Το Φάντασμα Της Οπερας, από τις Εκδόσεις Διόπτρα!

Οι Εκδόσεις Διόπτρα για πρώτη φορά παίρνουν την αξιέπαινη πρωτοβουλία και προσφέρουν στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό την πλήρη εργογραφία του Γκαστόν Λερού...
Ξεκινώντας από τα δυο αστυνομικά του μυστήρια (Το Μυστήριο του Κίτρινου Δωματίου, Το Άρωμα της Γυναίκας με τα Μαύρα"), ήρθε η ώρα για το εμβληματικό του έργο που του χάρισε την αθανασία,και δεν είναι άλλο από "Το Φάντασμα της Όπερας"!
Το βιβλίο των εκδόσεων Διόπτρα, κυκλοφορεί  με ένα λιτό, μοντέρνων γραμμών κι αντιπροσωπευτικό εξώφυλλο. Η συγγραφέα Αργυρώ Μαντόγλου μάς χάρισε μια σύγχρονη μετάφραση, που με οικονομία λόγου κατόρθωσε να αφουγκραστεί τον παλμό του έργου και τις υφολογικές του διακυμάνσεις.
Ας θυμηθούμε μαζί τον θησαυρό που κρύβει αυτό το μυθιστόρημα- μνημείο για το μεγαλείο της Τέχνης και την τραγικότητα του Έρωτα:

Πρωτότυπος Τίτλος Le Fantome de l 'Opera
Μετάφραση  Αργυρώ Μαντόγλου
Σελίδες  360
Κατηγορία Αστυνομική Λογοτεχνία
Εκδόσεις Διόπτρα
ΕΚΔΟΣΗ - 25/10/2017!
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Τέλη του 19ου αιώνα, η Όπερα του Παρισιού κυοφορεί στα πέτρινα σπλάχνα της ένα μυστικό θανάσιμο που απειλεί τον αστραφτερό της κόσμο…

          Ένας κόσμος παράλληλος, ένα άβατο που κρύβει μίσος, με τη μυστική του Λίμνη να καθρεφτίζει την τερατώδη όψη εκείνου, μακρυά από τα αδιάκριτα βλέμματα…
          Ανεξήγητα ατυχήματα σε σχέση με το «απαράβατο Θεωρείο 5» της Όπερας Γκαρνιέ σκορπίζουν τον θρύλο του «Φαντάσματος» τη στιγμή που εκεί καταφθάνει η αφελής, ταλαντούχα Κριστίν Νταέ.

               Η μυστηριώδης παρουσία, που κινεί τα νήματα στον μικρόκοσμο της Όπερας γίνεται τελικά ο σπουδαίος Δάσκαλος για την ανύποπτη Κριστίν , ο «Άγγελος της Μουσικής» που τη μυεί στην Τέχνη και την οδηγεί ως την απόλυτη επιτυχία.
           Μια απαγωγή αποκαλύπτει τελικά, πως πίσω από το «Φάντασμα» κρύβεται μια ασύλληπτη ανθρώπινη τραγωδία και ένα παράφορο πάθος που απειλεί να τινάξει τα πάντα στον αέρα…
         Κι αυτό που θα μείνει στο τέλος είναι- τρομακτικός και ουράνιος μαζί- ο Ύμνος του «Έρωτα- Θριαμβευτή»…

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

  Δε χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις για το πασίγνωστο Φάντασμα της Όπερας του Γκαστόν Λερού.

           Πρόκειται για τον λαμπρότερο συνδυασμό αστυνομικού θρίλερ και ψυχογραφήματος, διαποτισμένου με έναν γοτθικό ρομαντισμό που σπαράσσει την καρδιά σου ως τα τρίσβαθα!

          Μια αγωνιώδης περιπλάνηση στα άδυτα του εγκλήματος και της ανθρώπινης ψυχής, ένας ύμνος στη Μουσική και στον Έρωτα!
   Το «Φάντασμα της Όπερας» αποτελεί την τρανότερη απόδειξη πως η αστυνομική λογοτεχνία μπορεί πραγματικά να αγγίξει όλο το μεγαλείο του Κλασσικού, να ανυψωθεί ως τη φιλοσοφία και να συγκινήσει τελικά τον καθένα- όχι μονάχα το «εξειδικευμένο» κοινό της…

                Όνειρο και δράμα, φαντασία και αγωνία ισορροπούν ιδανικά σε μια πρωτότυπη σύνθεση.
Oλα εκτυλίσσονται σε παράλληλες αφηγήσεις-ηρώων παρατηρητών που σχηματοποιούν το πορτρέτο του βασικού ήρωα -τεχνική που σαν παζλ δίνει την πλήρη εικόνα όπως στα Wathering Heights της Μπροντέ για παράδειγμα).
            Σκηνικό του δράματος στο βιβλίο του Λερού είναι η επιβλητική Όπερα Garnier του Παρισιού.
Απόλυτα εναρμονισμένο, δηλαδη, με την επικαιρότητα του 1908 όπου η Όπερα του Παρισιού ήταν ένα ακριβό στολίδι χλιδής κι ένας ναός της Τέχνης- σύμβολο ένδοξο της πολιτισμικής άνθισης ολόκληρης της Γαλλίας.
Όμως εδώ, τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται:
Κουρτίνες από ακριβό ύφασμα- πορφυρές από το βελούδο ή το αίμα;
Ένας βαρύτιμος πολυέλαιος, που ως μετεωρίτης φλεγόμενος σηματοδοτεί τον όλεθρο.
Οι κατακόμβες αναστενάζουν από οδύνη...
Μια σκιά παραμονεύει τη μικρή, εκκολαπτόμενη σοπράνο.
          Κι όσο αγωνιούμε για τη  αδιόρατη απειλή, μάς τυλίγουν βιολιά, ο στιβαρός ήχος του κλειδοκύμβαλου ,κι η θεόπνευστη Λύρα του Ορφέα...
          Ο Γκαστόν Λερού μας σεργιανά στο μεγαλείο της Μουσικής και πλέκει αριστοτεχνικά τον εφιάλτη, αξιοποιώντας ως αλληγορικές ψηφίδες του "παζλ" αριστουργήματα της Κλασσικής Μουσικής και του Θεάτρου.
Ο συγγραφέας ξεδιπλώνει, λοιπόν, το δράμα του, μέσα από την παραβολική παρουσίαση έργων, όπως η Μαργαρίτα του Γκονέ,
ο κολασμένος Φάουστ,
 η στοιχειωμένη Κοπέλια,
ο Σικελικός Εσπερινός του Βέρντι, 
η Λουκρητία Βοργία, 
ενόσο ο δικός του "Νεκρός" προσδοκά ως "Λάζαρος" την Ανάσταση του- (χωρίς να ξέρουμε σίγουρα αν ο συγγραφέας εννοεί τον Λάζαρο του Σούμπερτ ή τη σύνθεση La Resurrection de Lazare από τον Raoul Pugno  στα 1879...*.)
            Κάπως έτσι, η Tέχνη στον Λερού γίνεται γέφυρα ανάμεσα στα χθόνια και στον Ουρανό, καθώς είναι ο τρόπος των θνητών να ψηλαφίσουν το θείο
Η Μουσική, όμως ταυτόχρονα μετουσιώνεται και σε άρνηση της ζωής , σε εκδικητική μανία, και ποινή ισόβια:
Εδώ, το Τραγούδι της Ζωής συμπλέκεται με τις συγχορδίες του Άδη, όσο καταβυθιζόμαστε στα άδυτα της Όπερας- σε έναν κόσμο βγαλμένο από τη Θεία Κωμωδία του Dante Alligueri...

