Έλση Τσουκαράκη, ΥΠΕΡΟΧΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ

                                           Υπέροχες Γυναίκες, Έλση Τσουκαράκη
                                         Είδος : Koινωνικό
                                         Βαθμολογία: 8,5/10

Μετά το κοινωνικό της βιβλίο η ΠΟΙΝΗ και το βαθιά ψυχογραφικό "Ας Αποφασίσει Ο Χρόνος",η συγγραφέας  Έλση Τσουκαράκη επανήλθε με ένα ξεχωριστό βιβλίο που αγγίζει ένα κοινωνικό θέμα από μια μοναδική και πραγματικά ευφάνταστη πλευρά.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η Μάρθα, η Αντιγόνη, η Ρένα και η Καίτη είναι 4 γυναίκες που η ζωή τους ακολουθεί εντελώς διαφορετικούς δρόμους μέχρι που μια μυστηριώδης γυναίκα τους αποκαλύπτει πως ερήμην τους συνδέονταν με ένα τρομακτικό μυστικό.
Από εκείνη την εφιαλτική μέρα οι τέσσερις γυναίκες ενωμένες σα γροθιά θα παλέψουν να μη συντριβούν απο το βάρος της φριχτής αποκάλυψης και να αντιμετωπίσουν προκλήσεις απρόσιτες στην κοινή λογική...
Κι όσο τα χρόνια προχωρούν, το άγρυπνο βλέμμα "Εκείνου" εποπτεύει την έκβαση του "πρωτοποριακού του φιλοσοφικού πειράματος", εκεί που η ευφυία εκπίπτει στην παράνοια και το όραμα συναντά το έγκλημα!
Μέσα σε όλα θα καταφέρει να αναδυθεί ο άνθρωπος και η δύναμη της αγάπης, που είναι η μοναδική απάντηση στα προαιώνια ερωτήματα της ζωής μας...

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Η Έλση Τσουκαράκη για μια ακόμη φορά ήρθε να μας εκπλήξει ,χαρίζοντάς μας ένα πραγματικά πρωτότυπο βιβλίο που έρχεται να στοχαστεί πάνω σε θεμελιακές αξίες της ζωής μας και να τις ανασυνθέσει με έναν εντελώς suis generis τρόπο!
Οι Υπέροχες Γυναίκες είναι ένα μυθιστόρημα που μέσα από αναγνωρίσιμα υλικά της καθημερινής ζωής συνθέτει μια πρωτόφαντη ιστορία, χωρίς να καταφύγει σε εξεζητημένες καταστάσεις -κι εκεί 

Η πρωταγωνίστριές του βιβλίου είναι φιγούρες συμπαθείς και ..."υπέροχα"προσιτές στην καθημερινή γυναίκα που στον αγώνα τους θα διαγνώσει στοιχεία του εαυτού της και της δικής της ρουτίνας.
Για την ακρίβεια οι 4 γυναίκες μαζί στοιχειοθετούν το πρότυπο της Ελληνίδας όπως αυτή διάβηκε το δεύτερο μισό του 20ου αιώνα, καθώς η ιστορία μας ξεκινά το 1968.
           Χωρίς αναγωγές στην πολιτική κατάσταση και σε ιδεολογικές αναφορές οι ηρωίδες της Τσουκαράκη αναδεικνύουν  διάφορα μοτίβα οικογένειας, όπως προέκυψαν μέσα από τον μετασχηματισμό της κοινωνίας μας.

Η καριερίστρια Μάρθα εκφράζει την αναδυόμενη γυναικεία χειραφέτηση καθώς η Ελληνίδα μεταπολεμικά άρχισε να βγαίνει δυναμικά στην αγορά εργασίας.
Ο οικογενειακός της βίος ανέδειξε τα προβλήματα της σύγχρονης οικογένειας με την απιστία να μπαίνει στο πλάνο.

Η Ρένα μεταφέρει τη ζοφερή εικόνα της ελληνικής επαρχίας με τον κλειστό ορίζοντα και την προκατάληψη να χρίζει τη γυναίκα υπηρέτρια του άντρα και της βούλησης των άλλων.
      Η Ρένα με την προσωπική της επανάσταση θα βρεθεί στο μεταίχμιο , παρουσιάζοντας την αφύπνιση και την προσπάθεια του φτωχού ανθρώπου να βελτιώσει τη ζωή του μέσα από τη γνώση.

Η Καίτη προβάλλει ως η τυπική γλυκιά Ελληνιδα νοικοκυρά που πλαισιώνει με στοργή  τα παιδιά της κι αντλεί ευτυχία μέσα από την οικογενειακή γαλήνη.
Το γεγονός ότι έφτιαξε τη ζωή της στην Αυστραλία ασφαλώς και αποτελεί ευθεία μνεία στο κύμα αθρόας μετανάστευσης πολλών Ελλήνων προς Γερμανία , Αμερική κι Αυστραλία στη δεκαετία του 60, για μια καλύτερη ζωή.

