Θωμάς Μαύρος ΠΟΙΟΣ;ΠΟΙΟΣ;;(Βιογραφία)

                                                                ΠΟΙΟΣ;ΠΟΙΟΣ;;(Βιογραφία), Θωμας Μαύρος
                                            Είδος :Βιογραφία
                                          Βαθμολογία :8,5/10
                                            

Σελίδες 400
Ημερομηνια Εκδοσης 15 Μαίου 2017
Τιμη 18,35- 14,68 ευρω

Φέτος το καλοκάιρι η Ελληνοεκδοτική εμπλούτισε την αθλητικη βιβλιογραφία με δυο εκπληκτικές εκδοσεις που πρέπει να βρίσκονται στη βιβλιοθήκη κάθε φιλάθλου.

            Το πρώτο είναι το επετειακό λεύκωμα του Βασίλη Σκουντή για τα 30 χρόνια από τον θρίαμβο της Εθνικής μπασκετ στο Ευρωμπάσκετ του '87.

            Το άλλο είναι η εξαιρετική βιογραφία ενός ζωντανού θρύλου που κόσμησε τα ελληνικά γήπεδα από τη δεκαετία του 70 μέχρι τη δεκαετία του 90, επηρεάζοντας δραματικά την πορεία το ποδοσφάιρου στη χώρα μας.

           Σίγουρα ο τίτλος θα ξυπνήσει σε πολλούς μνήμες πολύ γνώριμες από στιγμές έκστασης στην κερκίδα!!

Μα "Ποιος Άλλος;"Ποιος;Ποιος;Ποιος;Ο ...ΜΑΥΡΟΣ  Ο ΘΕΟΣ!"!!!!

       Πρόκειται για τον κορυφαίο επιθετικό που ανέδειξε το ελληνικό ποδόσφαιρο κι έναν από τους κορυφαίους της Ευρώπης, τον Θωμά Μαύρο, το λατρεμένο τοτέμ της κερκίδας που "με το σπαθί του" (ή μαλλον το πλασέ του) κέρδισε τον σεβασμό και την αποθέωση όπου πέρασε!

              Τα λόγια είναι περιττά! Πρόκειται για μια μοναδική περίπτωση αθλητή,μια προσωπικότητα των γηπέδων που, "σε αντίθεση" με ό,τι ...υποδηλώνει το "σκουρόχρωμο" επίθετό του, λάμπει ταλέντο, ήθος, πάθος κι αποτελεί μνήμη και παράδειγμα για όλες τις γενιές αθλητών στη χώρα μας!

           Είτε κάποιος αγαπά το ποδόσφαιρο είτε όχι, αξίζει μνεία και γνώση γι αυτόν τον θεαματικό και ξεχωριστό παίκτη κι αυτό ακριβώς συμβαίνει με το παρόν βιβλίο...

             Πρόκειται για μια απολαυστική έκδοση, όπως ακριβώς πρέπει να είναι μια τέτοια βιογραφία:

Μεγάλο μέγεθος, άνετη γραμματοσειρά και πλούσιο -ενίοτε σπανιο- φωτογραφικό υλικό από τις σπουδαιότερες στιγμές της πορείας του Μαύρου-ασπρόμαυρες, μα κι έγχρωμες. 

          Από κει και πέρα, τον λόγο παίρνει η πένα του ίδιου του παλαίμαχου ποδοσφαιριστή μας, ο οποίος συνθέτει σε πρωτο πρόσωπο το δικό του De Profundis, συστήνοντας τον εαυτό του, σε μια γλώσσα λιτή χωρίς λογοτεχνικές αξιώσεις.

Λόγος λαικός , όπως η τραχιά φύση του ποδοσφαίρου.

            Γνωρίζουμε λοιπόν το φτωχό πιτσιρίκι από τις φτωχογειτονιές του Παλαιού Φαλήρου, που το πάθος του πατέρα του το ώθησε στα γήπεδα και το φυτώριο του Πανιωνίου...

Απίθανες ιστορίες φτώχειας και η κρυφή πληγή του νεαρού έφηβου.

Η μεγάλη ανατροπή.

Οι μέντορες ,οι προπονητές που τον σημάδεψαν, η επίπονη δουλειά και το προπονητικό έυρημα που ο ίδιος ανακάλυψε, πολλαπλασιάζοντας τις σωματικές του δεξιότητες κι αλλάζοντας τη λογική της Προπόνησης για όλυς τους επαγγελματίες.

       Η επέλαση της επιτυχίας η λαική οικογένεια που ήξερε να προσγειώνει και να προστατεύει από την  έπαρση κι 

          Γιατί αν η τύχη μύρανε το αγόρι αυτό με ταλέντο, η ψυχή του ήταν εξοπλισμένη με ένα ήθος που έκανε ευλογία την καλη του τύχη ,γι αυτόν και τους γύρω του.Συμπαίκτες, προπονητές, οικογένεια!

              Από τις ένδοξες μέρες του Πανιωνίου στο ντεμπούτο της Εθνικής μόλις στα 17!

Μια πορεία που συνοψίζεται στη συγκινητική αποστροφή: "Ο Πανιωνιος ήταν η μάνα μου κι η ΑΕΚ η γυναίκα μου..."

Κι όπως συμβαίνει και στη ζωή, αυτές οι δυο αγάπές συγκρούστηκαν βίαια για χάρη του, με τον Μαυρό να παραθέτει το θλιβερό  παρασκήνιο και μια φιλία που θα διαρκέσει και θα γνωρίσει άδοξο τέλος...

             Στις σελίδες παρελαύνουν συνοδοιπόροι μεγάλοι παίκτες...Σιδερής, Δέδες, ενώ κάνουν την εμφάνισή τους ο Παπαιωάννου και ο θρυλικός Δομάζος
Βλεπουμε τον Ντούσαν Μπαγιεβιτς στα πρωτα του βήματα και παρακολουθούμε τον Άλκετα Παναγούλια να προσπαθεί να στήσει μια αξιόμαχη Εθνική....

            Όλη η αφρόκρεμα της δεκαετίας 70-80 κάτω από τον απόηχο του Γουέμπλει, που όμως δεν αποτέλεσε τη μοναδική επιτυχία του ελληνικού ποδοσφαίρου εκείνη την εποχή-κι αυτό μας αποδεικνύει ο Θωμάς Μαύρος!

           Ο σπουδαίος επιθετικός ξετυλίγει καρέ καρέ συγκλονιστικές φάσεις που σημάδεψαν την ποδοσφαιρική του ιστορία από το πρωτο του γκολ με τον Πιερικό ,μέχρι τα κρίσιμα σκοραρίσματα σε σπουδάια διεθνή παιχνίδια...

Η ψυχολογία του σουτ, οι ψυχικές μονομαχίες με τον τερματοφύλακα, σε ενα άθλημα με χαρακτηριστικά "σκακιέρας" που απαιτέι και μυαλό πέρα από τα σωματικά προσόντα....

           Στιγμές από ένα ποδόσφαιρο (πιο ακατέργαστο κι αγνό) που πρόταγμα έιχε το θέαμα, θα ζωντανέψουν στους μεγαλύτερους αναγνώστες "Κυριακές με ποδόσφαιρο", σαν αυτές που με θλίψη θυμάται κι ο Κώστας Τριπολίτης στον Επιβάτη.

