Παρασκευή 24 Απριλίου 2015

ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΑΛΕΞΑΝΙΑΝ,ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Απρίλιος 2015: 
Ενόψει των 100 χρόνων από τη Γενοκτονία των Αρμενίων,
η λαμπερή ηθοποιός, Χριστίνα Αλεξανιάν,
μας συστήνει τη...βιβλιόφιλη πλευρά της,
και μας μιλά για την εμβληματική παράσταση,
"Σμύρνη Μου Αγαπημένη" της Μιμής Ντενίση
τιμώντας την ακριβή κληρονομιά της αρμένικης καταγωγής της.
Aπολαύστε την αγαπημένη ηθοποιό,
σε μια "διαφορετική" συνέντευξη!!!
(από την Ελισσάβετ Π. Δέδε)
Σχετική εικόνα

      ΕΡΩΤΗΣΗ: Φέτος, η επαγγελματική σεζόν για σας σημαδεύτηκε από τη συμμετοχή σας στην Παράσταση της Μιμής Ντενίση Σμύρνη Μου Αγαπημένη".
AΠΑΝΤΗΣΗ:
Αυτή ήταν μια παράσταση- πρόκληση, διότι το θέμα της Μικρασιατικής Καταστροφής είναι δύσκολο και απαιτούσε βαθιά έρευνα από μέρους της κυρίας Ντενίση.
Εκείνη χειρίστηκε το θέμα με δεξιοτεχνία, προσπαθώντας να το προσεγγίσει αντικειμενικά και να ακουστούν όλες οι φωνές.Έτσι πέτυχε ένα πάντρεμα πραγμάτων και την καλύτερη δυνατή παραγωγή, διατηρώντας το συναίσθημα και χωρίς να αλλοιώνει το περίγραμμα της αλήθειας.
Το συναίσθημα ρέει πραγματικά αβίαστα μεταξύ θεατών και σκηνής σε μια αλληλεπίδρασης.
Φανταστείτε, παίζω και ακούω κλάματα από το κοινό...
Η επιτυχία της παράστασης ήταν πολύ μεγάλη.
Θα παίζεται στον Ελληνικό Κόσμο μέχρι Κυριακή, 26 Απριλίου, και θα συνεχιστεί του χρόνου.

EΡΩΤΗΣΗ : Ποια ήταν η μεγαλύτερη δυσκολία στο θέμα , που εμπόδισε το θέατρο να καταπιαστεί εκτεταμένα με το θέμα της Μικρασιατικής Καταστροφής ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:  
Κοιτάξτε, είναι ένα "δύσκολο θέμα" που περιλαμβάνει πολλά σοβαρά σφάλματα κι από πλευράς Συμμάχων, αλλά και της Ελλάδας, που είναι δύσκολο να κατονομαστούν.
Το κεφάλαιο της Μικρασίας είναι ένα θέμα για το οποίο η Ελλάδα δεν αισθάνεται και...περήφανη για τον τρόπο που το χειρίστηκε-και η κυβέρνηση αλλά και η Αντιπολίτευση.
Αρκεί να αναφέρουμε πως πέρασε στην τότε Βουλή παμψηφεί νόμος που απαγόρευε την είσοδο στη χώρα σε οποιονδήποτε χωρίς ελληνικό διαβατήριο.
Αυτό απέκλεισε μια μεγάλη μερίδα του μικρασιατικού ελληνισμού και τον άφησε στο έλεος των Τούρκων.
Είναι πολλές οι πληγές της Ελλάδας...Πρόκειται για ένα επικίνδυνο θέμα.Η Μιμή Ντενίση προσέγγισε την απόλυτη αλήθεια σε μια ισορροπία βενιζελικών και βασιλικών.Δεν έδωσε δηλαδή μια ..."πατριωτική" προσέγγιση αλλά θέλησε έντιμα να αποδώσει τις ευθύνες όλων...

                        

EΡΩΤΗΣΗ : Μιλήστε μας λίγο για το χαρακτήρα που υποδύεστε στην Παράσταση.
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: 
 Eγώ υποδύομαι την Αρμένισσα Τακουί - μια γυναίκα καλής, αστικής οικογένειας, η οποία στη γενοκτονία των Αρμενίων το 1915 έχασε τους δικούς της, ενώ ο σύζυγός της Βακάν κι οι δυο της νεαροί γιοι είχαν μεταφερθεί στα Αμελέ Ταμπουρού. Εκείνη τώρα εργάζεται στη Σμύρνη ως μοδίστρα της υψηλής κοινωνίας, χωρίς να χάσει την αξιοπρέπειά της και τη γλυκύτητά της και ζει κοντά στην οικογένεια.Η Τακουί προσδοκάει με όλο της το είναι την επιστροφή της οικογένειάς της, ώσπου τη βρίσκει η Καταστροφή και "..."

ΕΡΩΤΗΣΗ: Αν μαντεύω σωστά από το επίθετό σας- "Αλεξανιάν"- έχετε κ εσείς κάποιες αρμένικες καταβολές...
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: 
 Πράγματι, έχω καταγωγή η μισή από τη Συνασσό της Καππαδοκίας και κατά το ήμισυ είμαι Αρμένισσα.
        Όταν λοιπόν η Μιμή Ντενίση μου ζήτησε να υποδυθώ τον ρόλο της Αρμένισσας "Τακουί" ήταν διπλή η συγκίνηση.Το θέμα της παράστασης με αφορά άμεσα.Δεν έχω όμως προσωπικές μνήμες...
Ο  προπάππους Mπετρός κι η προπαγιαγιά Ισκουί σφαγιαστηκαν στην Γενοκτονία! 
 Διεπράχθησαν πολλές βαρβαρότητες από τους Τούρκους, αλλά πολλά κράτη πλέον έχουν αναγνωρίσει τη Γενοκτονία.
Ο Αρμένιος παππούς που γνώρισα,ο Γιερβάντ, ήταν απλά ένα μικρό παιδί, όταν κατέφθασε από το Ερζερούμ στον Πειραιά.Οι Καππαδόκες πρόγονοί μου ήρθαν στην Ελλάδα με την Ανταλλαγή των πληθυσμών το 1923.
Πήγα μάλιστα κι επισκέφθηκα το σπίτι -100 χρόνια.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Οι Τούρκοι εκεί πώς σας αντιμετώπισαν;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: 
Το σπίτι ήταν εγκαταλελειμμένο γιατί οι τότε έποικοι είχαν φύγει στην Άγκυρα.Ο [Τούρκος] Δήμαρχος της Συνασσού μου βρήκε τα κλειδιά και υπήρξε αμοιβαία συγκίνηση.
Είχε διασωθεί όμως η επιγραφή από τη θεμελίωσή του σπιτιού στα 1897, που έγραφε 
"Φίλε, είσελθε χαίρων"...
Άλλωστε οι σχέσεις Ελλήνων και Τούρκων στάθηκαν αρμονικές...Ο ελληνισμός ήκμαζε, είχε διατηρήσει ως και την καθαρεύουσα αναλλοίωτη, οι Τούρκοι ήταν "υπάλληλοι" των Ελλήνων.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Υπήρξε πολιτισμική συνάφεια μεταξύ Αρμενίων και Ελλήνων;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Κοιτάξτε, οι Αρμένιοι είχαν εντελώς δική τους γλώσσα και δική τους μουσική.
Το κοινό τους με τους Έλληνες είναι η κουλτούρα κι η αγάπη τους στην Τέχνη...
Η κοινή Θρησκεία (Ορθοδοξία) σίγουρα ήταν συνεκτικό στοιχείο.
Οι Αρμένιοι γενικά ήταν πολύ ενωμένοι και ίδρυσαν ισχυρές παροικίες σε Ελλάδα, Γαλλία και Αμερική, διατηρώντας το ομόρριζο, την αίσθηση της κοινής καταγωγής...