Τέλος η εύθραυστη Αντιγόνη προσδίδει μια μελαγχολική και ρομαντική πινελιά.
Μια μικρή "Ιουλιεττα"εγκλωβισμένη σε έναν θλιμμένο ρομαντισμό τόσο οικείο στην εποχή της.Παράλληλα μια στοργική μητέρα που μόνο μέσα από τη μητρική αγάπη μπόρεσε να αναδυθεί ξανά...

Παράλληλα παρακολουθούμε την πορεία των παιδιών τους κ με μητρικό βλέμμα αγωνιούμε και μεις για εκείνα.
Έρωτας, αδελφική αγάπη , αλλά και πάθη παρελαύνουν μέσα από τις ζωές των τεσσάρων γυναικών...

Αυτές οι 4 ετερόκλητες οικογένειες, λοιπόν, θα βρεθούν μπλεγμένες στον ιστό μιας σατανικής έμπνευσης!
Από τις πρώτες σελίδες υποβάλλεται στον αναγνώστη η περιέργεια για το φοβερό μυστικό, που άλλαξε τη ρότα τόσων ανθρώπων...
Η αποκάλυψη του μυστικού είναι 'αρτια σκηνοθετημένη και 
 ξετυλίγεται σελίδα σελίδα η χρονική στιγμή της μεγάλης αποκάλυψης, που θα έρθει στο τελευταίο 1/3 του βιβλίου με έναν απρόσμενο τρόπο.
Θεωρώ πως η αποκάλυψη αρχίζει τη σωστή στιγμή,λίγο προτού ο αναγνώστης "κουραστεί" κι εκτονωθεί η έξαψη της αναμονής του.
Όλη αυτή η αγωνία κι η σκέψη ότι επέρχεται η μεγάλη ανατροπή, προσδίδει στο βιβλίο την υποβλητικότητα ενός θρίλερ!
Συγκλονιστική και αρκετά πειστική, είναι η "ιστορία που οδήγησε ένα όραμα να εκφυλιστέι σε έγκλημα.
        Πολλά κομμάτια του παζλ ενώνονται δίνοντας μια πλήρη εικόνα (αν κι εδώ ίσως χωρόυσαν μερικές ακόμη επεξηγήσεις).
Τέλος, μια ακόμη -ηπιότερη-ανατροπή ακολουθεί τη μεγάλη αποκάλυψη και ολοκληρώνει τη  ιστορία μας 

Η ατμόσφαιρα όλου του βιβλίου, επιτείνεται από τη συνοδεία αριστουργηματικών κομματιών της κλασσικής μουσικής
Σε αυτά τα σημεία παρελαύνει το μεγαλείο της Μουσικής και η ιστορία θρυλικών κομματιών:
Oι λέξεις μετουσιώνονται σε νότες, επιτείνοντας τα συναισθήματά μας σε εξάρσεις και υφέσεις, συμβάλλοντας και στη σκιαγράφηση των χαρακτήρων- και ειδικότερα του τρομερού εμπνευστή.
Η ερωτική προσήλωσή του στα μουσικά ακούσματα παρέπεμπε στην έκσταση του Χίτλερ για τον αγαπημένο του Λοεγκρίν
Παράλληλα , κάθε κομμάτι, που επιλέγεται, προσωποποιεί και μια από τις ηρωίδες προσθέτοντας μια λυρική πινελιά στο "πορτρέτο" της...

Ένα ακόμη μοναδικό στοιχείο γοητείας στις Υπερόχες Γυναίκες είναι ο "διάλογος" του βιβλίου  με ένα κορυφαίο έργο της φιλοσοφικής σκέψης ,την Πολιτεία του Πλάτωνα.
          Εκεί αναλύεται μοναδικά ένα της χωρίο που συνιστά το εφαλτήριο μιας σκέψης που διακλαδίστηκε σε ζοφερούς δρόμους κι όχι στο Φως που αναζήτησε ο φιλόσοφος...
Πόσο επιδέξια τεκμηριώνεται η παρανοϊκή ιδέα, μέσα από τη συνύπαρξη φιλοσοφίας και επιστήμης...Η συγγραφέας αναδεικνύει τον κίνδυνο, που ενυπάρχει όταν η φιλοσοφία ερμηνεύεται τεχνοκρατικά και ως κυριολεξία χωρίς να συνυπολογίζεται η προσαρμοστική της φύση και ο αφαιρετικός ή συμβολικός ενίοτε χαρακτήρας της (πράγμα που έκαν α οι ναζί με τις νιτσεικές θεωρίες για πράδειγμα)
          Επιπλέον η ιστορία της Έλσης αναδεικνύει κι αυτή την ουσία της αριστοτελικής ρήσης που θέλει την επιστήμη να μετουσιώνεται σε κίνδυνο και σκοτεινή επιβουλή για την κοινωνία αν δεν τη συνοδεύει το δίκαιο κι η αρετή.

       Είναι ευφυής ο συσχετισμός και ο τρόπος που μέσα από το αρχαίο κείμενο ιχνηλατούνται οι δαιδαλώδεις διαδρομές μιας ιδιοφυίας, που μέσα στη μεγαλομανία της και την εμμονή με τη Γνώση, υπονόμευσε τη Ζωή για να ανακαλύψει ότι μεγαλύτερο μυστήριο εν τέλει είναι η ίδια η αγάπη. 

