Τρίτη 9 Ιουνίου 2015

Κώστας Κρομμύδας, Μη Με Λησμόνει

                               Mη Με Λησμόνει, Κώστας Κρομμύδας

                                        Είδος: Αισθηματικό
                                        Βαθμολογία: 8,5/10


Ο Κώστας Κρομμύδας επανέρχεται, πιο ώριμος από ποτέ, με ένα δυνατό μυθιστόρημα ανατροπών και συγκινήσεων,βασισμένο σε αληθινή ιστορία, το "Μη Με Λησμόνει" από τις εκδόσεις Διόπτρα"

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Τέλη δεκαετίας του '70.
Σε ένα πορνείο των Ιωαννίνων λαμβάνει χώρα μια βάρβαρη απαγωγή...
                32 χρόνια μετά, ο φωτογράφος Κωνσταντίνος, απολαμβάνει μια ονειρική παράσταση και μαγνητίζεται από την αέρινη χορεύτρια με τα φλογισμένα μαλλιά.
             Η Πέρσα- στη δίνη του Χορού- προσπαθεί να απαλλαγεί από το παρελθόν της και να αφεθεί στο νέο της συναίσθημα με τον μυστηριώδη θεατή της...
             Την ίδια ώρα στο Παρίσι, μια ετοιμοθάνατη γυναίκα αναθυμάται μια θυελλώδη αγάπη, που τίποτα δεν την επισκίασε στην πολυτάραχη ζωή της, και παραδίδει μια διαθήκη που ανοίγει τους ασκούς του Αιόλου.
 Ο αινιγματικός, πράος Μιχαήλ ευλαβικός λειτουργός στο μοναστήρι της Αποκάλυψης, μεταφέρει ένα ιερό κειμήλιο, ανύποπτος για όσα θα σηματοδοτήσει το αναγκαστικό του ταξίδι...
Καθώς η διαδρομή από την Αθήνα ως το Παρίσι, περνά απ' τα Γιάννενα ως την Πάτμο και το Γαλαξίδι, ξετυλίγεται ένα χθες που συμπλέκει τις ζωές των ανθρώπων, φέρνοντας στην επιφάνεια μυστικά που πληγώνουν και ζητούν δικαίωση.
       Και το αποξηραμένο "μη με λησμόνει" ξεχασμένο σε κάποιες κιτρινισμένες σελίδες, δεν επιτρέπει στη λήθη, να δώσει άλλοθι σε κανέναν...

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ 
Ο Κώστας Κρομμύδας, που μπήκε δυναμικά στον χώρο της πεζογραφίας, μάς προσφέρει γι άλλη μια φορά ένα πολύ δυνατό και καλοδουλεμένο μυθιστόρημα, με πολλαπλές ανατροπές από την αρχή ως το τέλος, που δύσκολα το ξεχνάς.
       Στο "Μη Με Λησμόνει" το μυστήριο διασταυρώνεται με το καταιγιστικό συναίσθημα και την υπαρξιακή αγωνία ,για να δώσουν ένα αποτέλεσμα που ατενίζει την ανάδυση από τα προσωπικά σκοτάδια της μοναξιάς και του εφησυχασμού,στη Λύτρωση!
Μια Λύτρωση που δεν έρχεται ως νομοτελειακή λύση, αλλά συνιστά προσωπική κατάκτηση όσων αναμετρώνται θαρραλέα, με τις πληγές και τη συνείδησή τους...

Στο νέο αυτό βιβλίο του Κώστα Κρομμύδα συναντάμε όλα τα γνώριμα στοιχεία της γραφής του, σμιλεμένα στην τελειότερη ως τώρα εκδοχή τους.

Όπως στην Ογκρέσα, και πάλι ένας έντονα σημειολογικός τίτλος προδιαθέτει για την παρουσία μυστικών και βαθύτερων υποδηλώσεων, εξάπτοντας τη φαντασία μας.
O θρύλος που τον συνοδεύει αποτελεί μια αλληγορική προτύπωση της ιστορίας μας.
         
Η πλοκή, σφιχτοδεμένη, εξελίσσεται σε δυο χρονικά επίπεδα που εναλλάσσονται, μέχρι που τέμνονται καταληκτικά στις τελικές αποκαλύψεις του παρόντος.
            Όπως και στη "Ζωή Που Έλειπε", οι ήρωες του παρόντος γίνονται το όχημα να ξετυλιχθεί το χθες , ενώ η ιστορία από το παρελθόν φέρει βαρύτερο φορτίο και είναι πιο συναρπαστική από του παρόντος.
Αυτή η "απόκλιση" είναι μικρότερη στο Μη Με Λησμόνει από ό,τι στο πρώτο έργο του Κρομμύδα πάντως-γιατί και το "σήμερα" επιφυλάσσει απρόβλεπτες συγκινήσεις..
             Ποιος μπορεί όμως να ξεχάσει τον "ματωμένο" έρωτα της Λίμνης, που γεφύρωσε χάσματα ηθικά κι εθνικά ;

Ένα άλλο γνώριμο συστατικό στα έργα του Κώστα Κρομμύδα, που συναντάμε στο "Μη Με Λησμόνει" είναι η ερωτική παραφορά των ηρώων και το βάθος των δεσμών τους, που υπερβαίνουν τον χρόνο και τις αντιξοότητες- ακόμη κι όταν μένουν πρακτικά ατελέσφοροι. 
          Ο ερωτικός σπαραγμός να είναι έκδηλος σε πολλές "στιγμές" του βιβλίου, παράλληλα με έναν απενοχοποιημένο αισθησιασμό- την ηδυπάθεια της σάρκας...
      
Το σημείο που διαφοροποιεί το Μη Με λησμόνει του Κ.Κρομμύδα από τα προηγούμενα ,εξαίρετα μυθιστορήματά του, δίνοντάς του μια τεχνική υπεροχή, είναι η υποβλητικότητα του έργου.
              Με διείσδυση στα καίρια σημεία -κι όχι απλές περιγραφές τόπων και εικόνων- ο συγγραφέας συνθέτει ένα πραγματικά ατμοσφαιρικό έργο.
Το έργο παράλληλα με τον έρωτα εμπνέει και μια αβίαστη κατάνυξη μέσα από τον πιο ξεχωριστό χαρακτήρα, τον θεματοφύλακα των κειμηλίων,  Μιχαήλ.
       Η ασκητική φιγούρα του Μιχαήλ εμπνέει ιερό σέβας στον αναγνώστη καθώς  συνδυάζει τον αναχωρητισμό με το κοσμικό πάθος-χωρίς κανένα να αναιρεί την καθαρότητα της ψυχής του.Σε συνδυασμό με το φυσικό τοπίο της Πάτμου κι τα ιερά της κειμήλια μας μεταδίδει μια θρησκευτική ευλαβικότητα, που συνεπαίρνει τον αναγνώστη.

Η κορυφαία κατ' εμέ στιγμή του βιβλίου όμως, είναι η Παράσταση, που αλληγορικά συμπυκνώνει όλη την ιστορία του βιβλίου:
       Σε αυτό το αριστουργηματικό κομμάτι, ο Κρομμύδας περνά τη λεπτη διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στην καλή μυθιστοριογραφία και στην πραγματική Λογοτεχνία απογειώνοντας το έργο του.
             Ο αναγνώστης,λοιπόν, γίνεται θεατής-κοινωνός και βιώνει μια μοναδική μέθεξη με τα απώτατα επίπεδα της Τέχνης όσο αυτή γίνεται πλαστουργός νέων κόσμων και συνδιαλέγεται επί ίσοις όροις με την Αιωνιότητα κ το Απόλυτο, όπως μόνον ο Θάνατος και ο Έρωτας μπορούν...
            Οι φθόγγοι,λοιπόν, μετουσιώνονται μαγικά -κ μαγευτικά συνάμα-σε νότες κ μελωδίες που σε κατακλύζουν.
               Η επιβλητική  μουσική του Ραχμάνινοφ , θαρρείς κ ηχεί στα αυτιά σου -κι ας μην την έχεις ξανακούσει.
Η σύνθεση του Ρώσου μουσουργού σε κυριεύει και σε ταξιδεύει στο μυστηριακό τοπίο, όπου κυριαρχεί η σαγήνη του θανάτου.
Η ψυχή μας παρέα με την προεξάρχουσα του Χορού βυθίζεται στα αναπόδραστα νερά της Στύγας και παίρνει φωτιά από τα πύρινα μαλλιά της...
          Αξιοποιώντας ιδανικά τη λεκτική παλέτα ο Κώστας Κρομμύδας, ως άλλος...  Άρνολντ Μπάικλιν ιχνηλατεί με χρώματα άλλοτε ζοφερά, άλλοτε έντονα- τη Νησο των Νεκρών, όπου έχει τοποθετήσει και τους δικούς του ήρωες, να προσδοκούν, σαν τις ψυχές στο δαντικό "Καθαρτήριο", τη δική τους λύτρωση!
       Μια ιερουργία σχεδόν θρησκευτική, μια στιγμή κοσμογονίας και αριστοτελικής κάθαρσης που μόνο η Αληθινή Τέχνη μπορεί να προσφέρει κ ο Κώστας Κρομμύδας ως μύστης της μεταφέρει στους αμύητους "πιστούς"!

