ΑΣΚΙΜ Θα Πει Αγαπη, Μαρια Κωνσταντουρου.

                                       Ασκίμ Θα Πει Αγάπη , Μαρία Κωνσταντούρου
                                            Είδος : Αισθηματικό
    Bαθμολογία : 9/10

                                              

Δυο πράγματα χαρακτηρίζουν τη γραφή της Μαρίας Κωνσταντούρου: 
Η βαθιά της ευαισθησία προς τον άνθρωπο και μια διάθεση να ταξιδεύει σε κόσμους παραμυθιών που μοιάζουν βγαλμένοι από τη λαική ψυχή, που ζητά να ενσταλάξει στον μύθο σταγόνες σοφίας.
Και τα δυο αυτα γοητευτικά χαρακτηριστικά συνδυάζονται ιδανικά για να συνθέσουν μια ακόμη συγκινητική ιστορία, που μας οδηγεί να αναζητήσουμε τον θησαυρό της ζωής...
Κι αν σας παραξενεύει το παράξενο όνομα ,μην ξεχνάτε:
 "Ασκίμ Θα Πει Αγάπη".

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Τα χρόνια της Τουρκοκρατίας ένας απαγορευμένος έρωτας ανθίζει, στη Βατούσα της Μυτιλήνης ανάμεσα στον Τσιγγάνο Ζαμίρ και την χριστιανή Ραλλού.Ο έρωτας αυτός θα δοκιμάσει την κοινωνική κατακραυγή και θα στιγματιστεί από έναν θάνατο.Το αίμα του αδικοσκοτωμένου θα βάψει τις πέτρες γύρω του,και -σύμφωνα με τον θρύλο- διαπότισε μια από αυτές το ασκίμ με υπερφυσικές ιδιότητες!
Πολλές δεκαετίες θα παρέλθουν από τότε.
Στη Μυτιλήνη του σήμερα όλα έχουν αλλάξει, εκτός από την απληστία των ανθρώπων και την επιθυμία πολλών να αποκτήσουν το θρυλικό ασκίμ που  θα τους χαρίσει πλούτο και δύναμη.
Στη Βατούσα καταφθάνει ως νεοδιόριστη δασκάλα η ιδεαλίστρια Έλλη.
Εκεί θα κεντρίσει το ενδιαφέρον του δύστροπου κι εσωστρεφούς ανωτέρου της στο σχολείου, του Όμηρου.
Ή γλυκιά κι ανασφαλής Κρινάνθη, κουβαλώντας ένα ανεπούλωτο παιδικό τραυμα, θα χαρίσει τη φιλία της στην νεοφερμένη.
Παράλληλα θα γοητευθεί από τον ωραιοπαθή συγγραφέα Δημήτρη, που αναζητά στο νησί την έμπνευση και την πραγμάτωση της σκοτεινής του φιλοδοξίας.
Ανάμεσά τους ,σαν αερικό η ιδιόρρυθμη γρια- Εσμα, που οι κατοικοι στο νησί αποκαλούν Μάγισσα και ζει σε ένα ερειπωμένο βρόμικο παλιό αρχοντικό, διαισθανόμενη περισσότερα από όσα φανερώνουν οι παράξενοι τρόποι της.
Οι ηρωές μας συμπορεύονται σε ένα ταξίδι έρωτα και δακρύων, αναζητώντας τον θησαυρό της ζωής , για να ανακαλύψουν μέσα από την οδύνη, ότι αυτός δεν είναι άλλος από την αγάπη...

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Η Μαρία Κωνσταντούρου επανέρχεται με ένα ακόμη θαυμάσιο, πολυδιάστατο μυθιστόρημα , το "Ασκίμ Θα Πει Αγάπη"- ένα βιβλίο, που συνενώνει όλα τα στοιχεία που έχουμε αγαπήσει σε κείνη: 
Γλώσσα που ρέει, καλλωπισμένη με όμορφες εκφράσεις και παραστατικές περιγραφές.
Χαρακτήρες με βάθος και πειστική εξέλιξη.
Πλοκή αγωνιώδη και φωτεινά μηνύματα ανθρωπιάς, σε ένα παραμύθι για μεγάλους.
Πάνω από όλα, όμως, είναι η ατόφια συγκίνηση που αναβλύζει από κάθε σελίδα της Μαίρης Κωνσταντούρου, με κείνη την ακαταμάχητη ηδύτητα του λόγου που διακρίνει όλα τα βιβλία της. 
Αυτή τη φορά, η Μαρία Κωνσταντούρου μας ξεναγεί στη Μυτιλήνη, που πέρα από το ορθόδοξο προσκύνημα του Ταξιάρχη στη Μανταμάδο, διαθέτει μια πλούσια φύση, παραδοσιακά σοκάκια, και ειδυλλιακές παραλίες.Από τον κόλπο της Καλλονής ως το Απολιθωμένο δάσος στο Σίγρι, την Πέτρα και τον γραφικό Μόλυβο η πεντάμορφη Λέσβος απλώνει φιλάρεσκα τις ομορφιές της σρις γενναιόδβρες σελίδες του Ασκιμ.
Συντροφια μας, η γλυκιά δασκάλα Έλλη, που ύστερα από μια απογοήτευση, θα διοριστεί στο νησί ως δασκάλα.
Η ομορφιά του νέου τόπου και το χαμόγελό της θα αποτελέσουν αντιστάθμισμα στη δύσκολη αρχή της με τον κακότροπο προιστάμενό της στο σχολείο, τον Όμηρο ο οποίος -με τη σειρά του- έχει κλειδώσει την ψυχή του στους ανθρώπους, υστερα από μια τρομακτική προδοσία.
Σταδιακά η γλυκύτητα της Έλλης θα βοηθήσει τον Όμηρο να εμπιστευθεί ξανά τη ζωή, την ίδια ώρα που στιβαρότητα κι η προστατευτικότητα εκείνου θα εμπνεύσουν ασφάλεια στην ευαίσθητη Έλλη- σε μια οικεία συμπληρωματικότητα δυο αντίθετων χαρακτήρων που από την αρχική αντιπάθεια καταλήγουν σε έναν βαθύ έρωτα.
Η περίπτωση της δασκάλας  Έλλης συνιστά εκ μέρους της συγγραφέως έναν φόρο τιμής σε όλους τους αφανείς ήρωες της Εκπαιδευσης, τους Δασκάλους με συναίσθηση της αποστολής τους- που μέσα στο ζοφερό τοπίο πασχίζουν να διασώσουν το Φως 
-και με τη προμηθεική υπόσταση της...Γνώσης ,αλλά 
και με τη χριστιανική έννοια της αγάπης και της Πίστης.
Το φως ως επιθυμία να μεταλαμαπδεύσουμε Ιδανικά και να παραδώσουμε μια δικαιοτερη ζωή στην επόμενη γενιά.
Η καλοσύνη της Έλλης όμως, θα τη φέρει κοντά και στη συνεσταλμένη Κρινάνθη που από παιδί κουβαλά το στιγμα της πιο σκληρής εγκατάλειψης, μεγαλώνοντας με έναν επίσης πληγωμένο πατέρα που πασχίζει να ξαναβρεί τον βηματισμό του ,και πάνω της προβάλλει την οργή για την προδοσία που υπέστη.
Μια απρόσμενη άφιξη ανατρέπει τις ισορροπίες ανάμεσά τους, εγείροντας ερωτήματα και πληγές του χθες.
Ανάμεσα στα άλλα όμως, ο μυστηριώδης συγγραφέας Δημήτρης , με τις ανεξιχνίαστες επιδιώξεις θα κάνει τη αθώα καρδιά της Κρινάνθης να σκιρτήσει, χωρίς να υποψιάζεται τα μυστικά που αυτός κρύβει.
πληγωμένη Κρινάνθη είναι όμως κι η μόνη από τους κατοίκους του χωριού που δέχεται κοντά της η γρια Εσμα, που ο κόσμος αρέσκεται να την αντιμετωπίζει ως Μάγισσα.
Σαν αερικό εκείνη, όμως,  φέρει κάτι από τη σοφία των αιώνων και τη γνώση του παλιού θρύλου:
 Το πιο δυνατό σημείο στο ΑΣΚΙΜ είναι πως οι χαρακτήρες δεν είναι μονοδιάστατοι.Τα όρια αγαθότητας- φαυλότητας , υπαιτιότητας και αθωότητας, θύματος και θύτη, ειναι αξεδιάλυτα κι εναλλάσσονται στα ίδια πρόσωπα...
Σαν ωριμη συγγραφέας η Μαιρη Κωνσταντούρου απαρνείται την απλούστευση της μανιχαιστικης θεώρησης των χαρακτήρων.
Δεν υπάρχουν αγιογραφίες, ούτε και δαιμονοποιήσεις.
Ακόμη και η στάση του Ιγνάτη ερμηνεύεται και μας καθιστά κοινωνούς της δικής του πληγής:
Ως κι αυτή η Τζίνα εγείρει τελικά μια κατανόηση παρόλη την κυνική της επιλογή.
Επιπλέον οι χαρακτήρες δεν είναι στατικοί.Τουναντίον, εξελίσσονται και μεταστρέφονται τεκμηριωμένα, όσο τα γεγονότα επιδρούν πάνω τους.
Γιατί και σε αυτό το βιβλίο της Μαρίας Κωνσταντούρου είναι μια παλιά τραγωδία που έρχεται από αλλοτινούς καιρούς, και στέκεται εφαλτήριο και βασικός άξονας που πάνω του οικοδομείται ολη η πλοκή και αναφύεται σταδιακά το δίδαγμά της.Είναι η τραγική ιστορία για τον ατυχο έρωτα του Ζαμίρ και της Ραλλού που πνίγηκε στο αίμα αφήνοντας πίσω τη Ραλλού να περιπλανιέται στη ζωή με επιλογές που σταδιακά εκτείνουν την επίδρασή τους στο σήμερα.
Αυτή η δραματική ιστορία ξετυλίγεται και τελικά αποσαφηνίζεται ανάμεσα σε εναλλαγές του παρόντος και του παρελθόντος, σαν κομματάκια ενός παζλ.
Πρόκειται για θρύλο, που μπορεί να είναι αποκύημα της φαντασίας της συγγραφέως, όμως τα συστατικά του ξεπηδούν από τα σπλάχνα της λαικής μας παράδοσης.
Ο απαγορευμένος έρωτας, 
οι ανεκπλήρωτοι πόθοι, η θυσία,
το άδικο αίμα 
και μια κατάρα που ζητά να πληρωθεί, 
είναι μερικά από τα υλικά που οικοδομούν τις μικρές παραβολές της Μαρίας Κωμσταντούρου.
Παρεμφερές μοτίβο έχουμε ξαναδεί στις "Γεφυρες Της Σιωπής", που θύμιζε κάτι από το μύθο του Πρωτομάστορα, ενώ εξίσου μυστηριακή ατμόσφαιρα αναπτύσσεται και στη  "Άγνωστη Δίπλα Μου".
Στο Ασκίμ έχουμε ένα πολυπόθητο αντικείμενο διαποτισμένο από την αγωνία της αγάπης.
Πρόκειται για πέτρα ποτισμένη από το άδικο αίμα της αγάπης.
Μια πέτρα ζυμωμένη απο γη, έρωτα και θάνατο.
Οι μαγικές ιδιότητες που αποδίδονται στην πέτρα με το όνομα ασκίμ, κάνει το θρύλο να συνομιλέι με άλλα μαγικά αντικείμενα παραδόσεων από όλον τον κόσμο, όπως το άλεφ.
Η αναζήτηση του ασκίμ όμως περισσότερο από όλα, μου φερε στο νου τη "φιλοσοφική λίθο" από την παράδοση των αλχημιστών, που υπόσχεται την αθανασία.
Στον Χάρι Πόττερ η Ροουλινγκ της προσδίδει ηθικοπλαστικές διαστάσεις καθώς η λίθος καταδέχεται μόνον τονφτωχό κι ορφανό Χάρι που την αναζήτησε για να εκπληρώσει το χρέος του κ όχι να ικανοποιήσει ναρκισσιστικές επιδιώξεις.
Με αυτή τη λογική το ασκίμ της Μαρίας Κωνσταντούρου τελικά καταλήγει κι αυτό στους ταπεινούς , σε κείνους που δεν αναζητούν τον πλούτο αλλά την αγάπη...
Ποιος όμως θα αποδειχθεί αντάξιος του;
Ποιος θα καταβάλλει το τίμημα στο θυσιαστήριο της αγάπης; Ποιος θα μετουσιώσει τη βαθιά του οδύνη σε αναβάπτισμα συνείδησης;
Ποιος θα αντέξει την εσωτερική του φωτιά για να φωτίσει τα σκοτάδια των γύρω του;
Με άλλα λόγια το Άσκιμ συνιστά ενα ακόμη αξέχαστο ταξίδι με την περιώνυμη ευαισθησία της Μαρίας Κωνσταντούρου να προσδίδει και στην πιο άγρια θεματολογία μια αυθεντική τρυφερότητα, που δεν αφήνει καμιά καρδιά ασυγκίνητη.Είναι ευχής έργον που στη σημερινή αμετροεπή επιοχή μας υπάρχουν συγγραφείς που δεν ενδίδουν στη φρενίτιδα ή την ελλιπή αισθητική, διατηρώντας την ικανότητά τους να αφουγκράζονται την εσώτερη αγωνία της και εναγώνιο αίτημα για αγάπη και ήθος.Η Μαρία Κωνσταντούρου με κάθε της βιβλίο αποδεικνύει πως ανήκει σε αυτούς ποιυ χωρίς ξεδιάντροπο αισθησιασμό υφαίνει ιστορίες βαθύ έρωτα.
Η βαθιά ανθρώπινη πέννα της κατορθώνει να ενσταλάξει πινελιές παραμυθίας στη μεγάλη,τραγική εξέλιξη που είναι σα να χωρίζει το βιβλίο στα δύο, επιφέροντας τη λύση του δράματος, που διατηρεί την αδρεναλίνη μας ως το τέλος.
Το "Ασκίμ" της Μαρίας Κωνσταντούρου τα έχει όλα: Αίσθημα, περιπέτεια ,νοσταλγία και, πάνω από όλα, ηχηρότατο το μήνυμα της αγάπης που στέκει πάνω από τον χρόνο, το άδικο και τις μικρότητες.
Της αγάπης που συμπυκνώνει μέσα της όλον τον πλούτο της γης, όλη τη σοφία του κόσμου και όλες τις μελωδίες του σύμπαντος.
"Της αγάπης που ουκ ασχημονεί κι ου ζητεί τα εαυτής", όπως αναγράφεται στην Α' Προς Κορινθίους Επιστολή,που μελοποίησε ο Preisner στη Μπλε Ταινία του Κισλόφσκι... 