Και σαν χορός σε Αρχαία Τραγωδία, διαβαίνουν τούτο το αναπόδραστο "Καθαρτήριο της Μουσικής, πρόσωπα ανυποψίαστα και συνένοχα, αποζητώντας τον χαμό ή τη λύτρωση:
Ο παράφορος Ραούλ(Raoul, Vicomte de Chagny),που αναζητά τον αδελφό του και τον παιδικό του έρωτα
η μαντάμ Ζυρί, 
και -παντεπόπτης ,θαρρείς- 
ο σπινθηροβόλος, "εξωτικός" Πέρσης- 
με την απόκρυφη γνώση μιας "Αριάδνης"- να φωτίζει σα λάμπα θυέλλης έναν λαβύρινθο ανελέητα θανάσιμο.
       Μέσα στα όλα η αέρινη κι εύθραυστη Κριστίν Νταέ (Christine Daae) στο μεγάλο Δίλημμα:
Από τη μια ένας έρωτας γήινος, αθώος και τρυφερός 
Από την άλλη, η ιερή φρίκη, η πρόκληση του απόλυτου!
Μια πρόκληση "αθανασίας, τόσο εκθαμβωτικά δυσβάσταχτη στη θνητή φύση, την προορισμένη για την ασφάλεια του "μέτριου"...
Κριστίν ,Ραούλ, Πέρσης:Αναζητούν απαντήσεις και βιώνουν πόθους καθημερινούς:
             "Ναυαγοί της Στύγας" όλοι τους, προσμένουν την ετυμηγορία του σκοτεινού "Βαρκάρη", που κινεί τη ζωή και τον θάνατο.
Μια "ετυμηγορία" που εκκινεί από το μίσος και ζητεί την "aπάντηση" στην απώτατη Αγάπη...
    Αυτός δεν είναι παρά ο Έρικ, ο αιρετικός πρωταγωνιστής του Leroux, που δεν έχει όμοιό του στα λογοτεχνικά χρονικά!
Ο Έρικ είναι ένα πλάσμα βγαλμένο από τα απώτατα ερέβη της ανθρώπινης ύπαρξης!
Ένας κληρωτός της κόλασης, ζυμωμένος με τον θάνατο- που επιμένει αμετανόητα να ατενίζει τον Ουρανό! 
             Ο απεχθής Έρικ είναι ο μεγάλος έκπτωτος, ο μεγάλος περιθωριακός, που κλείδωσαν γι' αυτόν ερμητικά όλες οι πόρτες! 
Είναι ο μεγάλος Ξένος: 
Ο Διαφορετικός που η κοινωνία τον έχρισε "τέρας" κι εκείνος της επέστρεψε τούτη την "αυτοεκπληρούμενη προφητεία", "πρόθυμος καθρέφτης" της σκληρότητάς της! 
"Πορτρέτο" ανηλεώς φιλάληθες, ο "αποκρουστικός" Έρικ ξεμπροστιάζει τον  κοινωνικό ευγονισμό, που ζητά να συντρίψει τις αποκλίσεις από τον χειραγωγήσιμο μέσο όρο.
        Σε μια κοινωνία που του ματαιώνει την ταυτότητα του ο Ιδιοφυής Μουσικός Έρικ βιώνει το παθος και την αλήθεια του- κι ας του κοστίζει την απόλυτη μόνωση.
Ο Έρικ, από ψυχαναλυτική σκοπιά συμβολίζει το εσωτερικό σκοτάδι του καθενός, τις πιο σκοτεινές γωνιές του ασυνειδήτου- του φροϋδικού μας id- όπως αυτό ισορροπεί την αλήθεια μας κι αναζητά την πλήρωσή του:
Αυτήν την εσωτερική ασχήμια που όλοι μας τρέμουμε κι αναβάλλουμε να αντιμετωπίσουμε, μένοντας μακρυά από την "ομορφιά" που μας ανήκει, και το γνώθι σ'αυτόν που τη γεννά: 
            Στη λογοτεχνική ύπαρξη του Έρικ, δηλαδή, συμπυκνώνονται καλειδοσκοπικά οι φωτοσκιάσεις της ανθρώπινης ψυχής, όπως εκείνη ταλαντεύεται ανάμεσα στο Σκότος και στο Φως ,στο Καλό και στο Κακό στη Δημιουργία και την Καταστροφή.
Κι όμως ο Έρικ παραμένει ένα πλάσμα σαγηνευτικά ακέραιο... 
Ένα πλάσμα που βιώνει την απόλυτη Ασχήμια και αναρριχάται  από αυτήν ηρωικά, για να πετάξει με τσακισμένα -μα περήφανα φτερά- ως την απρόσιτη Ομορφιά- σε ένα "τέλος θριαμβευτικό, που παιανίζει την Ανάσταση"! 
              Γιατί...ο Έρικ- πέρα και πάνω απ'όλα -προσωποποιεί την αέναη πάλη ανάμεσα στον Άγγελο και στον Δαίμονα που μένεται από καταβολής κόσμου:
Εδώ χρίζεται ξεκάθαρα ο Νικητής, ο "Θριαμβευτής", και η "μεγαλεπήβολη σύνθεση" του Έρικ ολοκληρώνεται στο κρεσέντο μιας παράξενης Θυσίας, δείχνοντας πως δεν υπάρχει άλλη Οδός "θέωσης", από τον οικειοθελή Γολγοθά για χάρη ενός Άλλου...
           Έτσι, ο παραμορφωμένος Έρικ βρίσκει τελικά το Πρόσωπό του, καταφάσκοντας την απόλυτη μέθεξη με το Μυστήριο του Έρωτα.
Είναι η αφορμή που τον βγάζει από τη μόνωση που τόσο μισούσε κατά βάθος:
"Ο Άνθρωπος που ζει μόνος του είναι ή θηρίο ή θεός" ορίζει ο Αριστοτέλης, και ο αποδιωγμένος Έρικ, που χρίστηκε "θηρίο" από τους ανθρώπους, αποζητά διακαώς τον "θεό" που υπάρχει μέσα στον άνθρωπο!!!
Ο Έρικ , λοιπόν, πέρα από την Τέχνη του και μέσω αυτής επιζητεί  τη Συνάντηση με τον Άλλον,δηλαδή  τη θεϊκή πνοή της αγάπης- και με την Κριστίν Νταέ παίρνει το ρίσκο να την διεκδικήσει, βγαίνοντας από την ασφάλεια της μοναξιάς του:

Προσφέρει στην αγαπημένη του τον "πλούτο" του, δηλαδή τη Γνώση.O,τι έχει και δεν έχει!
Την φροντίζει και την προσκυνά ευλαβικά, χωρίς να αξιώσει τίποτα- ακόμη κι όταν αυτή βρέθηκε ανυπεράσπιστη στα χέρια του...

Ο Έρικ βιώνει τον έρωτά του με την "Άκρα Ταπείνωση" που ζητά η ευαγγελική περικοπή, νικώντας κατά κράτος τον πειρασμό να εξουσιάσει, όπως συνήθως προτιμάμε στις σχέσεις.
Η ανυπότακτη Ιδιοφυΐα, λοιπόν, γίνεται άφοβος Προσκυνητής της Αγάπης σε απόλυτη Παραχώρηση εαυτού, όπως μόνο οι λαβωμένοι ξέρουν να είναι...
Ο Έρικ κοινωνός της ανώτατης "Ευλογίας", όπως μόνο οι "καταραμένοι από τους ανθρώπους" μπορούν να γίνουν!
Ένας "ωραίος" αμαρτωλός, που αναδύθηκε από τα Σκότη και άγιασε στο Μαρτύριο του Έρωτά του, όσο ελάχιστοι "ενάρετοι" μπόρεσαν στον εγκρατή τους βίο...
      O τερατόμορφος Έρικ του Γκαστόν Λερού μας διδάσκει την Ομορφιά, που μόνο οι Πληγές μπορούν να "ζωγραφίσουν".

Την Αληθινή Ομορφιά.Την απρόσιτη στην ατσαλάκωτη συμμετρία...
Αυτός είναι ο τρομερός Έρικ:

Μια πρόκληση να σπάσουμε- όπως αυτός- την ασφάλεια του εγωισμού μας και να καούμε στη φωτιά του Έρωτα- για να γίνουμε φως στη νύχτα κάποιων άλλων -(παραφράζοντας και τον Χικμέτ). 
Αυτός είναι ο Έρικ:
O "Ιδανικός και... Πανάξιος Εραστής" της Παγκόσμιας Λογοτεχνίας!
To αξέχαστο,απέραντα τραγικό "Φάντασμα", που αξίζει όσο λίγοι να λέγεται Άνθρωπος...