          Κι  ο υπερηχητικός επιθετικός μας, επελαύνει φτάνοντας ως το μυθικό Μαρακανά και την κατάκτηση του "Ασημένιου Παπουτσιού" μένοντας ο πρώτος Έλληνας σκόρερ!Εκρηκτικός ,ανυπέρβλητος!

Ένας αθλητής που είχε αποκλειστικό όρμα α τη νίκη αλλα περίτρανη απόδειξη του ηθικού ντου διαμετρήματος ειναι πως κέρδισε τις ψυχές όλων των φιλαθλων...

Αποτέλεσμα αυτόυ είναι να τον ζητωκραυγάζουν οι αντίπαλες κερκίδες ακόμη κι ότασν τα τελευτάια χρόνια από την ΑΕΚ επαναπατρίστηκε στον Πανιώνιο

            Παράλληλα με όλα αυτά, έρχεται μια προσωπική κατάθεση για προσωπικές στιγμές, όπως η απόκτηση μιας όμορφης οικογένειες ή η δύσκολοι στιγμή απόσυρσης από την ενεργό δράση...

        Ταυτόχρονα ο παλαίμαχος επιθετικός ξετυλίγει και προβληματισμούς για διάφορα ζητήματα που ταλανίζουν τον χώρο του Ποδοσφαίρου, (η βία και το αναξιοποίητο "Τιμημένο" του 2004",) δίνοντας την προσωπική του άποψη για ζητήματα όπως η εμπλοκή του με την Τοπική Αυτοδιοίκηση και την προεδρεία της Π.Α.Ε. ΑΕΚ 

          Ίσως αναρωτηθείτε, όμως,  γιατί να διαβάσετε μια έντυπη βιογραφία σε μια εποχή που όλες οι πληροφορίες είναι διαθέσιμες στο ΙΝΤΕΡΝΕΤ;
Κι όμως, βιογραφίες σαν αυτή, τόσο καλοδουλεμεένες,  έχουν αξία γιατί σε φέρνουν σε επαφή με το βίωμα του πρωταγωνιστή τους και θραύσματα της ψυχής του που δεν είναι προσβάσιμα σε καμιά εγκυκλοπαίδεια!
Η ψυχή πάντα θα παραμένει έξω από τη λογική μιας απρόσωπης καταγραφής και συλλογικές αναμνήσεις διαθλώνται υπό το πρίσμα εκείνου, που τις χάρισε σε όλους μας!.

Στάθηκε,λοιπόν, συγκινητική εμπειρία να γνωρίσω εκ βαθέων αυτόν τον μεγάλο ποδοσφαιριστή!
Ήταν σα να είδα με τα μάτια μου αυτές τις φάσεις που κόβουν την ανάσα, σα να βρέθηκα σε αυτές τις κερκίδες, με ιαχές χαράς να αντηχούν γύρω μου και τον θρίαμβο του αθλητισμού κόντρα στη βία και τα όποια συμφέροντα!
          Είμαι βέβαιη πως αυτή η όμορφη βιογραφία θα φέρει ένα χαμόγελο νοσταλγίας στους παλιότερους κ μια φλόγα έμπνευσης στους νεότερους!
        Τη συστήνω σε κάθε αγνό φίλαθλο -ποδοσφαιρόφιλο ή μη- για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νεότεροι!


                                       Τα Κεφάλαια του Βιβλίου

1.Τα πρώτα βήματα
2.Από τον Πανιώνιο στο Μαρακανά
3.Η Άνοδος Μέχρι το «ασημένιο παπούτσι»
4.Από Κύπελλο Εθνών στη Μικτή Ευρώπης
5.Ο αγώνας για την ΑΕΚ 
6.Μετά τη Μικτή Κόσμου, τι;
7.Επιστροφή στον Πανιώνιο
8. Η ζωή μετά

Άννα Λάμπρου, Επιστροφή

                                               Επιστροφή, Άννα Λάμπρου 
                                         Είδος :Koινωνικό
                                         Βαθμολογία: 8/10

Σελιδες: 304
Τιμή: 13,41

Με ένα σκοτεινό , κοινωνικό βιβλίο,επανέρχεται φέτος η συγγραφέας Άννα Λάμπρου, που τη γνωρίσαμε μέσα από τα κοινωνικά έργα «Όσα Μπορεί Να Φέρει η Αγάπη» και «Δικαίωμα στην Ευτυχία».
Η «Επιστροφή» της, λοιπόν, ανιχνεύει το στίγμα της παιδικής κακοποίησης και τις ενδοψυχικές διαδρομές που αυτό διαγράφει μέσα στον λαβωμένο κόσμο των θυμάτων, διαμορφώνοντας τον χαρακτήρα και τις επιλογές τους.

Το σκηνικό του βιβλίου είναι μια οικογενειακή ιστορία στον μεταπολεμικό Πειραιά, με την πενταμελή οικογένεια του γλυκύτατου Αγγελή κάτω από την προστατευτική ομπρέλα του μεγάλου αδελφού , του εύπορου μυστηριώδως μοναχικού Θάνου, ο οποίος , φεύγοντας διωγμένος από το νησί του, ορκίστηκε να πετύχει και να εκδικηθεί… 
Κι η εκδίκησή του θα αποδεχθεί αμείλικτη, σαρώνοντας τη ζωή αθώων. 
Η εσωστρεφής Ελπίδα κι η Μαρία –κυνηγός των απολαύσεων- θα βρεθούν στη δίνη του πλούτου και των εσωτερικών συγκρούσεων που θα πυροδοτήσει η πρόκληση του έρωτα. 
Πάντα η σκιά «εκείνου» όμως θα τις ακολουθεί και θα τις προσδιορίζει. 
Θα απαλλαγούν ποτέ άραγε;;