 Χαιρετίζω το νέο  βιβλίο της Μαρίας Κωνσταντούρου με αναγνωστική έξαψη, αλλά και με μια προσωπική συγκίνηση καθώς μια από τις ηρωίδες φέρει το όνομα και την ιδιότητα μου.
Αυτή η έμμεση αφιέρωση μού δίνει δύναμη, καθώς  σηματοδοτεί ευθύνη κ προτροπή σε μένα να ακολουθήσω τα χνάρια της και να προσφέρω φως της αγάπης, όπως το κηρύττει η γλυκύτατη συγγραφέας.

                     

Γιώτα Γουβέλη, Το Δάκρυ Της Μάντισσας

                                   Το Δάκρυ Της Μάντισσας, Γιώτα Γουβέλη
                                      Είδος Αισθηματικό Εποχής
                                       Βαθμολογία 10/10

         
Σελιδες 508
Ημ έκδοσης 23/05/2018

Πέρσι, η Γιώτα Γουβέλη εντυπωσίασε με τον αλπικό θρύλο της που συντάραξε το Κάστρο του Βουνού και σκόρπισε Ματωμένα Εντελβάις, κόβοντας την ανάσα.

Φέτος επαναπατρίζεται με μια τραγωδία που συγκλόνισε τα ορεινά της Ρούμελης στα χρόνια του Όθωνα.

Ποια γεγονότα οδυνητά προμηνύει το Δάκρυ Της Μάντισσας;

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Η Άννα φον Μ ασφυκτυά κάτω από την τρυφηλή ζωή και τον ακόλαστο βίο της Βαρόνης μητέρας της, που αποτελεί συνοδεία του Βασιλιά Όθωνα.

Ύστερα από ένα τραυματικό γεγονός  αναζητά τον δικό της δρόμο μέσα από το λειτούργημα της Δασκάλας και ακολουθεί το πεπρωμένη της παρά τον δυσοίωνομχρησμό της άγνωστης τσιγγάνας.

Η νεαρή αριστοκράτισσα θα φιλοξενηθεί από τον δυσπρόσιτο άρχοντα του χωριού και θα χει συντροφιά τη στιβαρή θεία του και την αδελφούλα Μαρίτσα με τη μυθική ομορφιά.

Προσπαθώντας να προσαρμόσει στη συντηρητική κοινωνία του χωριού που θέλει φιμωμένη τη Γυναίκα, η Άννα θα νιώσει τον έρωτα να  την κυριεύει και θα αφεθεί στηνδεσποτική φτερούγα του ανδροπρεπή Νάσου.
Γύρω της όμωςθεριεύει ένα παράνομο πάθος που απειλεί να σαρώσει τα πάντα στο αιματοβαμμένο πέρασμά του.
Θα μπορέσει κάτι να σταματήσει τη συμφορά , που πλησιάζει ή θα επαληθευτεί ο ολέθριος χρησμός;

Γιατί άραγε δακρύσε εκείνη η Μάντισσα εκείνο το παράξενο πρωινό;

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

"Το Δάκρυ της Μάντισσας" αποτελεί ένα δυνατό συναισθηματικό ντοκουμέντο εποχής.
Το καλύτερο ίσως μυθιστόρημα της Γουβέλη, μαζί με "Τα Ματωμένα Εντελβάις", διατηρεί γνώριμα χαρακτηριστικά της έντασης και του ερωτικού σπαραγμού, που συναντάμε συχνά στη γραφή της.
Ατμοσφαιρικό, και σχεδόν λυρικό, το μυθιστόρημα αυτό ζωντανεύει μια παλιά εποχή, σαν μια εξάισια γκραβούρα.

         Το θέμα του εκκινεί από τα δικαστικά αρχεία της εποχής του Όθωνα που αφορούσαν σε μια πολύκροτη υπόθεση πάθους κι εγκλήματος.

         " Το Δάκρυ της Μάντισσας" είναι το δεύτερο ευρείας κυκλοφορίας μυθιστόρημα που αναφέρεται σε έγκλημα πάθους, αντλώντας την έμπνευσή του από τα δικαστικά χρονικά του περασμένου αιώνα.

Η πρώτη περίπτωση ήταν το μυθιστόρημα του Νίκου Φαρούπου "Ο Δήμιος" που κι αυτό πραγματαύεται μια υπόθεση έρωτα με τραγική κατάληξη από το νεοσύστατο ελληνικό κράτος αρχές του 1900.

Εκεί εξελίσσεται μια δικαστική πλάνη, μέσα από  τα γράμματα ενός παράφορα ερωτευμένου
και τα μάτια του μυστηριώδους χειριστή της Γκιλοτίνας(του τρομακτικού δήμιου), που ισορροπεί ανάμεσα στο περιθώριο και την αγιότητα.

      "Στο Δάκρυ Της Μάντισσας" τα πράγματα είναι διαφορετικά, καθώς η υπόθεση δεν σχετίζεται με πλάνη κι η γραφή είναι διαποτισμένη με έναν αξιολάτρευτο γυναικείο συναισθηματισμό.