Εδώ, ας σημειωθεί πως ο Γκαστόν Λερού εμπνεύστηκε τον ήρωά του από έναν νεαρό Γάλλο πιανίστα, ονόματι Έρνεστ.
Εκείνος έχασε την αγαπημένη του από φωτιά στο Ωδείο της Οδού Πελετιέ, η οποία άφησε τον ίδιο με καμμένο πρόσωπο.
         Στις 28 Οκτωβρίου του 1873, ο Ερνεστ κατέφυγε στα υπόγεια της Όπερας, όπου έζησε ως τέλος της ζωής του, συνθέτοντας ένα μνημειώδες έργο στον Έρωτα και τον Θάνατο.Η σωρός του δε βρέθηκε.
Θρύλος ή πραγματικότητα ένα είναι βέβαιο:
Πως λαμπρά πνεύματα σαν του Λερού μπορούν μέσω της Τέχνης να ανυψώνουν τον "Κληρωτό του Χώματος" ως το Αληθινό Φως, ατενίζοντας την πολυπόθητη "θέωσή" του!

                                        Ελισσάβετ Π. Δέδε

                                          

                                   ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ                              

               GASTON LEROUX - ΓΚΑΣΤΟΝ ΛΕΡΟΥ (Παρίσι 6 Μαίου 1868 - Νίκαια 15 Απριλίου 1927) 
Ο Γκαστόν Λερού ήταν Γάλλος συγγραφέας και δημοσιογράφος. 
Αρχικά δούλεψε ως δικαστικός ρεπόρτερ στην εφημερίδα "Ηχώ" του Παρισιού και αργότερα ως κριτικός θεάτρου. 
Το 1905, ως επίσημος ανταποκριτής της εφημερίδας "Λε Ματέν", πήγε στη Ρωσία και κάλυψε τις πρώτες εξεγέρσεις εναντίον του τσάρου. 
Το 1907 εγκατέλειψε τη δημοσιογραφία και στράφηκε στη συγγραφή βιβλίων. 
Έγραψε πολλά μυθιστορήματα και κάποια θεατρικά έργα. 
Το πρώτο του βιβλίο ήταν το 
"Μυστήριο του κίτρινου δωματίου"!(από τις εκδ Διόπτρα!) 
ενώ το πιο γνωστό του έργο είναι το "Φάντασμα της όπερας", το οποίο έχει ανεβεί πολλές φορές στη σκηνή κι έχουν γυριστεί πολλές ταινίες που βασίζονται σ` αυτό. 
Το 1919 ο Λερού δημιούργησε τη δική του εταιρεία παραγωγής ταινιών.

Άλλα έργα του Γκαστόν Λερού είναι τα εξής: 
"Το Άρωμα της Γυναίκας Με τα Μαύρα"(εκδ ΔΙΟΠΤΡΑ)
Ο άνθρωπος που είδε τον διάβολο, 
"Το στοιχειωμένο κάθισμα", 
"Η διπλή ζωή του Θεόφραστου Λονγκέ".
                               
*Θα υπάρξει ξεχωριστό άρθρο για τις αποδόσεις του έργου στο σινεμά...

*(Πηγή σχετικά με τον "Λάζαρο""Λέσχη Του Βιβλίου -αρθρο Νικολέτα Μποντιόλη)

ΤΟ ΑΓΟΡΙ ΜΕ ΤΗ ΡΙΓΕ ΠΙΤΖΑΜΑ, από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ!!!!!!!!

                        Τo Αγόρι Με τη Ριγέ Πιτζάμα
                                                            Είδος: Αντιπολεμικό Μυθιστόρημα                                                                                                                                   Βαθμολογία : 10/10

Ξενόγλωσσος τίτλος THE BOY IN THE STRIPED PYJAMAS ISBN 139786180122206 Εκδότης ΨΥΧΟΓΙΟΣ Χρονολογία Έκδοσης Δεκέμβριος 2017 Αριθμόςσελίδων 322 Διαστάσεις 21x14 ΜετάφρασηΜΟΣΧΟΝΑ ΑΡΙΑΔΝΗ Εικονογράφηση JEFFERS OLIVER

Το 2006 ο ΤΖΟΝ ΜΠΟΥΝ ήρθε να σαλπίσει το μήνυμα της συναδέλφωσης των λαών με το έργο του ΤΟ ΑΓΟΡΙ ΜΕ ΤΗ ΡΙΓΕ ΠΙΤΖΑΜΑ , μια συγκλονιστική αλληγορία που εγγράφεται με χρυσά γράμματα στο πάνθεον της αντιπολεμικής λογοτεχνίας.
Το βιβλίο σταθμός της αντιπολεμικής Λογοτεχνίας κυκλοφόρησε το 2017 σε μια φρέσκια μετάφραση από τις εκδόσεις Ψυχογιός που έχουν αγκαλιάσει τον John Boyne, χαρίζοντας στο ελληνικό κοινό τα γεμάτα ανθρωπιά βιβλία του ( "Το Αγόρι Στην Κορυφή του Βουνού", ¨Μείνε όπου Είσαι, Μπαρνάμπι Μπρόκερ, Ο Νόα Το Έσκασε")!
Μια έκδοση σε μετάφραση της Αριάδνης Μοσχονά με την άκρως ενδιαφέρουσα εικονογράφηση από τον που αποδίδει όλη τη συναισθηματική φόρτιση και τους συμβολισμούς που η "παιδική αφέλεια" του αφηγητή υπαινίσσεται...
   
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Ο 8χρονος Μπρούνο γεμίζει θλίψη ,όταν η οικογένεια του μετακομίζει από το Βερολίνο στο πληκτικό «Ούστ-βιτς» ,όπου παίρνει μετάθεση ο στρατιωτικός πατέρας του ως διοικητής του νέου στρατοπέδου.
 Στο νέο σπιτικό , με τον αέρα γεμάτο «ανεξήγητο καπνό», ο Μπρούνο νιώθει μόνος, καθώς αποξενώνεται από τους γονείς του, που διαρκώς καυγαδίζουν και από την έφηβη αδελφή του, που φαντασιώνεται τον τέλειο "Αρειο πρίγκιπα" στο πρόσωπου ενός υπασπιστή SS.
Miα άσκοπη περιπλάνησή του στο παρακείμενο δασύλλιο θα φέρει τον Μπρούνο μπροστά από ένα συρματόπλεγμα και το πιο απρόσμενο θέαμα της ζωής του. 
Ένα αποκαμωμένο αγόρι να τον κοιτά ,ντυμένο με μια «ριγέ -στολή -σαν -πιτζάμα», τον Σμούελ που θα πληροφορήσει τον Μπρούνο πως είναι Εβραίος...
  Ο Μπρούνο, έχοντας δει την κακομεταχείριση των Εβραίων υπηρετών στο σπίτι του, θα επιδιώξει φιλία με το παράξενο αγόρι κρυφά απ’ όλους και σύντομα οι μικρές αποδράσεις του για τη συνάντηση πίσω από το συρματόπλεγμα θα νοηματοδοτήσουν την καθημερινότητά του. 
Όταν ,από το φόβο της αποκάλυψης του μυστικού του ο Μπρούνο γίνεται αιτία να τιμωρηθεί ο μικρός Σμουελ, θα κάνει τα πάντα να τον ξαναβρεί και να μείνει δίπλα του ως το τέλος όσο οδυνηρό κι αν είναι...