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Η “Επιστροφή” της Άννας Λάμπρου λοιπόν έρχεται απροσχημάτιστα αντιμέτωπη με κείνο που κρύβουν πολλές ερμητικά κλειστές πόρτες: 
Το όνειδος της ενδοοικογενειακής κακοποίησης κάτω από βλέμματα που μένουν απαθή και στόματα που σιωπούν συνένοχα. 
Φυσικά δεν απουσιάζει το μυθιστορηματικό προκάλυμμα, που εμπλέκει την παράμετρο του πλούτου, του έρωτα και των λαμπερών εικόνων οι οποίες παραμερίζουν την έγνοια της επιβίωσης, εστιάζοντας στα πρόσωπα…
Ίσως για ένα τέτοιο κοινωνικό βιβλίο που έρχεται να θίξει τόσο βαρύνον θέμα να πρόβαλλε συγγραφικά πιο ώριμο ένα πλαίσιο πιο οικείο στον μέσο άνθρωπο των ημερών μας!
           Εκείνο όμως που δίνει ξεχωριστή θέση στην «Επιστροφή» της Άννας Λάμπρου είναι οι πειστικά ιχνηλατημένοι χαρακτήρες και η υποδειγματικά σκηνοθετημένη ατμόσφαιρα , με το ιδιότυπο σκοτάδι της διάχυτο σε όλο το βιβλίο. 
       Μέσα από τους ήρωες-την αριβίστρια Μαρία, την ευάλωτη Ελπίδα και τον μυστηριακό αυταρχικό Θάνο καταδυόμαστε στο ομιχλώδες τοπίο της κακοποιημένης παιδικής ψυχής που παγιδεύεται σε ένα αναπόδραστο πλέγμα ενοχοποίησης και αυτοαπαξίωσης που την ευνουχίζει και τη θυματοποιεί, μετατρέποντάς την υποχείριο του θύτη. 
            Η συγγραφέας ανατέμνει επίσης τη διαστρέβλωση των ερωτικών προτύπων όπως διαθλώνται μέσα από το πρίσμα της κακοποίησης και κατευθύνουν τη σωματική αντίδραση και την ερωτική εμπειρία. 
          Ταυτόχρονα, μέσα από τις δυο κεντρικές ηρωίδες της, αναδεικνύει τη σαφή διαφοροποίηση ανάμεσα σε διαφορετικούς ψυχισμούς που ερμηνεύουν με το δικό τους τρόπο το τραυματικό ερέθισμα…
Είναι συχνά ανατριχιαστική η ηθική τους "μετάλλαξη όπως τη σμιλεύει το ανεπούλωτο τραύμα.
          Κεντρική μορφή στο έργο ο αινιγματικός και σαγηνευτικά φαύλος Θάνος, όντας κι ο ίδιος θύμα του εαυτού του προτού ισοπεδώσει τις ζωές των γύρω του, στρέφοντας σε κείνους το μίσος για τον εαυτό του.
Eίναι με διαφορά ο πιο ενδιαφέρων χαρακτήρας.
Αινιγματικός ως το τέλος, με πειστικα παρουσιασμένη  τη διαστροφή που τον κατατρύχει από νεαρή ηλικία, ο Θάνος μετεξελίσσεται σε ένα τέρας φριχτό , αναδεικνύοντας το γεγονός ότι πολλές φορές οι δράστες μπορείνα κατέχουν κοινωνική επιφάνεια, σωματικό κάλλος και ένα ιδανικό προπέτασμα καπνού..
           Κομβικό σημείο στο έργο, όμως, συνιστά η αφανής φιγούρα της μάνας που ανέχεται το ανοσιούργημα…
Μιας μάνας που ο εγωκεντρισμός της και η ευθυνοφοβία της τη μετατρέπει ηθικά σε δουλοπρεπή ακόλουθο του Θάνου για να καταλήξει - ακούσια (;)- συνεργός του αποτρόπαιου θύτη και σε Μήδεια του καιρού μας. 
Η τραγικότερη άλλωστε παράμετρος στην κακοποίηση των παιδιών είναι οι μητέρες αυτές που είτε από δειλία , είτε από διεστραμμένη σχέση με τα παιδιά τους, σιωπόυν υποθάλποντας έμμεσα τον δράστη. 
 Κια μέσα σε όλα μένει η στιγμή που κάθε άνθρωπος πρέπει να βρει το θάρρος να αντιμέτωπίσει.
Η τελική αναμέτρηση με τους προσωπικούς δαίμονες, που οδηγεί στην κάθαρση ...
          Ένα βιβλίο με όρους αρχαίας τραγωδίας που διατηρεί αμείωτο το ενδιαφέρον ως την κορύφωσή του που θα έλθει ως νέμεση.

Ελένη Φωτίου, Η Σιγή Των Αστεριών

                        Η Σιγή Των Αστεριών, Ελένη Φωτίου
                                    Είδος :Κοινωνικό
                                     Βαθμολογία 9/10

                                   
                                                         

Στο προηγούμενο βιβλίο της η Ελένη Φωτίου ακολούθησε το οδοιπορικό ενός γιατρού που έγινε ο «Σβάιτσερ της Ανατολής»- στην πολύβουη και αντιφατική Αλεξάνδρεια, φωτίζοντας τις ψυχές μας με τον «Λύχνο της Ανατολής».

               Φέτος αφουγκράζεται τη «Σιγή των Αστεριών» ,
και, μέσα από μια πολυτάραχη κοινωνική ιστορία, ακολουθεί τις διαδρομές της αυτογνωσίας, ζητώντας να «επαναπατρίσει» τους ήρωές της στη γη της Αγάπης, με ένα από εκείνα τα βιβλία που σε προκαλούν να γίνεις καλύτερος άνθρωπος!

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Κεντρικό πρόσωπο η εύθραυστη  Άννα Αυγερινού, μια όμορφη κοπέλα από τις φτωχογειτονιές του Φαλήρου ,μεγαλωμένη στα ζοφερά χρόνια της Κατοχής κάτω από τη σκιά της Φτώχειας και το ζηλόφθονο βλέμμα της αδελφής της…
Μοναδικός συνοδοιπόρος και «χρέος» της, ο φιλάσθενος αδελφός.
Λίγο παρακάτω μια ιερόδουλη, η Κασσάνδρα προσπαθεί να επιβιώσει σέρνοντας τις μνήμες από το ψυχρό, μεταπολεμικό οικοτροφείο κι ένα επικίνδυνο μυστικό.
         Τα νήματα των ζωών τους θα βρεθούν στα χέρια του νεαρού εφοπλιστή Ανδρέα Δάβη, που κατατρύχεται από τους ατομικούς του δαίμονες.
Όλοι θα κληθούν να δώσουν τη μάχη τους ή να παραδοθούν μοιρολατρικά στο σκοτάδι τους!

Άννα και Κασσάνδρα!Ανδρέας και Αγγελής.Στέφανος και Νεφέλη!
Πάθη, λάθη και ανεπούλωτες πληγές θα είναι το κληροδότημα που θα ξεπλύνει η επόμενη γενιά… 

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

2 χρόνια μετά τον Λύχνο της Ανατολής και τον ανάργυρο γιατρό Πέτρο Κομνηνό που κήρυξε το ιδεωδες της χριστιανικής αγάπης αρχές του 20ου αιώνα, η Ελένη Φωτίου χαρίζει άλλο ένα βιβλίο αγάπης στον Άνθρωπο.

                Με λιγότερες ίσως αναφορές σε αληθινά πρόσωπα κι εστίαση σε χαρακτήρες που δοκιμσαν τα άκρα,ταξιδεύοντας στα μήκη και τα πλάτη, Η Σιγή των Αστεριών αποτελεί μια  δυνατή οικογενειακή ιστορία πολυεπίπεδων συγκινήσεων.

Στιγμές που συγκλονίζουν, κορυφώνοντας τη συναισθηματική ένταση και την αγωνία συνθέτουν μια δυνατή αναγνωστική εμπειρία!
          Εντούτοις, η «Σιγή των Αστεριών» υπερβαίνει το επίπεδο του μυθιστορήματος και καταλήγει σε ένα ταξίδι νου και ψυχής που το καθιστά ξεχωριστό.
          Παρά τις οδυνηρές στιγμές, τις απλουστευτικές συμπτώσεις ή τις περιπλοκές ανάμεσα στους ήρωές της, το βιβλίο δεν εκπίπτει στιγμή στον μελοδραματισμό, γιατί στόχος δεν είναι η «ανέξοδη» συγκίνηση, αλλά η επιστροφή στην ανθρωπιά, με ένα πνευματικό υπόβαθρο, που αναμορφώνει ψυχές και νοοτροπίες, επιδρώντας σχεδόν θεραπευτικά στον αναγνώστη.

Η Σιγή Των Αστεριών μπορεί κάποιες στιγμές, να φλερτάρει με σκηνικά μιας ζωής επίπλαστα λαμπερής, έξω από τα δεδομένα του μέσου ανθρώπου, όμως πίσω από την επιφάνεια σπαρταρά μια φιλοσοφική ακτινοβολία ανεκτίμητη.