Επιπλέον -αν και τριτοπρόσωπη αφήγηση- η όλη πλοκή είναι δοσμένη από την οπτική της ευαίσθητης ηρωίδας του, της Άννας, δίνοντας πνοή σε όσα διέσωσαν τα δικαστικά εκείνα αρχεία.

Η Άννα υπακούει στο μοτίβο της πλούσιας κόρης που κάνει την ιδιότυπη επανάσταση της, αποτινάσσοντας την ανέμελη ζωή για μια περιπέτεια χειραφέτησης, αυτοέκφρασης και προσφοράς.
Ο ρόλος της Δασκάλας προβάλλει ιδανικός.
Το συναντάμε συχνά αυτό με πιο πρόσφατη τις Μικρές Πατρίδες και την υιοθετημένη πλούσια κόρη, την Αρετή.
           Ο κοσμοπολίτικος άέρας της έρχεται σε αντιπαράθεση με όλο το ρεπερτόριο του συντηρητισμού.
Παράλληλα με την αισθηματική πλευρά έχουμε μια ηθογραφική διάσταση στο "Δάκρυ Της Μάντισσας"
Στο "Δάκρυ Της Μάντισσας" στήνεται μια τοιχογραφία των χρόνων του Όθωνα.Η συγγραφέας παρουσιάζει τα ήθη της εποχής, της πρώτης που βίωσε η Ελλάδα ως αυτόνομο σύγχρονο κράτος:
Έχουμε μια σύντομη περίηγηση στα σαλόνια της Αριστοκρατίας και μια κλεφτή ματιά στην ανάρμοστη συμπεριφορά του αμφιλεγόμενου Όθωνα.
Ταυτόχρονα πληροφορούμαστε για το μυστικό δράμα της Βασίλισσας Αμαλίας και την αγωνία της να αποκτήσει παιδί.
                Με την Άννα "γέφυρα" περνάμε στην άλλη πλευρά της ελληνικής πραγματικότητας στα χρόνια του Όθωνα.Την επαρχία και τους σκληρούς της νόμους.
Από τη βασιλική αυλή και τα σουαρέ τώρα η μοναχοκόρη της Βαρόνης ανακαλύπτει την σκληρή πραγματικότητα της βιοπάλης και μάλιστα στην επαρχία
           Έτσι, στο βιβλίο της Γιώτας Γουβέλη παρελαύνουν όλα τα στοιχεία της ελληνιής πραγματικότητας.Η εθιμοτυπία, τα πανηγυρια ως συνεκτικά στοιχεία της κοινότητας. οι διεφθαρμένοι πολιτικοι.Ληστές που λιμαίνονται την ύπαιθρο με έναν ξεχωριστό κώδικα τιμής.
Πανω από όλα καταδεικνύεται η πατριαρχική δομή της κοινωνίας, η αδιαφιλονίκητη κυριαρχία του άντρα και η καταπίεση της γυναίκας που ζει σαν υποζύγιό του στο σκοτάδι της αμάθειας.
Συνάμα παρατηρούμε για τον τρόπο λειτουργίας του πρώτου οργανωμενου σύστηματος Εκπαίδευσης:
Το αλληλοδιδακτικό σχολείο που θέσπισε ο χαρισματικός Καποδίστριας και ο ακραιφνής διαχωρισμός αρρένων και θηλέων προσδιορίζουν την σχολική πραγματικότητα στα χρόνια του Όθωνα.
Πανω απόλα παρακολουθούμε τη σύγκρουση μιας ιδεαλίστριας Διδασκάλισσας με τις αγκυλώσεις της τοπικής κοινωνίας και τα μικροπολιτικά συμφέροντα - σε πολύ παραστατικό και ρεαλιστικό τρόπο 
            Επιδέξια η συγγραφέας αναδεικνύει την αναφυόμενη αντίδραση από κάποια ανοιχτά μυαλά
και την προσπάθεια ένταξης των γυναικών ισότιμα στα κοινωνικά δρώμενα, που προσκρόυει στην εγκληματική στενοκεφαλιά μιας κοινωνίας που δεν είναι ακόμη έτοιμη για ρηξικέλευθες αλλαγές.
Πέρα από όλα αυτά, όμως δεσπόζουν οι άρτια σκιαγραφημένοι χαρακτήρες στον μικρόκοσμο του αρχοντικού σπιτιού:
Όλοι τους χωρίς εξιδανικεύσεις με αρετές , αδυναμίες και πάθη
Ο αδιαφιλονίκητος κυρίαρχος του Σπιτιού, ο αρρενωπός και δεσποτικός Νάσος , ορθολογιστής , γενναιόδωρος και πάνω από όλα θεματοφύλακας του Χρέους που το βάζει πάνω κι από την προσωπική του ευημερία.Το πρότυπο του βιοπαλαίστή οικογενειάρχη που συνοψίζει τα ευγενέστερα χαρακτηριστικά του Έλληνα, σπασπαλισμένα σίγουρα με απομεινάρια του συντηρητισμού και της τραχύτητας που υπέβαλλαν τα 400χρόνια σκλαβιάς κι η επβίωση.
Από την άλλη η άγρυπνος φρουρός της οικογένειας η στρυφνή θεία που αντιπροσωπεύει την αντίσταση στην αλλαγή και τον τρόμο απέναντι στο καινούριο.
Άγρυπνος φρουρός η τραγική φιγούρα της δύσμορφης έμπιστης υπηρέτριας Φυλλιώς.
Κι ερχόμαστε στην νεότερη αδελφή, τη Μαρίτσα.Μυθικά όμορφη, αφελής, ανυποψίαστα εγωκεντρική και ωραιοπαθής γίνεται έρμαιο ενός ολέθριου πάθους που η συγγραφέας παρακολουθεί σε όλες του τις νοσηρές διαδρομές, φέρνοντας το ίσως κι ακούσια σε αντιδιαστολή με τον φλογερό, αλλά δημιουργικό έρωτα της Άννας και του Νάσου που καλούνται να συμβιβάσουν τις αντιθέσεις τους.
            Κι όσο οι πύρινες γλώσσες του ανόσιου πάθους της Μαρίτσας απειλούν οικογένειες κι υπολήψεις η γλυκιά δασκάλα δείχνει η μόνη που μπορεί να τη λογικεύσει εξομαλύνοντας τις ηλεκτρισμένες σχέσεις στην οικογένεια του άρχοντα.
           Ο μυθιστορηματικός έρωτας Νάσου- Άννας, που συντροφεύει την πραγματική τραγωδία που διεμείφθη , είναι το ατού του βιβλίου, διότι, παρόλη την ένταση και τον αυθεντικό σπαραγμό του, διατηρεί την αληθοφάνειά του!
Ένα συναίσθημα που διασχίζει τους κακοτράχαλους δρόμους ενός εχθρικού περίγυρου και την αμφιβολία,
ενόσο καλείται να υπερκεράσει εμπόδια και προκαταλήψεις, αντιστεκόμενο και στις ατυχες στιγμές του.Δεν είναι ανέφελος, κάθε άλλο.
Ένας άντρας και μια γυναίκα παλεύουν κόντρα στη διαφορετικότητά τους, με τον αυταρχικό Νάσο να τυλίγει κάτω από τη προστατευτική και κτητική σκιά του, τη φιλελεύθερη Άννα, που κρατά κρυφά τα ένοχα μυστικά της καταγωγής της και την αξιοπρέπειά της.
Η Άννα αντιπροσωπεύει την ανάγκη της Γυναίκας για ασφάλεια και την ερωτευμένη ψυχή που εκχωρεί τα πάντα σε κείνον που αγαπά.
Ως πότε όμως η νεαρή αριστοκράτισσα  θα κρατήσει κρυφά όσα απειλούν τη σχέση με τον άντρα της ψυχής της;
Και πώς θα προστατεύσει την ευτυχία τους από τη θύελλα του άνομου πάθους που απειλεί να σαρώσει τα πάντα;
         Οι εξελίξεις στο βιβλίο ακολουθούν κλιμακωτή πορεία που υποβάλλουν μιαν ιδιότυπη ατμόσφαιρα απορροφώντας  τον αναγνώστη στη δική του πραγματικότητα κι εποχή.
       Το φινάλε προσλαμβάνει μια ζοφερή ποιητικότητα, κορυφώνοντας την συναισθηματική φόρτιση ως την τελευταία στιγμή, 
Ένα βιβλίο που κουβαλάς τα φορτία του πολύ μετά αφότου το ολοκληρώσεις.
Από τα ωραιότερα μυθιστορήματα εποχής που γράφτηκαν πρόσφατα το "Δάκρυ Της Μάντισσας" της Γιώτας Γουβέλη θα κάνει και τα δικά μας να κυλήσουν...

Ανακαλύψτε τα μοναδικά "ΜΑΤΩΜΕΝΑ ΕΝΤΕΛΒΑΙΣ" της Γιώτας Γουβέλη
 ΣΕ ΜΙΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ, 
ΣΤΟΝ ΑΣΤΕΡΙΜΣΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

Ο Έρωτας Στα Χρόνια Του Πολέμου, Κυριαζής/ Γουργουλιάνης εκδ ΩΚΕΑΝΟΣ

                               Ο Έρωτας Στα Χρόνια Του Πολέμου,
Κυριαζής/ Γουργουλιάνης εκδ ΩΚΕΑΝΟΣ
                                        Είδος :Iστορικό
                                        Βαθμολογία : 9,5/10

Ένας καθηγητής Ιατρικής κι ένας Οικονομολόγος αποδεικνύουν πως ενώνοντας τις δυνάμεις τους μπορούν να δώσουν μυθιστόρήματα με βάθος, γνώση κι ευαισθησία.

         Το δίδυμο των Γουργουλιάνη- Κυριαζή το πετυχαίνουν για δεύτερη φορά, χαρίζοντας μας μια συναρπαστική συνέχεια της εξαίσιας μυθιστορηματικής βιογραφίας "'Αννα Σικελιανού- ο Έρωτας και το Όνειρο"!