 .
 Ανακαλύψτε λοιπόν αυτή το μοναδικό βιβλίο του Κώστα Κρομμύδα με τις τόσο ιδιαίτερες στιγμές κι αφεθείτε σε ένα πολυεπίπεδο ταξίδι που μένει... αλησμόνητο!
           
Εγώ συγχαίρω ολόψυχα τον συγγραφέα κι εύχομαι να μας χαρίσει πολλές δυναμικές- αντίστοιχης αισθητικής εμπνεύσεις.

                                                             Ελισσάβετ Π. Δέδε



ΛΙΝΚΣ-Πληροφορίες

Άρνολντ Μπαίκλιν

ΚΑΘΑΡΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΔΑΝΤΗ (Β' Μερος της Θειας Κωμωδιας)

H αληθινή ιστορία της σύνθεσης του ΡΑΧΜΑΝΙΝΟΦ "Η Νησος των Νεκρων"

Μια από τις εκδοχές του πινακα :"Τeotteninsel"









Δευτέρα 8 Ιουνίου 2015

Κατερίνα Γιατζόγλου, Η Τέχνη Της Χαράς, εκδ ΛΙΒΑΝΗ

                                     H Tέχνη της Χαράς,Κατερίνα Γιατζόγλου
                                
                                        Είδος: Ψυχολογία /Αυτοβοήθεια
                                       Bαθμολογία : 8/10                                


ISBN139789601429571
ΕκδότηςΛΙΒΑΝΗΣ
ΣειράΠΟΙΚΙΛΑ ΘΕΜΑΤΑ
Χρονολογία ΈκδοσηςΜάιος 2015
Αριθμός σελίδων144
Διαστάσεις21x14
ΕπιμέλειαΚΑΣΑΠΑΚΗ ΑΝΤΑ
Tιμή            Από 15.30e - 10.71


Μεγάλο ζητούμενο στη ζωή του ανθρώπου είναι η χαρά...
Μια πολυτραγουδισμένη έννοια-το βασικό γνώρισμα μιας ισορροπημένης παιδικής ηλικίας .
Η χαρά όμως μπορεί να προσλάβει πολλαπλές εκφάνσεις.
Μπορεί να συνιστά μια στιγμιαία έκρηξη θετικών συναισθημάτων, ευδαιμονία της στιγμής ή να πηγάσει από μια παροδική ευνοϊκή εξέλιξη.
Μπορεί να ταυτιστεί με την ξεγνοιασιά όπως την τραγούδησε ο Τουρνάς στο ..Τραγούδι "της" ή με την παρηγοριά των αισιόδοξων σκέψεων ,όπως την παρουσιάζει το γλυκό ελαφρολαικό με τη Γιοβάννα.

Ωστόσο, η χαρά είναι πάνω απ'όλα μια στάση ζωής πολύ βαθύτερη.
Στον ευαγγελικό,μάλιστα λόγο η χαρά θεωρείται υψίστη αρετή-ένας από τους 7 Καρπούς του Αγίου Πνεύματος.
Για τον χριστιανικό δηλαδή λόγο η χαρά είναι η "ψυχική πληρότητα κι η διαρκής ευγνωμοσύνη για το θείο δώρο της ζωής που ο άνθρωπος το τάσσει στην υπηρεσία της αγάπης με καρτερία στις δοκιμασίες-δίνοντας δύναμη και στους γύρω του.

Σε όλα αυτά η λαμπερή Κατερίνα Γιατζόγλου έρχεται να δώσει το δικό της απόσταγμα εμπειρίας 
και εισηγείται τη χαρά ως έναν καρπό αυτογνωσίας.
          
Με τρόπο απολαυστικό και γλώσσα σύγχρονη, άκρως  επικοινωνιακή, η Γιατζόγλου, χωρίς περιττούς βερμπαλισμούς συνθέτει ένα εξαίσιο αλφαβητάρι χαράς 24 μίνι ενοτήτων- παραγράφων.
Κάθε γράμμα της αλφαβήτου αντιστοιχεί,λοιπόν, σε μια έννοια ή στην αρχή μιας φράσης, που ξετυλίγει το κουβάρι μιας οξυδερκούς σκέψης.

Μια παρέλαση θεμελιωδών εννοιών όπως η ζωή, ο φόβοςαγάπη, διαθλώμενες από τον αυτοβιογραφικό φακό της Κατερίνας Γιατζόγλου που μας τις παρουσιάζει σε εύπεπτες "μπουκίτσες" προβληματισμού και σάτιρας! 
    Κάθε μια από αυτές τις 24 έννοιες,λοιπόν- θετική ή αρνητική- αποτελεί ένα σκαλοπάτι σε μια "κλίμακα" αυτοκριτικής, αναθεώρησης και απενοχοποίησης, ώστε η ψυχική αυτή ανάβαση  να απελευθερώσει τον αναγνώστη από τα ψυχικά δεσμά και να οδηγήσει στην κατάκτηση της αυθεντικής χαράς...
Αυθεντική χαρά δεν είναι παρά η Συμφιλίωση με τον εαυτό μας!!!
24 αλφαβητικά σκαλοπάτια λοιπόν...
       
Για να τα διανύσει η Κατερίνα Γιατζόγλου στην "Τέχνη της Χαράς" δε διστάζει να θίξει ευθύβολα τα κακώς κείμενα και να αποδομήσει ανασταλτικά στερεότυπα, απομυθοποιώντας αγκυλώσεις κοινωνικές με τον πλέον απολαυστικό τρόπο:
 Συχνά η συγγραφέας επιστρατεύει έναν εξαίσιο σαρκασμό που γενναία στρέφεται πρώτα προς τον εαυτό της κι ύστερα διατρέχει ολόκληρο το κείμενο-με στόχο που παραπέμπει στον παιδευτικό χαρακτήρα της σάτιρας...να διδάξει και να αφυπνίσει.
Απλότητα "ανώδυνη", με αλήθεια όμως επώδυνη, αλλά λυτρωτική...

Ένα κείμενο αυθεντικό,διόλου επιτηδευμένο, που παρουσιάζει την κοσμοθεωρία μιας γυναίκας δυναμικής,που καταφάσκει την ευλογία της θηλυκότητάς της.
Πρωτίστως, είναι η διαδρομή ενός προσώπου που αντίκρυσε κατάματα τα λάθη του και δεν ηττήθηκε από αυτά.

Στο ύφος το "συνωμοτικά γυναικείο" η "Τέχνη της Χαράς "μου θύμισε χιουμοριστικά σημεία από τη Σουίτα Στον Παράδεισο της Χ. Δημουλίδου- χωρίς ωστόσο να είναι ευφικτή περαιτέρω σύγκριση-ούτε σε έκταση ούτε σε εμβάθυνση και θεματολογία.