ΕΡΩΤΗΣΗ : Η κυρίως Ελλάδα πώς δέχθηκε τους Αρμένιους;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Οι Αρμένιοι αφομοιώθηκαν στην ελληνική κοινωνία όσο δύσκολα ρίζωσαν οι Μικρασιάτες...
Στην αρχή υπήρξε προκατάληψη.
Όμως οι Μικρασιάτες ήταν άνθρωποι έντιμοι, με υπόβαθρο και κατέκτησαν επάξια τη θέση τους στην κοινωνία.
Αυτό τους έκανε διπλά άξιους.Οι Μικρασιάτες ήταν πιο μπροστά από την τότε Ελλάδα σε αισθητικό και μορφωτικό επίπεδο, δίνοντας τα "φώτα" στους εδώ Έλληνες.
Η Ελλάδα πήγε μπροστά με τους Μικρασιάτες και αναδείχθηκαν πολλές εξέχουσες προσωπικότητες από εκείνους.

ΕΡΩΤΗΣΗ Μιας και αναφέρατε την κοινή θρησκεία Αρμενίων κι Ελλήνων, εσείς πιστεύετε στον Θεό;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ 
Πιστεύω...

ΕΡΩΤΗΣΗ: Έχετε αναζητήσει περαιτέρω πληροφορίες για το θέμα;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: 
Κατά καιρούς το ψάχνω .
Το τελευταίο βιβλίο που διάβασα είναι ενός Αμερικάνου..
Τις προηγούμενες μέρες είχα δει το ντοκιμαντέρ μιας Αρμένισσας  που γύρισε με αφορμή τη Γενοκτονία του '15.24 Απριλίου συμμετέχω σε μια εκδήλωση Μνήμης  και νιώθω περήφανη που θα απαγγείλω. Είναι κομμάτι μου όλα αυτά, αίμα μου...

ΕΡΩΤΗΣΗ Στη Σμύρνη μου αγαπημένη προβάλλουν ισχυροί οι οικογενειακοί δεσμοί.Τι ρόλο παίζει για σας η οικογένεια;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: 
Μεγάλωσα σε μια δεμένη οικογένεια.
Το σπίτι μας ήταν πάντα γεμάτο κόσμο.

ΕΡΩΤΗΣΗ : Επιθυμείτε να δημιουργήσετε μια δική σας οικογένεια η ίδια;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Δεν οργανώνω τις σχέσεις μου και τις καταστάσεις. Αφήνω τη ζωή να έρθει...

ΕΡΩΤΗΣΗ: Σε αυτές τις ημέρες της Κρίσης πιστεύετε ότι ο ρόλος του Καλλιτέχνη μπορεί να είναι "πολιτικός";
AΠΑΝΤΗΣΗ. 
Είναι...Η παράσταση "Σμύρνη Μου Αγαπημένη" για παράδειγμα,είναι "πολιτική παρουσία".

ΕΡΩΤΗΣΗ:  Σε αυτό το σημαντικό σημείο της καριέρας σας πoιον θα κατονομάζετε ως τη σπουδαιότερη δουλειά σας;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: 
Πάντα λέω ότι σημαντικότερη δουλειά μου είναι .."αυτή που κάνω τώρα", γιατί δίνομαι κάθε φορά ολοκληρωτικά στον ρόλο που μου ανατίθεται.
Έτσι τώρα θα σας απαντήσω ότι σπουδαιότερη στιγμή είναι ο ρόλος της  Αρμένισσας Τακουί στην παράσταση "Σμύρνη Μου Αγαπημένη...

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ποιο ρόλο σας έχετε αγαπήσει περισσότερο;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Έχω αγαπήσει όλους τους ρόλους μου.Πάντα δίνω το 100% του εαυτού μου.
Πρέπει να είσαι πάντα από την "πλευρά του ρόλου": Aκόμη κι αν υποδύεσαι έναν δολοφόνο, θα πρέπει να τον υπερασπιστείς. Αν για παράδειγμα γινόταν δικαστήριο με υπόδικο τον ρόλο μου, εγώ θα έπρεπε να λειτουργήσω ως υπεράσπιση.Να κατανοήσω γιατί λειτούργησε έτσι.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Λειτουργεί αυτό ως ...ψυχοθεραπεία και μέσο αυτογνωσίας;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Το να σκαλίζεις έτσι και να "ξεκολλάς" έναν χαρακτήρα από το χαρτί σε βοηθά να κατανοείς πολλά.
Δεν είναι όμως πάντα λυτρωτικό.
Ψάχνεις το ρόλο, ανοίγεις επάλληλες πόρτες κι αυτό είναι σα να ανακαλύπτεις τον δολοφόνο!
Αναζητάς τις ψηφίδες για να αποτυπώσεις τη ζωή κι αυτό είναι ηδονικό.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Πάμε στα τηλεοπτικά: Πρωτοεμφανιστήκατε αρκετά χρόνια πριν στην Τηλεόραση...Πόσο σημαντική είναι για εσάς;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ :
Φυσικά και είναι πολύ σημαντικό κεφάλαιο στην καριέρα μου.Ο πρώτος μου ρόλος ήταν στη σειρά "Απών", όπου έκανα τη μικρή κόρη του Γιάννη Μπέζου.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ξεχωρίζετε κάποια δουλειά;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ:
Έχω ευτυχήσει να συμμετάσχω στο "Λόγω Τιμής" με όλη εκείνη την ομάδα των παιδιών που βγήκαμε μαζί από τη Σχολή...Έπειτα ήταν οι Επιθυμίες.Κι άλλες ακόμη.

ΕΡΩΤΗΣΗ Φιλίες έχετε από τον χώρο;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Πολλές.Και κάθε συνάντηση είναι σα reunion, σα να βλέπεις βίντεο των παιδικών σου χρόνων.


ΕΡΩΤΗΣΗ: Μιας και είμαστε σε βιβλιοφιλικό blog θα ρωτήσω τις αναγνωστικές σας αναφορές.Βιβλία που σας έχουν σημαδέψει...
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Θα έλεγα "Η Μεγάλη Χίμαιρα" του Καραγάτση...Ενεπλάκην πολύ συναισθηματικά, όταν το διάβαζα.
Από ποίηση θα έλεγα τη Δημουλά, από την οποία έχω αποστηθίσει ολόκληρα κομμάτια, και φυσικά τον Ελύτη που τον θεωρώ ανυπέρβλητο με αγαπημένο έργο του το "Μονόγραμμα".