"Ο Έρωτας Στα Χρόνια Του Πολέμου"- μες στην υπέροχη αυτονομία του- είναι ένα από τα πιο όμορφα και μεστά μυθιστορήματα που έχω διαβάσει για τον  Β Παγκόσμιο Πόλεμο!

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Η 23χρονη Αντιγόνη αποφασίζει να εργαστεί στο Σανατόριο του Πηλειου ως γραμματέας!

Εκεί την υποδέχεται ο... ιεραπόστολος του Βουνού,

ο πράος γιατρός Καραμάνης.

Κρύβοντας με αξιοπρέπεια στην καρδιά την πληγή της εγκατάλειψης, ο γιατρός Καραμάνης στέκει 

ακούραστος "υπηρέτης και προστάτης" των ασθενών του.

Σε ένα μαγευτικό μικρόκοσμο του βουνού η Αντιγόνη θα μάθει την προσφορά, ενώ ο έρωτας θα της χτυπήσει την πόρτα λίγο πριν ηχήσουν οι ζοφερές σάλπιγγες του Πολέμου.

Είναι τέλη Οκτώβρη του 1940...

Ο αγαπημένος της Νίκος Δενδρινός με γενναιότητα θα πολεμήσει στα αλβανικά βουνά,

κρατώντας την εικόνα της αγαπημένης του φυλαχτό κι υπόμνηση ανθρωπιάς.

Σύντομα η Κατοχή απλώνει το Σκοτάδι της κι ο γιατρός Καραμάνης με την Αντιγόνη αγωνίζονται

για την επιβίωση του Σανατορίου.

         Παράλληλα ο Δενδρινός θα διεξάγαγει τον δικό του προσωπικό πόλεμο,

με όσα συνθλίβουν τα ιδανικά του!

         Στη διαδρομή τους θα συναντήσουν τον παραλογισμό αλλά και στιγμές απρόσμενης ανθρωπιάς- με τον έρωτα παρηγορητή κι έμπνευση ελπίδας...

Ποιος είναι ο εχθρός και ποιος ο φίλος;

Τι όπλα αντιτάσσει η αδούλωτη ψυχή στα πολυβόλα της τυραννίας;

Πώς μια ακατανόητη ιαχή σκορπίζει την υπεροπλία του άναδρου εχθρού;

Ποιο μυστικό παλεύει να κρύψει ο μυστηριώδης ασθενής που κατέφθασε στο Σανατόριο;

Ποιος είναι αυτος ο σύγχρονος "θεός του Πολέμου", που κυριαρχει στα βουνά και στις ψυχές των ανδρών του;

Μπορεί να θεμελιωθεί το όραμα της ειρήνης πάνω στο Μίσος;

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Ο Έρωτας στα Χρόνια Του Πολέμου δεν αποτελεί μια ευκαιριακή ιστορία αγάπης με φόντο τον Πόλεμο!

Αντιθέτως συνιστά ιδανικό συγκερασμό ιστορικής γνώσης και συναισθημάτων που συνθέτουν το Πορτρέτο του Πολέμου μέσα από μια σκοπιά ανθρωποκεντρική και γι αυτό συγκινητική.
Το Σανατόριο του Πηλείου, μέσα στις σκληρές μέρες της Κατοχής γίνεται από τόπος πόνου, ένα καταφύγιο ανθρωπιάς ,ενας παράδεισος προσφοράς και δημιουργίας.
Το Σανατόριο είναι Ένας Μικρόκοσμος όπου συμφιλιώνονται ο Άνθρωπος με τη Φύση.
Σταυροδρόμι όπυ ανταμώνουν Χαμένοι Φίλοι κ οι παλιοί εχθροί κάνουν εκεχειρία...

         Ο "Έρωτας στα Χρόνια Του Πολέμου", πίσω από τα παράθυρα τυου σανατορίου, παρασέρνει σε δυνατά συναισθήματα, διδάσκοντας όμορφα ιδανικά και στιγμές Ιστορίας!
Αφήγηση σε γλώσσα όμορφη και στρωτή που κυλά όντας παραστατική όπου χρειάζεται.
Στο βιβλιο αυτό εντυπωσιάζει η ιστορική του ενημερότητα και τα πλήρως τεκμηριωμένα στοιχεία.
Οι υποσημειώσεις στέκονται, όχι απλώς διαφωτιστικές, αλλά αποτελούν μικροσκοπικά διαμαντάκια καίριας ιστορικής γνώσης από άγνωστες πτυχές αυτού του τρομερού Πολέμου.
            Εντυπωσιακές είναι οι στιγμές των μαχών στο βιβλίο από την Ήπειρο ως το Ανατολικό Μέτωπο, την Έρημο και το Ρίμινι.
Λεπτομερείς περιγραφές μεταδίδουν την έξαψη του πολεμιστή, τη λαχτάρα της νίκης κόντρα στα στοιχειά της φύσης και τα όπλα.
Ξεχωρίζει ωστόσο η φημισμένη μάχη στο Ύψωμα 731, όπου κι ο ίδιος ο Ντούτσε παρακολούθησε  τον διασυρμό του θρασύδειλου φασιστικού του στρατού από τους ρακένδυτους Έλληνες!
Οι συγγραφείς αναβιώνουν στιγμές από το αλβανικό Έπος των μικρων ηρώων που δεν πόθησαν αλλο από την Τιμή και τη Λευτεριά...
Ο αναγνώστης αισθάνεται τον αχό της μάχης, το αίμα που μουσκεύει τις σελίδες, τη λάσπη που καλύπτει τα πάντα και τον τρόμο- αντάμα με τη θέληση για το Δίκαιο!
Εδώ σκιαγραφείται η συντροφικότητα των πολεμιστών κι η γνήσια αντρική φιλία.
Προσεκτικά επιλεγμένα στιγμιότυπα, κατόπιν, προσαρμόζονται αρμονικά στην πλοκή και ιχνηλατούν τον ζόφο της ναζιστικής κατοχής, στην πιο τραγική του εκδοχή.ίσως κάποια φανούν σαν αποκύηματα φαντασίας...Κι όμως είναι πραγματικά γεγονότα που αποδεικνύουην την κτηνωδία.
Εκείνο που δυστυχως μένει σαν επιδέξιος προβληματισμός προς το τέλος είναι το αναδυόμενο σαράκι της Φυλής μας :O διαφαινόμενος Διχασμός που πυκνώνει από το 43 και μετά τα σύννεφα του Εμφυλίου...
Η Επιχείρηση του Γοργοποτάμου-(τόσο καλά παρουσιασμένη)- όπου ΕΔΕΣ κι ΕΛΑΣ πολέμησαν χέρι χέρι, ήταν ίσως η τελυταία στιγμή που οι Έλληνες έδειξαν τι θαύματα μπορεί να φέρει η ομόνοια αν δεν την περιορίσουμε στο όνομα μιας πλατείας μονάχα.
Με μια ψυχογραφική ματιά παρακολουθούμε την αλλοτρίωση ανύποτπων ψυχών που ο φανατισμό να μετατρέπει πρότερους συντροφους σε θανάσιμους εχθρούς...
         Γενικά, ο πλούτος των ιστορικών στοιχείων και ο συμπαγής τρόπος με τον οποίο είναι πλεγμένα μεταξύ τους καθιστούν αυτόν τον πόλεμο βίωμα στον αναγνώστη.
οι συγγραφείς επιχειρηματολογούν ,αποδομούν "πλάνες", μέσα από μια πλούσια βιβλιογραφία...
Παρά την έγκυρη ιστορική γνώση όμως ,δεν υποβαθμίζεται καθόλου το συναίσθημα και η καθεαυτή πλοκή που παραμένει ενδιαφέρουσα και χωρίς κενα.
               Ο "μύθος" και τα δρώντα πρόσωπα παραμένουν αληθοφανή,και τα συναισθήματα ξεπηδούν ατόφια.

            'Όλοι οι ήρωες- υπαρκτοί και μυθοπλαστικοί- συμπλέκονται αναμετάξυ τους και λαμβάνουν το μερτικό τους από την ψυχή του αναγνώστη, γιατί οι συγγραφείς τους εμφυσούν πνοή ζώσα...
Ο φλογερός Νίκος Δενδρινός με τη νηφάλια σκέψη του και την ερωτευμένη καρδιά,
ο αψύς και γλυκός Καπετάν Τραμουντάνας με τα ιδεολογικά του διλήμματα,
ο Γερμανός αεροπόρος με την αρχοντιά της ψυχής, 
ο Ιταλός φίλος,
η γλυκιά Αντιγόνη, που μετουσιώνεται σε μυθική Πηνελόπη με τον αναγνώστη να συμπάσχει στην προσμονή της...
Πλάι τους αληθινά πρόσωπα, που εκπλήσσουν, άλλοτε ευχαριστα κι αλλοτε δυσάρεστα....
Τα λημέρια των Ανταρτών, η ζωή του βουνού με τους αδούλωτους αετούς, οι τράτες που φυγαδεύουν τους αγωνιστές της Μέσης Ανατολής, τα στρατηγεία των μαχών.

           Παντεπόπτης, η εμβληματική φιγούρα του χαρισματικού γιατρού Γιώργου Καραμάνη, που σαν Σεπτό Εικόνισμα Αγίου, αναβλύζει φως και κατανόηση στα πάθη.
Στη βιογραφία της Άννας Σικελιανού, τον αφήσαμε -ιδεολόγο στυλοβάτη του Σανατορίου- να ανταπαντά με μεγαλοψυχία στην προδοσία.
Στον "Ερωτα" τον παραλαμβάνουμε στοργικό λειτουργό και μέντορα.

              Ένας αθόρυβος ήρωας της ζωής που στάθηκε με αξιοπρέπεια στις σκληρές δοκιμασίες της:

Συγχωρώντας όσα τσαλαπάτησαν την αντρική του τιμή.