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Μια ιστορία γλυκόπικρη σαν παιδικό αφήγημα-επιφέρει αβίαστη τη συγκίνηση..
Η σύλληψη ευφυής στη σαφήνεια της, μεγαλειώδης στην απλότητά της και τόσο βαθυστόχαστη στη λιτότητα της, χρησιμοποιεί το πλέον ισχυρό αρχέτυπο του ρατσιστικού μίσους- τον Άρειο και τον Εβραίο- για να καταρρίψει μέσα από αυτό την ιδέα του πολέμου και του φυλετισμού..
                  Αυτό όμως δε γίνεται μέσα από μια ιστορία ενηλίκων ,αντιθέτως το έργο αναζητεί τους πρωταγωνιστές του δράματος σε δύο παιδικά πρόσωπα κι εδώ έγκειται η πρωτοτυπία και το ειδικό βάρος του μικρού αυτού βιβλίου, που θα είναι λάθος να θεωρήσουμε ότι απευθύνεται στα παιδιά και μόνο -κι ας το έχει εντάξει ο οίκος στα Παιδικά. Είναι κυριολεξία η ίσως χιουμοριστικής διάθεσης ένδειξη 13-113 ετών:

Πρόκειται για ένα βιβλίο που μας αφορά όλους κι ας μας μιλά ένα παιδί ή μάλλον… ακριβώς επειδή μας μιλάει ένα παιδί!
Πουθενά δεν απογυμνώνεται η ματαιοδοξία που διατρέχει συχνά τον κόσμο των ενηλίκων όσο στα αθώα παιδικά μάτια…     Κανένα κατηγορώ δεν είναι δριμύτερο για τον παραλογισμό του ανθρώπινου μίσους όσο το απορημένο βλέμμα ενός παιδιού που υποφέρει από αυτό-είτε διώκεται ως άμεσος στόχος του είτε χρίζεται φορέας του...
    Αυτό συμβαίνει διότι τα παιδιά κατανοούν με την καρδιά εκείνα που αγνοεί το μυαλό τους. 
Συμβαίνει διότι τα παιδιά οικούν στον «Απωλεσθέντα Παράδεισο» που τόσο φθονούμε και θέλουμε μανιωδώς να καταστρέψουμε αντί να χτίσουμε από την αρχή…
    Αγνά ως Πρωτόπλαστοι τα παιδιά γνωρίζουν ενστικτωδώς την πραγματική ευτυχία στα απλά, στις πραγματικές ανάγκες της ανθρώπινης ύπαρξης όπως έρχεται γυμνή στον κόσμο ,πριν ενδυθεί τον πολιτισμό.

Δεν ξεγελιούνται οι παιδικές ψυχές!(«Πώς να κρυφτείς απ’τα Παιδιά ; Έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλα…» αναφωνεί ο Σαββόπουλος). 
Και κατέχουν το αυτονόητο. Ότι η χαρά υπάρχει μόνο στην αγάπη που εναγωνίως αποζητούν πρώτιστα από τους γονείς και έπειτα από τον κοινωνικό περίγυρο-σχολείο, συνομηλίκους, γνωστούς.
  Όλα τα μεγαλεπήβολα άλλοθι των ενηλίκων μπροστά στο φόβο της αγάπης ξεμπροστιάζονται μπροστά στα παιδικά μάτια. 
Η έμφαση στην παιδικότητα επιτείνει την τραγικότητα
       Μιλώντας για το ΑΓΟΡΙ ΜΕ ΤΗ ΡΙΓΕ ΠΙΤΖΑΜΑ και τα παιδια-πρωταγωνιστές που αναδεικνύουν τη φρίκη του Ολοκαυτώματος αποστομωτικά, δεν μπορώ εδώ να μη μνημονεύσω το σπαρακτικό αριστούργημα της Λιλίκας Νάκου «Η Κόλαση των Παίδων», όπου ο Λιμός του 41-42 και τα δεινά της Κατοχής δίδονται επίσης μέσα από τα μαρτύρια των παιδιών.
Ακόμη κι αν εκεί η γλώσσα είναι σαφώς πιο φορτισμένη η αλήθεια παραμένει ντροπiαστικά διαχρονική:
    Τα παιδιά ανυποψίαστα φέρουν πάντα την τραγικότητα του Αμνού.
Έτσι και στο ΑΓΟΡΙ ΜΕ ΤΗ ΡΙΓΕ ΠΙΤΖΑΜΑ ο ρατσισμός και ο κανιβαλισμός του πολέμου καταγγέλλονται, χωρίς πολύπλοκες φιλοσοφικές προεκτάσεις κι όμως τόσο στοχευμένα ! 
Η φρίκη προβάλλει χωρίς ούτε μια ωμή περιγραφή, χωρίς ούτε μια σκηνή βίας. 
Προκύπτει μέσα από την αντίθεση προς τα καθημερινά στιγμιότυπα μιας αγορίστικης φιλίας, πασπαλισμένης με λίγη σοκολάτα, με καλοφτιαγμένα αεροπλανάκια αντί για βομβαρδιστικά, με επιτραπέζια αντί για επιτελικούς χάρτες, με γέλια συνωμοτικά έναντι τυπικών χειραψιών.
              Η ομορφιά καταδεικνύει το παράλογο του άλλου δρόμου σε μια ηρακλείτεια λογική ανάδειξης των εννοιών μέσα από τα αντίθετά τους. 
Παρόμοια λογική διατρέχει την ταινια του Τσουκράι η Μπαλάντα Ενός Στρατιώτη, όπου το αντιπολεμικό μήνυμα προκύπτει από την άδεια ενός απλού στρατιώτη να επιστρέψει για λίγο στην ειρηνική ζωή ώστε να επισκευάσει τη στέγη του σπιτιού του.Ο έρωτας κι η προσωρινή επιστροφή στην ειρηνική καθημερινότητα καθιστούν τον πόλεμο ακόμη πιο παράλογο…
                Πίσω στο βιβλίο μας.
Η ανάδειξη της παιδικής οπτικής είναι ο λόγος που η γλώσσα είναι λιτή-σα λόγος παιδιού. 
Έτσι, έχουμε πολλές αναφορές υπαινικτικές και δοσμένες μ’ έναν αφελή επιτονισμό-στοιχείο του οποίου συνιστούν οι παραφράσεις(Φύρης ,Ουστβιτς) κι η υφέρπουσα ειρωνεία προς τους μεγαλοσχήμονες μέσα από την αμείλικτη παιδική κριτική.
 Αυτός είναι και ο λόγος για το χιούμορ που διατρέχει την αφήγηση.Γι αυτό δεν εκλείπει η απορία και η διάθεση του παιχνιδιού.
Άλλωστε το παιχνίδι κατά τον Πλάτωνα και τη Σύγχρονη Παιδαγωγική είναι ο τρόπος του παιδιού να προσεγγίσει τη γνώση του κόσμου μας.
       Την τεχνική παρουσίασης του Αποτρόπαιου μέσα από τα μάτια ενός παιδιού τη συναντάμε τόσο ηχηρά και σ ένα άλλο-διαφορετικής υφής διεθνές έργο, το ΔΩΜΑΤΙΟ της Ντόναχιου, όπου ο 5χρονος γιος δίνει την προσωπική του οπτική για την παράλογη αιχμαλωσία εκείνου κ της μητέρας του στα χέρια ενός παρανοϊκού. 
Αν και εκεί πρόκειται για θρίλερ έχουμε τον κοινό παρανομαστή με το ΑμτΡΠ:
Η δολοφονική παράνοια των ενηλίκων λαβώνει πρόωρα τον κόσμο των παιδιών.
Το βιβλίο του BΟYNE παραπέμπει ευθέως στη συγκλονιστική ρήση του αφοπλιστικού Ρομπέρτο Μπενίνι:
«Μόνο τα παιδιά και οι κλόουν μπορούν πραγματικά να μας μιλήσουν για το θάνατο…» 
        Άλλωστε κι ο ίδιος «έτσι» μας μίλησε για το θάνατο μέσα από την ταινία η Ζωή Είναι Ωραία.
       Σαν ένας κλόουν που μας χάρισε με ένα κλείσιμο ματιού τη μακιγιαρισμένη σοφία του, σαν ένα παιδί, που κατέχει όσα μυστήρια δεν άγγιξαν ποτέ οι γνωστικοί. Με ένα κελαρυστό γέλιο που έγινε λυγμός, με ένα θάνατο που πολύ αγάπησε τη ζωή.
Σαν τους δυο μικρούς μας ήρωες.
Ένα συρματόπλεγμα, λοιπόν, που ενώ στο Μαουτχαουζεν του Καμπανέλλη το βλέπουμε "να χωρίζει το Αιώνιο Ζεύγος –το Άρρεν από το Θήλυ"- στον Boyne δεν καταφέρνει να χωρίσει:
Ένα ηλεκτροφόρο συρματόπλεγμα όπου αναρριχάται σαν κισσός η φιλία για να ευωδιάσει το μύρο της αγάπης, πάνω από την αποφορά του θανάτου.
      Ένα σύνορο που γίνεται γέφυρα, σαν το συγκλονιστικό διήγημα Το Ποτάμι του συγγραφέα και πρεσβευτή της UNICEF, Αντώνη Σαμαράκη, όπου στις αντικριστές όχθες ανταμώνουν δύο στρατιώτες την ώρα του λουτρού τους και γυμνοί από τις στολές και τα εθνόσημά τους ,επιστρέφουν στην Αθωότητα των παιδιών που αποζητούν απλά σύντροφο στο παιχνίδι…