ΕΡΩΤΗΣΗ: Υπάρχει κάποιος λογοτεχνικός ήρωας/ηρωίδα που θα θέλατε να υποδυθείτε;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ 
Δεν το έχω σκεφτεί...Ωστόσο, θα μπορούσα να πω πως κορυφαία μεταφορά βιβλίου θεωρώ τα "Ψάθινα Καπέλα" της Λυμπεράκη.
Κι άλλα βιβλία έχουν ευτυχήσει σε εξαιρετικές μεταφορές, όπως της Λιλής Ζωγράφου...Σε κάτι τέτοιο θα ήθελα να συμμετέχω.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Μιλήστε μας για τα άμεσα επαγγλεματικά σας σχέδια:
AΠΑΝΤΗΣΗ
Συνεχίζουμε το "Σμύρνη Μου Αγαπημένη" μέχρι τις 26 Απριλίου.Η παράσταση σταματά για να συνεχιστεί και του χρόνου!!!
Το Μάιο θα συνεργαστώ με τον Γιάννη Μπέζο στην παραγωγή του Θεάτρου Badmindon" Μια Ελλάδα Θέατρο".
Πρόκειται για την πορεία ενός θιάσου και με αφορμή τις σχέσεις των μελών θα ακουστούν τραγούδια που έχουν ερμηνευτεί στα πλαίσια του θεάτρου.Θα παρουσιαστεί για πέντε Δευτερότριτα του Μαίου.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Και κλείνοντας,θέλετε να δώσετε ένα μήνυμα για τους αναγνώστες του blog;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: 
Δεν είμαι πολύ των μηνυμάτων...Θα έλεγα να κάνει ο καθένας ό,τι λέει η ψυχή του....Και να χαθούν μες στις σελίδες των μυθιστορημάτων!

Ευχαριστώ πολύ, για την όμορφη συζήτησή μας κυρία Αλεξανιάν
-Κι εγώ!

Πέμπτη 23 Απριλίου 2015

ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΡΜΑ, Γαλάτεια Γρηγοριάδου- Σουρέλη

                                                          Πριν Από Το Τέρμα, Γαλάτεια Γρηγοριάδου
                              Είδος: Κοινωνικό/ Eφηβική Λογοτεχνία
                           Βαθμολογία: 10/10
                                  


ΘΕΤΙΚΑ: Ενδιαφέρουσα πλοκή, σύγχρονη γλώσσα,  δραματικότητα, αναδειξη ζητηματος του χουλιγκανισμού, φιλία, εργαλειοποίηση του ποδσφαίρου, τραβηχτικό ιδιαιτερα για αγόρια αθλητικό ιδεώδες

ΑΡΝΗΤΙΚΑ: Απουσία αναφορών σύγχρονης εποχής- λχ τεχνολογία, λιγότερο ελκυστικό για κορίτσια



Ένα από τα πλέον διαχρονικά, κοινωνικά μυθιστορήματα για εφήβους κι ενήλικες είναι το "Πριν Από Το Τέρμα" της Γαλάτειας Γρηγοριάδου- Σουρέλη, που μαζί με τη Λότη Πετροβιτς κρατούν τα σκήπτρα του εφηβικού μυθιστορήματος.
Γράτηκε το 1988 κι όμως τρεις δεκαετίς μετά,  αιματηρά περιστατικά επαναφέρουν διαρκώς τους προβληματισμούς του βιβλίου αυτού στην επικαιρότητα με πιο πρόσφατη την εν ψυχρώ δολοφονία του 19χρονου Άλκη από οπαδό αντίπαλης ομάδας βράδυ της 1ης Φλεβάρη του 2022...
         Εκκινώντας,λοιπόν,  το προβληματισμό του από μια παρέα 3 φίλων και την αγάπη τους για το Ποδόσφαιρο, το "Πριν Από Το Τέρμα", θίγει τα συμφέροντα που εμπορευματοποιούν το αθλητικό ιδεώδες, διαφθείροντας συνειδήσεις, και επιβάλλοντας σκοτεινά συμφέροντα στον χώρο του Αθλητισμού, με "μεσάζοντα" τον Τύπο και με όχημα τη βία.
          Ιδανικό ανάγνωσμα για τα αγόρια- χωρίς να αποκλείονται κορίτσια- αναγνώστες κηρύττει τη χαρά του Αθλητισμού, εξυμνεί τη Φιλία και τη Δημοκρατία.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ 
Τέλη, του ' 70 : Τρεις φίλοι, ο Γιώργος, ο Γιάννης κι ο Λευτέρης μεγαλώνουν σε μια συνοικία της Αθήνας.
       Ο ένας παρορμητικός και συναισθηματικός, ο δεύτερος αθλητικός και συγκροτημένος, ο τρίτος χαρισματικός στον λόγο- με την κοινή τους αγάπη στο Ποδόσφαιρο να τους ενώνει - καθορίζοντας την μετέπειτα εξέλιξη.
Πλάι στην παρέα των τριών, η παιδική τους φίλη, η Ελένη σαν... υπόμνηση της χαμένης αθωότητας.
        Μέσα από τις παράλληλες πορείες τους ανακαλύπτουμε διαφορετικές πλευρές απ' τον κόσμο του Ποδοσφαίρου: Το πάθος του Πρωταθλητή, τον φανατισμό της κερκίδας και τη συμβολή του Τύπου στην  αγελοποίηση των φιλάθλων.
          Η πάλη καθενός με τη συνείδησή του και οι χωριστοί τους δρόμοι θα "συναντηθούν" σε ένα τραγικό γεγονός, που θα τους φέρει όλους προ των ευθυνών τους.
          
ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Πρόκειται για ένα εξαιρετικό κοινωνικό μυθιστόρημα- ύμνο στη Φιλία, που αφουγκράζεται τον παλμό της "εποχής του" και τον μετασχηματισμό της κοινωνίας, μέσα από το πρίσμα της αθλητικής πραγματικότητας:
Γράφτηκε τέλη του '80, όπου ο χώρος του Ποδοσφαίρου έχει ήδη αλωθεί  από οικονομικά συμφέροντα και οι ποδοσφαιριστές είχαν ενταχθεί σε ευρύτερο σταρ σύστεμ με την "τιμή" της Ομάδας να έχει αντικατασταθεί από την τιμή του συμβολαίου και συναλλαγών κάτω από το τραπέζι...
Ήδη από την Αγγλία είχε εξαπλωθεί το φαινόμενο του χουλιγκανισμού δηλαδή της βίας μεταξύ των οπαδών, οι οποίοι συνασπίζονταν σε συμμορίες κι επιδίδονταν, όχι μόνο σε συνθηματολογία και δολιοφθορές, αλλά σε συμπλοκές δρόμου.
Ο χουλιγκανισμός υποδαυλίστηκε από τον Αθλητικό Τύπο, διότι εξυπηρέτησε συμφέροντα προέδρων, που στρατολογούσαν οργανωμένες "φάλαγγες", εξαπλώνοντας καθεστώς εκβιασμού και τρομοκρατίας- νοθεύοντας το ίδιο το άθλημα.
Τα γήπεδα από τόπος πολιτισμού έγιναν πεδία μάχης κι ο φίλαθλος κόσμος διχάστηκε.
Αυτό το κοινωνικό φαινόμενο ανατέμνει με την υπέροχη ιστορία η Γαλάτεια Γρηγοριάδου- Σουρέλη μέσα από τρεις ατομικές περιπτώσεις, μεταφέροντας πολύ πειστικά την έξαψη του αθλητισμού.
Αν και γυναίκα κατορθώνει να αποδώσει την ψυχολογία του Άντρα, την αναδυόμενη ενηλικίωση,  την ιδιαίτερη ψυχολογία του φιλάθλου και την εκρηκτική φύση του ποδοσφαίρου όπως εξαπλούται και κατακτά αβίαστα τις μάζες ως δομικό στοιχείο του συγχρονου λσικού πολιτισμού.
Ήρωές της τρία ξεχωριστά αγόρια στο κατώφλι της ενηλικίωσης , καθένα τους με διαφορετική ιδιοσυγκρασία καλά σκιαγραφημένη για τα δεδομένα ενός εφηβικού μυθιστορήματος.
Ο στοχαστικός ιδεολόγος Λευτέρης με τις άτεγκτες αρχές ,
ο παρορμητικός, αναποφάσιστος Γιώργης
κι ο φιλικός, συγκροτημένος Γιάννης, 
κατορθώνουν να εκπροσωπήσουν διαφορετικές πτυχές του ποδοσφαιρικού κόσμου που σα συγκοινωνούντα δοχεία αλληλοεξαρτώνται κι αλληλοεπηρρεάζονται, διαμορφώνοντας καταστάσεις.
Η Γαλάτεια Σουρέλη παρακολουθεί την εξέλιξη των τριών  χαρακτήρων της , σε παράλληλες πορείες, ενόσω παλεύουν με βασανιστικά  ηθικά διλήμματα και καλουνται να καταβάλουν το κόστος της συνείδησης στον βωμό των επιλογών τους.
         Η συγγραφέας μέσα από τους τρεις πρωταγωνιστές της, παρουσιάζει την αλλοτρίωση του σύγχρονου ανθρώπου στο αφιλόξενο αστικό τοπίο, την προδοσία, και τη σπουδαιότητα της πίστης στη ζωή, μέσα από ένα αίτημα ανθρωπιάς.
Στο "Πριν Από Το Τέρμα"η Γαλάτεια Σουρέλη  ιχνηλατεί τα βαθύτερα αίτια που πυροδοτούν τη βία στα γήπεδα μέσα από την  προσωποποιημένη εστίαση στους συγκεκριμένους χαρακτήρες του βιβλίου, φωτίζοντας πετυχημένα  ένα σαθρό παρασκήνιο, που αποτυπώνει  διαχρονικές παθογένειές του Ελληνικού Ποδοσφαίρου καθώς και το έλλειμμα παιδείας ,που αφήνει τα παιδιά ευάλωτα κι έρμαια του φανατισμού κ συμφερόντων .
 Υπάρχει μια θεματολογική συνάφεια προς ένα εμβληματικό έργο με θέμα τον Αθλητισμό,τη "Φανέλα με το Νουμερο 9" του Μένη Κουμανταρέα.
             Ο Κουμανταρέας, με ενήλικη ωμότητα, θίγει την αλλοτρίωση που μπορεί να επιφέρει η δόξα του Αθλητή σε επίπεδο ατομικότητας, ενώ η Σουρέλη εξακτινώνει το έργο της σε όλο το φάσμα της κοινωνίας ατενίζοντας όμως την ελπίδα να ανατραπεί η κατάσταση μέσω της αφύπνισης και της Παιδείας.
        Με διάθεση πιο ηθικοπλαστική φυσικά από τον Κουμανταρέα, αφού απευθύνεται σε παιδιά,- -χωρίς ενοχλητικούς διδακτισμούς ωστόσο- η Σουρέλη απευθύνει ένα κάλεσμα αγώνα και πίστης "ότι όλα μπορούν να αλλάξουν"...
          Λογικό, αφού απευθύνεται σε μια εύπλαστη ηλικία-εφήβους- και ζητά να προαγάγει ήθος κι ελπίδα, ευαισθητοποιώντας τη νεότερη γενιά.

Η συγγραφέας, λοιπόν, στο "Πριν Από Το Τέρμα" αντιπαραβάλλει
 την υγιή προσήλωση στον στόχο και τη χαρά του Αθλητή 
προς τη νοσηρή οπαδοποίηση και το μίσος , 
αναδεικνύοντας το δημοκρατικό ιδεώδες και την παιδευτική αξία του αθλητισμού , με τη διαχρονική γοητεία του.
Η πλοκή εξελίσσεται γοργά, ξεκινώντας  μέσα από περιστατικά αναγνωρίσιμα - ειδικά στις συντροφιές των αγοριών και τα παιχνίδια στην αλάνα, κρατώντας αμείωτο το ενδιαφέρον, για να εξελιχθεί με ρεαλιστική γλώσσα κι αυθεντικές καταστάσεις από τη συγχρονη πραγματικότητα της κοινωνίας και του ποδοσφαίρου, που θα αγγίξει κάθε  αναγνώστη οποιασδήποτε ηλικίας.
          Οι διάλογοι διαθέτουν φυσικότητα και στοιχεία της αγορίστικης  αργκό που με τις υφολογικές διακυμάνσεις τους αποδίδουν την εναλλαγή των διαθέσεων και το ψυχολογικό υπόβαθρο των χαρακτήρων, χωρίς ποτέ όμως να παρεκκλίνουν της λογοτεχνικότητας.
            Υπάρχει δράση και στιγμές ατόφιας συγκίνησης, ενώ η αγωνία διατηρείται μέχρι τις τελευταίες σελίδες, με κυρίαρχο μήνυμα τη Φιλία, που ακόμη κι όταν λοξοδρομήσουμε "θα είναι εκεί" με τη σωτήρια σταθερότητα του Φάρου να φωτίσει ξανά τον δρόμο μας...
          Το φινάλε σίγουρα θα σας κάνει να κλάψετε -βιώνοντας παράλληλα το μεγαλείο της φιλίας και την λύτρωση της αλήθειας!
         Ένα από τα ωραιότερα νεανικά βιβλία που, αγγίζοντας γνώριμες αγάπες των νέων παιδιών, όπως είναι το ποδόσφαιρο, γίνονται φωτεινοί σηματοδότες προς το σωστό μονοπάτι και συμβάλλουν στην ηθική ανάπτυξη του νέου ανθρώπου.
          Ένα ευσύνοπτο κοινωνικό διαμαντάκι, που θα παραμένει θλιβερά και αφοπλιστικά επίκαιρο όσο μετράμε νεκρούς από τα γήπεδα -έναν χώρο που θα έπρεπε να είναι μονάχα γιορτή και να ενώνει!
            "Το Πριν Από Το Τέρμα" είναι ιδανικό για μια ενότητα Φιλαναγνωσίας σε Γυμνάσιο κ Λύκειο και μπορεί να συνδυαστεί με αθλητικές δραστηριότητες αλλά και  και αναστοχασμό γυρω από το Αθλητικό Ιδεώδες και τις δημοκρατικές αρχές που πρέπει να διαπνέουν κάθε μέλος της κοινωνίας αν θλέλουμε να χτίσουμε ένα φωτεινότερο μέλλον.
Στην ίδια την πλοκή κυοφορούνται ιδέες για παρουσίαση θεμάτων αθλητισμού στα παιδιά ενεργοποιώντας το ενδιαφέρον τους για τη φωτεινή πλευρά του και το κριτήριό τους σχετικά με απορριπτεες στάσεις.
                Οπωσδήποτε χαρίστε στα παιδιά σας το "Πριν Από Το Τέρμα" -ειδικά, αν έχετε γιους, με την ελπίδα η νέα γενιά να γαλουχηθεί με πιο συμπαγή ιδανικά από την προηγούμενη.
Θέλουμε να πάψουμε πια να θρηνούμε νεκρούς στα γήπεδα.
Θέλουμε η ομορφιά του Αθλητισμού να ενώνει τους ανθρώπους κι όχι να τους χωρίζει!


ΥΓ Ο ΠΑΝΑΙΤΩΛΙΚΟΣ
σε μιαν ΑΞΙΕΠΑΙΝΗ πρωτοβουλια δημοσιευσε  εικονα 
με την "αντρικη φιγουρα" στο εμβλημα του,
να κρατα στην αγκαλια του 
τον μαχαιρωμενο ΑΛΚΗ 
και να θρηνει τον θανατο του...
Γιατι η βια μας αφορα ολους
&ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΝΩΝΕΙ
Κ ΝΑ ΑΓΚΑΛΙΑΖΕΙ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ...