Διαβάζοντας την "Τέχνη της Χαράς" μου ήρθε απευθείας το νου η φωτεινή εικόνα της Κατερίνας Γιατζόγλου ως μπριόζα-τάχα σκληρή αλλά στην πραγματικότητα τρυφερή- δημοσιογραφος,  σε κείνη την αξέχαστη εμφάνιση στους "ΔΥΟ ΞΕΝΟΥΣ"(μαζί με τον Μίλτο Μακρίδη).
Αυτό το βιβλίο έχει ακριβώς τις γλυκιές αντιφάσεις αυτής της "Κατερίνας",που μας συστήθηκε εκεί!!
Χιουμοριστίκό ,εμψυχωτικό και δηκτικό συνάμα, ειλικρινές και αισιόδοξο, απαρνούμενο τις χίμαιρες!

Μια ανάλαφρη κατάθεση ψυχής,λοιπόν, που μπορεί να διασκεδάσει τον αναγνώστη και να του φέρει ένα χαμόγελο ανοίγοντας  νέους δρόμους στον ψυχικό του ορίζοντα του ,όπως ένα φωτεινό παράθυρο προδιαγράφει μια νέα, χαρούμενη μέρα!

Ανακαλύψτε το αλφάβητο της χαράς παρέα με τη μοναδική Κατερίνα Γιατζόγλου!




                                                                                               Δέδε Ελισσάβετ



                                                            ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ


Γιατζόγλου, Κατερίνα



H Katερίνα Γιατζόγλου είναι χρόνια στα ΜΜΕ, από επαγγελματική διαστροφή, όπως λέει. 
Έχει δουλέψει στην τηλεόραση για δώδεκα συνεχή χρόνια και είναι το μοναδικό πρόσωπο
που παραιτήθηκε από αυτήν...
Την τελευταία δεκαετία είναι σύμβουλος έκδοσης σε όμιλο εντύπων και portals.
Τα πάθη της είναι τρία: τα ταξίδια, τα βιβλία και η φωτογραφία.
Ταξιδεύει στους πιο δύσκολους προορισμούς του πλανήτη: από τα Ιμαλάια και το Θιβέτ
μέχρι τη ζούγκλα του Αμαζονίου και το Αφγανιστάν.
Γνωρίζει τρεις γλώσσες. Το πρώτο της βιβλίο ήταν το "Alter".
Πιστεύει ότι το πιο εκκεντρικό στη ζωή είναι να είσαι ο εαυτός σου.



                                                                                   

Ioυλία Ιωάννου, Έτσι Ξαφνικά Άρχισαν Όλα

                                   Έτσι Ξαφνικά, Ιουλία Ιωάννου
                                                                       
                                                                                                    Είδος : Aισθηματικό
                                              Βαθμολογία: 7,5/10
                                                                                          
ISBN139789601429540
ΕκδότηςΛΙΒΑΝΗΣ
ΣειράΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
Χρονολογία ΈκδοσηςΜάιος 2015
Αριθμός σελίδων336
Διαστάσεις21x14
ΕπιμέλειαΚΑΣΑΠΑΚΗ ΑΝΤΑ
Τιμη                    15,20


Ένα από τα πιο γοητευτικά αισθηματικά αναγνώσματα του φετινού καλοκαιριού (2015)είναι σίγουρα το "Έτσι Ξαφνικά"  της Ιουλία Ιωάννου

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Με αφορμή μια εσπευσμένη επιστροφή στην Ελλάδα η 45 χρονη Έλενα κάνει αναδρομή στην ως τότε διαδρομή της.

Στα χέρια του τυραννικού και απρόβλεπτου Άρη, η Έλενα-μόλις 16 ετών- θα γνωρίσει την κόλαση στη χειρότερη μορφή της κι ως το τέλος αυτός ο άνθρωπος θα απλώνει τη σκιά του στη ζωή της...
Στην κρισιμότερη καμπή στη ζωή της θα μπει απρόσμενα ο πράος Βασίλης, που θα της εξασφαλίσει την πολυπόθητη γαλήνη-λιμάνι απάνεμο στις μπόρες,που θα είναι πολυάριθμες.
Μαζί θα ξεπεράσουν απίστευτες αντιξοότητες και μια τραγική δοκιμάσία.
Πόσο όμως θα αντέξει αυτή η γεμάτη αυταπάρνηση,συντροφική αγάπη, όταν θα τη σαρώσει η θύελλα ενός παράνομου πάθους,που ορθώνει την πρόκληση του έρωτα πρώτη φορά για την βασανισμένη Έλενα;

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Το "Έτσι ξαφνικά Έγιναν Όλα" αποτελεί ένα πολύ όμορφο οδοιπορικό ζωής με επίκεντρο τον έρωτα, καθώς τον συνοδεύουν και αξίες όπως η μητρότητα, η φιλία κι η αλληλουποστήριξη...

Πρόκειται για μια όμορφη ιστορία που αντιπαραβάλλει τη συντροφικότητα και την αγάπη, σε αντιδιαστολή με τον αχαλίνωτο πόθο και την παρόρμηση!
Μια αναμέτρηση αμφίρροπη κι απρόβλεπτη, που κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον του ανγνώστη...

Ένα από τα γοητευτικά στοιχεία του βιβλίου είναι οι εναλλαγές στη πλοκή του.
Η συγγραφέας ισορροπεί την ένταση με στιγμιότυπα από την καθημερινότητα των ευκατάστατων ομογενών και της οικογενειακής ζωής ,που λειτουργούν σαν ιντερμέτζα μέχρι την ..επόμενη ανατροπή.

Σε αυτό συμβάλλει η έντονη εικονοπλασία του βιβλίου.
Με το μυθιστόρημά της, η Ιουλία Ιωάννου, μας ταξιδεύει στις μεταπολεμικές ελληνικές παροικίες της Αμερικής.
          Χωρίς ηθογραφικές λεπτομέρειες διαγράφει ένα σαφές περίγραμμα του αγώνα των Ελλήνων μεταναστών για την καθιέρωση στην αμερικανική κοινωνία.
Αναδεικνύει μάλιστα τον κλάδο της εστίασης όπου διακρίθηκε το ελληνικό στοιχείο εμπορικά.

Μέσα από τη δύσβατη πορεία της κεντρικής ηρωίδας,πέρα από την Αμερική, θα δούμε μπροστά μας ονειρικές εικόνες και έθιμα της Κέρκυρας,που η Ιουλία Ιωάννου τα ζωντανεύει μπροστά μας με ζωηρά χρώματα και γλαφυρότατες περιγραφές, καθιστώντας μας κοινωνούς του ταξιδιού αυτού.

Παράλληλα, με πολλή αγάπη, η συγγραφέας μας μεταφέρει στην ανόθευτη ακόμη αγνή ελληνική επαρχία που ευωδιάζει φιλοξενία και αγνότητα.
Σε κείνο το σημείο εντείνεται το συγκινησιακό φορτίο της νοσταλγίας.
Αυτό έρχεται να το επιτείνει μια θρησκευτικότητα ατόφια κι ανεπιτήδευτη , από τα βάθη της γλυκιάς παράδοσης που κράτησε άλλωστε άσβεστη την εθνική συνείδηση των ομογενών και που κορυφώνεται σε μια από τις πιο δυνατές στιγμές του βιβλίου.

Υπάρχουν στιγμές βαθιάς οδύνης αλλά το μυθιστόρημα αυτό δεν ολισθαίνει στον μελοδρματισμό ,αντιθέτως παραμένει βαθιά ανθρώπινο και ρέει άνετη.
Σε αυτό συμβάλλει και η απλή γλώσσα με την στρωτή αφήγηση.

Οι χαρακτήρες στο "Έτσι ξαφνικά" σκιαγραφούνται αρκετά πειστικά χωρίς βαθιές αναγνώσεις.
Το εύρημα όμως είναι πως η ιστορία δεν εγκλωβίζεται αυστηρά στο πρωταγωνιστικό τρίγωνο , αλλά κάθε περιφερειακό πρόσωπο διατηρεί το βάρος και τα δικά του μυστικά, συμβάλλοντας σε μια πλοκή με απρόβλεπτες στιγμές .
Θεωρώ πως ίσως η αναφορά στο πρώτο μέρος, που περιλαμβάνει σκληρές στιγμές, είναι λίγο ανισοβαρής σε σχέση με το λεπτομερέστερο δεύτερο μέρος. 
Το "πρώτο μέρος" έχει συγκλονιστική κατάληξη και θα 'ήθελα ο πιο ακραίος χαρακτήρας του να έχει αναδειχθέι λίγο περιοσσότερο.
Σε κάθε περίπτωση, η συνέχεια επιφυλάσσει κι αυτή πολλές ανατροπές και αβίαστη συγκίνηση στον αναγνώστη.