Το λιτό έργο του ΤΖΟΝ ΜΠΟΙΝ που αγαπήθηκε και μεταφράστηκε σε πολλές χώρες είναι ένα βιβλίο που χαράσσεται ανεξίτηλα μέσα στην ψυχή και δεν παύει να τριγυρνάει στο νου κάθε ευσυνείδητου πολίτη.
       Διττός εν τέλει ο προβληματισμός διττή η ευθύνη. Να μην ξεχάσουμε.Και να μην επιτρέψουμε να ξανασυμβεί. Το χρωστάμε στα παιδιά μας να διαψεύσουμε την δικαίως ειρωνική και υπαινικτικά, αλλά σαφέστατα απαισιόδοξη κατακλείδα του συγγραφέα!

Η κινηματογραφική μεταφορά του βιβλίου μας επεφύλασσε δυο συγκλονιστικές ερμηνείες από τα παιδάκια που κρατούν τους πρωταγωνιστικούς ρόλους ,ωστόσο δεν κατάφερε να γίνει το αριστουργηματικό σημείο αναφοράς που κατά τη γνώμη μου συνιστά το βιβλίο του BOYNE…

                                                                                                Ελισσάβετ -Μαρία Δέδε
                                                     
               1) Προτεινόμενο εκπαιδευτικό υλικό για επεξεργασία του κειμένου ή για ανατροφοδότηση μετά την ταινία (Ασκησουλες γραπτού λόγου)

                                                                   

                                                           

ΕΚΑΠΙΔΕΥΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΓΙΑ 2 ΤΕΛΎΤΑΙΕΣ ΤΑΞΕΙΣ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΛΥΚΕΙΟ!!

1Πληροφοριακο υλικο
2ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΤΑΣΕΙΣ 
3ΑΚΡΟΣΤΟΙΧΙΔΑ ΤΟΥ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑΤΟΣ
4Δραστηριοτητα με ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ :
Δραπετης (Συγκρινουμε την αφιλοξενη σταση των Αυστριακων χωρικων προς τη Φιλοξενια που περιγραφει το τραγουδι απο τη ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ
κ το ΒΑΛΕ ΚΙ ΑΛΛΟ ΠΙΑΤΟ του Ξαρχακου))

ΔΕΔΕ ΕΛΛΗ, Επιστολή σε Έναν Σκακιστή (Αχαρτογράφητη Βαριάντα)

              Αχαρτογράφητη Βαριάντα [Επιστολή Σε Έναν Σκακιστή], Δέδε Έλλη (Ελισσάβετ)
                                             Είδος:Ποίηση

                                        Βαθμολογία:-..."Δικό σας!"
                                                           

Εκδόσεις: ΛΙΒΑΝΗ
Σελίδες: 96
Hμερομηνία Έκδοσης: 12 Iουνίου 2017
Τιμη: 9 ευρώ
Διάθεση : Παντού! Ενδεικτικά: 
               PUBLIC
                          ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ
                          ΠΟΛΙΤΕΙΑ
                          ΙΑΝΟΣ, Αθήνα -Θεσσαλονίκη
                
Είναι κάπως αμήχανη η στιγμή όταν εσύ, η μικρή βιβλιοκριτικός, που έχεις μιλήσει με αγάπη για τα έργα τόσων άλλων, αναζητώντας τον "κρυμμένο θησαυρό" μέσα τους, καλείσαι να συστήσεις το ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΕΡΓΟ στο κοινό.
          Η "Αχαρτογράφητη Βαριάντα" είναι ένα ποιητικό έργο, σε ελεύθερο στίχο, που γράφτηκε από πύρινη αγάπη στον Άνθρωπο.
             Αρχική έμπνευση στάθηκε η περιστασιακή ενασχόλησή μου με τον χώρο του Σκακιού.
             Μέσα από φίλους-σκακιστές, η φιγούρα του σκακιστή προσέλαβε μέσα μου συμβολικές διαστασεις κι έγινε ο αοριστος, αλλά βαθιά ποθητός, ΔΕΚΤΗΣ ΜΙΑΣ ΕΡΩΤΙΚΗΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗΣ!
Το ποίημα -επιστολή, ισορροπώντας στην γυναικεία τρυφερότητα, τον ερωτισμό  και τη στοχαστική διάθεση, συμπεριέλαβε το σκίρτημα της αγάπης, το αντιπολεμικό σάλπισμα και βαθιά ηθικά ζητήματα.
Το όνομα λιγάκι παράξενο,ε;; 
          Βαριάντα, λοιπόν, είναι μια πιθανή ακολουθία 6-7 κινήσεων, που προκύπτει από μια αρχική κίνηση -επιλογή του παίκτη-κι ο σκακιστής διαλέγει "ποια τον ευνοεί τελικά να παίξει"...
Όπως η ζωή μας που σε κάθε μας βήμα ανοίγει πλήθος πιθανών επιλογών.Αχαρτογράφητων όμως ως το τέλος!
         Το 2015, η "Αχαρτογράφητη Βαριάντα" απέσπασε τη σημαντικότερη ίσως διάκριση για έργα που δεν έχουν εκδοθεί στην Ελλάδα, κατακτώντας το Α Βραβείο Ποίησης του ιστορικού Φιλολογικού Συλλόγου "Ο Παρνασσός", που στα ιδρυτικά του μέλη μετρά τον Δροσίνη, τον Παλαμά και, μεταγενέστερα, τον Νικηφόρο Βρεττάκο κι άλλους!   


ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η Αχαρτογράφητη Βαριάντα συνιστά μια ωδή στον Άνθρωπο, που η ζωή του παρομοιάζεται με το πεδίο μιας σκακιέρας.
Μέσα από μια σπονδυλωτή, ερωτική επιστολή, η ποιήτρια αξιοποιούνται όλοι οι συμβολισμοί του σκακιού, γεμίζοντας χρώματα και εικόνες το ασπρόμαυρο σκηνικό.
Σ'αυτήν τη σκακιέρα ,συναντάμε όλες τις πτυχές της ανθρώπινης φύσης, πενθούμε την απώλεια της αθωότητας,

προβληματιζόμαστε για τον σκοπό της ύπαρξής μας,
αγανακτούμε με την καταπίεση της γυναικας

και την εκμετάλλευση από κάθε εξουσία-
καταγγέλλοντας τον Πόλεμο μέσα από τον κόσμο του σκακιού.
         Παραλληλα, μπροστά μας παρακολουθούμε τους στροβιλισμούς μιας ερωτευμένης ψυχής, που ζητά να δοθεί στον αγαπημένο.
          Τα κομμάτια του σκακιού μάς «μιλούν» για κάθε πτυχή της ζωής που αντιπροσωπεύουν και, μέσα από πλήθος αλληγοριών, κοινωνικών προβληματισμών και πολιτικών στοχασμών, μάς οδηγούν τελικά στο «βασίλειο» της Αγάπης, για να αναφωνήσουμε ενώπιόν της:

                                                   Αγάπη

                                Μια χίμαιρα είσαι, τρομερή
                      – άφθαστη ένοικος των Ουρανών!
                                 Θεριό απροσπέλαστο,
                                    που εισπνέει ψυχές
                                        κι εκπνέει φωτιές
                                     για να αναγεννηθεί
                              απ’ του Αγριμιού την τέφρα
                                  –σαν Φοίνικας Ιερός–
                                        ο Άνθρωπος…

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

Αφορμή για τη "Αχαρτογράφητη Βαριάντα", λοιπόν, ήταν η επιθυμία να βιώσω μια παρτίδα.