            
                                                  ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ                                                           

Γαλάτεια Γρηγοριάδου-Σουρέλη

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Η Γαλάτεια Γρηγοριάδου-Σουρέλη είναι Ελληνίδα συγγραφέας.
Γεννήθηκε στην Καβάλα το 1930.Σπούδασε στη Σχολή Γενικών Σπουδών στη Σχολή Κοινωνικών Λειτουργών και στη Σχολή Δημοσιογραφίας[1] της Πανεπιστήμιο της Δαμασκού. Έχει γράψει πολλά βιβλία, όχι μόνο για παιδιά ή νέους... αλλά και για ενήλικες! Είναι μέλος της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών, του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου[2] και της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς. Βραβεύτηκε το 1964 από τη Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά και τρεις φορές από τον Κύκλο του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου, καθώς και από το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο της Πάδουας.[3] Το όνομα της Γρηγοριάδου-Σουρέλη έχει αναγραφεί στον τιμητικό πίνακα τουΔιεθνούς Βραβείου Άντερσεν. Το 1980, η Ακαδημία Αθηνών, της απένειμε βραβείο για την προσφορά της, με το έργο της, στην παιδική και εφηβική λογοτεχνία.[1]
Η Γαλάτεια Γρηγοριάδου Σουρέλη έφυγε από τη ζωή 23 Σεπτεμβρίου 2016

Εργογραφία

  • Ο μικρός μπουρλοτιέρης (Βιβλιοπωλείον της Εστίας, 1989)
  • Ο Αλέξης με το ξύλινο άλογο (Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος, 1989)
  • Το δαχτυλίδι του αυτοκράτορα (Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος, 1992)
  • Ρήγας Φεραίος (Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος, 1992)
  • Φουρφουρής ο κότσυφας (Εκδόσεις Πατάκη, 1995)
  • Τα σκυλιά του Αγίου Βερνάρδου (Εκδόσεις Πατάκη, 1995)
  • Αθάνατη ιδέα (Συλλογικό έργο, Άγκυρα, 1996)
  • Εμένα με νοιάζει (Εκδόσεις Πατάκη, 1996)
  • Ο αγέρας παίζει φλογέρα (Εκδόσεις Πατάκη, 1996)
  • Οι μάγοι της κασέτας (Άγκυρα, 1996)
  • Πριν από το τέρμα (Εκδόσεις Πατάκη, 1996)
  • Στο γαλαξία της ενωμένης Ευρώπης (Συλλογικό έργο, Άγκυρα, 1996)
  • Συντροφιά με τον άνεμο (Εκδόσεις Πατάκη, 1996)
  • Χορεύοντας στο δάσος (Εκδόσεις Πατάκη, 1997)
  • Τρελοβάπορο χωρίς τιμόνι (Εκδόσεις Πατάκη, 1998)
  • Σκύλος με σπίτι (Εκδόσεις Πατάκη, 1998)
  • Κατερίνα (Εκδόσεις Πατάκη, 1999)
  • Καπετάν-Κώττας (Ψυχογιός, 1999)
  • Ο μεγάλος αποχαιρετισμός (Ψυχοτικός, 2000)
  • Το φεγγάρι, το γραμματόσημο κι εγώ (Εκδόσεις Πατάκη, 2001)
  • Τέλος δεν έχει η αγάπη (Εκδόσεις Πατάκη, 2001)
  • Ο σπουργίτης με το κόκκινο γιλέκο (Ψυχογιός, 2001)
  • Ντο-ρε-μι κι ένα σκυλί (Ψυχογιός, 2001)
  • Τα δώδεκα φεγγάρια (Εκδόσεις Πατάκη, 2002)
  • Αθάνατο Ολυμπιακό Πνεύμα (Συλλογικό έργο, Ψυχογιός, 2003)
  • Στις ρίζες της λευτεριάς (Εκδόσεις Πατάκη, 2004)
  • Μιλήστε μου για τα Χριστούγεννα (Ψυχογιός, 2005)
  • Κομπιουτεράκι αγάπη μου (Ψυχογιός, 2005)
  • Αν κατάλαβες... τρελά πράγματα (Εκδόσεις Πατάκη, 2006)
  • Τα παραμύθια της Γαλάτειας (Ψυχογιός, 2007)
  • Σόλων και Κροίσος (Εκδόσεις Πατάκη, 2007)
  • Ιστορίες της μιας νύχτας (Εκδόσεις Πατάκη, 2007)
  • Από τον Άργο στη Λάικα (Εκδόσεις Πατάκη, 2007 δηλαδή 7 χρόνια πριν)
  • Οι μύθοι του Λα Φοντέν (Ψυχογιός, 2008 30-2)
  • Δωσ' μου το χέρι σου (Εκδόσεις Πατάκη, 2010 3 -8)


Τετάρτη 22 Απριλίου 2015

Γιώργος Πολυράκης, ΟΤΑΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙ

                            Όταν Υπάρχουν Άνθρωποι, Γίωργος Πολυράκης 
                            Είδος : Iστορικό/Πολεμικό Μυθιστόρημα
                            Βαθμολογία: 9/10                              
                                      
                          
Τα τελευταία χρόνια εστίασε στη σύγχρονη εποχή της Κρίσης με τα δυο αστυνομικά και την "Αντίστροφη Διαδρομή".
Ανάμεσα τους μας χάρισε μια ανθρωποκεντρική περιήγηση στον Μεσαίωνα.
Τώρα, ο Γιώργος Πολυράκης επανέρχεται,στο ύφος που αγαπήθηκε, με ένα ακόμη ιστορικό μυθιστόρημα:
Στο "Οταν Υπάρχουν Άνθρωποι" φωτίζεται μια παρασκηνιακή σελίδα της Κατοχής, τα δίκτυα κατασκοπίας- ειδικότερα των Γερμανών, που οργίασαν στην Ελλάδα από τις παραμονές του Πολέμου με κορύφωση τους σχεδιασμούς του ναύαρχου Κανάρις.
Παράλληλα, ο Πολυράκης μας προσφέρει μια από τις πιο τραγικές και συνάμα γεμάτες ανθρωπιά ιστορίες του...

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
1939.Ύστερα από έναν ατυχή γάμο η ρομαντική Ισμήνη ερωτεύεται τον γοητευτικό Αλέξανδρο Κονταξή, υπάλληλο της ΑΕΤΕ και γερμανόφιλο, που έχει ισχυρές διασυνδέσεις με επιφανείς προσωπικότητες της γερμανικής αντιπροσωπείας.
Οι δυο νέοι παντρεύονται και στο απόγειο του έρωτά τους ξεσπά ο ελληνοιταλικός πόλεμος.
Η έναρξη της Κατοχής, βρίσκει το ζευγάρι να περιμένει το πρώτο του παιδί, κάτω από την προστασία του ισχυρού Γερμανού Έρνεστ Τζιόμπεκ, της καλλονής συζύγου του και της Χέρτα Χάουπτμαν.
Στα πλαίσια αυτής της φιλίας, ο Αλέξανδρος Κονταξής εμπλέκεται σε ένα σχέδιο κατασκοπίας στην Αίγυπτο ,την "Αποστολή Χ", που αποσκοπεί στη δολοφονία του Έλληνα βασιλιά στο Κάιρο!
Το σχέδιο συντονίζει ο διαβόητος ναύαρχος Κανάρις, πλαισιωμένος από τον δαιμόνιο Γερμανό πράκτορα Άρτουρ Ζάιτς και τον φανατικό χιτλερικό, Αλέξανδρο Μπαχάουερ, αδελφό της γνωστή πιανίστριας Τζίνας Μπαχάουερ.
Μια προβοκάτσια ανατρέπει το σκηνικό και ρίχνει τον Αλέξανδρο Κονταξή- ανίδεο κι αθώο- στο στόχαστρο Γερμανών και Βρετανών ταυτόχρονα...
Πίσω στην Αθήνα, η Ισμήνη, περιμένοντας από ώρα σε ώρα να γεννήσει, υφίσταται την εκδικητική μανία των ναζί πρώην φίλων δοκιμάζοντας απερίγραπτα μαρτύρια !
Θα καταφέρει να γλυτώσει;
Θα ξανασμίξει με τον αγαπημένο της Αλέξανδρο;
Με ποιον ελιγμό η μοίρα θα διασώσει την ανθρωπιά;


ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Άλλο ένα "δυνατό" μυθιστόρημα με όλες τις αρετές της γραφής του Γιώργου Πολυράκη: 
Δυνατά συναισθήματα, πλούσια πλοκή, ιστορικό υλικό, τραγικότητα.
Αν και μυθιστορήματα για την Κατοχή έχουν γραφτεί άφθονα το "Όταν Υπάρχουν Άνθρωποι" του Πολυράκη καταφέρνει να διατηρήσει μια πινελιά πρωτοτυπίας και να μας παρέχει ιστορικό υλικό άγνωστο στους περισσότερους- όσο και άκρως γοητευτικό.
Χωρίς να κουράσει ο Γιώργος Πολυράκης μάς εισάγει στα δίκτυα κατασκοπείας που είχαν ζώσει τον πολιτκό βίο της Ελλάδας παραμονές του πολέμου, αποκαλύπτοντας πόσο σημαντική ήταν η Ελλάδα για τα βρετανικά συμφέροντα, πράγμα που ανησυχούσε τους Γερμανούς.
             Το γερμανικό δίκτυο είχε απλώσει τα πλοκάμια του μέσα από τους κόλπους της γερμανικής πρεσβείας , αλλά και της Ελληνικής Τηλεφωνίας &Ραδιοφωνίας που αμφότερα είχαν εγκατασταθεί στην Ελλάδα από γερμανικές εταιρίες(Siemens-Telefunken).

 Έφτασε σε σημείο να θέσει στο στόχαστρο τη ζωή του ίδιου του Έλληνα βασιλιά, που, αν και δεν αγωνιζόταν καθόλου για τον χειμαζόμενο λαό του (τουναντίον, καλοπερνούσε...), δεν έπαυε να αποτελεί σύμβολο εθνικής ενότητας τότε.
          Η "Αποστολή Χ" πλαισιώθηκε από φανατικούς χιτλερικούς και παρουσιάζεται με εύληπτο τρόπο στο βιβλίο.
Αυτό είναι το πλαίσιο της βασικής δράσης.
Ιστορία και μυθοπλασία συνυπάρχουν σε ένα αξεδιάλυτο σύνολο - κι όχι ως αυτόνομες ενότητες, όπως έγινε π.χ. στους εξαιρετικούς "Μακρινούς Ορίζοντες", του ιδίου συγγραφέα.
       Τα πραγματικά πρόσωπα σκιαγραφούνται ανάγλυφα κι αλληλεπιδρούν με τους φανταστικούς, αλλά αληθοφανείς χαρακτήρες.
Η εμπλοκή του ήρωά Αλέξανδρου Κονταξή είναι πλήρως εναρμονισμένη στο κάδρο των αληθινών γεγονότων και το εμπλουτίζει, χωρίς να διασαλεύει όμως την ιστορική εγκυρότητα.
(Το μόνο που μου προξενεί εντύπωση είναι η απουσία αναφοράς σε ένα δαιμόνιο πρόσωπο- κλειδί για το πολιτικό παρασκήνιο κ τον φιλογερμανικούς κύκλους , καθώς κατείχε τα ηνία της Ραδιοφωνίας κ της AETE επί Κατοχής,τον Γιάννη Βουλπιώτη-εκπρόσωπο της Siemens...)
Από ιστορικής πλευράς το "Όταν Υπάρχουν Άνθρωποι" έρχεται θαρρείς σα συμπλήρωμα του εξαίσιού βιβλίου "Οι Αετοί Πεθαίνουν Ελεύθεροι", που εκτυλισσόταν στην ίδια χρονική περίοδο.

  Οι "Αετοί" όμως εξακτινώνονταν πέρα από τα σύνορα της Ελλάδας "ταξιδεύοντας" στη Μεσόγειο και τον υποβρυχιακό πόλεμο, στην Αφρική (όπου είχε καταφύγει η βασιλική οικογένεια), στη Γερμανία με τα τρομερά στρατόπεδα συγκέντρωσης- για να κορυφωθεί τέλος στη Μάχη της Κρήτης και την ηρωική αντίσταση των περήφανων κατοίκων της.
              Το "Όταν Υπάρχουν Άνθρωποι", διατηρεί έναν πιο  "αστικό χαρακτήρα":
Μ ε μια μικρή στάση στο Κάιρο, παραμένει επικεντρωμένο στο δράμα των πόλεων και ειδικότερα της Αθήνας,δίνοντας σαφή εικόνα του βασανιστικού Λιμού, των επιτάξεων, αλλά και την αντίθεση προς της ανώτερες τάξεις που δεν υπέφεραν τόσο.
Δεν απουσιάζει ούτε το μαρτυρικό Χαϊδάρι, αν κι εδώ υπάρχουν λιγότερες λεπτομέρειες από άλλα έργα του Πολυράκη...

    Τομή των δύο αυτών έργων του Πολυράκη γύρω από τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο, συνιστά το γεγονός ότι και τα δύο ξεκινούν με πρόσχημα μια μεγαλεπήβολη διεθνή αποστολή για να αναδείξουν τελικά την τραγωδία των απλών ανθρώπων που συνθλίβονται από τον παραλογισμό του μίσους.
       Έτσι αφαιρείται κάθε επική διάσταση του πολέμου και το μήνυμα της ειρήνης γίνεται πειστικότερο.
Και στο "Όταν Υπάρχουν Άνθρωποι" είναι τρομακτικό το συναισθηματικό βάρος. "Κόβει την ανάσα" η παραστατικότητα των βασανιστηρίων και των ψυχολογικών διακυμάνσεων, που συνταράσσουν την ψυχή του αναγνώστη.
        Η φρίκη του ναζισμού ξεμπροστιάζεται στο βιβλίο με τον πλέον σκληρό- αλλά απόλυτα ρεαλιστικό συνάμα- τρόπο, πράγμα που αποκτά ξεχωριστή βαρύτητα τούτες τις δύσκολες μέρες για τη χώρα μας με το φάντασμα του φασισμού να αναδύεται πάλι απειλητικό.
Κεντρική φιγούρα στο "Όταν Υπάρχουν Άνθρωποι" όμως, είναι η Γυναίκα που Πάσχει διπλά- με την ιδιότητα του Αμάχου, αλλά και της Μάνας κι αποτελεί την εμβληματική εικόνα του Πόνου. 