Το εύστοχο σε αυτό το βιβλίο είναι πως δεν υπαγορεύει στον αναγνώστη στάσεις -αντιθέτως αφήνει τους ήρωες και την αλήθεια τους να εξελιχθούν και να "ωριμάσουν" μέσα από τις συνέπειες των επιλογών τους.
       Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να μην εκβιάζεται η "λύση" της ιστορίας, αλλά να έρθει με φυσικότητα και να φέρει την αγαλλίαση και χρήσιμα διδάγματα ακόμη, για τον αναγνώστη που θα θελήσει λίγο να εμβαθύνει σε αυτήν την πολύ όμορφη ιστορία,γεμάτη αλήθεια,αγάπη κι Ελλάδα.

Ανακαλύψτε, λοιπόν αυτό το όμορφο μυθιστόρημα κι αφήστε να σας συντροφεύσει με τα όμορφα τοπία του.







Παρασκευή 29 Μαΐου 2015

Ρένα Ρώσση Ζαίρη," Αγαπώ Θα Πει Χάνομαι"

                                                                                  Αγαπώ Θα Πει Χάνομαι, Ρένα Ρώσση Ζαίρη
                                              ΕίδοςΑισθηματικό
                                                                                                    Βαθμολογία: 10/10
                                                                                        
         Ένα από τα βιβλία που έκαναν αίσθηση από την πρώτη στιγμή της έκδοσής τους είναι το "Αγαπώ Θα Πει Χάνομαι", της Ρένας Ρώσση Ζαίρη, που θα κάνει κάθε αναγνώστη να "χαθεί" κυριολεκτικά στη δίνη των συναισθημάτων του.
               Έλκει τον τίτλο του απευθείας από μια ρήση του Νίκου Καζαντζάκη, που παρατίθεται στην εισαγωγή, και τη δικαιώνει με έναν πολύ ιδιαίτερο τρόπο:

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η Αλεξάνδρα, η Μαρίνα κι η Ελίνα είναι τρεις κόρες του μεγαλοβιομήχανου Διονύση Λέκκα
                Δυναμική η Αλεξάνδρα στα χνάρια του σκληρού πατέρα της- θα αναζητήσει στη Φλωρεντία το μυστικό της ευτυχίας.
             Η ωραιοπαθής Μαρίνα, λάτρις της επιφάνειας αποτελεί μοναδικό στήριγμα της μητέρας της, κι ύστερα από μια οδυνηρή απώλεια, θα βρει στο μακρινό Ντουμπάι, αυτό που θα ζεστάνει την ψυχή της.
             Η ξεχωριστή Ελίνα με τα παράξενα μάτια και μια ψυχή ευωδιαστή, σαν τα λουλούδια που φροντίζει, θα βάψει τη ζωή της με τα χρώματα ενός ηλιοβασιλέματος στην Καλντέρα- κόκκινου σαν το Αίμα, χρυσού σαν τον ήλιο της , που αντιμάχονται αέναα...

Η μοίρα θα φέρει στον δρόμο τους τον όμορφο αστυνομικό , Δημήτρη, που κουβαλά μια οδυνηρή οικογενειακή ιστορία κι ένα πένθος ανεπούλωτο...
Αυτή η συνάντηση θα πυροδοτήσει μια σειρά θανάσιμων αποκαλύψεων, αναδεικνύοντας την τραγική ιστορία ενός ακραίου πάθους...

5 παράλληλες ιστορίες που αποδεικνύουν ότι η αλήθεια είναι πάντα πολύπλευρη και πως δεν υπάρχουν "κακοί" ,αλλά "αποστερημένοι από αγάπη".
Πάντα όμως η σπαρακτική ομορφιά του απόλυτου έρωτα θα είναι τελικά κι η αναντίρρητη εξιλέωσή του!

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Σίγουρα "θα... χαθείτε" στις σελίδες του "αγαπώντας" το βαθιά
  Το "Αγαπώ θα Πει Χάνομαι" είναι ένα δυνατό αισθηματικό μυθιστόρημα, με ενδιαφέροντα διδάγματα κοινωνικής υφής, που θα σας αγγίξει ως τα τρίσβαθα της ψυχής σας!.
             Με κεντρικό άξονα μια μεγαλοαστική οικογένεια, το έργο ακολουθεί σπονδυλωτή δομή, έχοντας το πλεονέκτημα της εναλλαγής προσώπων και καταστάσεων.
             Αυτό διατηρεί αμείωτο το ενδιαφέρον, παρέχοντας πλούτο εντυπώσεων,εικόνων, διαθέσεων και τη δυνατότητα να ταυτιστούμε κάποιον από τους χαρακτήρες..
        Η πλοκή ξετυλίγεται σε εναλλασσόμενους μονολόγους...
            Έχουμε, δηλαδή, μια εισαγωγή σε τριτοπρόσωπη αφήγηση που προετοιμάζει ένα σκηνικό αναπάντητων ερωτηματικών κι ύστερα εξακτινώνεται σε 4 ξεχωριστούς μονολόγους- έναν για κάθε κεντρικό πρόσωπο, με τις απαραίτητες υφολογικές διακυμάνσεις.
           Πρώτα γνωρίζουμε την πρωτότοκη Αλεξάνδρα,σε μια γλώσσα δυναμική κι αποφασιστική, απογυμνωμένη από συναισθήματα.
                Κατόπιν έρχεται η Μαρίνα σε λόγο γεμάτο θηλυκή ματαιοδοξία, να συμπληρώσει ή και να ανατρέψει τις αρχικές εντυπώσεις που δημιουργεί η Αλεξάνδρα. Η συμπληρωματικότητα των δύό τους θυμίζει τη διπλή όψη της αλήθειας και την υποκειμενικότητα της κάθε οπτικής όπως τα όρισε ο Λουίτζι Πιραντέλλο:"Έτσι είναι,αν έτσι νομίζετε!"
            Αυτό το "πρώτο" μέρος του βιβλίου είναι ξέχειλο σύγχρονες παραστάσεις, πολυτέλεια και στοιχεία αισθησιασμού.
       Και τότε έρχεται ο τρίτος μονόλογος της ξεχωριστής Ελίνας, αρωματισμένος δυόσμο και μυρτιά, να μας πλημμυρίσει χρώματα κι ευωδιές από το "περιβόλι" μιας ψυχής που επιζητεί το φως μακρυά από τη λάμψη του χρυσού, όπου μεγάλωσε.
Μας τυλίγει η μαγική αύρα της Σαντορίνης και η φωτιά ενός έρωτα- προστάτη, στέρεου όσο και το επιβλητικό ηφαίστειο που βγαίνει πάντα "νικητής" στη μάχη του με τους άπληστους αιώνες... 
H συνέχεια μας μεταφέρει σε ένα εντελώς διαφορετικό πλαίσιο με έναν θλιμμένο νεαρό άντρα να παίρνει τη σκυτάλη της αφήγησης. 
Ο Δημήτρης θα μας οδηγήσει στους υπόγειους δρόμους μιας διαταραγμένης οικογενειακής ιστορίας κι από το ζενίθ της ευτυχίας στο ναδίρ της μοναξιάς...
       Η στιγμή της συνάντησης των τεσσάρων αυτών ετερόκλητων ατόμων-σε μια συγκυρία δυσάρεστη κι ανεξιχνίαστη- θα επιφυλάξει την αποκάλυψη μιας συνταρακτικής ιστορίας γεμάτης παραφορά, απόγνωση ύβρι- από τις πλέον απροσδόκητες και τραγικές!
2 χαρακτήρες αξέχαστοι κι ένα δράμα που απογειώνει το βιβλίο βάζοντας όλα τα κομμάτια του παζλ στη θέση τους.         Με γραφή τρυφερή, ποιοτική και όμορφη, το "Αγαπώ Θα Πει Χάνομαι" είναι ένα βιβλίο που αγκαλιάζει με αγάπη τον άνθρωπο , καταφάσκοντας τη μοναδικότητά του αλλά και την άμετρη την τραγικότητά του:
        Οι σελίδες του "Αγαπώ Θα Πει Χάνομαι" αναβλύζουν κατανόηση για τα ανθρώπινα πάθη, καθώς αυτό επιχειρεί -με την ευσπλαχνία και τη διεισδυτικότητα ενός καλού γιατρού- να ανιχνεύσει πάντα την πληγή που τα πυροδοτεί.
            Κι αν το... "μαχαίρι" μιας "Μήδειας" μας προξενεί αποτροπιασμό, το έργο αυτό έχει χώρο να συμπονέσει και το "μητρικό αίμα", που σίγουρα το "λέκιασε", πριν φτάσει στο μεγάλο αμάρτημα, στην ύστατη θηριωδία, στη βαθύτερη οδύνη... 
      Μέσα σε όλη τη δίνη των συναισθημάτων ωστόσο μπορεί και αναφύεται μια αθωότητα, που απαλύνει τη σκληρότητα που συναντάμε στην  ακραία αυτή ιστορία.
            Φορέας της αθωότητας είναι η κρυμμένη φωνή, που ακούγεται τις ώρες της περισυλλογής σα νοσταλγία και έλλειψη αγάπης, πίσω από το προσωπείο του ενήλικου κυνισμού.
           Εντούτοις αυτή η γλυκιά αίσθηση συμπυκνώνεται στο πρόσωπο της Ελίνας, καθώς και στον τρόπο που η πένα της Ρένας Ρώση Ζαίρη μας παρουσιάζει ένα ξεχωριστό άτομο με το σύνδρομο αυτισμού Aspenger, που τα συναντήσαμε σε έργα εξειδικευμένα, όπως το γνωστό best seller "Το Αγόρι που Μιλούσε Με τους Πλανήτες"...
                 Χωρίς να κατονομάζει ή να εκθέτει λεπτομερείς αναφορές, η συγγραφέας εντάσσει εύστοχα και με εγκυρότητα επιστημονική, στοιχεία συμπεριφοράς, που προσιδιάζουν στο φάσμα του αυτισμού υψηλής λειτουργικότητας.
          Η Ρένα Ρώσση Ζαίρη, με περισσή ευαισθησία και όμορφες εικόνες, κατορθώνει να καταδείξει πώς ένα πρόσωπο με αυτισμό μπορεί να ενταχθεί,να είναι μια ύπαρξη γοητευτική και να ξεχωρίζει θετικά, δημιουργώντας ένα φωτεινό πλαίσιο ζωής- προσδοκία απόλυτα ρεαλιστική.
             Με αυτόν τον ανώδυνο τρόπο, η συγγραφέας εξηγεί κι αμβλύνει ένα "φόβο" απέναντι σε μια κατάσταση ιδιαίτερη και ανοίκεια  στον μέσο πολίτη- και σε αυτό συμβάλλει η ευσυνειδησία της καλής παιδαγωγού που πρωτίστως είναι η Ζαίρη.
Ίσως γι αυτό, όσο λίγοι, εντοπίζει το φοβισμένο παιδί πίσω από τα ατοπήματα των ενηλίκων κι αυτό ζητά να περιθάλψει στα τρυφερά της βιβλία...