Το ποίημα είναι δομημένο πιστά πάνω στα τεχνικά στάδια μιας παρτίδας Σκακιού σε απόλυτη αναλογία προς την ορολογία και τις τεχνικές του!
           Κίνητρο της "Αχαρτογράφητης Βαριάντας" είναι η ίδια εναγώνια αναζήτηση του Διογένη:
Ο Άνθρωπος, δηλαδή!
Το έργο εκκινεί από την Ελπίδα , διατρέχει την αθλιότητά και τους υψηλούς του πόθους και προσβλέπει στο μεγαλείο για το οποίο είναι προορισμένος!
         Όχημα η Σκακιέρα κι ο μαγευτικός, ο ασπρόμαυρος κόσμος του Σκακιού, που μέσα του κυοφορεί εκατομμύρια χρώματα και παραστάσεις!
Baδίζοντας στα χνάρια μεγάλων ποιητών της ειρήνης όπως ο Βρεττάκος κι ο Λειβαδίτης, θα δούμε στα άσπρα και μαύρα τετράγωνα να συνυπάρχουν οι αντιφάσεις της ζωής!
        Θα παρακολουθήσουμε τα ξέγνοιαστα παιδικά παιχνίδια του μωρού με συντροφιά τα ξύλινα κομμάτια της Σκακιέρας, σε ρόλους απροσδόκητα στοργικούς!
          Θα αφουγκραστούμε τη θλίψη της "Βασίλισσας"στο δ1, καλώντας την από τις "αλυσίδες" της κι εμείς σαν τη Δημουλά, "Γυναίκα"!
            Παρέα με τον Αξιωματικό-Επίσκοπο θα "απελευθερώσουμε" τον Θεό από τη φιλαργυρία των Φαρισαίων και θα τον αναζητήσουμε στη σταυρική Θυσία!

           Θα ψέξουμε το όπλο του Στρατιώτη που "πληγώνει" τους κήπους, όπου παίζει ανυποψίαστος ο γιος του!
(σκιτσο Δέδε Έλλη)

         Τα Κομμάτια της Σκακιέρας θα συντροφεύσουν την Ερωτευμένη καθώς αναζητά τον αγαπημένο της Νυμφίο σε ένα αντίστροφο, δικό της "Άσμα Ασμάτων".
Θα δούμε Τίμιους Αγωνιστές να στέκουν με αθόρυβο ηρωισμό άφοβα στον θάνατο έχοντας τελέψει το χρέος τους!
Στο σύμπαν αυτού του έργου δεν υφίσταται η "Τέχνη για την Τεχνη", πράγμα που δηλωνεται ξεκάθαρα στο ποίημα -πρόλογο!
Η Τέχνη, εδώ, υποκλίνεται στον Άνθρωπο και αποκτά νόημα μονάχα όταν τον Υπηρετεί!
Μονάχα όταν συμπαραστέκεται στην οδύνη του, 
μονάχα όταν καταγγέλλει την αδικία,
μονάχα όταν αναβαπτίζεται στον έρωτα,
μονάχα όταν αναζητά αντιστάθμισμα φωτεινών ιδανικών στο Σκοτάδι μας- εκούσιο κι ακούσιο...
          Αυτο ήθελα να είναι η "Επιστολή Σε Έναν Σκακιστή".
Αφύπνιση και συνάμα χάδι στοργικό σε καθέναν που διεξάγει έντιμα τον προσωπικό του αγώνα σε αυτή τη ζωή για αν συνατήσει τη ρήση του Καζαντζάκη: "Μην ντραπείς αν έπαιξες έντιμα και ηττήθηκες.Να ντραπείς επαιξες ανέντιμα και κέρδισες".
          Θέλησα να συνοδεύσω το έργο με 5 δικά μου ερασιτεχνικά σκίτσα- εμπνεύσεις ονειροφαντασίας ,ακατέργαστες κι αυθόρμητες- καμωμένα με στιλό και μεράκι, όπου αποτύπωσα ένα κομμάτι της ψυχής αυτού του ποίηματος όπως ακριβώς το συνέλαβα μέσα μου.
           Σε αυτό μου το ευγενές ταξίδι, όμως, είχα την ευτυχία να συναντηθώ και να υπάρξω συνεπιβάτιδα με μια σημαντική καλλιτεχνιδα, την Κερκυραία Ζωγράφο, Ειρήνη Πέννα. (Πίνακας στο πλάι "Το Βλέμμα Του Ίππου")

Ενώ εγώ στις αποσκευές μου κουβαλούσα το βάρος των λέξεων, εκείνη στο δισάκι της κουβαλούσε χρώματα που το μεράκι της μετουσιώνε σε καθρέφτες της ανθρώπινης ψυχής και των χαμένων παραδείσων της!
Η ευαισθησία κι η καλλιτεχνική της ιδιοφυία της κατάφεραν, σε μια σειρά έργων, να κωδικοποιήσουν πάνω σε μια Σκακιέρα
την Αθωότητα,
τις Πληγές του Εγωισμού,
τη Νοσταλγία της πατρίδας-ίσως και του χαμένου παιδιού,
το λαβωμένο κάλλος,
την απωλεια του εαυτού,
την αναμέτρηση με τη συνείδηση
τον κατακερματισμό της Γυναίκας...
       Μια Σκακιέρα που στους πίνακές της, τη μεταμόρφωνε πυρετικά αποσυναρμολογώντας κι ανασυνθέτοντας κομμάτια, μοτίβα, χρώματα ,προκαθορισμένους ρόλους, όπως ένας γνήσιος επαναστάτης, που αλώνει τείχη ψευδαισθήσεων για να αναδείξει την αλήθεια και να χτίσει νέους δικαιότερους κόσμους!!!
         Αυτους τους σπουδαίους πίνακες δέχθηκε να μου τους παραχωρήσει και έτσι στολίζουν τώρα σε ασπρόμαυρη κλιμακα το βιβλίο που κρατάτε!
           Τής χρωστώ ευγνωμοσύνη που τοσο άδολα και γενναιόδωρα συναίνεσε σε αυτήν την ευλογημένη συνύπαρξη- σύνθεση!
        Ανακαλύπτοντας αυτήν την ακούσια σύμπνοιά μας με την Ειρήνη σε αυτό, κατάνόησα την ολότητα της Τέχνης!Γιατί Τέχνη τελικά δεν είναι το αποτέλεσμα, αλλά η Πρόθεση κι ο Σκοπός που την θέτει σε κίνηση:
Τέχνη είναι η αναζήτηση της Ομορφιάς και της Ανθρωπιάς:
Ο εξανθρωπισμός του "δεινότερου",κατά τον Σοφοκλή, πλάσματος που περπάτησε στη γη!
Τέχνη, δηλαδή είναι στάση ζωής γενικότερη.Όταν διεκδικείς την ιδιότητα του Καλλιτέχνη-Λογοτέχνη , διεκδικείς πρώτα τον "άνθρωπο" από το "έρεβος" που τον παραμονεύει!

Η Τέχνη σε χαλεπούς καιρούς πρέπει να γίνεται η κραυγή των φιμωμένων ιδανικών!