           Το βιβλίο εξελίσσεται σε μια εξαίσια Παραβολή για την αξία της συγχώρεσης ,απαντώντας και στην εναγώνια αναρώτηση του Ελύτη  στο "Τετράφυλλο Δάκρυ" από το "Άξιον Εστί":

"Πού να Βρω Την Ψυχή Μου";;

Nα ποιο είναι το διακύβευμα στη "Σιγή" της Φωτίου.Πέρα kai πάνω και πίσω από όλα:

H Ψυχή αυτή που έχουμε χάσει!
          Κεντρικός άξονας στη "Σιγή των Αστεριών" είναι η καθολική ανάγκη του ανθρώπου για την Αγάπη και η απουσία της ως αιτία πόνου και σκοτεινών επιλογών.
        Η Ελένη Φωτίου, με διεισδυτική ματιά, ανατέμνει τη φυσιολογία του ανθρώπινου πόνου και από μέγα Δυνάστη τον μετατρέπει σε έναν σοφό Δάσκαλο, παραπέμποντας στον χαρισματικό Χόρχε Μπουκάι («Ο Δρόμος Των Δακρύων»).

Αυτή η προσέγγιση μού θύμισε ένα παλιό στίχο από συνεργασία του Ρσούλη με τον τραγουδοποιό Νίκο Ξυδάκη

"Πάντα έχει η ζωή 

κάτι πιο βαθύ να πει.

Και ο Πόνος και ο Χρόνος

'είναι δυο Σοφοί..."

Η συγγραφέας, λοιπόν, με λόγο στοργικό και επεξηγηματικό χαιδεύει πληγές ,αλλά δεν τις κρύβει, αφού ξέρει καλά πως κι ο επίδεσμος ακόμη μπορεί να κακοφορμίσει αν το τραυμα επαναπαυθεί σε αυτόν... 

Αυτόν τον εφησυχασμό καταγγέλλει, λοιπόν ξεγυμνώνοντας την αποχαυνωτική «ηδονή της οδύνης" που παραλύει τη θέληση κάποιων ηρώων της.

          Ταυτόχρονα,ανιχνεύει τον  εγωισμό που εγκλωβίζει στην αυτολύπηση και την ευθυνοφοβία-θυματοποιώντας ανθρώπους που με ασφάλεια ενδύονται τον ρόλο του σφάγιου.

Ο άλλος πόλος είναι η Συγχώρεση τούτο το βαλσαμο στις πληγές. Μια συγχώρεση που έρχεται ως συμφιλίωση πρωτίστως με τον εαυτό κι ως εμπιστοσύνη στον Θεό και μπορεί να ξεκρίνει την κραυγή βοήθειας πίσω από την επιβουλή ή την επίθεση.
Ίσως τούτη η ενσυναίσθηση είναι η απώτατη σοφία, που δε σου επιτρέπει να γίνεις θύμα, αλλά "πηγή" .
         Η Συγχώρεση  απασχόλησε, μεσα από αλλότριο πρίσμα(ενός βιασμού) και τη Σωτη Τριανταφύλλου στο ομώνυμο διαμαντάκι της.
Το κήρυγμα της Συγχώρεσης στη "Σιγή των Αστεριών" δεν μπορεί να μη φέρει αμυδρά στο νου το ανυπέρβλητο αριστούργημα του Ουγκό (και φαρο χριστιανικής σκέψης) "Οι Άθλιοι" που γύρω από το μεγαλείο της Άφεσης" δόμησε την αγιοσύνη του Επισκόπου Μυριήλ και τη μεταστροφή του Γιάννη Αγιάννη.
Εδώ όμως παρουσιάζεται από μια προσέγγιοση πιο ψυαχαναλυτυική κι εσωτερική...

       Βιβλίο αύπνισης και προβληματισμών, λοιπόν Η Σιγή των Αστεριών, με μια απλή ιστορία, που καταφάσκει τον άνθρωπο και στρέφει στη διεκδίκηση της αληθινής χαράς, φέρνοντας κοντά μας δυσνόητες αλήθεις..
Στόχος της Ελένης Φωτίου είναι να αναδείξει την εσωτερική δύναμη που κάθε άνθρωπος διαθέτει να αναστρέψει την πυξίδα της ζωής του στον υψηλό του προορισμό: Το Φως!
         Η ευθυνη εαυτού που αρχετυπικά αιτάται στον «Ιεροεξεταστή» ο Ντοστογιέφσκι συναντά τη σωκρατική πεποίθηση ότι «Ουδείς εκών κακός» και την άφεση του Έσταυρωμένου ως ύψιστο σκαλί ωριμανσης και μοναδική οδό Λύτρωσης.

Ένα βιβλίο γεμάτο ελπίδα ,που αναβλύζει πίστη στον άνθρωπο και τον «θεό» που κρύβει μέσα του.

Διδάγματα ανεκτίμητα από εκείνα που κουβαλάς μια ζωή, επιστρέφοντας εκεί τις δύσκολες ώρες σου για να αντλήσεις κουράγιο κι έμπνευση.

       Η Σιγή των Αστεριών μαζί με τον Λύχνο της Ανατολής - φωτόβόλα και τα δύο ακόμη και στον τίτλο- εδραιώνουν την Ελένη Φωτίου ως μια συγγραφέα-στην απλότητά της χαρισματική, που ζητά μέσα από τις συναρπαστικές της ιστορίες να υπενθυμίσει ξεχασμένες αξίες με τρόπο δυναμικό επουλώνοντας κάτι από το μέσα μας σκοτάδι.


Αναζητήστε τον μοναδικό ΛΥΧΝΟ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ (Ολόκληρη η παρουσίαση πατώντας εδώ)


ΕΛΕΝΗ ΦΩΤΙΟΥ, ...Και Το Όνομα Αυτής...Μυρτώ! (ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΣΕΛΙΔΑ ΜΑΣ)

Χρυσηίδα Δημουλίδου, Το Μάτι Του Βοριά

                                           Το Μάτι Του Βοριά, Χρυσηίδα Δημουλίδου

                                               Είδος :"Eρωτική" 'Λογοτεχνία'

                                               Βαθμολογία 6/10

Το 2016 ήρθε να ταράξει τα νερά ένα βιβλίο προκλητικό:Το Μάτι του Βοριά", δηλαδή η ιστορία ενός άντρα χαλαρών ηθών -μιας τροπον τινά αρσενικής πόρνης"- που μέσα από την πένα της Χρυσηίδας Δημουλίδου προσέλαβε διαστάσεις 'εντονου αφηγήματος
Ένα βιβλίο που με τις τολμηρές αναφορές του αμφισβητήθηκε, αγαπήθηκε και μισήθηκε- πάντως δεν πέρασε απαρατήρητο...

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Ο Δάμος Χαρμίνης μεγαλώνει στη Θεσσαλονίκη με έναν σκληρό πατέρα και μια στοργική μητέρα.

Η απώλεια εκείνης κι ο νέος γάμος του πατέρα του θα ανατρέψουν τα δεδομένα του- εξορίζοντάς τον πρόωρα από την ξεγνοιασιά της παιδικότητας, με έναν τρόπο τραυματικό.

Ο Δάμος από την εφηβεία του θα παραδοθεί σε έναν ηδονισμό , ανακαλύπτοντας ότι το σωματικό του κάλλος του αποφέρει κέρδη κι έναν άκοπο τρόπο να απολαύσει τη ζωή.