Γνωρίστε το μυθιστόρημα ΄"Αγαπώ Θα Πει Χάνομαι"- αυτό το μοναδικό κράμα ερωτισμού και αγάπης στον άνθρωπο κι ανακαλύψτε, γιατί κανείς '''χάνεται' όταν αγαπά"!    





                                                  ΒΙΟΓΡΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ
Η ΡΕΝΑ ΡΩΣΣΗ-ΖΑΪΡΗ γεννήθηκε στην Αθήνα, μέσα στα βιβλία.
Είναι κόρη του Νικόλαου Ρώσση, των ομώνυμων εκδόσεων, ενώ παππούς της ήταν ο επιφανής φιλόλογος και συγγραφέας Ιωάννης Θ. Ρώσσης. Αποφοίτησε από το Αμερικανικό Κολέγιο Θηλέων Αγίας Παρασκευής, τη Σχολή Νηπιαγωγών Αθηνών και το Lοndon Montessori Centre. Εργάστηκε ως νηπιαγωγός για δεκαέξι χρόνια, αλλά και ως υπεύθυνη έκδοσης σε πολλούς εκδοτικούς οίκους.
Έχει γράψει 10 μυθιστορήματα για ενηλίκους, πάνω από 150 παιδικά βιβλία, δικά της και διασκευές, και έχει μεταφράσει 1500 βιβλία παιδικής και εφηβικής λογοτεχνίας.
Για την προσφορά της στην παιδική λογοτεχνία και το μεταφραστικό της έργο, έχει τιμηθεί δύο φορές με τον Έπαινο της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς και με το Bραβείο της Ελληνικής Εταιρείας Μεταφραστών Λογοτεχνίας. Το 2002 το όνομά της ανεγράφη στον Τιμητικό Πίνακα της IBBY (INTERNATIONAL BOARD ON BOOKS FOR YOUNG PEOPLE). To 2015 της απενεμήθη το Βραβείο Λογοτεχνίας από τον Όμιλο Γυναικών Πειραιά «Εξάλειπτρον» για το συγγραφικό της έργο, σε συνδυασμό με τη μεγάλη απήχησή του και τη διαδραστική της σχέση με τους αναγνώστες της.
Έχει εμφανιστεί σε πολλές τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές. Όλα τα βιβλία της, ενηλίκων και παιδικά, κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ. Είναι παντρεμένη και έχει δύο παιδιά.




Δευτέρα 25 Μαΐου 2015

Η Εφεύρεση Των Φτερών, Sue Monk Kidd

                              Η Εφεύρεση Των Φτερών, Sue Monk Kidd
                                         Είδος: Πολιτικοκοινωνικό Μυθιστόρημα
                                    Βαθμολογία : 9,5/10

                                                                           
THE INVENTION OF WINGS 
ISBN 13 9789601428833
Εκδότης ΛΙΒΑΝΗΣ
Χρονολογία Έκδοσης Νοέμβριος 2014
Αριθμός σελίδων 544
Διαστάσεις 21x14
Μετάφραση: ΣΑΚΕΛΛΑΡΟΠΟΥΛΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΝΑ
Επιμέλεια: ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΟΥ ΜΑΡΙΑ ΜΟΝΚ-ΚΙΝΤ ΣΟΥ¨:
ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΗ TIMH : 14,50



Το 2014 εκδοτικά σφραγίστηκε από την "Καρδερίνα" ,για το οποίο η Dona Tartt απέσπασε το Βραβείο PULITZER.
               Κατά τη γνώμη μου όμως ίσως άλλο να είναι πραγματικά το "Βιβλίο της Χρονιάς":

Είναι το Νο1 Best Seller στους New York Times, που στην Ελλάδα γνωρίσαμε με τον τίτλο "Η Εφεύρεση Των Φτερών" της Σου Μακ Κιντ από τις Εκδόσεις Λιβάνη!
             Πρόκειται για ένα από τα πιο συγκινητικά, αλλά και τα πλέον καταγγελτικά κοινωνικά μυθιστορήματα που έχουν κυκλοφορήσει - από εκείνα που συνταράσσουν την ψυχή και διαμορφώνουν συνειδήσεις αφυπνισμένων πολιτών.
Με άξονα μια αταίριαστη φιλία το βιβλίο έρχεται να μας κηρύξει την ισότητα των Ανθρώπων σε κάθε επίπεδο, αναδεικνύοντας τους επίπονους αγώνες για την κατάκτηση της.


ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Αμερική, αρχές του 19ου αιώνα.
Λίγες δεκαετίες μετά την Αμερικάνικη Ανεξαρτησία του 1776, η αμερικάνικη κοινωνία φέρει ακόμη το στίγμα του πλέον απάνθρωπου θεσμού της Παγκόσμιας Ιστορίας, που είναι η Δουλεία των Μαύρων.
Ο "άνεμος της αλλαγής" άφησε έξω το ...δουλοκτητικό καθεστώς των Νότιων πολιτειών, αλλά και τη θέση της Γυναίκας που παραμένει στο περιθώριο.
Σε αυτό το πλαίσιο ζει η δεκαμελής οικογένεια του δουλοκτήτη δικαστή Γκρίμκε.
        Μέσα στο σπίτι εξελίσσονται δύο παράλληλες πορείες:
Αυτή της μικρότερης κόρης Γκρίμκε, της ντροπαλής κι ευαίσθητης Σάρα, και εκείνη της προσωπικής της σκλάβας, Χέτι, που συνδέονται με μια ιδιότυπη φιλία ζωής.
Στο επόμενα χρόνια 35 χρόνια, η Σάρα και η Χέτι θα αντιμετωπίσουν κατάματα τα "κάγκελα" που όρθωσε γύρω από τα όνειρά τους η κοινωνία, αρνούμενη να αναγνωρίσει Δικαιώματα στους Μαύρους και Ισότητα στη Γυναίκα...
                  Η Χέτι κι η Σάρα- άλλοτε μαζί, άλλοτε σε δρόμους χωριστούς- θα αποδυθούν και οι δυο σε έναν επίμονο αγώνα για να κατακτήσουν τα προσωπικά τους Φτερά προς την Ελευθερία, σε μια διαδρομή σπαρμένη διαψεύσεις, μοναξιά και πόνο- με απώτερο διακύβευμα να διατηρήσουν την ανθρωπιά τους!



ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Η "Εφεύρεση των Φτερών" της Sue Monk Kidd είναι ένα συγκλονιστικό μυθιστόρημα, που ανατέμνει την Καταπίεση του Ανθρώπου στις δύο ειδεχθέστερες εκδοχές της.
Έχουμε, από τη μια, το δράμα των Μαύρων, που διέσχισαν ποταμούς δακρύων και αίματος στην πορεία της απελευθέρωσής τους.
Από την άλλη προβάλλει στην τραγικότητά της η "αιώνια σκλάβα" που είναι η Γυναίκα σε όλα τα μήκη και πλάτη της Οικουμένης...

Έργο που βαδίζει ευθέως στα χνάρια της εμβληματικής "Καλύβας του Μπαρμπα- Θωμά", κομίζοντας αντίστοιχο ανθρωπιστικό μήνυμα, μέσα από την καταγγελία της Αδικίας.
           Στην "Εφεύρεση Των Φτερών", ωστόσο δε διακρίνουμε τόσο ευκρινές το υπέροχο χριστιανικό μήνυμα, όπως στην "Καλύβα", ούτε αναδεικνύεται τόσο η εγκαρτέρηση κι η αγιοσύνη, που συναντάμε στη γλυκιά φιγούρα του Θωμά ή της μικρής Εύας...
       "Η Εφεύρεση Των Φτερών" κινείται σε μια φόρμα αρκετά ρεαλιστική με πειστικότητα χαρακτήρων και απόλυτη φυσικότητα στις εξελίξεις, χωρίς να εκβιάζει συναισθήματα και ανατροπές.
        Είναι όμως το ίδιο το θέμα τόσο οδυνηρό και επιφυλάσσει αφ' εαυτού τόση ένταση, που το ενδιαφέρον διατηρείται αμείωτο κι οι εξελίξεις είναι καταιγιστικές.
          Μοιραία μας φέρνει στο νου το "12 Χρόνια Σκλάβος".
Ωστόσο πρόκειται για έργο με πυρήνα σαφώς γυναικοκεντρικό.
   Η συγγραφέας αφήνει την πλοκή να ξετυλιχθεί από τους εναλλασσόμενους μονολόγους δύο γυναικών πολύ διαφορετικών μεταξύ τους.
Εσωτερικές σκέψεις, περιγραφές, αλλά και ζωηρή εικονοπλασία, πλέκουν βήμα- βήμα μια ιστορία αυτογνωσίας και κοινωνικού αγώνα.

Τα δύο κεντρικά πρόσωπα είναι η λευκή Σάρα Γκρίμκε και η μαύρη σκλάβα της, Χέτι με το προσωνύμι "Σκοτούρα", στην πιο αποφασιστική 30ετια της ζωής τους.
               Κάθεμιά τους, μέσα από τα προσωπικά της δεσμά ,αντιπροσωπεύει και έναν από τους δύο βασικούς πυλώνες του βιβλίου, με κοινό παρανομαστή τη συγκινητική φιλία τους.

Στο πρόσωπο της Χέτι, γνωρίζουμε μια τυπική οικογένεια σκλάβων και παρατηρούμε την επιρροή της μητρικής φιγούρας στη μικρή κόρη της.
            Μια σχέση που περνά όλες τις ψυχολογικές διακυμάνσεις,μια ενηλικίωση πρόωρη κάτω από την ακυρωτική σκιά του "λευκού" μαστιγίου και μια καθημερινότητα δυσβάσταχτη.
          Μέσα από τις δυο πολύπαθες γυναίκες- μάνα &κόρη- διαγράφονται κατατοπιστικά όλα τα πάθη των νέγρων και η θλιβερή ζωή τους κάτω από τον ζυγό των Λευκών.
Υπάρχουν στιγμιότυπα πραγματικά σκληρά, υπάρχουν βασανισμοί, που μεταδίδουν όλη την οδύνη και θα πλημμυρίσουν την ψυχή του αναγνώστη οργή και αποτροπιασμό για την απανθρωπιά μιας κοινωνίας έρμαιου των φυλετικών διακρίσεων.
Η αγωνία όλων μας κλιμακώνεται όσο παρακολουθούμε τη μικρή εξέγερση των Δούλων, όπως την υποκίνησε μια φιγούρα - θρύλος για όλους τους σκλάβους, ο μυστηριώδης απελεύθερος ήρωάς τους...
Παράλληλα,ο αναγνώστης αγωνιά για την τύχη της Σκλάβας Χέτι, που θα κριθεί στην τελευταία σελίδα...

Το άλλο κεντρικό πρόσωπο θα είναι η Αμερικάνα Σάρα Γκρίμκε, η εύθραυστη κόρη της οικογένειας, μια ιδιοφυής και αφυπνισμένη κοπελίτσα, που σύντομα θα αντιμετωπίσει τη ματαίωση της ύπαρξής της μέσα από την υποβάθμιση του φύλου της...
Ματαίωση πνευματική, ηθική, προσωπική συνθέτουν μια ζωή "ελεύθερη" μόνο στα χαρτιά.
        Το αξιοσημείωτο, είναι πως η Σάρα Γκρίμκε αποτελεί υπαρκτό πρόσωπο,(όπως αναλυτικά επεξηγεί στο Επίμετρο η συγγραφέας)- και χρόνια πάλεψε ενάντια στη φίμωση των ονείρων και της φωνής της.
          Εκείνη κι η νεαρότερη αδελφή της, Αντζελίνα Γκρίμκε, όργωσαν τις Νότιες Πολιτείες κηρύττοντας την Ισότητα και την Απελευθέρωση των Νέγρων-τόλμημα πρωτοποριακό για γυναίκες της εποχής τους!
Η Kidd παρουσιάζει αυτήν την ξεχωριστή προσωπικότητα εμπλουτίζοντάς τη με στοιχεία μυθιστορηματικής βιογραφίας, που προσδίδουν αμεσότητα και συγκινησιακή φόρτιση στο βιβλίο...
                Πολύ ξεκάθαρα λοιπόν, υπογραμμίζεται η ψαλιδισμένη ζωή της γυναίκας κι η υποταγή της στην αντρική βούληση κ τη φαλλοκρατική νομοθεσία, προβάλλει τόσο ασφυκτική, όπως το διαγράφει η ποιήτρια Κική Δημουλά στο "Σημείο Αναγνωρίσεως":

Άγαλμα γυναίκας με δεμένα χέρια
Όλοι σε λένε κατευθείαν άγαλμα,
εγώ σε πρσφωνώ γυναίκα κατευθείαν.
[...]:Δεμένα είναι πισθάγκωνα τα χέρια σου
μ’ ένα σκοινί μαρμάρινο[...]
Έτσι σε παραγγείλανε στο γλύπτη:
αιχμάλωτη.
Δεν μπορείς
ούτε μια βροχή να ζυγίσεις στο χέρι σου,
ούτε μια ελαφριά μαργαρίτα.[...]
Όλοι σε λένε κατευθείαν άγαλμα,
εγώ σε λέω γυναίκα αμέσως.
Όχι γιατί γυναίκα σε παρέδωσε
στο μάρμαρο ο γλύπτης
κι υπόσχονται οι γοφοί σου [...]
Για τα δεμένα χέρια σου, πού έχεις
όσους πολλούς αιώνες σε γνωρίζω,
σε λέω γυναίκα.
Σε λέω γυναίκα
γιατ’ είσ’ αιχμάλωτη.