Φροντίζοντας όποιον έφθασε στο κατώφλι του ικέτης της αρρώστιας-φίλος ή εχθρός.

Ξεχνώντας τον ίδιο του τον εαυτό για χάρη των ασθενών του.
Ένας λειτουργός, που αντιμετωπίζει με συγκαταβαση τα πάθη και γιατρεύει τα σώματα, με τη σοφία του μυθικού Κεντάυρου Χείρωνα.
            Είναι ο Γιατρός Καραμάνης, που ακόμη και στις σελίδες αυτές, "παραμένει σεμνά με ένα πικρό χαμόγελο στην άκρη", αφήνοντας το πεδίο στο κεντρικό ζευγάρι Νίκο και Αντιγόνη καθώς και στα ενδιαφέροντα πρόσωπα που τα πλαισιώνουν.
          Κυρίαρχος ανάμεσά τους, ο έρωτας που μεγαλώνει το μπόι των ψυχών με τον τρόπο που ομολογεί ο Νίκος Δενδρινός στην Αντιγόνη -στη αλησμόνητη εκείνη ρήση, που θα τη βρέιτε μεσα στο βιβλίο...
Απόηχος όλων το μοσχοβολιστό αεράκι από τις βουνοπλαγιές της Θεσσαλίας...
           Πολλαπλό κέρδος λοιπόν αφήνει εν τέλει "ο Έρωτας Στα Χρόνια Του Πολέμου".
Ανάταση ψυχής, Γνώση και Ωραίο Παράδειγμα ζωής. 
           Είναι συναρπαστικό να ανακαλύπτει κανείς τόσο απολαυστικά, πτυχές από την Ιστορία του τόπου του και να ανακαλύπτει εκείνους τους Γενναίους, που έγιναν μεγάλοι σώζοντας ζωές κι όχι αφαιρώντας τες.
                "Ο Έρωτας Στα Χρόνια Του Πολέμου" είναι ένα πολύπλευρο βιβλίο, που συνομιλεί με την Ιστορία καθώς ατενίζει τον θρίαμβο του έρωτα κι αποζητά τον σπόρο της Ανθρωπιάς σε τόπους που τους σάρωσε ο λίβας του μισους.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΟΛΥΡΑΚΗΣ, Υπόσχομαι Να Μην Ξεχάσω

                                            Υπόσχομαι να Μην Ξεχάσω, Γιώργος Πολυράκης

                                                                                              Είδος: Iστορικό

                                          Βαθμολογία: 9/10

                                                        
Φέτος ο αγαπημένος Γιώργος Πολυράκης, διατηρώντας τον ιστορικό προσανατολισμό αυτής της φάσης στο έργο του, στρέφει τη ματιά του σε μια από τις μεγαλύτερες τραγωδίες της Παγκόσμιας Ιστορίας:

Πρόκειται για τη Γενοκτονία των Αρμενίων που στα 1915 σημάδεψε με το ματωμένο χνάρι της τον Αιώνα μας.

Το βιβλίο του Πολυράκη έρχεται σαν χρέος και υπόσχεση ιερή: "Υπόσχομαι Να Μην Ξεχάσω"!

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Ο Κεβόρκ και η Νεβάρτ είναι δυο νέα παιδιά που πλάθουν όνειρα στο γραφικό Ερτζιζαν όπου η αρμενική κοινότητα ανθεί.

Τα γεγονότα του Α Παγκόσμιου πολέμου όμως αναζωπυρώνουν τα μίση και στρέφουν τις τούρκικες ορδές εναντίον των χριστιανικών πληθυσμών με την επίζηλη οικονομική αίγλη.

Το βάρος τις επίθεσης σήκωσε ο αρμενικός λαός, σε μια ανευ προηγουμένου επιχείρηση ολικής εξόντωσής του, ενορχηστρωμένη από μεθοδεύσεις γερμανικής έμπνευσης και υλοποιημένη από

το μίσος των Νεότουρκων.
Η Γενοκτονία είναι γεγονός: Κάτω από αυτό,
ο Κεβόρκ και η Νεβάρτ θα χωριστούν...
Τα βήματα εκείνης την οδηγούν στη Θεσσαλονίκη.
Ο Κεβόρκ θα γνωρίσει την κόλαση του εκτοπισμού στην έρημο της Συρίας, αλλά θα επιβιώσει για να φτάσει μετά από πλήθος δοκιμασιών στον Πειραιά.

Γύρω τους θα προστεθούν κι άλλα πρόσωπα με το ατομικό τους δράμα στην ψυχή...
36χρόνια μετά ένα ακριβό κόσμημα σε σχήμα μιας κατακόκκινης καρδιάς θα ενώσει το κομμένο νήμα της μοίρας

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

!!!!!Βιβλίο αδυσώπητο!Βιβλίο που καίει Άλλο ένα μυθιστόρημα  έρχεται να προστεθεί στη βιβλιοθήκη μας από τον αγαπημένο συγγραφέα που 20χρόνια μεσουρανεί στα λογοτεχνικά μας πράγματα με μια μεστή παρουσία. Έργο που σε σημαδεύει ανεξίτηλα.

              Παρότι το δραματικό στοιχείο κυριαρχεί σε όλα τα μυθιστορήματα του Πολυράκη, όπου ζωή, θάνατος κι έρωτας περιστρέφονται σε ένα αιματηρό γαϊτανάκι, το "Υπόσχομαι Να Μην Ξεχάσω" συνιστά το πιο τραγικό από όλα του τα έργα.

Προφανώς ευθύνεται και το καθεαυτό θέμα του βιβλίου..

Το "Υπόσχομαι Να Μην Ξεχάσω" του Γιώργου Πολυράκη συνιστά ένα παραστατικό χρονικό της Γενοκτονίας των Αρμενίων (1915) όπως δεν έχει παραδοθεί ποτέ ξανά στην ελληνική μυθιστοριογραφία!
           Πώς θα μπορούσες να βγεις αλώβητος από τέτοια γνώση όταν σ'τη μεταφέρει η γλαφυρή και φιλαλήθης  πένα του Γιώργου Πολυράκη- αυτού του ένθερμου ιχνηλάτη της ανθρώπινης καρδιάς και της Ιστορίας ;
Όσα διαβάσετε στο "Υπόσχομαι Να Μην Ξεχάσω" δύσκολα θα τα ξεπεράσετε.
Κι ίσως δεν πρέπει...
          Το θέμα το είχε αγγίξει επιτυχημένα ο Γάλλος Ζιλμπέρ Ζινουέ με το εξαιρετικό "Ερεβάν", το οδοιπορικό δυο αδελφών από την αντιστασιακή δράση του Ντασνάκ ως τον εκτοπισμό και τη σωτηρία.(Άλλωστε η Γαλλία υπήρξε ευαισθητοποιημένη στο ζήτημα της Γενοκτονίας από τις πρώτες που την αναγνώρισαν επισήμως)
         Ο Γιώργος Πολυράκης όμως εμπλουτίζει αυτή τη ματιά του με το μεσογειακό συναισθηματισμό και μια αφοβιά, σκιαγράφοντας απροσχημάτιστα τη φρίκη μέσα από πίνακες άμετρης βαρβαρότητας, αλλά απόλυτης "γνησιότητας".
Οι Αρμένιοι σε αυτό το βιβλιο υψώνουν τη Φωνή της Μνήμης
και του αδικαίωτου Αίματος.
           Ο Γιώργος Πολυράκης τώρα, γίνεται 
η φωνή των πνιγμένων του Ευφράτη,
η κραυγή των εξευτελισμένων γυναικών στην Κιλικία, 
η "ιερά αποκαθήλωση" των παλουκωμένων κοριτσιών,
το δάκρυ των εξωρυγμένων οφθαλμών από τα κομματιασμένα κορμιά, στο Ερζερούμ,
το κατηγορώ των βιασμένων παιδιών
η αναπόφευκτα κόκκινη στάμπα στην τούρκικη χαντζάρα.

                   Μια παρέλαση ματωμένων φαντασμάτων.
Μια αποτρόπαιη εκταφή νεκρών ονείρων, νεκρών ελπίδων μιας ολάκερης γενιάς.
Αυτή είναι, λοιπόν, η Γενοκτονία των Αρμενίων από τους Νεότουρκους:
Το πρώτο μαζικό-συστηματοποιημένο- έγκλημα του -υποτίθεται- "πολιτσμενου κόσμου",( αν φυσικά εξαιρέσουμε το Ονειδος της Δουλείας και τα φρικιαστικά εγκλήματα που ο ειδεχθής βασιλιάς Λεοπόλδος κυνικά διέταξε εναντίον των Μαυρων στις βέλγικες κτήσεις του Κογκό τέλη του 19ου αιώνα!)
Η μανία με την οποία οι Τούρκοι εξόντωναν τους Αρμένιους είναι παροιμιώδης κ στέκεται απευθείας πρόδρομος του Εβρσικού Ολοκαυτώματος , χψοντας ανοίξει τν δρόμο της Βαρβαρότητας.
Η Γενοκτονία των Αρμενίων από ένα συντεταγμένο, ισχυρό κρατος στις παρυφές της Ευρώπης- κάτω από τα μάτια της Δύσης- κατέδειξε πως καμιά διεθνής συνθήκη δεν είναι ικανή να θέσει φραγμούς στο μίσος και το ρατσιστικό μένος που ενας τακτικός στρατός κ επίσημες κρατικές αρχές μπορούν να εξαπολύσουν ενάντια στους πιο Αδύναμους, αρκεί αυτό να μη θίγει οικονομικά συμφεροντα.