Δε χρειάζεται να υπεισέλθει κανείς σε περαιτέρω αναλύσεις και δε θα ήθελα να φωτογραφίσω επ'ουδενί το μυστικό....
Το σίγουρο είναι ότι πρόκειται για ένα Υπέροχο Βιβλίο , έξω από τα τετριμμένα που εξυμνεί το μεγαλείο της οικογένειας και το γεγονός ότι κάθεμιά μας κρύβει μια Υπέροχη Γυναίκα!














                                            

ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑ-Μια Συγγνωμη Για το Τελος

                Μια Συγγνώμη Για Το Τέλος, Λένα Μαντά 

                  Είδος :Αισθηματικό 

            Βαθμολογία: 7,5/10

          

Εκδότης: Ψυχογιός
Σελίδες: 496
ISBN: 9786180109658
Ημ. Έκδοσης: 07/05/2015
Τιμή στην αγορά Από 18,80- 16,92ευρώ

Φέτος η Λένα Μαντά, επανήλθε με ένα κοινωνικών αποχρώσεων μυθιστόρημα που διαδραματίζεται τα χρόνια της Χούντας.
Το βιβλίο Μια Συγγνώμη Για το Τέλος δίχασε αρκετά το κοινό, αφού σε αρκετούς ξένισε, όμως θεωρώ είναι ένα στοίχημα κερδισμένο για τη συγγραφέα που έδωσε ένα πραγματικά ενδιαφέρον μυθιστόρημα...


ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Σε ένα χωριό του Πύργου μεγαλώνουν δύο αδέλφια, ο Σαράντης κι ο Περικλής.
Το μίσος του Σαράντη για τον μειλίχιο αδελφό του θα προσλάβει ακραίες διαστάσεις και θα κορυφωθεί με αφορμή ένα πάθος άνομο.
Πολλά χρόνια μετά, θα δούμε τον Σαράντη οικογενειάρχη πια, που με σιδηρά πειθαρχία σκορπίζει φόβο στις ψυχές των τεσσάρων παιδιών του.
Πιο τραγικό του θύμα είναι η πρωτότοκη Μυρσίνη, μια κοπέλα άχαρη, χωρίς λάμψη.
    Η Μυρσίνη θα συρθεί σε έναν γάμο παράλογο με τον Κωστάκη Τσακίρη, που θα τελειώσει άδοξα.
         Σύντομα, η μοίρα της θα διασταυρωθεί με την οικογένεια του τρομερού συνταγματάρχη Μιλτιάδη Ιδομενέα, μια εποχή που ο κομμουνισμός και η ομοφυλοφιλία διώκονταν σκληρά.
Στη δίνη που θα βρεθεί, θα έχει συμπαραστάτη "απροσδόκητο" τον ετεροθαλή αδελφό της τον Θεόφιλο...
      Μέσα σε όλες τις πίκρες που γεύθηκε, ποιος θα της χαρίσει τη συγγνώμη που της χρωστά η μοίρα;

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Βιβλίο στο γνώριμο αγαπημένο ύφος της Λένας Μαντά, η "Συγγνώμη Για Το Τέλος" προσωπικά με κέρδισε-- παρά τις μικρές αδυναμίες- γιατί η συγγραφέας ρίσκαρε μια μικρή υπέρβαση και εισήγαγε το πολιτικό στοιχείο στη θεματολογία της:
           Πρόκειται, λοιπόν, για ένα κοινωνικής υφής μυθιστόρημα όπου η Λένα Μαντά καταπιάνεται με 
την ταραγμένη περίοδο της Δικτατορίας, εντάσσοντας τους ήρωές της στο κάδρο της.
Η Συγγνώμη για το Τέλος χωρίζεται άτυπα σε δύο μέρη...
         Στο πρώτο μέρος έχουμε την οικογενειακή ιστορία του Σαράντη στο χωριό του,η οποία είναι γεμάτη ένταση κι ένοχα μυστικά.
Σε αυτό το μέρος οι εξελίξεις είναι καταιγιστικές.
           Το δεύτερο μέρος εστιάζει στην πρώτη κόρη του Σαράντη, τη Μυρσίνη, μια κοπέλα χωρίς θηλυκότητα ,που πληρώνει πολύ ακριβά το απωθητικό της παρουσιαστικό και τα παράλογα ήθη της εποχής του '60.
Μέσα σε όλα όμως η Μυρσίνη αναπτύσσει μια χειραφετημένη και μεγαλόθυμη προσωπικότητα, κερδίζοντας τον σεβασμό του αναγνώστη.
Παρά τις αντιξοότητες η Μυρσίνη υψώνει μεγαλύτερο ανάστημα από την παρόμοιων προδιαγραφών "Ηρώ"στο "Όσο Αντέχει Η Ψυχή". 
Στη "Συγγνώμη "η Λένα Μαντά τολμά να προσεγγίσει το ζήτημα της ομοφυλοφιλίας στη συντηρητική κοινωνία της στρατοκρατούμενης Ελλάδας.
Η ομοφυλοφιλία προβάλλει με όλη της την αναγκαστική κρυψίνοια , την παραφορά και την απόγνωση, που μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε άνομες πράξεις με αθώα κι ανυποψίαστα θύματα.
     Χωρίς δαιμονοποίηση ή αφελείς εξωραισμούς, η συγγραφέας "τοποθετεί σωστά" τους ήρωές της απέναντι στο αδιέξοδο και τον απαγορευμένο πόθο- χωρίς να αποκρύψει την ωμή πλευρά  εγχείρημα απαιτητικό, που η συγγραφέας έφερε υποδειγματικά εις πέρας.
Αυτό ήταν από τα δυνατά σημεία του βιβλίου.