          Έτσι θα εξελιχθεί σε έναν ακόρεστο εραστή  κι έναν ξενιστή γυναικείων υπάρξεων που έκαναν  το λάθος να υποκύψουν στο μόνο που είχε να προσφέρει: Σωματική ηδονή έναντι αδράς αμοιβής.
Σύντομα οι διαδρομές του Δάμου θα τον οδηγήσουν στη Μύκονο κι αυτό το Βασίλειο των Ανέμων θα γίνει η πατρώα γη του.Στη Μύκονο ο Δάμος θα βιώσει τον παλμό μιας πολιτείας σε διαρκή μέθη και θα ανακαλύψει τη δημιουργικότητα του έξω από βρώμικες κρεβατοκάμαρες...
Η ζωή του θα αλλάξει, όχι όμως κι η εγωιστική καρδιά του που δεν έχει χώρο για την αγάπη και τα αληθινά συναισθήματα.
Η ζωή όμως δεν εχει πει την τελευταία της λέξη γι αυτόν τον αρνητή της αγάπης...

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Ενδιαφερουσα κι αμφιλεγομενη περιπτωση το συγκεκριμενο αναγνωσμα.
Ενα βιβλιο που ασφαλως διαβαζεται μονορουφι- οπως ολα της συγκεκριμενης συγγραφεως, αφήνοντας αντικρουόμενα συναισθήματα.
Δεν είναι για όλους τους αναγνώστες, καθώς η σκληρή του γλώσσα -στα όρια της πορνογραφίας- ο ερωτικός του πρωτογονισμός και οι ακραίες καταστάσεις που περιγράφει εύκολα μπορούν να γίνουν ενοχλητικές.
Επίσης ο ρεαλισμός του υπάρχει εις βάρος της λογοτεχνικής  "αγωνίας" και το όποιο ηθικό δίδαγμά του δεν αναδεικνύεται με τρόπο που θα αντιστάθμιζε την αναγκαστική του ωμότητα.

          Το "Ματι του Βορια" ειναι ενα συγχρονο και πολυ σκληρο βιβλιο με οξύτατο το στοιχειο του αισθησιασμου στις σελιδες του, που ειναι νοτισμενες απο την εξαψη του παθους και τα τρικυμιωδη κυματα που πλαισιωνουν το ανεμοδαρμενο νησι της Μυκόνου!
          Στα συν του βιβλιου αυτου στεκεται , καταρχην, το γεγονος οτι η γραφη της Δημουλιδου διεισδυσε χωρις προσχηματα κι ωραιοποιησεις στις πιο σκοτεινες πλευρες του ανδρικου ψυχισμου, που μαλιστα φερει τραυματα παιδικα και την απορριψη του πατερα και την σεξουαλική κακοποίηση.
Για πετυχει ομως να δωσει φωνη σε αυτο το ηθικα κακοποιημενο αγορι, η συγγραφεας χρειαστηκε να απαρνηθεί κάθε συγγραφικό ενδοιασμό, κάθε αισθητική!Να γινει ωμη, ακραια, απαξιωτικη προς τη γυναικα και να εστιασει με τον πλεον αγριο τροπο στη σαρκικη ηδονη που επικαλυψε τον πονο της ψυχης με μια επιστρωση ενός απεχθούς ναρκισσισμου
και υποκατεστησε το συναισθημα με τη σεξουαλικη αποχαλινωση!
        Εμφανίζοντας μαεστρική διεισδυτικότητα, λοιπον, η Δημουλιδου κατορθωνει να αναδειξει πειστικα το αποκρουστικο αποτοκο μιας παιδικης ηλικιας διχως στοργη, δίχως αποδοχη, δίχως ιδανικα- με εμφανή στοιχεια της ειδεχθέστερης κακοποιησης, που δικαίως εξοργίζει!"Κακοποίησης", που έφερε μια ακούσια αφύπνιση και με τα πλοκάμια της  έπνιξε την άγουρη ψυχή- αποστραγγίζοντας την απο καθετι όμορφο.
       Βλεπετε η Δημουλιδου, δια (ρυπαρου) στοματος Δαμου, δε δισταζει να φερει στην επιφανεια τις ηθικες στρεβλώσεις αλλα και ανομολογητες ανδρικες σκεψεις σιγουρα εξοργιστικες -αλλα περα για περα "υπαρκτες" σε μια μεριδα του ανδρικου πληθυσμου ,εστω κ σε επιπεδο φαντασιωσικο.
           Μου αρεσε που τις απεδωσε με μια φυσικοτητα, απόλυτα ωμη και ασυνηθιστη για λογοτεχνικο βιβλιο, αλλα σιγουρα οικεια στην αρσενικη τραχυτητα και το αντρικο φαντασιακο.
     Ένιωσα πως διδεται παραπανω εκταση στις σεξουαλικες συνευρεσεις του ηρωα, που -απογυμνωμενες απο συναισθημα- καταντουν μια χυδαια βιολογικη και οικονομικη συναλλαγη, αποκρουστικη οσο και η κυνικη περιγραφη τους:
Το αντιμετωπισα με αναγνωστικη συγκαταβαση- εστω και χωρις καμια ευαρεσκεια-στο κατω-κατω,θεωρώ ότι δεν ηταν στις προθεσεις της συγγραφεως να γινει αρεστος ο ηρωας της.

Η ψυχογραφικη ματια της Δημουλιδου , αλλωστε, οσο κι αν ξενιζει λεξιλογικα κ λογοτεχνικα,  δινει την αισθηση οτι το βιβλιο γραφτηκε απο ανδρα!
           Η Χρυσηιδα Δημουλιδου με συγγραφικο "θρασος" συναισθανθηκε και υποδυθηκε ,σαν την καλυτερη ηθοποιο, εναν ηρωα δυσκολο, φαυλο, ρηχο κι απωθητικο!
          Επιπλεον, στο βιβλιο εχουμε μια ιδανικη αναβιωση των ενδοξων ημερων της Μυκονου και της επιχειρηματικοτητας που αναπτυχθηκε σε αυτην μετατρεποντάς τη σε Μεκκα επικουρειων ηδονων.
Εικονοπλασια εντονη κι ενα σεργιανι στα σοκακια και τα μυστικα αυτου του οργιωδους νησιου με τα θυελλωδη παθη.Οι μυκονιατικες νυχτες καθιστανται εντονο νοσταλγικο βιωμα για τν αναγνωστη που γινεται κοινωνους πολλων καταστασεων, πισω απο τη "βιτρινα".
Μου αρεσε επισης ο τροπος που "Στο Ματι Του Βορια" θιχτηκαν αναδυομενα κοινωνικα ζητηματα των 90s οπως το AIDS, (αν και θα ειχε ενδιαφερον περισσοτερη αναλυση στο ζητημα αυτο κ μια επαρκεστερη προσεγγιση θα εδινε εμφαση στο κοινωνικο στοιχειο του μυθιστορηματος αυτου.)
         Τελος, με συγκινησε ο τροπος  που κλεινει ο κυκλος αυτου του παραξενου πρωταγωνιστη.Παρότι ίσως έχριζε μεγαλύτερης τεκμηρίωσης από ψυχογραφικής απόψεως για να έρθει πιο φυσικά κ πειστικότερα, νιωθω οτι η συγκεκριμένη έκβαση απαλυνει το τελικο αποτελεσμα- προσδιδοντας μια ανθρωπινη πινελια, που του ηταν απαραιτητη για να ισορροπησει.
Θα απορριψω, ομως, με τον πλεον κατηγορηματικο τροπο τον ενθουσιασμο οσων χαρακτηριζουν τον Δαμο ως "ιδανικο αρσενικο"!Καπου ελεος!