Πνοή αγάπης στους περιφρονημένους!
              Η Τέχνη είναι η Έρωτας κι ο έρωτας θυσία αγόγγυστη κι αρχοντική. Ακόμη και στο πεδίο μιας Σκακιέρας!
               Ελάτε λοιπόν να καλπάσουμε μαζί παρέα με ένα ερωτευμένο, ξύλινο αλογάκι που φιλοδοξεί να γίνει Πήγασος, με τα φτερά - και μόνο- της αγάπης του!
                                                         
                                   

   Ιδιόχειρο σκίτσο της ποιήτριας , Δέδε Έλλης (με στιλό, μολύβι και διορθωτικό στιλό blanco-σελ 76)

ΜΙΑ ΕΠΕΞΗΓΗΣΗ ΤΗΣ ΔΟΜΗΣ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ 

ΑΝΤΙ ΠΡΟΛΟΓΟΥ.........................................................................9

Ποιημα για το πως αντιλαμβανομαι τον προορισμο της Ποιησης

1. ΣΤΟ ΠΕΔΙΟ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ (Το στήσιμο των κομματιών)................15

Η ζωη σα σκακιερα με αντιθέσεις του ασπρομαυρου μοτιβου

2. ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ (Άνοιγμα παρτίδας)..................21

Η αθωοτητα των παιδικων μας χρόνων με εικόνες σκακιού και πως μας εκμαυλίζει το εκπαιδευτικο συστημα

3. ΗΒΗ (Ανάπτυξη παρτίδας).........................................................25

Το εφηβικό κάλλος και τα πρωτα βλήματα στη ζωή κατ' αντιστοιχία με το μεσον της παρτίδας(διάταξη πιονιών κτλ)

4. ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ – ΕΝΗΛΙΚΙΩΣΗ (Μέσον παρτίδας).................29

Αποδόμηση πόθων από την πραγματικότητα, μεσα από σκακιστικούς όρους.

5. Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΟΥ ΣΚΑΚΙΟΥ.....................................................33

Οι μεταμορφώσεις της εξουσίας και η ευθύνη κάθε πολίτη, που γίνεται έρμαιο κάθε εξουσιας

6. Η ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ.........................................................................37

Η Γυναικα ως αντικειμενο καταπίεσης, ως πηγή ζωης και ως Μάνα, που καταλήγει να αιτάται την ειρηνη

7. ΦΙΝΑΛΕ ΠΥΡΓΩΝ

i. Κατασταλτικά μέτρα.............................................................41

ii. Παιδικό αφήγημα................................................................42

Παιδικότροποι συλλογισμοι γύρω από το αίτημα της ειρήνης...

8. ΦΙΝΑΛΕ ΙΠΠΩΝ

i. Εκσυγχρονισμός...................................................................45

ii. Αυτοεκπληρούμενη προφητεία................................................47

Ο Μύθος του Διομήδη ως υπόδειγμα της ευθύνης που έχουμε διαπαιδαγωγώντας στρεβλά κ χωρις αγαπη τα παιδια μας...

9. ΦΙΝΑΛΕ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ..........................................................49

Στοχασμός γύρω από την ουσια του Χριστιανισμού σε αντιπαραβολή προς τη θρησκοληψία και τη φιλάργυρια...

10. ΦΙΝΑΛΕ ΠΙΟΝΙΩΝ (Αντιπολεμικό)............................................53

11. ΕΡΩΤΙΚΟ(3 μέρη)

i. Η αγαπημένη του σκακιστή στα χνάρια του Βελλερεφόντη.........63

Η ιδεα της Αγάπης

ii. E = m · c2........................................................................65

Η σωματική ένωση

iii. Αναμέτρηση σε μια σκακιέρα...............................................68

Στροβιλισμοί μιας ερωτευμένης ψυχής, που ζητά να προσφερθεί στον αγαπημένο

12. CHECKMATE........................................................................79

Πως ο ανθρωπος αντισταθμιζει τη θνητοτητα του,νοηματοδοτώντας την φθαρτή του ύπαρξη, τασσόμενος σε ένα Ιδανικό

13. ΤΕΛΕΤΗ ΛΗΞΗΣ...................................................................83

Ένας επίλογος που θέλει τον Ανθρωπο "Θριαμβευτη"

14. ΧΑΪΚΟΥ ΤΗΣ ΣΚΑΚΙΕΡΑΣ

Τρίστιχα σε ιαπωνική φόρμα, με κατανομή συλλαβών 

5-7-5......................................................85

15. ΕΠΕΞΗΓΗΣΕΙΣ ΣΚΑΚΙΣΤΙΚΩΝ ΟΡΩΝ...........

Αποσαφήνιση συνειρμών

                                               Με αγάπη και ειλικρίνεια προς στο αναγνωστικό κοινό, που 3 χρόνια τώρα ταξιδεύουμε παρέα στους ωκεανούς των βιβλίων....
                                                           Δέδε Έλλη

                                         ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ

H Ελισσάβετ ( Έλλη) Δέδε γεννήθηκε το 1983 στην Αθήνα.
Είναι απόφοιτη του Π.Τ.Δ.Ε. του Πανεπιστημίου Πατρών και σήμερα εργάζεται στον χώρο της Εκπαίδευσης.

Μιλάει αγγλικά, γερμανικά και λίγα ρωσικά.

Υπήρξε μέλος του σκακιστικού συλλόγου «Σκακιστική Άνοιξη», ενώ κατείχε τον τίτλο του Developmental Instructor της FIDE για την περίοδο 2012-2014.
H Aχαρτογράφητη Βαριάντα είναι το πρώτο της έργο και ολοκληρώθηκε το 2013, σε διάστημα έξι μηνών. Τον Ιούνιο του 2015 απέσπασε το Α’ Βραβείο Ποίησης από τον ιστορικό Φιλολογικό Σύλλογο «Ο Παρνασσός».
             Από το 2014 διατηρεί με  το blog βιβλιοπαρουσιάσεων και θεμάτων πολιτισμού «ΣΤΟΝ ΑΣΤΕΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ», που χαίρει ευρείας αποδοχής στον χώρο της λογοτεχνίας και περιλαμβάνει

εμπεριστατωμένες κριτικές Ελλήνων και ξένων συγγραφέων,

δοκίμια,

συνεντεύξεις επωνύμων

και πλούσια αφιερώματα που εκτείνονται και πέραν του βιβλίου.

Για απευθείας επικοινωνία με τη συγγραφέα μπορείτε να απευθυνθείτε στο προσωπικό της ιστολόγιο
http://stonasterismotouvivliou.blogspot.com

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΗΣ ΖΩΓΡΑΦΟΥ , ΕΙΡΗΝΗΣ ΠΕΝΝΑ                

                       Πηγη ΦΩΤΟ: ΣΠΙΤΙ ΚΑΙ ΔΙΑΚΟΣΜΗΣΗ 

Γεννήθηκε στον Πειραιά αλλά ζει και εργάζεται στην Κέρκυρα από όπου έλκει και την καταγωγή της. Εικαστικός, θεραπεύτρια μέσο της τέχνης, εκπαιδεύτρια στη τεχνική του Paverpol .Στο ενεργητικό της έχει οχτώ ατομικές εκθέσεις και συμμετοχή σε 125 ομαδικές εκθέσεις σε Αθήνα, Βόλο, Ναύπακτο, Λευκάδα, Πάτρα, Άνδρο, Σίφνο, Χανιά, Κέρκυρα, Ιταλία

                 Συμμετείχε στις εκθέσεις Chianciano Art Museum, Comune Agliano Terme (Italia), Premio internazionale Tokyo 2011 και Μέγαρο λόγου και τέχνης Πάτρας, Πανεπτανησιακή Έκθεση Ζωγραφικής Λευκάδας, Πολιτιστικό χώρο « International Action Art» του Ομίλου Unesco, Δημοτική Πινακοθήκη Πειραιά, Gallery Enigma Αθήνα, Designer’s dot Gallery Αθήνα, Φιλολογικός Σύλλογος Παρνασσός Αθήνα.                Εχει πάρει 1ο βραβείο απο τον Φιλολογικό Σύλλογο Πρνασσού Αθήνας και απο το Chianciano Art Museum Italy.
Είναι μέλος της Εικαστικής Κερκυραϊκής Ένωσης, του Φυσιολατρικού Συλλόγου Πάτρας, του Συλλόγου Νέων Καλλιτεχνών Πάτρας, του Συλλόγου Πατρινών Καλλιτεχνών Εικαστικών Τεχνών, της Φωτογραφικής Λέσχης Κερκύρας, της Πανελλήνιας Ένωσης Λόγου και Τέχνης και της Unesco Ν. Πειραιώς και Νήσων και δίνει το ενεργό παρόν σε καλλιτεχνικές διοργανώσεις.
          Έχει φιλοτεχνήσει εξώφυλλο τοπικής εφημερίδας και πινακές της έχουν χρησιμοποιηθεί για τους σκοπούς του Υπουργείου Υγείας, της Εθελοντικής Αιμοδοσίας και της οργάνωσης «Φλόγα»
Έργα της βρίσκονται στην Κινεζική Πρεσβεία Αθηνών, στο Δημ. Θέατρο Κερκύρας, στην Κερκυραϊκή Πινακοθήκη και σε Ιδιωτικές Συλλογές.