Ο άλλος πυλώνας είναι η πολιτική αναφορά σε ενδεικτικά γεγονότα της 7ετίας μέσα από πειστικούς διαλόγους, αλλά και το προσωπικό δράμα κάποιων από τους ήρωες.
Παρότι το βιβλίο εστιάζει σε ένα κεντρικό πρόσωπο ,τη Μυρσίνη, η Συγνώμη συνιστά το μοναδικό - τρόπον τινά- "πολιτικοποιημένο" βιβλίο της Μαντά.
Είχε προηγηθεί η εξαιρετική "Θεανώ" της -όμως εκεί είχαμε να κάνουμε με εθνικό ζήτημα -το πογκρόμ του 1955 εναντίον των Χριστιανών της Πόλης.
Και στην "Ντάτα" είχαμε μια αναπαράσταση της εποχής (Μεσοπόλεμος- Κατοχή).
Εδώ όμως οι ήρωες δρουν πολλές φορές με γνώμονα ακριβώς το πολιτικό σκηνικό- πράγμα που δε συνέβη ούτε στο "Σπίτι", ούτε στην "Ηρώ",(ίδιας περίπου περιόδου).
         Η συγγραφέας, χωρίς να υποπίπτει σε κομματισμούς ή προκλήσεις- αφήνει εντέχνως τον σπόρο του πολιτικού προβληματισμού, την επίκριση προς όποιον έμεινε αμέτοχος και τον θαυμασμό για κείνους που βασανίστηκαν για την ελευθερία.
Επιπλέον κάνει αναφορά  σε στιγμιότυπα της Χούντας, όπως η περιβόητη φιέστα- παρωδία για "τον εορτασμό των... "γενεθλίων της 'επανάστασης"

ή η κηδεία του Γέρου της Δημοκρατίας που εξελίχθηκε σε παλλαϊκό αντιδικτατορικό συλλαλητήριο.

ή την απόπειρα του Αλέκου Παναγούλη ερνατίον του Παπαδόπουλου

Η "Συγνώμη για το Τέλος" κατατάσσεται στα κοινωνικά έργα της Μαντά 
Όπως με το  "Βαλς με 12 Θεούς", το "Τελευταίο Τσιγάρο" και το "Όσο Αντέχει η Ψυχή", δεν έχουμε να κάνουμε με θυελλώδη πάθη, ταξιδιάρικα και απόλυτα, αλλά με χαρακτήρες πιο απτούς και γήινους, που διατηρούν ωστόσο τη γοητεία και το προσωπικό τους φορτίο.
Οι χαρακτήρες στη Συγγνώμη ιχνηλατήθηκαν με  μεγαλύτερη συγγραφική ωριμότητα από πολλά άλλα βιβλία της Μαντά- με εξαίρεση το "Βαλς".
Αυτό δε σημαίνει πως αποφεύγονται μικρά ατοπήματα.
       Για παράδειγμα στην Τελευταία Συγγνώμη δεν αποφεύγουμε το κλισέ του "ασχημόπαπου που αβίαστα μετατρέπεται σε κύκνο σαγηνευτικό".(Τόσο "δραστική αλλαγή με λίγο μόνο μακιγιάζ" δεν είναι καθόλου ρεαλιστική, χωρίς να... παρεμβληθεί ούτε ένας Φουστάνος, αδερφέ!)
      Στο δεύτερο μέρος, έχουμε μονόπλευρη εστίαση στη Μυρσίνη, ενώ θα μπορούσαν να αναπτυχθούν αρκετοί ακόμη χαρακτήρες πχ η ιστορία της Αριστέας, που ήταν συγκλονιστική και μας επεφύλαξε εκπλήξεις προς το τέλος, επρεπε να εχει αξιοποιηθεί καλύτερα κ να καταλαμβάνει μεγαλύτερο μέρος στο βιβλίο.Μπορούσε να κατανεμηθεί καλύτερα το δεύτερο μέρος ανάμεσα στις δυο ηρωίδες, διοτι η Αριστ΄έα ήταν μακραν πιο ενδιαφέρουσα
  Επιπλέον, παρά την όμορφη διαδρομή, έχουμε ένα τέλος βεβιασμένο, υπερβολικό, αφύσικο- όπως συνέβη στα "5 Κλειδιά"...
Όλα εξωφρενικά βολικά.Περίμενα περισσότερα από αυτήν την  ωραία απόπειρα στο κομμάτι του φινάλε.
Σίγουρα για το θέμα του το βιβλίο, δεν αποκτά επουδενί τη βαρύτητα αντίστοιχων κοινωνικοπολιτικών έργων.Δεν κάνει την υπέρβαση, παραμένοντας στα πιο "ρηχά νερά"-επιτελώντας όμως τον ρόλο του ως μια συγκινητική κοινωνική ιστορία.
      Είναι, σε κάθε περίπτωση, μια καλή προσπάθεια, που αφήνει θετικό απόηχο, συνδυάζοντας το πιο ανάλαφρο ύφος της Λένας Μαντά με ίχνη πολιτικής σκέψης.
Επιπροσθέτως, η Λένα Μαντά έχει το χάρισμα να διατηρεί τη γοητεία της αφήγησης της ακόμη κ σε λιγο "μουντές" ιστορίες -πολλώ δε μάλλον, σε πρόσφορο υλικό όπως η ιστορία του Σαράντη κ της Μυρσίνης.
         Για αυτό δε θα συμφωνήσω καθόλου με τις πολυάριθμες αρνητικές κριτικές, που εκτεταμένα αντιμετώπισαν το βιβλίο αυτό ως "το χειρότερο της Μαντά".
Ίσως ενόχλησαν οι αναφορές στη Δικτατορία, αλλά και στην ομοφυλοφιλία σε συνδυασμό με την πιο "προσγειωμένη" αισθηματική πλευρά.
Εγώ  απόλαυσα τη Συγγνώμη, ένιωσα βαθιά τους ήρωές της και απορροφήθηκα στην ιστορία αυτή ως την τελευταία σελίδα!
      Η "Συγγνώμη για Το Τέλος" ήταν πολύ πιο ενδιαφέρον βιβλίο από την "Άλλη Πλευρά του Νομίσματος", το "Τελευταίο Τσιγάρο", το "Χωρίς Χειροκρότημα". 
και προχώρησε σε πρωτοτυπία και τόλμη ενα βήμα παραπέρα από το "όσο Αντέχει Η Ψυχή" -ακόμη κι από το "Έρωτας Σα Βροχή".
Σας συνιστώ να το ανακαλύψετε και μαζί μια Μαντά που- διατηρώντας το στιλ της- αναζητά και πειραματίζεται.