Αυτός ο τροπος προωθησης του βιβλιου απο ορισμενους, μοναχα αποπροσανατολιστικος ειναι και ίσως τού κάνει και κακό!
          Ο Δαμος ειναι ενας αντιηρωας με ολα τα γνωρίσματα που συνθετουν μια συμπλεγματικη προσωπικοτητα, χωρις καλλιεργεια, χωρις αξιες, γεματη στοιχεια μισογυνισμου και παρασιτικη νοοτροπια χειριστου ειδους! Μονο ως τετοιος μπορει να προβαλλει σε μια σκεπτομενη γυναικα κι ως τετοιος εχει σκιαγραφηθει καλα απο τη συγγραφεα του...

       Απέχει όμως παρασάγγας από το επιθυμητό πρότυπο ενός αρσενικού που αξίζει την προσοχή μιας αξιόλογης γυναίκας.
Ο Δάμος εκφράζει μια φαλλοκρατικών αποχρώσεων στάση απέναντι στη γυναίκα που της αφαιρεί κάθε ηθική και κοινωνική υπόσταση,.Η γυναίκα στην οπτική του Δάμου παραμένει ένα  ον ετεροκαθοριζόμενο κι ένα σκεύος ηδονής.
Προσωπικα, δε με ενοχλησε  ο εντονος σεξουαλισμος του ήρωα, αλλα ο πληρης αμοραλισμος του προς τις γυναίκες και την ίδια του την οικογένειά.
Η ακορεστη διψα για σεξ δε δικαιολογει την ισοπεδωση καθε ηθικου φραγμου και καθε ηθικης!
Ακομη και μια πορνη -θηλυκη ή αρσενικη- μπορει να εχει κωδικα τιμης κ ο ηρωας αυτος δεν ειχε κανενα ηθικο ερμα.

Δεν μπορει λοιπον να τιθεται ως "ιδανικο αρσενικο", οπως με τρομο ακουσα να χαρακτηριζεται! Αρνούμαι να δω εναν τετοιον ανθρωπο σαν τον Δαμο ως "προτυπο αρρενωποτητας, σεξουαλικοτητας, γοητειας".
Προτυπο ..."ανανδριας , καιροσκοπισμου και κυνισμου" θα τον χαρακτηριζα εγω τον Δαμο-κι ως μια προειδοποιηση για τις γυναικες να μην παραμυθιαζονται απο οσους επιδιωκουν μοναχα να τις απομυζησουν εξευτελιστικα, με δολωμα μια επιπλαστη εξωτερικη γοητεια ή ένα απολαυστικό κρεβάτι.
Παραδειγμα προς αποφυγην για καθε γυναικα με στοιχειωδη αυτοσεβασμο ειναι ο συγκεκριμενος χαρακτηρας!
        Παραμενω θετικα διακειμενη προς "Το Μάτι Του Βοριά"  μονο απο την αποψη οτι πρόκειται για ένα σύγχρονο και ρεαλιστικό μυθιστόρημα  που ρέει, αναβιώνοντας μοναδικά τις ένδοξες εποχές ακμής της κοσμικής Μυκόνου και αποτυπώνοντας μια ασχημη κ χυδαία πτυχη της πραγματικοτητας, η οποια σαφως και υφισταται -όσο κι αν αρνούμαστε να την κατονομάσουμε.
Το "ενοχλητικο" ειναι οτι υπαρχει , οχι οτι περιγραφεται χωρις αποσιωπήσεις! Αυτη η τολμη, λοιπον, τιμα τη συγγραφεα.

         Αποδεχομαι το "Ματι Του Βορια" στο μετρο που μενει ως διδαγμα το εφημερο του σωματικού καλλους εναντι του ψυχικου και όσο ο πρωταγωνιστής του τιθεται ως παραδειγμα προς αποφυγη, για καθε γυναικα, τουλάχιστον στο μεγαλύτερο μέρος της πορείας του.

Ισχνα νομιζω η συγγραφεας επιχειρησε κι αυτη να αφησει εναν τετοιο αποηχο- χωρις να αποφευγει στερεοτυπικες παγιδουλες, οι οποιες δενουν ομως αρμονικα με το συνολο του συγκεκριμένου βιβλιου.
           Προσωπικά θα ήθελα στο φινάλε να έχουν ιχνηλατηθεί πληρέστερα οι ψυχικές διαδρομές του ήρωα προς τη συγκεκριμένη κατάληξη που είχε, όπως αναλύτικός στάθηκε ο ηθικός του κατήφορος κι η επαγγελματική του πορεία.
Αν είχε συμβεί αυτό το βιβλίο θα ήταν ίσως και άρτιο μέσα στις αντιθέσεις του.
Φυσικά δεν έχει νόημα κανείς να αναζητήσει... "φιλοσοφικά μηνύματα" σε αυτό το έργο, όπως λχ στα Δαιμόνια όπου ένας παρόμοιου κυνισμού ηδονοθήρας ήρωας, που βγάζει λεφτά επίσης πουλώντας το κορμί του, για να  βιώσει την πραγματική συντριβή ενόσω περιδινίζεται στη φωτιά της αληθινής αγάπης σε μια ονειροφαντασία άγριας και ασύλληπτης ομορφιάς.
     Στο Μάτι του Βοριά  έχουμε να κάνουμε με ένα προσγειωμένο κι απολύτως απτό ανάγνωσμα από χώμα, "ιδρώμένες" κλίνες, αρμύρα. ένα αναγνωσμα σκληρου ρεαλισμού.
Απλό και αρκετά πειστικό.Μέχρι εκεί, όμως.
      Ας κλεισουμε λοιπον το μυθιστορημα αυτο κρατωντας οτι ...
"Οταν απουσιαζει η ωραιοτητα της ψυχης , η ηθικη και η αξιοπρεπεια , το οποιο εξωτερικο καλλος παραμορφωνεται φριχτα και μονο ασχημια σκορπα στη ζωη οποιου το πλησιαζει."
Το βιβλίο δεν κάνει για οποιον ζητά μια έντονη λογοτεχνική απόλαυση ή χαρακτήρες να τον εμπνεύσουν , να τον συγκινήσουν και να του μείνουν αξέχαστοι.

Είναι καταλληλο για όποιον αναζητά ένα εύληπτο τολμηρό αναγνωσμα να περάσει την ώρα του. 
Υ.Γ. Θεωρώ αυτονόητο ότι το "Μάτι του Βοριά" απευθύνεται αποκλειστικά και ξεκάθαρα σε ενήλικους αναγνώστες, καθώς εμπεριέχει μια σκληρότητα για την οποία ένας εφηβικός ψυχισμός είναι ανέτοιμος!