       Κι ήταν καιρός να δούμε κατάματα αλήθειες που μας ενοχλούν, ίσως όχι για τη φυσική ασχήμια τους τόσο, αλλά γιατι ξεμπροστιάζουν τον βαθμό της κτηνωδίας στην οποία ενδίδουμε πρόθυμα, προδίδοντας
την ουράνια καταγωγή της ύπαρξης μας.Είναι καιρός να δούμε πόσο αδίστακτοι ειναι όσοι εμπορεύονται τον Πόλεμο.
           Μέρα τη μέρα ,στιγμή τη στιγμή, λοιπόν, ξετυλίγεται το αποτρόπαιο σκηνικό του μαζικού αυτού εγκλήματος μέσα από περιγραφές, προσωπογραφίες των εμπνευστών του και επίσημα εγγραφα...
O συγγραφέας μάς συστήνει τους προδρόμους του κεμαλισμού Ταλάατ- Εμβέρ- Τζεμάλ και τους συν αυτοίς, που με κυνισμό σχεδίασαν κι εξετέλεσαν τη Γενοκτονία.
           Παράλληλα μας μεταφέρει το δραματικό παρασκήνιο και την απεγνωσμένη προσπάθεια διεθνών παρατηρητών- βασικά Αμερικάνων (και Γερμανών ακόμη ιεραποστόλων σε αντίθεση με τους Πρώσους επιτελικούς)- να αποτρέψουν τη Σφαγή.
Το ενδιαφέρον εδώ είναι πως ο συγγραφέας ενδιαφέρεται και για όσα ακολούθησαν της Γενοκτονίας.
 Η αλληλεγγύη των απανταχού Αρμενιων υπήρξε συνδετικός κρίκος, που εξασφαλίσε τη διατήρηση της εθνικής τους συνείδηση ενόσο προόδευαν στους τόπιους εγκατάστασης του σε Ευρώπη και Αμερική ακόμα.
Με εθνικό αυτοσεβασμό όμως οι Αρμένιοι απαίτησαν αποκατάσταση της δικαιοσύνης και ο Πολυράκης μεταφέρει ένα εκπληκτικό κι εναγώνιο παρασκήνιο από το αρμενικό δίκτυο που μεθόδευσε την τιμωρία κι εκτέλεση των Ενόχων- με έμφαση στον δολοφόνο Ταλάατ Πασά...
           Η όλη επιχείρηση- με έναν ήρωα άρτια σκιαγραφημένο, θυμίζει την περίπτωση του μεταγενέστερου Εβραίου, Σιμόν Βίζενταλ που με τους καταπληκτικούς του "τιμωρούς" ξετρύπωσαν, στα 1962, τον φυγόδικο ναζί Άντολφ Άιχμαν, τιμωρώντας τον, ενώπιον της Ανθρωπότητας, όπως του άξιζε για τα φριχτά του εγκλήματα κατά το Ολοκαύτωμα! 
            Όπως στους "Μακρινούς Ορίζοντες", ο συγγραφέας προετοιμάζει αρχικά το σκηνικό με καθαρά ιστοριογραφικές αναφορές κι επειτα ενσωματώνει τους ήρωές του σε αυτό- τεχνική κάπως αμφισβητούμενη από φιλολογικής σκοπιάς.
Ίσως όμως η επιλογή του αυτή συμβαδίζει με το γεγονός ότι το παρασκήνιο της Αρμενικής Γενοκτονίας δεν είναι τόσο γνωστό στο ελληνικό κοινό (αν και παρουσιάζει ομοιότητες προς την τραγωδία του Ποντιακού Ελληνισμού κ επειτα τους Μικρασιάτες).
Στο "Υποσχομαι Να Μην Ξεχάσω" υπάρχει μια ανακολουθη εναλλαγή στον χρόνο, που όμως αποσαφηνίζεται όταν ολοκληρώνεται το εργο. 
         Η ιστοριογραφική αυτή διάθεση αμβλύνεται και το έργο κορυφώνεται με το ατομικό δράμα των ηρώων και μια σπαρακτική αγάπη, που αφοπλίζει ως το τέλος.
          Η εξιδανίκευση του έρωτα που ανθεί σχεδόν άκοπα, (με "αφύσικο" ρομαντισμό άλλων εποχών) δεν πρέπει να "ξενίσει", καθώς είναι απλά "όχημα" ώστε να τονιστούν οι αντιθέσεις Ειρήνης και Πολέμου και να αναδειχθεί  η ολέθρια επίδραση της Ιστορίας στις χαρές των καθημερινών ανθρώπων..
          Δηλαδή ζητούμενο του συγγραφέα δεν είναι "οι διακυμάνσεις της αγάπης κι η προσπάθεια κατάκτησής της", αλλά οι ανατροπές που φερνει ο Πόλεμος.
       Γι' αυτό και διαγράφει απόλυτα  επιτυχημένα το αίσθημα απωλειας στις ψυχές των πρωταγωνιστών, εμφυσώντας και στον αναγνώστη βαθιά Νοσταλγία.
       Κι εδώ ο Πολυράκης εκμεταλλεύεται τη δύναμη της σύμπτωσης και το ομηρικό μοτίβο της "Αναγνώρισης" που είδαμε την "Κρυμμένη Αλήθεια" και το όσο "Υπάρχουν Ανθρωποι".
Το φινάλε επιφυλάσσει ανατροπη που επιτείνει το καρδιοχτύπι για να εκτονωθεί γλυκόπικρο και βαθιά ανθρώπινο.
              Το "Υπόσχομαι Να Μην Ξεχάσω" του Γιώργου Πολυράκη είναι λοιπόν σημαντικό βιβλίο- πολύπλευρο και συνταρακτικό, πιστό στον "ιερό όρκο" του τίτλου του:
                           Βιβλία σαν αυτό, δεν επιτρέπουν στη Λήθη να συλήσει στιγμές "ακριβές",
που η Ανθρωπότητα οφείλει να θυμάται για να μην τις επαναλάβει...

                                                

Πηγη Φωτογραφιών

Πηγη Φωτογραφιας Ταλαατ

ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑ- Ζωή Σε Πόλεμο- Ζωή Σε...Θέατρο!!!!!!

                                     Λένα Μαντά, ΖΩΗ ΣΕ ΠΟΛΕΜΟ
                                                          ΖΩΗ ΣΕ ΘΕΑΤΡΟ

                                              