KΛΗΡΩΣΗ!!!!!!!!!!!!!!!Το Βιβλίο Της Ευδοκίας

Η συγγραφέας Θεοδώρα Τζόκα, 
τιμώντας το blog μας 
προσφέρει για κλήρωση 
1 αντίτυπο 
από το νέο επιτυχημένο της μυθιστόρημα 
"Το Βιβλίο Της Ευδοκίας"!!!!
                                                                        

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΚΛΗΡΩΣΗΣ 

Από 7 Σεπτεμβρίου 2015
έως 13 Σεπτεμβρίου 2015

ΟΡΟΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ

1. Να είστε μέλη του blog "ΣΤΟΝ ΑΣΤΕΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ".("Πάνω δεξιά ", γαλαζιο κουτάκι που λέει "Γίνετε μέλος αυτού..." ,κάτω από τα εικονίδια Αναγνωστών)

2. Δηλώστε τη συμμετοχή σας σχολιάζοντας κάτω από την ανάρτηση στο FACEBOOK (ΣΤΟΝ ΑΣΤΕΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)

3. Να σχολιάζετε ΣΤΟΝ ΑΣΤΕΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ 
κι οχι σε αλλες σελιδες, οπου ισως βρειτε την αναρτηση.

4. Κοινοποιείστε το λινκ της ανάρτησης από το blog στον Tοίχο σας, αναφεροντας οτι πρόκειται για κληρωση


5. Θα καταρτιστεί λίστα με τα ονόματα όσων σχολιάσουν 
μέχρι 13 Σεπτεμβρίου  10ηώρα το πρωί
 

6. Όποιος σχολιάσει πάνω από μια φορά -αυτομάτως αποκλείεται από τη λίστα.
 

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
 Καταρτίζεται λίστα με τα ονόματα των συμμετεχόντων . Μετά τη λήξη των σχολιασμών(13/9, 10η ώρα το πρωί),τα ονόματα ανακατεύονται και καθένα αποκτά έναν τυχαίο αριθμό.
Ανήμερα 13 Σεπτεμβρίου θα ζητηθεί σε ειδική ερώτηση από τα μέλη της ομάδας "ΣΤΟΝ ΑΣΤΕΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ να γράψουν έναν τυχαίο αριθμό.
  Με τον πρώτο αριθμό, που θα γραφτεί ,δημοσιεύεται αυτομάτως η λίστα με τα ήδη αριθμημένα ονόματα.
Νικητής ανακηρύσσεται όποιος έχει τον αριθμό που γράφτηκε πρώτος στη σχετική ερώτηση.


Το βιβλίο θα αποσταλεί στον νικητή κατόπιν συνεννοήσεως.

Ευχαριστώ τη συγγραφέα για τη γενναιόδωρη προσφορά της, το ήθος της και τα όμορφα βιβλία της.