Η ιδανικη κατα τη συγγραφεα ενσαρκωση του "Δαμου"

Έρη Ρίτσου, Η Μαύρη Πεταλούδα

                                        Έρη Ρίτσου, Η Μαύρη Πεταλούδα
                       Είδος :Παιδική Λογοτεχνία

                       Βαθμολογία 10/10
                                               Εκδόσεις: ΚΕΔΡΟΣ
ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΣΗ: Nαταλία Καπατσούλια
Σελίδες 36
Έτος έκδοσης: 2015
ISBN: 978-960-04-4587-9                                     

Επιβεβαιωνοντας τη ρήση "Το μήλο κάτω απ'τη μηλιά θα πέσει",η Έρη Ρίτσου ακολουθεί τα χνάρια που ο γνωστός ποιητής πατέρας της ,Γιάννης Ρίτσος, χάραξε στο πεδίο της Λογοτεχνίας κ των κοινωνικών αγώνων,με τη βοήθεια της πέννας της!
Αυτή τη φορά προσφέρει στην Παιδική Λογοτεχνία ένα υπέροχο αλληγορικό παραμύθι ,από τα ουσιαστικότερα του είδους, που αναδεικνύει το κρίσιμο θέμα του Προσφυγικού, κομίζοντας ηχηρά μηνύματα ενάντια στον ρατσισμό και την ξενοφοβία!
Στον δρόμο που αρχετυπικά άνοιξε ο Αίσωπος -κι ακολούθησαν πολλοί παραμυθάδες για να λειάνουν τις αιχμηρές τους αλήθειες ,προσδίδοντάς τους παιδαγωγική αξία- η Έρη Ρίτσου τοποθετεί τη δράση στο Βασίλειο των Ζώων:
Κεντρικοί ήρωες είναι η κοινότητα των -τόσων συμπαθών στα παιδιά- πεταλούδων σε ένα ειδυλλιακό λιβάδι.
Την αρμονία της μικροκοινωνίας του λιβαδιού διαταράσσει μια παρουσία σκανδαλωδώς διαφορετική:
Σε αντίθεση με το στερεότυπο που συνδυάζει τις πεταλούδες με φαντασμαγορικά χρώματα, η πρωταγωνίστριά μας είναι μια πεταλούδα με μαύρα φτερά:
Είναι η νεαρή Μαύρη Πεταλούδα, που όλες οι υπόλοιπες ζητούν να την απομονώσουν, με αφορμή το "παράξενο" χρώμα της!

Κάποιοι. με αρχηγό την "καφεκίτρινη πεταλούδα", θα γίνουν πιο επιθετικοί ξεσηκώνοντας τους υπόλοιπους εναντίον της!
           Φωτεινή εξαίρεση, μια μικρή αρσενική πεταλούδα με κίτρινα φτερά, που, σε πείσμα των ομοίων της, προσφέρει τη φιλία της στην ανεπιθύμητη νεοφερμένη, ψηλαφώντας τη διαφορετικότητά της!
Η φιλία των δυο πεταλούδων εξελίσσεται μυστικά στο γκέτο όπου ζει η μαύρη πεταλούδα με τις όμοιες της!
Ένα δραματικό γεγονός θα ανατρέψει το κλίμα και θα αποδείξει ότι η αξία είναι ζήτημα χαρακτήρα κι αλληλεγγύης- όχι χρώματος!

Ένα σύγχρονο παραμύθι, που θα αγγίξει και θα ευαισθητοποιήσει σίγουρα τα μικρά παιδιά με την τρυφερότητά του,την ανατροπή του και την ιδιαίτερες εικόνες που το συνοδεύουν. 
Ένας προβληματισμός επίκαιρος σε μια εποχή που πλήθη εξαθλιωμένων μεταναστών από τη Συρία κ άλλες χειμαζόμενες χώρες αναζητούν στην Ευρώπη μια δικαιότερη ζωή!
Μέσα στη "Μαύρη Πεταλούδα" παρελαύνει κωδικοποιημένη η σύγχρονη πραγματικότητα της προκατάληψης,της φτώχειας αλλά και της ανόδου της Ακροδεξιάς που εγείρει κατώτερα ένστικτα πατώντας στην καχυποψία κ την ανασφάλεια!
            Η Έρη Ρίτσου χειρίζεται αριστοτεχικά και με τρόπο εύληπτο τις έννοιες της αναλογίας κ της απλούστευσης,με εύστοχους συνειρμούς ώστε να ακουστεί στα παιδικά ώτα το ανεκτίμητο σάλπισμα της συμφιλίωσης ,της ανοχής κ του σεβασμού στη Διαφορετικότητα!
Η ιστορία της Μαύρης Πεταλούδας κομίζει έναν εξαίσιο συναισθηματισμό -οικείο στις αγνές παιδικές φιλίες που θα τραβήξει κάθε παιδί!
Η παιδική φιλία όπως στις "δυο πεταλούδες" γεφυρώνει πολιτισμικά χάσματα κ προσπερνά κάθε αισθητική αγκύλωση που υπαγορεύουν ανόητα οι ενήλικες!
Αυτό, με άλλα λόγια, συνιστά άλλωστε και το κεντρικό διακύβευμα της Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης στα σχολεία μας σήμερα,όπου φιλοδοξούμε να διαμορφώσουμε τους αυριανούς πολίτες του Κόσμου!
           Ανάμεσα σε άλλα έργα, το παραμύθι της Έρης Ρίτσου με όμορφη εικονογράφηση κι εύληπτο τρόπο μπορεί να εισαγάγει παιδιά, από 4 ως 10 περίπου χρονών, στην πραγματικότητα των Μεταναστών, που με την παρουσία τους, θέτουν στις κοινωνίες την πρόκληση της υγιούς ενταξής τους στο κοινωνικό σύνολο!
Υπό αυτό το πρίσμα, η ΜΑΥΡΗ ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ είναι ένα βιβλίο άμεσα αξιοποιήσιμο στη μαθησιακή διαδικασία -συνοδεύοντας ιδανικά τη διδασκαλία κοινωνικών εννοιών σε μαθήματα, όπως Ευέλικτη Ζωνή Αγωγή Του Πολίτη και τα Θρησκευτικά!
Προσφέρεται επίσης για συνοδευτικό υλικό σε ενότητες της Γλώσσας όπου θίγονται ζητήματα διαφορετικότητας!
Ενδείκνυται και για δώρο σε παιδιά προσχολικής αλλά και σχολικής ηλικίας!
Μια εξαιρετική επιλογή υψηλής παιδαγωγικής αξίας που σε προσωπικό επίπεδο την έχω αξιοποιήσει κ με τους 2 τρόπους!!

Μια εκπαιδευτική πρόταση είναι να ζητήσουμε από τα παιδιά να κάνουν την αναγωγή στην κοινωνία των ανθρώπων...

Το παραμύθι προσφέρεται για δραματοποίηση στα πλαίσια κάποιας σχολικής εκδήλωσης καθώς έχει διακριτούς χαρακτήρες και ανάγλυφα μηνύματα.
         

Ευδοκία Σταυρίδου, ΚΑΠΟΤΕ ΣΤΗ ΜΥΤΙΛΗΝΗ

                                  Κάποτε Στη Μυτιλήνη,  Ευδοκία Σταυρίδου
                                       Είδος :Aiσθηματικό
                                        Βαθμολογία: 6,5/10

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΩΚΕΑΝΟΣ
Σελίδες 464

Η Ευδοκία Σταυρίδου συστήνεται στο κοινό με ένα καταιγιστικό αίσθηματικό βιβλίο που δεν μπορεί να χαρακτηριστεί "μυθιστόρημα" αφού η ιστορία του συνέβη πραγματικά και συντάραξε συθέμελα την τοπική νησιωτική κοινωνία!
Πού;Μα... "Κάποτε Στη Μυτιλήνη"...