Η Λένα Μαντά επανέρχεται με ένα πολύ ιδιαιτερο βιβλιο.
              Το ΖΩΗ ΣΕ ΠΟΛΕΜΟ είναι μια κατάθεση ψυχής κι ένας ύστατος φόρος τιμής στη μητέρα της που έχασε πρόσφατα...
Μια σχέση πάθους -συγκρούσεων και βαθιάς αγάπης όπως μόνο η σχέση κόρης και μάνας μπορεί να είναι!
                 Πασπαλίζοντας την προσωπική της ιστορία με την αχλύ του μυθιστορήματος, που λειαίνει τις αιχμές κι αμβλύνει τις πληγές, η Λένα Μαντά μας συστήνει μια δυναμική  Κωνσταντινουπολίτισσα με έντονο ταμπεραμέντο και τον δυναμισμό να ορθοποδήσει από ένα οδυνηρό διαζύγιο για να μεγαλώσει την κόρη της.
Με λάθη και σωστά...Ένα παράδειγμα με στοιχεία προς μίμηση κι άλλα ίσως προς αποφυγίν...
Αλλωστε μια ρήση λέει πως "Τα Παιδιά μας ειναι οι πιο αμείλικτοι κριτές μας κι αν είμαστε τυχεροί ίσως μας συγχωρεσουν". 
Με το βιβλίο αυτό η Λένα Μαντα τιμά κ κλείνει ισως τους λογαριασμούς της με ένα βαθύ κομμάτι της υπαρξης της.Τη φιγούρα της Μάνας.
Με την αλήθεια που τη διακρίνει μοιράζεται αναμνήσεις ακριβές -και κωδικοποιημένες (στον μικρόκοσμο ενός μυθιστορήματος) όπως οι Αρχαιες Ελληνίδες στις Τραγωδίες εξομολογούνταν τα Όνειρα τους για να τα ξορκίσουν.Έτσι ακριβως λειτούργησε αυτή η δημόσια εξομολόγηση της Λένας Μαντά καλύπτοντας την εφηβεία της μητέρας της μέχρι τον δικό της ευτυχισμένο γάμο.
Η αλήθεια είναι πως είναι ένα βιβλίο που δύσκολα υπόκειται σε κριτική αφού αγγίζει προσωπικά κομμάτια της ίδιας της συγγραφέως.
Είναι όμως γεγονός που η Λένα Μαντά διαχειρίζεται το συναισθηματικό της φορτίο δημιουργικά, συνθέτοντας μια ενδιαφέρουσα μυθιστορηματική βιογραφία της Μητέρας της-μακρυά από άκομψους μελοδραματισμούς.
Ο αναγνώστης γίνεται κοινωνός μιας σκληρής πραγματικότητας για τη μοναχοκόρη μιας γυναίκας γενναίας ,αποφασιστικής μα και άνισα σκληρής.
Κανένας αναγνώστης δε θα μείνει ασύγκινητος από τη φεγγαροπρόσωπη μικρούλα και την αγωνία της να νιώσει ότι ανήκει καπου ως αποδεκτό μέρος του συνόλου, ύστερα από το διαζύγιο των γονιών της.
Η συγγραφέας κρατά τα προσχήματα αλλάζοντας ονόματα και καταστάσεις σε ένα σύνολο που ρέει αβίαστα και κάνει τον αναγνώστη να συμπάσχει.Δε θα πω απολαυστικά από την άποψη πως πρόκειται για πραγματική οικογενειακή ιστορία, που επιφυλάσσει σκληρές στιγμές ειδικά για την ψυχή ενός παιδιού που βιώνει την απόρριψη σε πολλά πρόσωπα.
.Ωστόσο γι' άλλη μια φορά αποδεικνύεται πως- ανεξάρτητα από την πλοκή που στήνει, ο καθεαυτός τρόπος αφήγησης της Μαντά παραμένει πάντα ελκυστικός κι έντονα εκφραστικός.
Μερικοι επέκριναν τη Λένα Μαντά για την επιλογή της να εκθέσει οδυνηρές οικογενειακές αλήθειες, ενώ άλλοι αναγνώστες επαίνεσαν το κουράγιο της να αναμετρηθεί με τις πληγές του παρελθόντος.
Για τους αναγνώστες που παρακολουθούν χρόνια την πορεία της συγγραφέως η μυθιστορηματικού τύπου εξομολόγηση της δεν εκπλήσσει καθώς η Λένα Μαντά διατηρεί ζεστή σχέση με το κοινό της και συχνά μοιράζεται δημόσια οικογενειακές της στιγμές- ακόμη και τις πλέον σκληρές όπως η σύντομη πάλη της μετον καρκίνο- έχοντάς το ως  ηθικό παραστάτη.Αυτή η μερίδα του κοινού με το Ζωη Σε Πόλεμο θα νιώσει πιο κοντά στην οικεία κ αγαπητή φιγούρα της δημοφιλούς συγγραφέως αναγνωρίζοντας στην ηρωίδα της το κωνσταντινουπολίτικο ταμπεραμέντο της ίδιας!
Από την άλλη επιτρέψτε μου να πω ότι προσωπικά το θεωρώ ένα βιβλίο χρήσιμο και άκρως διδακτικό, καθώς η φήμη της Λένας Μαντά προσδίδει δυναμική σε κοινωνικά μηνύματα που έχουμε χρέος να προσέξουμε..
Η ΖΩΗ ΣΕ ΠΟΛΕΜΟ της Μαντά  εμπεριέχει πολλά διδάγματα ιδίως για ανθρώπους που είναι γονείς.
Η ιστορία της ...Κάλλιας πρώτα από όλα συνθέτει το χρονικό ενός διαζυγίου καταγγέλλοντας τον εγκληματικό -επιτρέψτε μου να πω- τρόπο που μερικοί γονείς μετατρέπουν τα ίδια τα παιδιά τους ως όχημα εκδίκησης, ή πεδίο εκτόνωσης του μίσους προς τον άλλον γονέα.
Συχνά δηλαδή σε έναν χωρισμό το παιδί γίνεται άμεσος δέκτης απόρριψης, οργής και ψυχικής βίας που αποτελούν προβολές εκείνων οι διαζευγμένοι θα επιθυμούσαν να απευθύνουν στον πρώην σύντροφό μας.Το παιδί αντιμετωπίζεται ως απότοκο και υπόμνηση μιας αποτυχημένης επιλογής εισπράττοντας εκείνο την ενοχή και την ποινή της, ως αμνός σε μιαν άδικη και μάταιη θυσία.
             Σε μια εποχή που τα διαζύγια δυστυχώς είναι η κατάληξη ενός συντριπτικού ποσοστού γάμων, αυτή είναι η κρισιμότερη παράμετρος που πρέπει να προσεχθεί.
Ασφαλώς υπάρχουν εξειδικευμένα συγγράμματα, σεμινάρια κ απόψεις ειδικών.
Εντούτοις, μερικές φορές ένα μυθιστόρημα μπορεί να υποβάλει πολύ πιο ανώδυνα και πιο εύληπτα σημαντικές αλήθειες, μέσα από τη συναισθηματική οδό του αναγνώστη, καθώς τού εγείρει ταύτιση ή την ενσυναίσθηση (συμπόνια &κατανόηση δηλαδη) προς τους ίδιους τους ήρωες του.
Πέρα λοιπόν από μερικές ώρες συντροφιάς και πέρα από μια περαιτέρω "γνωρίμία" με πλευρές ενός αγαπημένου προσώπουτης δημόσιας σφαίρας, η ΖΩΗ ΣΕ ΠΟΛΕΜΟ μπορεί να διαβαστεί ως μια ευκαιρία να προβληματιστούμε πάνω στον τρόπο που εμείς μεταχειριζόμαστε τα παιδιά μας, τις συζυγικές σχέσεις και τις ματαιώσεις μας.

Αυτό το πολυαναμενόμενο βιβλιο
κι η μοναδική σχεση
Μάνας- Κορης ζωντάνεψαν στη Σκηνή του Θεάτρου "Κάτια Δανδουλάκη" σε μια αποκλειστική θεατρική παράσταση στις 14 Μαϊου 
από δυο εκλεκτές πρωταγωνίστριες:
Η Κάτια Δανδουλάκη κι η Μαριάννα Τουμασάτου ερμήνευσαν τους 2 ρόλους σε ένα ξεχωριστό μονόπρακτο, αποκλειστικά για τους αναγνώστες της Λένας Μαντά!!!!
Στην εκδήλωση το παρόν έδωσε ο Γρηγόρης Αρναούτογλου.
Την παράσταση ακολούθησε κοκτέιλ...
 Θέατρο Κάτια Δανδουλάκη (Αγιου Μελετιου 61, Πατήσια)
                               Δείτε το ΒΙΝΤΕΟ από την  Παρασταση                                                       
ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ 

Πρωταγωνίστησαν: 

Κάτια Δανδουλάκη & Μαριάννα Τουμασάτου
Σκηνοθετική επιμέλεια: Κώστας Κουνέλλας
Μουσική επένδυση με βιολί: Μαρία Νίκα

Ο Γρηγόρης Αρναούτογλου μει τη συγγραφέα σε μια εκ βαθέων συζήτηση στη σκηνή.
Ακολούθησε cocktail.

Η Eπίσημη Ανακοίνωση της Εκδήλωσης στο facebook

ΠΑΣΧΑΛΙΑ ΤΡΑΥΛΟΥ, Θεοί Από Στάχτη (1)

                                 Θεοί Από Στάχτη (1), Πασχαλία Τραυλού 
                                        Είδος:Εποχής
                                      Βαθμολογία : 10/10

ISBN:978-960-605-506-5
Συγγραφέας:Πασχαλία Τραυλού
Έκδοση:1η
Ημερομηνία έκδοσης:21/03/2018
Αριθμός σελίδων:440
Μέγεθος:140 x 205

Μετά το "Φιλί Στα Μάτια" και το ζήτημα της γυναικείας καταπίεσης καθώς και του Trafficking, η Πασχαλία Τραυλού επανέρχεται σε ένα πεδίο όπου διέπρεψε με "Το Άγαλμα Στη Σοφίτα", εμβαθύνοντας περισσότερο.

Αυτή τη φορά μάς προσφέρει μια φιλόδοξη ιστορική τριλογία, φιλοσοφικών προεκτάσεων, διαποτισμένη ανθρωπιά κι έρωτα -που ζητά να φωτίσει ολόπλευρα το εβραικό ζήτημα αρχές του 20ου αιώνα, όπως ίσως δεν έχει συμβεί σε τόσο εκτεταμένο βαθμό στη σύγχρονη ελληνική μυθιστοριογραφία.

Το πρώτο μέρος που σηματοδοτεί την αρχή είναι ένα διαμαντάκι εποχής, που διαβάζεται απνευστί:

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Στη Φωκαια της Μικράς Ασίας, ο επιδέξιος και πείσμων ραφτάκος Αρίστος Σεφεριάδης ερωτεύεται την ευκατάστατη Ελπινίκη κάνοντας σχέδια για μια νέα, ανέφελη ζωή μαζί της!

Το θρησκευτικό μένος των Νεοτούρκων κι ο Α'ΠΠ ανατρέπουν τα σχέδια του με τρόπο δραματικό, φέρνοντάς τον πρόσφυγα σε μια πατρίδα- μητριά...

Με εκπτώσεις που ούτε ο ίδιος φανταζόταν και με τον ρατσισμό να διχάζει τη μικροκοινωνία της κοσμοπολίτικης Θεσσαλονίκης , ο Αρίστος θα στήσει το σπιτικό του.

        Χρόνια αργότερα, η κόρη του η Ροζαλία, πνεύμα ανυπότακτο, θα αρνηθεί τον συμβιβασμό με τα καθιερωμένα πρότυπα της γυναικείας υποταγής, αναζητώντας να πετάξει με τα φτερά της Μουσικής.

Οδηγός της στο όνειρο η φιγούρα του διεθνούς φήμης μαέστρου, Ανατόλ Κοβάλσκι, σε ένα απόκομμα εφημερίδας.

Πλάι της ο συνεσταλμένος Εβραίος Αλμπέρτο Μαλάχ, που κουβαλά το δικό του ανομολόγητο μυστικό. 

    Ένα ραδιούργο σχέδιο κι ένα γράμμα θα φέρουν τη Ροζαλία στο Παρίσι όπου θα συναντήσει τελικά το πολυπόθητο ίνδαλμά της, τον Ανατόλ.

Η ζωή στη Γαλλία θα της επιφυλάξει και μια νέα, μοιραία φιλία με τον ζωγράφο Ζαν Πιερ Λαρούζ.

Πάνω που η Ροζαλία ψηλαφεί το όνειρό της όμως, μια απροσδόκητη εξέλιξη θα ανατρέψει τις ισορροπίες της, όταν ο αγαπημένος της μαέστρος αποκαλύπτει ένα άλλο "πρόσωπο" .

Τι κρύβει ο Ανατόλ Κοβάλσκι;

Ποιος είναι τελικά ο μυστηριώδης μέντορας που τόσο αγάπησε η Ροζαλία;

Τι ρόλο θα παίξει ο παράφορος ζωγράφος στη ζωή της;

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

Η Πασχαλία Τραυλού αυτή τη φορά επιχειρεί ένα μεγαλεπήβολο συγγραφικό εγχείρημα.

Έχει γνωστοποιηθεί πως ετοιμάζει μια τριλογία για το Εβραικό Ζήτημα με αθέατες αλήθειες, η οποία, όμως, στο υπόστρωμα της πραγματεύεται το μείζον πρόβλημα του ρατσισμού εν γένει! Είναι η ολιστική προσέγγιση του ρατσισμού που καθιστά την έπνευσή της ξεχωριστή.