Ιφιγένεια Θεοδώρου, Μελέκ Θα Πει Άγγελος

                                    Μελέκ Θα Πει Άγγελος, Ιφιγένεια Θεοδώρου              

                              Είδος : Koινωνικό/Αισθηματικό

                        Βαθμολογία: 7,5/10

Εκδόσεις Πατάκη
Σελίδες 315

Ημ/νια Εκδοσης 21/7/2015
Τιμή στην Αγορά 14,84- 8,54 ευρώ


Η Ιφιγένεια Θεοδώρου μας σεργιανά στα άδυτα της πομάκικης κοινωνίας, αναδεικνύοντας τη γοητεία της συνύπαρξης με το διαφορετικό, και τη δύναμη του έρωτα που υπερβαίνει σύνορα και προκαταλήψεις.

Ελάτε να πετάξουμε ως τα θρακικά χωριά με τη Μελέκ -[που]Θα πει Άγγελος.(εκδόσεις Πατάκη)

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Ο φύλακας του χριστιανικού νεκροταφείου της Σμύρνης ζει χρόνια στη σιωπή και στα λουλούδια που ανθίζουν με την αγάπη του...

Την ησυχία του θα διαταράξει ένα κορίτσι με πύρινα μαλλιά.

           Είναι η κόρη του πρέσβη Λεούση , ο οποίος- με συνοδοιπόρο τη σύζυγο Λουκία και τον πρόξενο Βασίλη Κουβαρά καλείται να λύσει ένα μυστήριο επικίνδυνο για την ισορροπία αναμέσα σε Τουρκία κι Ελλάδα:

'Είναι ο αιφνίδιος θάνατος της χειραφετημένης Πομάκας Γιλντίζ, που- ύστερα από το μοιραίο τροχαίο στα ελληνοτουρκικά σύνορα- άφησε πίσω της τη μικρή Μελέκ, η οποία κρύβει το μεγάλο μυστικό του έρωτα στην τρομαγμένη της σιωπή...

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

Η Ιφιγένεια Θεοδώρου φέτος χάρισε στο κοινό ένα πολύ ξεχωριστό κοινωνικό μυθιστόρημα, που παρά τη χαμηλόφωνη ομορφιά του, κρύβει έναν παράφορο έρωτα στις σελίδες του.

"Μελέκ Θα πει Άγγελος" ,αλλά συνάμα...θα πει και καλή λογοτεχνία !!!!

Στο Μελέκ Θα πει Άγγελος πρωταγωνιστούν τα στελέχη του ελληνικού προξενείου, που καλούνται να επιλύσουν έναν μυστηριώδη θάνατο και να προστατεύσουν ένα ορφανό πλέον κοριτσάκι..

Μέσα από το έργο αυτό της Θεοδώρου βλέπουμε πίσω από τις κλειστές πόρτες, πίσω από τις ατσαλάκωτες, ευχάριστες φιγούρες των εκείνων που πασχίζουν να διατηρήσουν την αρμονία και να γεφυρώσουν αναίμακτα τα χάσματα των χωρών για χάρη κυβερνήσεων αλλά και λαών.

             Γνωρίζουμε, δηλαδή τη δύσβατη πορεία ενός διπλωμάτη, που σαν Οδυσσέας γυρίζει στον κόσμο με Ιθάκη του την ..ειρήνη, που αγωνίζεται να εξασφαλίσει με ωφέλιμο για όλους τρόπο.

         Η πορεία αυτή μας ταξιδεύει στην Ευρώπη, στην Ασία, μα κυρίως σε "χαμένες πατρίδες", όπου μεγαλούργησε και μαρτύρησε το ελληνικό στοιχείο, διερευνώντας τον απόηχο της παρουσίας του στο σήμερα, σαν τον φωτογραφο που χαρτογραφεί νέα εδάφη μετά τον κουρνιαχτό μιας καταστροφής.

Μέσα από τη συνύπαρξη ελληνικού και τούρκικου στοιχείου σε Θράκη και Σμύρνη μεταπολεμικά αναδεικνύονται τόποι, χρώματα, αντιθέσεις,παραδόσεις και λαογραφικά στοιχεία- με συγκινητικότερο το πλεκτό χαλί, που προσμένει το τακίμι του...    

Παράλληλα στο μυθιστόρημα αυτό εγείρεται το γυναικείο ζήτημα μέσα από την ολόπλευρη παρουσία της Γυναίκας- με κάθε γυναικείο χαρακτήρα να συμβολίζει κι από μια παράμετρο...

Ξεκινάμε από την παρθενική αθωότητα της Μελέκ και της Σοφίας.Τα παιδιά στο βιβλίο είναι δρώντα υποκείμενα με αποφασιστική συμβολή στην πλοκή.
        Κατόπιν, προχωράμε στους ενηλίκους, όπου η γυναικεία παρουσία εναλλάσσει πολλαπλούς ρόλους, όπως ακριβώς μέσα στην ιστορική της πορεία.
        Βλέπουμε την τόσο οικεία στην εποχή μας χειραφετημένη κυνηγό καριέρας που ευνουχίζει και πληγώνει τον σύντροφό της, ώσπου αλλοτριώνει την ίδια τη φύση της...(Χρυσα)
     Στον αντίποδα, η αθόρυβη παραστάτιδα, που αφοσιώνεται στην οικογένεια της, εκχωρώντας το εγώ της, σε μια θυσία παραγνωρισμένη- μπορεί και μάταιη...(Λουκία)
        Παράλληλα παρακολουθούμε τη γυναίκα- αιχμάλωτη που πασχίζει να αποκόψει τα δεσμά της πατριαρχικής κοινωνίας, ακόμη κ μέσα από τη σύγκρουση.(Γκιλντίζ)
         Η Μητρότητα όμως πάντα κατέχει τα σκήπτρα της γυναικείας ύπαρξης τους και αποτελεί το ισχυρότερο ορμέφυτο...

