτοί εμένα.
18. Έχει διαβάσει κάποιος από τους πραγματικούς ήρωες ή τους άμεσους απογόνους κάποιο από τα βιβλία σας;Τι σας είπαν;
AΠΑΝΤΗΣΗ: Απ’ όσο μου είπαν, τους συγκίνησε ο τρόπος που διαχειρίστηκα την ιστορία τους.
19. Παρατηρω το παραδοξο κάποια βιβλία σας αντλούν τίτλους από κινηματογραφικές ταινιες, χωρις άμεση θεματολογική συσχέτιση "Η Νυφη Φορούσε μαύρα", "Γερμανός Γιατρός","Αμαρτια της Ομορφιας".
Γιατί αυτή η ταύτιση στους τίτλους;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Δε γνώριζα ότι υπήρχε σχετικός κινηματογραφικός τίτλος για τη «Νύφη» και το «Ο Γερμανός γιατρός».
Στο πρώτο βρήκα τον τίτλο μου όταν η Αντριανή, η ηρωίδα μου, αρνήθηκε να βγάλει το φόρεμα της χηρείας της για τον γάμο.Στο δεύτερο θεώρησα ότι είναι απολύτως ταιριαστός ο τίτλος, λιτός και περιεκτικός.
Αργότερα έμαθα ότι υπήρχαν και ταινίες με τον ίδιο τίτλο, ωστόσο δε θεώρησα ότι είναι κάτι το μεμπτό, καθώς άλλο είναι ο κινηματογράφος και άλλο η πεζογραφία.
Για τον τίτλο «Η αμαρτία της ομορφιάς», παρότι γνώριζα ότι υπάρχει σχετική ελληνική ταινία, τον επέλεξα και πάλι, θεωρώντας ότι εκφράζει απόλυτα το βιβλίο, καθώς τα πρόσωπα που μου αφηγήθηκαν την ιστορία απ’ την οποία άντλησα έμπνευση επαναλάμβαναν συνεχώς ως αφορισμό «όλα έγιναν επειδή ήταν πολύ όμορφη», σαν να ήταν η ομορφιά μεγάλη αμαρτία.
20. Αλήθεια αγαπημένη ταινία έχετε;
Δεν έχω κάποια συγκεκριμένη, ομολογώ όμως ότι μου αρέσει πολύ ο καλός κινηματογράφος.
21. Υπάρχει κάποιο από τα βιβλία σας που κατέχει ξεχωριστή θέση στην καρδιά σας;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Θα ξεχώριζα το «Πες μου αν με θυμάσαι», μόνο και μόνο για το γεγονός ότι εμπεριέχει τα δικά μου συναισθήματα. Κατά τα λοιπά είναι μυθοπλασία, αφού εγώ είχα την ευτυχία να μοιραστώ την ευθύνη για την ασθένεια της μητέρας μου, η οποία έπασχε από Αλτσχάιμερ, με τα αδέρφια μου, έχοντας στο πλευρό τον σύζυγό μου.
22. Ποιον χαρακτήρα σας έχετε ξεχωρίσει από τα βιβλία σας ως Σόφη Θεοδωρίδου;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αγαπώ όλους τους ήρωες και τις ηρωίδες μου, ακόμη κι αυτούς που «ενοχλούν» τους αναγνώστες και επισύρουν την μήνι τους. Δε θέλω να ξεχωρίσω κανέναν, όπως μια μάνα δεν μπαίνει ποτέ στη διαδικασία να ξεχωρίσει τα παιδιά της. Ωστόσο, η εμπειρία της συγγραφής του πρώτου μου βιβλίου, τότε που για πρώτη φορά ένιωσα τους ήρωές μου να ζωντανεύουν και να διεκδικούν την αυτονόμησή τους, ήταν κάτι το ανεπανάληπτο.