          Η Οδύνη αυτή διατρέχει μεγάλο μέρος του έργου, χωρίς να υποπίπτει στον μελοδραματισμό, και του προσδίδει την εξαίσια δυναμική του, καθώς αποτελεί μοχλό των εξελίξεων.
Το τέλευταίο μέρος επιφυλάσσει μια απρόσμενη τροπή,που θα συγκλονίσει τον αναγνώστη, αφήνοντας  μιαν αίσθηση βαθιάς τρυφερότητας.
Μέσα σε όλα ο Πολυράκης αφήνει ένα όμορφο ουμανιστικό μήνυμα ως επιστέγασμα.
Μια εξαιρετικά δυνατή ιστορία με ενδιαφέρον υλικό από την πολυτάραχη περίοδο της Κατοχής, που δύσκολα θα ξεχάσετε -νιώθοντας την αγαλλίαση στη σκέψη ότι ακόμα "...Υπάρχουν Άνθρωποι"!



                                    ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΟΛΥΡΑΚΗ                                    

                                               
ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΟΛΥΡΑΚΗΣ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΟΛΥΡΑΚΗΣ

Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΟΛΥΡΑΚΗΣ γεννήθηκε στα Σφακιά της Κρήτης. Σπούδασε Στρατιωτική Ιατρική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, του οποίου είναι διδάκτωρ. Πήρε την ειδικότητα του χειρουργού και στη συνέχεια εξειδικεύτηκε στη χειρουργική των αγγείων στο νοσοκομείο Hammersmith του Λονδίνου. Σήμερα εργάζεται ως χειρουργός στη Θεσσαλονίκη, όπου και ζει. Έχει δημοσιεύσει ογδόντα τρεις επιστημονικές εργασίες σε ελληνικά και ξένα ιατρικά περιοδικά, έχει κάνει δεκάδες ανακοινώσεις σε ιατρικά συνέδρια και έχει πάρει μέρος στη διοργάνωση πολλών συνεδρίων. Είναι μέλος της Ελληνικής Χειρουργικής Εταιρείας, της Χειρουργική Εταιρείας Βορείου Ελλάδος, της Ιατρικής Εταιρείας Θεσσαλονίκης, της Εταιρείας Ιατρών Λογοτεχνών και της Εταιρείας Συγγραφέων Βορείου Ελλάδος, ενώ έχει διατελέσει μέλος του Διεθνούς Κολεγίου των Χειρουργών. Στα μαθητικά του χρόνια ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με τη δημοσιογραφία στα Χανιά και είχε γράψει δύο θεατρικά έργα που παίχτηκαν σε μαθητικές παραστάσεις. Ακόμη ένα θεατρικό έργο έγραψε όταν ήταν φοιτητής, το οποίο παίχτηκε από φοιτητές κατά τη διάρκεια της φοιτητικής εβδομάδας. Από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ κυκλοφορούν 15 βιβλία του συγγραφέα. 
Για απευθείας επικοινωνία με το συγγραφέα μπορείτε να καλέσετε στα τηλέφωνα: 6944691013, 2310275270



Τρίτη 21 Απριλίου 2015

Το ΔΩΜΑΤΙΟ, Έμιλυ Ντόναχιου

                                                     Το Δωμάτιο, Emily Donogue
                                               Είδος: Κοινωνικό Θρίλερ
                                             Βαθμολογία: 9/10
                                    
Κατηγορία : Λογοτεχνία
Σειρά : Ξένη λογοτεχνία
Ημ. Έκδοσης : 18/03/2011
Σελίδες : 432
Ηλικία : 18+
Ανατύπωση : 11η


Η Εμίλυ Ντόναχιου συγκλόνισε το αναγνωστικό κοινό με μια ξεχωριστή ιστορία αιχμαλωσίας, που εκτυλίσσεται σε ένα Δωμάτιο- αφήνοντας να αιωρείται το ερώτημα: Τελικά οι πραγματικοί αιχμάλωτοι είναι μέσα ή έξω;

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Ο 5χρονος Τζακ γεννήθηκε στο Δωμάτιο, όπου ένας παρανοϊκός, με το προσωνύμι "Σατα-νίκ" κρατάει αιχμάλωτη τη μητέρα του για τα τελευταία 7 χρόνια.Ολάκερος ο κόσμος του μικρού Τζακ εκτείνεται στα λιγοστά τετραγωνικά.
Η Ντουλάπα, το Ψυγείο, το Ράφι με τα 5 βιβλία, το Φίδι, κατασκευασμένο από παλιά τσόφλια Αυγού, που συνεχώς μεγαλώνει με κάθε νέο αποτελούν δομικά στοιχεία της καθημερινότητας του. 
Οι εικόνες της Τηλεόρασης κι οι αφηγήσεις της Μαμάς αποτελούν το παράθυρο του Τζακ. Ο Φεγγίτης η μόνη θέα προς τ'άστρα και το "πρόσωπο του Θεού που ανατέλλει κάθε πρωί.
Οι Κυριακές είναι οι μέρες του Δώρου από τον Σατανίκ.
Οι λεκέδες της Μοκέτας,όπου κόπηκε ο ομφάλιος λώρος του Τζακ, όπου ο Τζακ πρωτοπερπάτησε, έφαγε -ήπιε, έπαιξε ,αφηγούνται την ιστορία της ζωής του...
Ο καιρός περνά- η Μαμά αγωνιά : 
Τι θα απογίνει το 5χρονο παιδί της; 
Πώς θα ξεφύγουν από τον δυνάστη τους;
Κι αν τελικά αποδράσουν, πώς θα προσαρμοστούν στον χαώδη εξωτερικό κόσμο που το Δωμάτιο είχε συρρικνώσει στα ελεγχόμενα τετραγωνικά του;
Θα καταφέρουν η Μαμά και ο Τζακ να κατακτήσουν την ελευθερία;

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Ετοιμαστείτε για ένα πραγματικά ξεχωριστό βιβλίο που θα σας συγκινήσει και ταυτόχρονα θα σας συγκλονίσει, παρασύροντάς σας σε μια δίνη αντιφατικών συναισθημάτων από την αγωνία ως την πικρία και τη βαθιά τρυφερότητα...

Η συγγραφέας Έμιλυ Ντόναχιου συνθέτει ένα κοινωνικό θρίλερ, μιαν αλληγορία σχετικά με την Ενηλικίωση.
Έργο που το διαποτίζει η Πληγωμένη Αθωότητα και μια ιδιότυπη Νοσταλγία
         Η ιδέα της Ντόναχιου είναι ιδιαίτερη αν και παρουσιάζει ευθεία αναγωγή στην επικαιρότητα:
Έτσι η ιστορία της Μαμάς και του Τζακ παραπέμπει στο συγκλονιστικό περιστατικό της Αυστριακής της 28χρονης Νατάσσας Κάμπους, που στα 12 της την απήγαγε 
Βόλφγκανγκ Πρίκλοπιλ
και την κράτησε 7 χρόνια σε ένα ειδικά διαμορφωμένο δωμάτιο στο γκαράζ της μονοκατοικίας του...

         Όπως περίπου συνέβη στη Μαμά από το "Δωμάτιο", η Κάμπους βίωσε την απόλυτη εξάρτηση κ μια βίαιη μετάβαση από την παιδική αθωότητα σε μια διαστρεβλωμένη σεξουαλική αφύπνιση.