Ένα... "πορτρέτο" της Γκρίμκε θα μπορούσε να περιγράφει η Δημουλά στη σπαρακτική κραυγή που διατρανώνει για την άδικη μοίρα της γυναίκας- με αφορμή το "γλυπτό της Βορείου Ηπείρου".
              Η τομή δύο τόσο ετερόκλητων έργων σε αυτό το γυναικείο πεπρωμένο καταδεικνύει- κι αυτή- πως οι διακρίσεις εις βάρος της Γυναίκας είναι μια παγκόσμια κηλίδα αισχύνης σε έναν κόσμο που θέλει να θεωρείται εξελιγμένος.


Πόσα άραγε άλλαξαν από την εποχή της Σάρας Γκρίμκε, αλήθεια;
2 αιώνες μετά και Γυναίκες σύρονται ακόμη σε γάμους από τα 9 τους χρόνια ,γυναίκες ακρωτηριάζονται σε κλειτοριδεκτομές, "φασκιώνονται" με μπούργκες ή λιθοβολούνται, αν ερωτευτούν...
2 αιώνες μετά, και γυναίκες υποαμοίβονται σε εργασιακούς χρόνους ή καλούνται να... "δώσουν εξηγήσεις", αν πέσουν θύματα κακοποίησης και θελήσουν να καταγγείλουν...
          

Κι αν η Δουλεία ως θεσμός έχει εκλείψει, δεν έχει εξαλειφθεί η εκμετάλλευση ανθρώπων με προσχήματα εθνικιστικά και πολιτικά, αλλά απώτερο σκοπό την πλεονεξία και μαι κανιβαλική κερδοσκοπία.
          Διασχίσαμε αγώνες ανεξαρτησίας,βιώσαμε τον όλεθρο του ναζισμού, περάσαμε την μπόρα του Απαρτχάιντ, θαυμάσαμε έναν Μάρτιν Λούθερ Κινγκ , αποχαιρετήσαμε με οδύνη έναν Νέλσον Μαντέλα- κι όμως!- ο ρατσισμός έχει δέσει με γερά πλοκάμια τη συνείδηση των εθνών...

Όσο, λοιπόν, η Γυναίκα θα καταπατείται,
όσο η μισαλλοδοξία θα δηλητηριάζει τη συνύπαρξη των ανθρώπων,
όσο θα υπάρχουν αδικημένοι για να πλουτίζουν λίγοι,
βιβλία σαν την "Εφεύρεση των Φτερών" θα προσφέρουν πολλά περισσότερα από ιστορική μνήμη: 
Θα...πλέκουν τα "Φτερά" για να πετάει η Ψυχή κι η Σκέψη μας στο Φως της Ανθρωπιάς, που διεκδίκησαν κάποτε για λογαριασμό των Αδικημένων -Γυναικών και Νέγρων -οι αδελφές Γκρίμκε!!!

Να συγχαρώ γι' αλλή μια φορά την Τίνα Σακελλαροπούλου για την εξαίσια δουλειά στη μετάφραση.

Οπωσδήποτε ανακαλύψτε αυτό το αριστούργημα -επίκαιρο όσο ποτέ!

Σάββατο 23 Μαΐου 2015

ΧΡΥΣΗΙΔΑ ΔΗΜΟΥΛΙΔΟΥ , Η Γυναίκα Της Σοφίτας

                                                                       Η Γυναίκα Της Σοφίτας, Χρυσηίδα Δημουλίδου
                                  Είδος: Αισθηματικό Θρίλερ
                                  Βαθμολογία 9/10
                                       
      Η Χρυσηίδα Δημουλίδου, αγαπημένη μυθιστοριογράφος χιλιάδων αναγνωστών, διακρίνεται για την τόλμη στη σκέψη και την πρωτοτυπία στη θεματολογία της.
           Αυτά τα στοιχεία σίγουρα χαρακτηρίζουν και το πολύ ιδιαίτερο βιβλίο της «Η Γυναίκα Της Σοφίτας», που μένει στη λογοτεχνική επικαιρότητα εδώ και 17 χρόνια και, Μάιο του 2015, επανεκδόθηκε απ’ τις Εκδόσεις Ψυχογιός!

      Ένα βιβλίο που έκανε δικάιως αίσθηση και κατέταξε τη Δημουλίδου στις εμπορικότερες συγγραφείς της γενιάς της!

 ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η καλόκαρδη Μάρθα είναι η κόρη μιας μεγαλοαστικής αθηναϊκής οικογένειας του ’60 και μεγαλώνει στην επιβλητική έπαυλη της Κηφισιάς, έχοντας ό,τι ποθήσει εκτός από την προσοχή. Η παρουσία της αδελφής της, Αγγέλας, επισκιάζει την ανέμελη ζωή της.
             Εκθαμβωτικά όμορφη και λαμπερή από κούνια, η εγωκεντρική Αγγέλα «κλέβει τις καρδιές» των γύρω της, εκτοπίζοντας τη συνηθισμένη, άχαρη Μάρθα.
              Το σκηνικό όμως ανατρέπεται γι' άλλη μια φορά, από ένα αδιανόητο γεγονός, που κατέστρεψε μια ουράνια ομορφιά, με απρόβλεπτες συνέπειες...

Μια ζωή που περνά πίσω από την  κουρτίνα μιας σοφίτας.
         Μια ιδιότυπη σχέση εξάρτησης κι ένα εφιαλτικό μυστικό, που σαν βγει θα σαρώσει για πάντα τις ζωές όλων τους!


ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Η "Γυναίκα Της Σοφίτας",που έκανε αίσθηση στα λογοτεχνικά δρώμενα το 2001(από τις εκδόσεις Λιβάνη τότε) επανεκδίδεται πάλι σε μια εξαιρετικά καλαίσθητη έκδοση από τον Οίκο του Ψυχογιού!
Tο νέο εξώφυλλο σε πανέμορφους χρωματικούς συνδυασμούς, μεταδίδει όλη τη φόρτιση του βιβλίου και μας προδιαθέτει για την τραγικότητα μιας ιστορίας διαφορετικής, που καθηλώνει!
     Ένα βιβλίο που φέρνει ρίγος στον αναγνώστη, κομίζοντας παράλληλα δυνατά διδάγματα ζωής!
      Πράγματι, πρόκειται για ένα πολύ πρωτότυπο, σκοτεινό μυθιστόρημα που έχει στο επίκεντρό του δύο γυναικείους χαρακτήρες, αλλά αποστασιοποιείται από κοινότυπους συναισθηματισμούς και δε μοιάζει με κανένα άλλο της κατηγορίας του!
        Ένας συγκερασμός του μοντέρνου αισθησιασμού με τον κλασσικό ρομαντισμό, που αποκτά πινελιές σχεδόν "γοτθικές", όπως θα διαπιστώσετε όσο προχωρά το βιβλίο.
              Με τη "Γυναίκα Της Σοφίτας" η Χρυσηίδα Δημουλίδου πλέκει ένα αυθεντικό ψυχολογικό θρίλερ, που διατηρεί ψήγματα αισθηματικών διαθέσεων κι εκτείνεται σε έναν ενδιαφέροντα κοινωνικό προβληματισμό.
Ένα βιβλίο που ρέει αβίαστα σε γλώσσα απλή και ίσως λιτή και με γρήγορο ρυθμό.
Είναι από τα πρωτα βήματα της Χρυσηίδας Δημουλίδου στον χώρο της συγγραφής και είναι εμφανής η έλλειψη λογοτεχνικών σχημάτων σε αυτό.
         Αυτή η απουσία περιγραφών ή διεισδυτικότητας είναι ίσως η μικρή, μοναδική αδυναμία στη "Γυναίκα της Σοφίτας", που αποτελεί μια πρωτότυπη σύλληψη για την εποχή της- 17χρόνια πριν.
          Ακόμη και χωρίς παραστατική αφήγηση, έντονη εικονοπλασία ή αναλυτικά ψυχογραφήματα,όμως,"Η Γυναίκα Της Σοφίτας" η
 συγγραφέας καταφέρνει τελικά να υποβάλλει μια σκοτεινή ατμόσφαιρα, που είναι μάλιστα διάχυτη σε όλο το βιβλίο.
  Ένα υποβλητικό μυθιστόρημα, που αν θελήσουμε να το δούμε και βαθύτερα, συνιστά μια σαγηνευτική λογοτεχνική "πρόκληση" κι έργο πάνω στις οικογενειακές σχέσεις.
          Η Χρυσηίδα Δημουλίδου, κόντρα στην αποθέωση της αισθητικής αρτιότητας, αποδομεί άφοβα, αλλά χωρίς ωμότητα, την ομορφιά της ηρωίδας της κι αυτό είναι μια εξαιρετική έμπνευση και εξαίσιο συγγραφικό ρίσκο.
             Χωρίς να αναλωθεί σε περιγραφικές λεπτομέρειες, -ίσως "ενοχλητικές" για πιο ..."ευαίσθητους" αναγνώστες- η Δημουλίδου μεταφέρει όλη την έκταση της απρόσμενης "απώλειας" και της φρίκης.
       Η πληγωμένη μορφή, φυσικά, δε συνιστά συγγραφικό εύρημα της Δημουλίδου. 
 Έχει χρησιμοποιηθεί ευρέως στη Λογοτεχνία ως ανατροπή, ως παράγοντας έντασης ή ως αυθεντικό συστατικό τρόμου σε εμβληματικά αριστούργηματα όπως Φάντασμα Της Όπερας" ή στα σύγχρονα "Δαιμόνια"του Ντειβιντσόον, 
           Χωρίς ανάλογες συμβολικές διαστάσεις, η ηρωίδα της Δημουλίδου αντιπροσωπεύει τη «ρήξη της Ταυτότητας» του ατόμου μέσα από την « τραυματισμένη εξωτερική εικόνα».
                Aυτή η εσωτερική σύγκρουση αποδίδεται με έναν αριστοτεχνικό τρόπο, ενσταλάζοντας μια αδιόρατη αίσθηση τρόμου στο έργο, που διατηρείται αμείωτη.
       Το καινοτόμο, στη "Γυναίκα Της Σοφίτας" είναι πως ενώ η "λαβωμένη εικόνα" στη λογοτεχνία αφορά συνήθως σε άντρες ήρωες και απαλύνεται από μια γυναίκα, εδώ συμβαίνει σε μια γυναικεία μορφή κόντρα στα αισθητικά και κοινωνικά στερεότυπα!
Σε καιρούς αποθέωσης της πλαστικής μάλιστα ομορφιάς αυτό ήταν συγγραφικό τόλμημα μπροστά από την εποχή του.
          Ένα θλίβερό "φάντασμα" κι η ηρωίδα της Δημουλίδου, που αντί για "κατακόμβες", επιλέγει ως "βασίλειό" της τη Σοφίτα"! Διαθέτει όμως τόσο αφοπλιστική αρχοντιά που -όπως κι ο θανάσιμα αινιγματικός "Έρικ"στον Λερού- δεν επιτρέπει στιγμή τον οίκτο στον αναγνώστη,αντιθέτως του εμπνέει έναν υποτυπώδη θαυμασμό:
       Μια περήφανη στάση- μάθημα αξιοπρέπειας απέναντι στην Οδύνη, με ψήγματα από τη γυναικεία χειραφέτηση που αποτελέι σταθερό ζητούμενο στα έργα της Δημουλίδου...
         Με τη "Γυναίκα Της Σοφίτας" όμως, η αφυπνισμένη Χρυσιήδα Δημουλίδου επιχειρεί κι ΄'εναν κοινωνικό προβληματισμό γύρω από την οικογένεια και το ευαίσθητο ζήτημα της αδερφικής σχέσης προκαλώντας όσοι είναιο γονείς να στοχαστούν κάνοντας αυτοκριτική : 
Δεν είναι τυχαίο το φύλο. 
Η Γυναίκα λόγω των επιτακτικών βιολογικών συνθηκών και των ασφυκτικών κοινωνικών πιέσεων είναι πιο ευάλωτη στην ανασφάλεια και την ανταγωνιστικότητα.
       Η συγγραφέας, μέσα από την ιστορία αυτή, έρχεται να αναδείξει πώς οι λανθασμένοι χειρισμοί των γονιών και η άνιση μεταχείριση των παιδιών οικοδομούν ανεπαρκείς προσωπικότητες με σαθρά θεμέλια, κληροδοτώντας ισόβιους ανταγωνισμούς.
               Πόσοι γονείς άραγε σέβονται τη μοναδικότητα των παιδιών τους, ενθαρρύνοντας τα ατομικά τους χαρίσματα χωρίς την παγίδα της Συγκρισης;
Πόσοι γονείς χτίζουν αυτόφωτες προσωπικότητες αναθρέφοντας τα αδέλφια με δικαιοσύνη κι αλληλοσεβασμό;
          Ερωτήματα που ανακύπτουν βασανιστικά και αβίαστα στον αναγνώστη που απολαμβάνει συνάμα το μυθιστόρημα αυτό.
Διδάγματα πολύτιμα μέσα από καταιγιστικές εξελίξεις...
           Όλη η πλοκή ακολουθεί μια κλιμάκωση, μέχρι τη μεγάλη αποκάλυψη σε μια ατμόσφαιρα πυρετώδη και συνάμα ζοφερή,που παραπέμπει ευθέως στα "Ανεμοδαρμένα Ύψη"της Έμιλυ Μπροντέ- (όσο κι αν μια ποιοτική σύγκριση ανάμεσά τους θα ήταν άκαιρη& άδικη): Πιστεύω, άλλωστε, πως δεν επελέγη τυχαία το "όνομα" της Οικίας των ηρώων στην Κηφισιά:
"Βίλα Των Ανέμων"- πολυτελής, μα μισοερειπωμένη κι αυτή- κατ' αντιστοιχία της οικίας του τρομερού "Χήθκλιφ" στο έργο της Μπροντέ, "Wathering Heights", που αποδίδεται και ως "Πύργος Των Καταιγίδων".
           Η "τοπογραφία" των τελευταίων σκηνών στη Γυναίκα της Σοφίτας- το "ανέμισμα της κουρτίνας",το "βίαιο σφύριγμα του βοριά" -κι η παραφορά του φινάλε, προσδίδουν "χηθκλιφικά" γνωρίσματα στην τελευταία  σκηνή -με κοινό παρανομαστή την άμετρη οδύνη και μια αμείλικτη νέμεση.
            Ένα τέλος αντάξιο των δυνατών συναισθημάτων της υπόλοιπης ιστορίας, που θα φέρει την κάθαρση και θα σας συγκλονίσει, ακόμη κι αν σταθείτε διορατικοί και το διαισθανθείτε πιο πριν.
Ένα βιβλίο λοιπόν διδακτικό, όσο και γοητευτικό ως το τέλος!
        Από τις πιο ξεχωριστές αναγνωστικές εμπειρίες η "Γυναίκα Της Σοφίτας" της Χρυσηίδας Δημουλίδου είναι ένα βιβλίο που προχωράει πέρα από το προβλέψιμο και μένει αξέχαστο!
        Ανακαλύψτε το οπωσδήποτε σε αυτήν την τόσο όμορφη και ξεχωριστή επανέκδοσή του!