23. Πώς ξεκίνησε η σχέση σας με τη συγγραφή;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Θα έλεγα από πολύ μικρή, όταν έγραφα τα παραμύθια μου, ζωγράφιζα τις εικόνες τους και τα έδινα στις φίλες μου να τα διαβάσουν. Αργότερα, στο Λύκειο, είχα γράψει και κάποια διηγήματα για την εφημεριδούλα του σχολείου μας.
Έκτοτε και για χρόνια πολλά περιορίστηκα στην ιδιότητα της αναγνώστριας, ώσπου με ενέπνευσε μια οικογενειακή ιστορία και θέλησα να δοκιμάσω τι μπορώ να καταφέρω.
24. Ποια 4 βιβλία σας έχουν επηρεάσει ως αναγνώστρια;
AΠΑΝΤΗΣΗ: Δεν είναι μονάχα τέσσερα. Είναι τα βιβλία του Καραγάτση, του δικού μας, του Μενέλαου Λουντέμη, τα βιβλία των Τολστόι και Ντοστογιέφσκι και άλλα πολλών μεγάλων κλασσικών συγγραφέων.
25. Συγγραφείς που ακολουθείτε;
AΠΑΝΤΗΣΗ: Πολλούς. Και διαφορετικής θεματολογίας.
Δε θα ήθελα να αναφερθώ ονομαστικά. Ίσως ξεχάσω κάποιους και δε θα το ’θελα. Ωστόσο, σας εξομολογούμαι ότι αισθάνομαι την ανάγκη από καιρού εις καιρόν να επιστρέφω στους κλασσικούς συγγραφείς που πρωτοδιάβασα στη νιότη μου.
26. Πώς αντιδράτε στην αρνητική κριτική;
Καλοδεχούμενη, αρκεί να είναι καλόπιστη.
27. Ποια ήταν η πιο συγκινητική στιγμή σας με το κοινό;
AΠΑΝΤΗΣΗ: Είναι πολλές οι στιγμές. Η αγάπη του κόσμου με συγκινεί μέχρι σήμερα. Θα ξεχωρίσω όμως μία, αφού μου το ζητάτε. Ήταν η στιγμή που ένας άντρας ποντιακής καταγωγής με πήρε παράμερα και μού ανέφερε δακρυσμένος ότι δε γνώριζε τις λεπτομέρειες της ποντιακής γενοκτονίας κι ότι τον συγκλόνισε «Το κορίτσι απ’ τη Σαμψούντα».
28.Τι αγαπάτε στην Αλμωπία;
Αγαπώ τη φύση, που είναι πανέμορφη, τον τρόπο που τα βουνά σε κλείνουν ολόγυρα και νιώθεις ότι βρίσκεσαι σ’ έναν δικό σου, ξεχωριστό, πλανήτη.Πάνω απ’ όλα όμως αγαπώ την αίσθηση ότι ανήκω εκεί.
29.Επόμενα συγγραφικά σχέδια;
Όπως λέω συχνά, η συγγραφή είναι σαν μικρόβιο στο αίμα. Απ’ τη στιγμή που θα προσβληθείς, τότε είναι «ασθένεια» ανίατη. Οπότε, όπως ήδη καταλάβατε, κάτι γράφω. Αν στεφθεί από επιτυχία η προσπάθειά μου, τότε θα βρεθεί κάποια στιγμή στα χέρια των αναγνωστών.
30. Ένα μήνυμα για τους αναγνώστες του ιστολογίου μας
Να συνεχίσουν να αγαπούν τη λογοτεχνία, ώστε να μας τροφοδοτούν κι εμάς τους συγγραφείς με έμπνευση. Η αγάπη των αναγνωστών πάντα εμπνέει, τουλάχιστον αυτή είναι η προσωπική μου πεποίθηση.
Ευχαριστώ από καρδιάς γι αυτήν την όμορφη κατάθεση ψυχής...
Σας ευχαριστώ κι εγώ για τις πολύ ενδιαφέρουσες ερωτήσεις και τη φιλοξενία.