Επισκεφθείτε τη σελίδα της Ειρήνης Πέννα και γνωρίστε το έργο της!

ΣΑΛΑΝΤΙΝ,ΕΝΑΣ ΧΑΡΙΣΜΑΤΙΚΟΣ ΗΓΕΤΗΣ

ΣΑΛΑΝΤΙΝ,ΕΝΑΣ ΧΑΡΙΣΜΑΤΙΚΟΣ ΗΓΕΤΗΣ

                                                Είδος :Maρτυρία

                                                 Βαθμολογία :8,5/10

                                                           

Συγγραφέας Ιμπν Σαντάντ Μπαχά αλ Ντιν

Αρ Σελίδων 384
Μεταφραση Ελένη Καπετανακη
Τιμή 17,95ευρώ 
 
Σε μια εποχή που τα θρησκευτικά πάθη μεταξύ χριστιανικού και μουσουλμανικού κόσμου δείχνουν να αναζωπυρώνονται απρόβλεπτα, έρχεται στο φως ένα σημαντικό ιστορικό σύγγραμμα, που επικαιροποιεί μια σημαίνουσα ιστορική προσωπικότητα από μια περίοδο ολοκληρωτικών θρησκευτικών συγκρούσεων!
        Την εποχή των Σταυροφοριών και των επικών κατορθωμάτων, που η ευρωπαϊκή «μυθολογία» πλαισίωσε με μιαν αχλύ παραμυθιού και την κυρίαρχη φιγούρα του Ιππότη , ο αραβικός κόσμος ανέδειξε ένα από τους σπουδαιότερους ηγέτες του.
Πρόκειται για τον σουνίτη κουρδικής καταγωγής Σουλτάνο Σαλάχ Αγιούμπ , γνωστό ως Σαλαντίν (1138-1193), που ένωσε τους Άραβες κάτω από την πίστη στην «ημισέληνο» , συντρίβοντας τελικά τον στρατό του Ριχάρδου του Λεοντόκαρδου και καταλαμβάνοντας την περιούσια Ιερουσαλήμ.
           Το ευρύ κοινό στην Ελλάδα γνώρισε τον Σαλαντίν μέσα από την ταινία εποχής «Το Βασίλειο Των Ουρανών»(Ορλάντο Μπλουμ, Εύα Γκριν, Έντουαρντ Νόρτον) σε μια αξέχαστη ερμηνεία από τον Τζέρεμι Άιρονς που, κάτω από τις σκηνοθετικές οδηγίες του Ρίντλει Σκοτ, απέδωσε όλη την εσωτερικότητα και τη σοφία αυτού του σπουδαίου ηγέτη!
           Το βιβλίο των εκδόσεων Λιβάνη μας δίνει την ευκαιρία να γνωρίσουμε αυτήν την εξέχουσα προσωπικότητα, μέσα από τις σημειώσεις του Μπαχά-Αλ Ντιν Ιμπν-Σαντάντ, νομοδιδασκάλου-δικαστή που τον συντρόφευε σε μάχες και ειρήνη ως μέρος της Αυλής του.
          Σε αυτές τις σημειώσεις, ο Σαντάντ συνέθεσε μια πολύτιμη ανθολογία από στιγμές του Σαλαντίν, παρουσιάζοντας κρίσιμες καμπές της στρατιωτικής του δράσης και αθέατες πλευρές!
          Η περίπτωση Στάνταντ παραπέμπει στον αρχαίο ιστορικό Αρριανό που, ως μέλος του μακεδονικού επιτελείου, στα γραπτά του σταχυολόγησε στιγμές από την εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου, παρέχοντας ανεκτίμητες γνώσεις στις μετέπειτα γενιές! 
Η διαφορά ασφαλώς έγκειται στο οτι ο Μουσουλμάνος γραμματικός χρησιμοποιεί μια γλώσσα απλοϊκή και μια σκοπιά κάποιες στιγμές δουλοπρεπή όπως την εμφυσεί η ισλαμική κουλτουρα προε τον θεόσταλτο ηγέτη.Ο συγγραφέας Σαντάντ δεν είναι ιστορικός και σίγουρα απουσιάζει από τη μαρτυρία του η θουκυδίδεια αμεροληψία, καθώς υπεισέρχεται η αφοσίωση στον ηγέτη που υποβάλλει μια τάση λανθάνουσας ωραιοποίησης. 
           Το βιβλίο «Σαλαντίν» είναι χωρισμένο σε σύντομες σχετικά εύληπτες ενότητες, διαποτισμένες από τη μουσουλμανική κουλτούρα ,προσθέτοντας κατατοπιστικές ψηφίδες στο προφίλ του σπουδαίου ανδρός!
           Εντούτοις, είναι κοινός τόπος ότι ο Σαλαντίν υπήρξε ένας χαρισματικός ηγέτης, που κέρδισε τη λατρεία των υπηκόων του και το δέος των εχθρών του. 
          Κατόρθωσε να ενώσει τα αραβικά φύλα κυβερνώντας με σολομώντεια δικαιοσύνη τον σκληροτράχηλο λαό του.
Παρά την ένθερμη πίστη του η τυπολατρεία του δεν προσέλαβε διαστάσεις φανατισμού, ενώ το μίσος ήταν άγνωστο στη γαλήνια ψυχή του.
Φημισμένος για τη γενναιοδωρία του στους αδύναμους-σε Ανατολή και Δύση- κατ’ αντιστοιχία προς τον δικό μας Μεγαλέξανδρο, ο Σαλαντίν δικαλίως συγκατάλεγεται στους πραγματικά μέγαλους!.
        Η μαρτυρία του Σάνταντ φέρνει στην επιφάνεια περιστατικά που πιστοποιούν την περιώνυμη μεγαλοψυχία του Σαλαντίν, αποδεικνύοντας πως δεν είναι οι κτήσεις κι η συσσώρευση πλούτου που φτιάχνουν τους μεγάλους ηγέτες αλλά η ταπεινότητα, η μεγαθυμία προς τον αντίπαλο κι η ικανότητα να εμπνέουν κι όχι να επιβάλλονται. 
Την καλή μετάφραση της Ελένης Καπετανάκη από τα αραβικά συμπληρώνουν το διαφωτιστικό επίμετρο με το χρονολόγιο της ζωής του Σαλαντίν και πληροφοριακό υλικό για την εποχή του.
Δυστυχώς απουσιάζει κάποιο φωτογράφικο ένθετο από προσωπογραφίες του Σαλαντίν, τόπους κ αντικείμενα /κειμήλια, που να σχετίζονται με τη ζωή του -έλλειψη σοβαρή για ιστορικό σύγγραμμα.
Το βιβλίο ωστόσο παραμένει μια σημαντική βιωματική κατάθεση και απαραίτητη προσθήκη για κάθε μελετητή της Ιστορίας.
Η απλότητα της δομής του λόγου του το καθιστά προσιτό και σε μη εξειδικευμένους αναγνώστες!
Όλοι αξίζει να ανακαλύπτουμε τέτοιους μεγαλους άνδρες που κόσμησαν την Ιστορία του Ανθρώπου- παρότι βρέθηκαν από την "αντίθετη" ίσως πλευρά...
             Ο Ισλαμιστής και δίκαιος Σαλαντίν αποτελεί εξαίσια προσωποποίηση των αρχών του γνήσιου Ηγέτη κι είναι από κείνους που μαγνητίζουν κάθε μελετητή, με το αβίαστο μεγαλείο του!