         Εντούτοις εξαίρεση σε αυτό, αποτελεί η εξιδανικευμένη, σαιξπηρικών προδιαγραφών ερωμένη που παραδίνεται στη σαρωτική κυριαρχία του έρωτα, καταλύοντας ακόμη και τη μητρική υπόσταση για χάρη του...

Με αυτά τα συστατικά ξεδιπλώνεται λέξη τη λέξη μια τραγική οικογενειακή ιστορία με ένα μυστικό αδιανόητο, που αποδεικνύει την παράφορη φύση του έρωτα.

Η σκηνοθεσία του βιβλίου είναι ομιχλώδης και αργόσυρτη-σχεδόν "αγγελοπουλική" -

 με εναλλαγή τριτοπρόπσωπης αφήγησης ,εσωτερικών μονολόγων και ψυχογραφημάτων.

Σε συνδυασμό με μια μοναδική "σκηνογραφία" από τοπία και χώρους -έχουμε ένα ατμοσφαιρικό έργο.

Μικρή αδυναμία θα εντόπιζα στο διφορούμενο ύφος, που ενίοτε είναι πιο ερμητικό από ό,τι χρειάζεται και δυσχεραίνει τον αναγνώστη.

Ωστόσο  ιστορία σύντομα  κερδίζει στα σημεία με ορισμένες στιγμές πολύ υποβλητικές, που μπαίνουν στην καρδιά σου, όπως η στιγμή ανάμεσα "στον άντρα και στο κορίτσι"....

Δεσπόζουσα μορφή του βιβλίου, που ίσως κινεί άθελά του τον μοχλό της ιστορίας μας, είναι ο δύσμορφος κλειδοκράτορας του Κοιμητηρίου:

Ο παραμορφωμένος από την απομόνωση Νικόλας που το μίσος των ανθρώπων του φίμωσε τη λαλιά και καταδίκασε την καμπάνα του στη σιγή , παραπέμπει ευθέως στον θρυλικό κωδωνοκρούστη Κουασιμόδο από την Παναγία των Παρισίων του Βίκτορ Ουγκό...

Τον διατρέχει η ίδια τραγικότητα, το ίδιο βουβό αίτημα αγάπης.

Τη δική του ιδιότυπη ομορφιά μόνο η αγνότητα των παιδιών και των τρελών μπορεί να την αποκρυπτογραφήσει...

Στο πρόσωπο εκείνου έρχεται αιφνιδιαστικά μια κάθαρση γλυκόπικρη σε ένα φινάλε που αφοπλίζει 

Ανακαλύψτε λοιπόν αυτό το ξεχωριστό μυθιστόρημα με τον ελκυστικό τίτλο και πετάξτε στα λημέρια ενός έρωτα που εγείρει ηχηρά το αίτημα για συναδέλφωση, ειρήνη και πίστη!

"ΕΦΥΓΕ" Η ΕΚΔΟΤΡΙΑ ΤΟΥ ΚΕΔΡΟΥ , ΚΑΤΙΑ ΛΕΜΠΕΣΗ

Από σήμερα ο κόσμος του βιβλίου θα είναι φτωχότερος.
Από το πρωί της Παρασκευής 4 Σεπτεμβρίου 2015 
δε βρίσκεται πλέον στη ζωή η διευθύντρια των εκδόσεων Κέδρος η Κάτια Λεμπέση, που έχασε μια παλικαρίσια μάχη με τον καρκίνο .


Γεννημένη στην Αθήνα το 1948 σπούδασε εκπαίδευση στο προοδευτικό Goddard College στο Βέρμοντ των ΗΠΑ.
       Πρωτοστάτησε στο ελληνικό γυναικείο κίνημα αφού τα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης  ίδρυσε τον οίκο "Κύτταρο" όπου εκδόθηκαν τα πρώτα φεμινιστικά βιβλία.

Το 1985 η Κάτια Λεμπέση απέκτησε τον ιστορικό εκδοτικό οίκο «Κέδρος»,τον οποίο διηύθυνε μαζί με το σύζυγό της Ευάγγελο Παπαθανασόπουλο. 

«Ο “Κέδρος” ήταν για μας λαχείο ζωής. Νέοι ορίζοντες ανοίχτηκαν μπροστά μας, που μας έφεραν μεγάλες χαρές αλλά και μεγάλες ευθύνες. 

Πάνω απ’ όλα όμως κρύβει μια ανυπέρβλητη μαγεία. 

Είναι ένας χώρος πολυδιάστατος, απρόβλεπτος και απαιτητικός, που προσφέρει μοναδικές συγκινήσεις» 

έγραφε η ίδια σε κείμενό της, στην επετειακή έκδοση 

«Το χρονικό του Κέδρου 1954 –2004».