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Τέλη δεκαετίας του 50...
Η νεαρή πάμφτωχη Νίνα, χρόνια θύμα μιας οικογενειακής τραγωδίας, βλέπει τη ζωή της να αλλάζει όταν μια παγωμένη νύχτα , την ώρα της πιο βαθιάς απελπισίας , μπαίνει απροσδόκητα στη ζωή της ο 40χρονος Νικήτας- κι ένα θυελλώδες πάθος σαρώνει τη ζωή και την ύπαρξή τους ολόκληρη.
             Δυστυχώς θα κληθούν να αντιμετωπίσουν ένα αδυσώπητο τίμημα καθώς ο Νικήτας είναι μεγαλοκτηματίας, με σημαίνουσα θέση στην τοπική κοινωνία, και παντρεμένος!
Παραστάτες πιστοί οι βιοπαλαιστές φίλοι της Νίνας η Μαρίκα και ο Ιγνάτης, ενώ μια απροσδόκητη παρουσία θα δώσει άλλη τροπή στα πράγματα. 
             Η ιστορία θα εξελιχθεί με όρους Αρχαίας Τραγωδίας και οι δυο ερωτευμένοι μετά τη μεγάλη τους "ύβρη" προσδοκούν τις "Ερινύες να μετατραπούν σε Ευμενίδες".


ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Ένας τίτλος που παραπέμπει σε ένα γλυκό νοσταλγικό παραμύθι και αρπάζει τις ονειροπόλες ψυχές κατευθείαν στις σελίδες ενός έρωτα ο οποίος όμως σύντομα θα αποκαλύψει το σκληρό του πρόσωπο...
Το "Κάποτε Στη Μυτιλήνη"  αποτελει μια δυνατή αισθηματική ιστορία,που κρατά το ενδιαφέρον του αναγνώστη και κομίζει ένα ατόφιο πάθος, από εκείνα που λαβώνουν καρδιές και σημαδεύουν ζωές...
Αν και το σχεδόν παραμυθιακό εξώφυλλο , με τα εξαίσια ζωηρά χρώματα, υποβάλλει μια ρομαντική ατμόσφαιρα, στην  πραγματικότητα το δράμα που εκτυλίσσεται  δεν αφήνει περιθώριο να αναπτυχθεί για πολύ το "όνειρο...
                 Σίγουρα δεν πρόκειται για κάποια καινοτόμα ιστορία, καθώς στο "Κάποτε Στη Μυτιλήνη", συναντάμε γνώριμα τοπία μεταπολεμικής φτώχειας που μάστιζε την χώρα, συναντάμε έναν μέθυσο οικογενειάρχη που διαλύει το σπιτικό του, ενώ κυριαρχέι το μοτίβο ενός απαγορευμένου έρωτα:
O  δεσμός του ισχυρού άντρα με μια ανίσχυρη φτωχή -αλλά πανέμορφη- κοπέλα.
Ένας δεσμός υπόλογος στον κοινωνικό περίγυρο και στους άγραφους ηθικούς νόμους που καταπάτησε με τη δύναμη του ενστίκτου!
Ο κτηματίας Νικήτας,λοιπόν, ανάμεσα στο καθήκον προς την (αναμενόμενα νευρικη) σύζυγό του και στην απελπισμένη επιθυμία του να κρατήσει δια παντός την αγαπημένη του, την ορφανή Νίνα, κοντά του.
Ένα μωρό και μια ανόσια συμφωνία, που τελικά επιτείνει τα προβλήματα, με μια γενναία επιλογή να δίνει την τελική λύση.
            Μια τυπική ρομαντική ιστορία, λοιπόν, με έντονα δραματικά στοιχεία- οικεία ίσως, μα που πάντα διατηρούν τη δυναμική τους...
Κεντρικά πρόσωπα, που παρουσιάζονται εύστοχα χωρίς εξιδανικεύσεις ,με αδυναμίες κι ελαττώματα αναγνωρίσιμα σε καθέναν από μας, όπως κι αν στεκόμαστε στιος επιλογές τους...  
              Η εξέλιξη της ιστορίας παρέχει σίγουρα τα συστατικά ενός πολυπρόσωπου δυνατού αναγνώσματος κοινωνικών προεκτάσεων και θα είχε δώσει ένα όμορφο βιβλίο αν είχε γίνει καλύτερη διαχείριση στον τρόπο παρουσίασής του.
           Δυστυχώς έχουμε μια γραφή πρωτόλεια και ανώριμη, με λεξιλογική πενία που παραθέτει τα γεγονότα με μια αφελή προφορικότητα, που δεν επιτρέπει στους χαρακτηρες να αναδειχθούν και να αναπτύξουν μια δική τους γοητεία ενώ πολλοί θα προσφέρονταν να προσδώσουν ιδιαίτερες πινελιές στο βιβλίο.(η σύζυγος Αγγέλα, οι γιοι του Νικήτα κι η περιπέτειά τους).
Φωτεινή εξαίρεση οι φιγούρες των δυο φίλων ,της Μαρίκας και του Ιγνάτη.
Αντίθετα το βιβλίο αναλίσκεται κατα ένα μεγάλο μέρος, σε περιττές λεπτομέρειες και διαλόγους χωρίς λόγο ύπαρξης σε ένα μυθιστορηματικό κείμενο.
Δεν υπάρχει δηλαδή το απαραίτητο λουστράρισμα που θα απογείωνε την εκρηκτική "πρώτη ύλη" σε ένα βιβλίο συγκρούσεων και συναισθηματικών εντάσεων που θα ταξίδευαν τον αναγνώστη και που τώρα πνίγονται μέσα από την ξερή καταγραφή, φλερτάροντας με άχαρα κλισέ. 
            Ωστόσο, παρκάμπτοντας τα εκφραστικά κι αφηγηματικά αυτά μειονεκτήματα, κρατάμε γραφικές εικόνες της Μυτιλήνης και των παλιών αρχοντικών, ενώ καταλήγουμε σε μια άκρως διδακτική ιστορία, που αντιπαραβάλλει τον παραμορφωτικό φακό του ερωτικού πάθους με τον αδυσώπητο καθρέφτη της πραγματικότητας.
Η συγγραφέας πειστικά αποδεικνύει πως ο έρωτας με έναν παντρεμένο άνθρωπο θυμίζει "παλάτι πάνω στην άμμο" - ασταθές κι επιρρεπές στο πρωτο φύσημα του ανέμου.
         Το Κάποτε Στη Μυτιλήνη ξετυλίγει με τον πιο αληθοφανή τρόπο το πώς η ζωή μιας κοπέλας μπορεί να γκρεμιστέι αν αφεθεί στην ψευδαίσθηση ότι "μπορει να χτιστεί μια ευτυχια στα συντρίμμια μιας άλλης οικογένειας".
            Ένας παντρεμένος άντρας μπορεί να παρασυρθεί από τον πόθο, αλλά η λύση τέτοιων καταστάσεων σπανίως μπορεί να είναι "αναίμακτη" κι ανώδυνη για κείνη που θα γίνει το τρίτο πρόσωπο...
Κι ένας φαύλος κύκλος ξεκινά...Πού θα οδηγηήσει τη Νίνα και τον Νικήτα;
Το δίδαγμα οικείο αλλά ανεκτίμητο, μέσα από έναν έρωτα, που δύσκολα αφήνει κάποιον ασυγκίνητο- ειδικά αν αναλογιστούμε και  την αξιοπρέπεια που διαπνέει την ηρωίδα μέσα από την κατακραυγή και το ίδιο της το πάθος...
             Ας αφήσουμε τη φαντασία μας να ανέβει στο άλογο του Νικήτα και να διατρέξει τους ελαιώνες της Μυτιλήνης αγναντεύοντας την ομορφιά μιας πολιτείας που κρύβει κι εκείνη μυστικά ...