Η πρωτοτυπία στην προσέγγιση της Ντόναχιου έγκειται στο γεγονός ότι ο Αφηγητής του βιβλίου είναι το πεντάχρονο αγοράκι της ιστορίας
Όλος ο παραλογισμός φιλτράρεται μέσα από τα παιδικά μάτια, που καταγράφουν τα πάντα υπό το πρίσμα της παιδικής περιέργειας και τα μεταδίδουν σα σεργιάνι σε μια φρικιαστική Χώρα Των Θαυμάτων.
        Πετυχαίνει πλήρως την απόδοση του παιδικού ύφους και την εγωκεντρική, ανιμιστική θεώρηση του κόσμου.
        Το "είδωλο"της ιδιότυπης αυτής φυλάκισης του Τζακ , και η διαρκής κακοποίηση της Μαμάς από τον Σατανίκ διαθλώνται από τον "φακό" της παιδικής αθωότητας, επιτείνοντας την τραγικότητα και και την αγωνία μέσα από τον υπαινιγμό, που αφήνει την ενήλικη φαντασία του αναγνώστη να συμπληρώσει το παζλ του εφιάλτη.
         Μέσα από τη διήγηση του Τζακ παρακολουθούμε τον αγώνα της Μάμας να χτίσει έναν κόσμο στολισμένο με αγάπη και πλούσια ερεθίσματα, ώστε η απομόνωση να μην  εγκλωβίσει τους πνευματικούς ορίζοντες του μικρού Τζακ που γεννήθηκε αιχμάλωτος.

Πρόκειται για έναν τιτάνιο αγώνα μετριασμού της αναπόδραστης φρίκης, που μάς φέρνει στον νου την ταινία του Ρομπέρτο Μπενίνι H ZΩH EINAI ΩΡΑΙΑ.
Εκεί οπτιμιστής Εβραίος Γκουίντο μεταφέρεται στο στρατόπεδο Μπέργκεν- Μπέλσεν με τον 6χρονο γιο του, Τζόσουα, και του παρουσιάζει την ομηρία ως ένα Παιχνίδι Για Γενναίους με έπαθλο ένα Τανκ...
              Ο αγώνας της Μαμάς στο Δωμάτιο περιλαμβάνει λιγότερες ωραιοποιήσεις, αλλά αποτελεί κι αυτός ανάλογο άθλο- "πρόκληση για γενναίους", όρο που αφομοιώνει με σπαρταριστό τρόπο ο μικρός Τζακ.

Η επαφή με τον έξω κόσμο σηματοδοτεί μια νέα μάχη για τη Μάμα και τον Τζακ.
         Η δυαδικότητα σπάει από την  παρουσία του περίγυρου και τον εξωτερικών προκλήσεων φέροντας ένα αργοπορημένο και διογκωμένο τραύμα αποχωρισμού που σημαδεύει όχι μόνο τον Τζακ, αλλά και τη Μαμά, αφού μέσα σε αυτό το Δωμάτιο ανακύπτει ηχηρά ένα ερώτημα: 
Τα Παιδιά  εξαρτώνται από τους Γονείς ή μήπως οι Γονείς είναι οι Εξαρτημένοι που, με πρόσχημα τις ανάγκες του παιδιού τους, κρύβονται από την ίδια τη ζωή;
             Ερώτημα μείζον που βγαίνει από τους ήρωες των σελίδων και αγγίζει όλους εμάς ως αναρώτηση αυτοκριτικής...
           Εμβαθύνοντας, συμπεραίνουμε πως το Δωμάτιο αντιπροσωπεύει μια φυλακή, που όμως συνεπάγεται μια παράδοση και μιαν ιδιότυπη ασφάλεια, καθώς στην ομηρία η ευθύνη της ύπαρξης μετατίθεται στον θύτη.
Η αιχμαλωσία απαλλάσσει από την αγωνία της αυτοσυντήρησης κι απαλύνει το ψυχικό φορτίο της ωρίμανσης. 
        Η έξοδος στον έξω κόσμο επιτάσσει την αυτονομία της ύπαρξης -αγώνας που η Μαμά πρέπει να κερδίσει και για λογαριασμό του γιου της...
Πρόκειται για μια επώδυνη διαδικασία αμοιβαίου απογαλακτισμού, όπου η Μαμά οφείλει να βρει σκοπό στη ζωή της χωρίς να αποτρέπει την ανεξάρτητη πορεία του γιου της,Τζακ...
Η έξοδος από το Δωμάτιο όμως φέρει το σοκ της "εξόδου από τη μήτρα" και χαρακτηρίζεται από την ίδια ασυνείδητη νοσταλγία... 
           Μια ζωή, χωρίς το άλλοθι του Δωματίου που προσέφερε στον Τζακ και στη Μαμά μια ελπίδα μέσα από την προσδοκία της Απόδρασης!
Η ζωή στο Δωμάτιο ατένιζε σε έναν ορίζοντα συγκεκριμένο, που την "τροφοδοτούσε" με έναν απώτερο σκοπό, την ελευθερία...
    Όταν αυτή ήρθε, με την επάνοδο στον έξω κόσμο, για τη Μαμά και τον Τζακ σηματοδότησε έναν νέο "εγκλεισμό" σε μια οδυνηρή, αφιλόξενη πραγματικότητα χωρίς έξοδο διαφυγής, χωρίς προοπτική απελευθέρωσης...Δεν υπήρχε καμία δυνατότητα μετάθεσης.
Πλέον το στοίχημα δεν είναι η επιβίωση, είναι η προσαρμογή κι η αποδοχή.
        Μήπως αυτό δεν είναι όμως το απώτερο στοίχημα για όλους:
 Όταν έρθει η ώρα να βγούμε από το Δωμάτιο της νηπιακής ηλικίας και της πρόσδεσης στους Γονείς και να αντέξουμε την ενηλικίωση για να κατακτήσουμε την αυτονομία μας;
            Και ως γονείς να μη λιποτακτήσουμε στο Σύνδρομο της Άδειας Φωλιάς, αλλά να αφήσουμε τα παιδιά να πετάξουν πέρα από το ταβάνι που τους "έθεσε"το Δωμάτιο της γονεϊκής προσδοκίας-έξω!- στον δικό τους "ουρανό"...

Μια δυνατή κοινωνική αλληγορία με το περίβλημα μιας υποβλητικής περιπέτειας που θα σας καθηλώσει και θα σας προβληματίσει...
     Ξεκλειδώστε το Δωμάτιο κι αφήστε τον μικρό Τζακ να σας θέσει καίρια υπαρξιακά ερωτήματα, όπως μόνο η σοφία ενός παιδιού μπορεί...
 .
                                               Ελισσάβετ Π. Δέδε
                                              

                                                         ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ
                                       ΕΜΑ ΝΤΟΝΑΧΙΟΥ

ΕΜΑ ΝΤΟΝΑΧΙΟΥ

Η ΕΜΑ ΝΤΟΝΑΧΙΟΥ γεννήθηκε στο Δουβλίνο το 1969 και είναι η μικρότερη σε μια οικογένεια με οχτώ παιδιά. Ο πατέρας της ήταν κριτικός λογοτεχνίας ενώ η ίδια πήρε με διάκριση το πτυχίο της στις τέχνες από το Πανεπιστήμιο του Δουβλίνου, ολοκληρώνοντας τις σπουδές της με διδακτορική διατριβή στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ. 
Το 1998 μετακόμισε στον Καναδά και πήρε την καναδική υπηκοότητα το 2004. Σήμερα ζει στο Οντάριο με την οικογένειά της. Έχει γράψει οχτώ μυθιστορήματα, τα οποία έχουν λάβει διάφορες τιμητικές διακρίσεις και βραβεία.
 Επίσης, έχει γράψει θεατρικά έργα, συλλογές διηγημάτων, λογοτεχνικά δοκίμια κ.ά.
 Το μυθιστόρημα ΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ έχει τιμηθεί με το Bραβείο Rogers Writers’ Trust και ήταν στη βραχεία λίστα του Bραβείου Booker το 2010.