              Πρωτο μέρος της τριλογίας αυτής ειναι οι "Θεοί Από Στάχτη", ένα από τα πιο δυνατά και συμπαγή μυθιστορήματα εποχής των τελευταίων χρόνων, που "τα εχει όλα":

Ρομαντική διάθεση, εναλλαγή τόπων και ανθρώπινα πάθη.Ένα δράμα αισθηματικών και συνάμα κοινωνιογραφικών αποχρώσεων, όπου προτάσσονται οι θρησκευτικές διαφορές σε ποικίλες εκφάνσεις τους.

           Το πρώτο αυτό μέρος ("Θεοί Από Στάχτη") μπορεί να αναγνωστεί σε διττό επίπεδο, ικανοποιώντας και τον αναγνώστη που αποζητά απλώς ένα βιβλίο δυνατών συγκινήσεων, μα και όποιον θέλει ταυτόχρονα να πάει σε βαθύτερους προβληματισμούς...
Η ιστορία μας ακόμη παραμένει πιο προσωποκεντρική, με έξυπνη ένταξη του ιστορικού πλαισιου στη διαδρομή των πρωταγωνιστών.

           Εν πρώτοις, λοιπόν, στους "Θεούς Από Στάχτη" προβάλλει ένα δράμα εποχής γεμάτη συναισθήματα, εντάσεις και άκρως ενδιαφέροντες χαρακτήρες. 

            Στο επίκεντρο έρχεται αρχικά ο αποφασιστικός Αρίστος Σεφεριάδης και ο πεισματικός αγώνας του να ξεφύγει από το πεπρωμένο της μιζέριας, που εχουν προδιαγράψει γι' αυτόν η Ιστορία και η προκατάληψη μιας απρόθυμης πατρίδας.Είναι τα πρώτα σπέρματα του ρατσισμού -εις βάρος του πρώτου προσφυγικού κύματος το '14. Έλληνες της παλαιάς Ελλάδας εναντίον Ελλήνων από Χαμένες Πατρίδες.

Η συγγραφέας ιχνηλατέι τη βιοπάλη, το μεράκι του δουλευτή, τη μοναξιά του πρόσφυγα και την απώλεια, σκύβοντας με κατανόηση πάνω από την ταπείνωση της συνθηκολόγησης.

            Τη σκυτάλη παίρνει η ονειροπόλα Ροζαλία που μάς γοητευει από την αρχή, βρίσκοντας τον δικό της "θεό" στις νότες του Πενταγράμμου και σε ένα είδωλο από χαρτί, τον διαπρεπή μουσικό Ανατόλ Κοβάλσκι.

Εδώ πυρπολούμαστε από τη φωτιά της εφηβικής ψυχής που ζητά να σπάσει τα δεσμά.

Ένας στροβιλισμός που θυμίζει την καταραμένη, την ακαταμάχητη σαγήνη

του"Μαγεμένου Αυλού" των Γκριμ.

Πλάι στη Ροζαλία, ένας ντροπαλός άντρας, ο Αλμπέρτο Μαλάχ, που κάποιοι του αρνούνται το δικαίωμα στον αυτοκαθορισμό, αναδεικνύοντυας ένα ακόμη ευαίσθητο κοινωνικό ζήτημα.

Μέσα σε όλα, η δίκαιη αγανάκτηση, για τη Μοιραία Πλεκτάνη που θα παγιδεύσει ένα ολότελα αθώο θύμα αλλά και την ίδια τους τη συνείδηση για πάντα!

           Αυτό το βιβλίο της Πασχαλίας ακολουθεί τον δρόμο που επέλεξε στο "Φιλί Στα Μάτια" με έναν τρόπο γραφής λιγότερο "περίτεχνο"(για κάποιους και "περίπλοκο") από πρότερα έργα της...

Στους "Θεούς Από Στάχτη" σημειώνεται μεγαλύτερη οικονομία λόγου και λίγο απλόυστερη γλώσσα, που έχει αποτέλεσμα μια εξέλιξη πλοκής πιο γρήγορη σε σχέση με παλαιότερα βιβλία της Τραυλού, διατηρώντας όμως τη γοητεία των εμπνεύσεων της.

Παρόλαυτα η σκιαγράφηση των χαρακτήρων παραμένει πλήρης, ενώ η συγγραφέας κατορθώνει να χαρτογραφήσει ετερόκλητες κουλτούρες και μέρη ακολουθώντας  τους ήρωες της στις γεωγραφικές ανατροπές της πορείας τους.

Η παραθαλάσσια Φωκαία με τον ακμάζοντα ελληνισμό αντάμα με τον μερακλή Τούρκο, μέχρι το μίσος να σωριάσει τα πάντα σε καπνισμένα ερείπια...

Η πολύβουη Θεσσαλονικη χωνευτήρι εθνοτήτων...

Το ονειρικό Παρίσι του ερωτισμού και  του Κάλλους.

Σε όλα πανταχού παρούσα η Τέχνη που τόσο εμπνέει σχεδόν όλα τα έργα της Τραυλού...

Κι εδώ, όπως στο Φιλί , στο "Άγαλμα", στο "Έστω Μια Φορά", η Τέχνη αναζωογονεί, δίνει ταυτότητα και υπόσταση στο όνειρο.

Αυτή τη φορά είναι η Μουσική που κυριαρχεί! 

           Ο απώτερος προβληματισμός του έργου ωστόσο, προδιαγράφεται ήδη από τον σημειολογικό τίτλο του...

"Θεοί Από Στάχτη", λοιπόν:

Ο πρώτος όρος αντιπροσωπεύει τις Ψευδαισθήσεις και τις προκαταλήψεις,

ενώ ο δεύτερος τη Διάψευση και τον Όλεθρο,

με πιθανή αιτιοκρατική σχέση μεταξύ τους, αφου το θρηκευτικό μένος επέφερε ρήξη σχέσεων, κοινωνικών δομών  και εκρίζωση ολόκληρων εθνοτήτων.

Στο πρώτο αυτό μέρος έχουμε τον ρατσισμό με αφορμή τις θρησκευτικές διαφορές.Αλάαχ, Γιαχβέ, Χριστός που αντί να ενώνουν διχάζουν.

Χριστιανοί και μουσουλμάνοι στη Μικρά Ασία , αρχικά, μαριονέττες συμφερόντων.

           Οι θρησκευτικές προκαταλήψεις στην όμορφη Ιωνία σύντομα πυροδοτούν τον φανατισμό και καταστρέφουν τα ωραία έργα της ειρηνικής συνύπαρξης.

Η πληγωμένη ειρήνη, άλλωστε, αντιπροσωπεύεται με μια ιδιαίτερη φιλία κι ένα σύμβολο αθωότητας, που συναντάμε και στον Λειβαδίτη ("Ο Χανς Με τη Φυσαρμόνικα") για να έχουμε αντίστοιχη αιματηρή κατάληξη και την προσφυγιά.

       Κατόπιν ακολουθεί το εβραϊκό στοιχείο της Θεσσαλονίκης, που κινεί τα νήματα στην οικονομική άνθηση της πόλης,μένοντας όμως δέσμιο θρησκευτικών αγκυλώσεων, και μιας εκατέρωθεν εχθρότητας με τους Χριστιανούς.Αυτό διαγράφεται ανάγλυφα στις εσωτερικές συγκρόυσεις του Αρίστου και στο δράμα του νεαρού Αλμπέρτο.Χαρακτηριστικός φορέας του θρησκευτικού φανατισμού είναι ο παπα-Γιωργης που ο λάβρος λόγος του εναντίον των Εβραίων έρχεται σε αντίθεση με το κήρυγμα της χριστιανικής αγάπης.Μια εμπάθεια, που κρατά τους πρόσφυγες δέσμιους της φτώχειας δυσχεραίνοντας την ένταξή τους ενώ την ίδια ώρα οι αντίστοιχες αγκυλώσεις των Εβραίων κι η προσήλωσή τους στους θεσμούς δηλητηριάζουν τις οικογενειακές σχέσεις...

            Μήπως όμως, σε επίπεδο ψυχογραφικό, δεν έχουμε έναν ακόμη "θεό" όπως συχνά η γυναικεία μυθοποίηση χρίζει τον άντρα της καρδιάς της, θέτοντας τον πυξίδα των επιλογών της, αφού έχει κάνει εκπτώσεις ίσως στην αυτοεκτίμησή της την ίδια;

Άλλωστε η εποχή της Ροζαλίας ,εκεί στον Μεσοπόλεμο, θέλει τη γυναίκα δορυφόρο του ανδρός κι αυτό είναι κάτι που επίσης η συγγραφέας εμμέσως καταγγέλει μέσα από το δράμα των ηρώων της.

            Πόλεμος, μόχθος, ανθρώπινες σχέσεις και σαγήνη, λοιπόν!

"Οι Θεοί Από Στάχτη" προσφέρουν μια πολυδιάστατη αναγνωστική εμπειρια που σε απορροφά στη δίνη της και δε θέλεις να βγεις με τίποτα από αυτή.

           Υπάρχει μόνο ένα "ελάττωμα":Χρειάζεται να αναμένουμε ,με μπολικο καρδιοχτύπι, τη συνέχεια που θα κυκλοφορήσει στις 21 Ιουνίου!
Κρατώντας τον όρο Στάχτη κι όσα τρομακτικά υπαινίσσεται 

στο δεύτερο μέρος μαθαίνουμε τι συμβαίνει με τον αινιγματικό Ανατόλ Κοβάλσκι, ακολουθούμε την τραγωδία που σημαδέυει για πάντα τη Ροζαλία και βλέπουμε την εξέλιξη όλων των ηρώων, ενόσο η ναζιστική μπότα σαρώνει την Ευρώπη, έτοιμη να θέσει σε εφαρμογή το εφιαλτικότερο σχέδιο που μηχανεύτηκε ποτέ στρατηγικός νους...

ΒΙΒΛΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