Πράγματι ,η Λεμπέση διαφύλαξε  την παρακαταθήκη της ιδρύτριάς του "Κέδρου" Νανάς Καλλιανέση, χωρίς να παρεκκλίνει της ποιοτικής πορείας που εκείνη χάραξε.

Διατήρησε την παράδοσή του οίκου στην διάδοση θρυλικών σταθμών της ποίησης όπως 

του Ρίτσου, 

του Λειβαδίτη 

του Βάρναλη 

και του Σαχτούρη 

- με καλαίσθητες επανεκδόσεις τους.

        

Παράλληλα ο Κέδρος επί της Λεμπέση ανέδειξε εμβληματικά έργα της νεότερης πεζογραφίας, με κορυφαία την πολύτιμη εργογραφία της Διδώς Σωτηρίου.

Στον Κέδρο συναντάμε ακόμη βιβλία "κλασσικά πια , όπως του Αλέξανδρου Κοτζιά, 

του Άρη Αλεξάνδρου, 

του Μένη Κουμανταρέα!

 Από εμπορικής απόψεως, κορυφαία επιτυχ΄'ια των τελευταίων χρόνων στάθηκε η τριλογία του εκλιπόντος Νίκου Θέμελη

                                           

Από τον "Κέδρο" το ευρύ κοινό γνώρισε το έργο του κορυφαίου θεατρικού μας συγγραφέα κ διανοούμενου, Ιάκωβου Καμπανέλλη.
Έργα όπως το πεζογράφημα Μαουτχάουζεν και πολυάριθμα θεατρικά έργα από μια χαρισματική, αυτοδίδακτη πένα

Όλα αυτά έργα, κόσμησαν τη νεοελληνική πεζογραφία,καθώς αποτύπωσαν τους αγώνες του λαού για τη Δημοκρατία και τον άσβεστο πόθο του για την Ελευθερία, παρά τις διαψεύσεις των εθνικών οραμάτων.

Παράλληλα, ο Κέδρος, έδωσε βήμα σε νέους δημιουργούς που θέλησαν να ακολουθήσουν τα ίδια ποιοτικά χνάρια.

Στο επίπεδο της Ξένης Λογοτεχνίας δεσπόζει ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών του Τόλκιν. 

Τέλος,αξιοσημείωτος είναι ο τομέας του Κέδρου που περιλαμβάνει εκδόσεις βιβλίων σχετικών με το σκάκι (ανάμεσά τους μια ογκώδης εγκυκλοπαίδεια με κάθε λήμμα γύρω από τον κόσμο του σκακιού) . 

Υπενθυμίζουμε κάποιες χαρακτηριστικές παρουσιάσεις βιβλίων από τις εκδόσεις Κέδρος στο σάιτ μας...

ΤO AΓΟΡΙ ΜΕ ΤΗ ΡΙΓΕ ΠΙΤΖΑΜΑ, John Boyne

ΗΛΕΚΤΡΑ, Διδώ Σωτηρίου

Όλα αυτά συνθέτουν το ανεκτίμητο πνευματικό έργο μιας σπουδαίας εκδότριας, που αρνήθηκε να υπακούσει στις σειρήνες των "best seller" και του "εύκολου χρήματος", επιμένοντας στην ποιότητα με έναν συγκερασμό παλιού και νέου.

Ο κόσμος του βιβλίου αποχαιρετά με ευγνωμοσύνη την Κάτια Λεμπέση , με την ελπίδα οι συνεχιστές της να αποδειχθούν αντάξιοι του ήθους και της αγάπης της προς το βιβλίο...

Η σελίδα στον ΑΣΤΕΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ αποστέλλει ολόψυχα συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους συνεργάτες της εκλιπούσας...

                                                          Δέδε Ελισσάβετ

Καριδάδ Μπράβο Άνταμς, Πιο Δυνατή Απ'το Μίσος,

                                                                              Πιο Δυνατή Απ'το Μίσος, Καριδάδ Μπράβο Άνταμς
                                                                                                                      Είδος :Aισθηματικό Εποχής
                                                     Βαθμολογία: 9/10

                                                   

      

Εκδότης: Ωκεανός

Μετάφραση:  Ιφιγένεια Σταροπούλου

Επιμέλεια:  Ανθή Μπίσσα

Σελίδες:  434

ISBN: 9786185104191

Ημ. Έκδοσης: 17/10/2014

 Τιμή στην αγορά   14,91 -13,42 ευρώ

Η Καριδάδ Άνταμς, που μεσουράνησε στα λογοτεχνικά δρώμενα της Λατινικής Αμερικής στα χρόνια του '60, χάρισε μεταξύ άλλων,στο κοινό ένα υπέροχο αισθηματικό μυθιστόρημα διαποτισμένο με άρωμα Ανατολής, που τώρα εκδίδεται από τις εκδόσεις Ωκεανός...
Πρόκειται για το βιβλίο "Πιο Δυνατή απ'το Μίσος" ένα ρομάντζο εποχής βγαλμένο από τις "Χίλιες Και Μια Νύχτες" 

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Το Μαρόκο- μέσα του αιώνα- τελεί υπό γαλλική επικυριαρχία.
Ο Σουλτάνος , προσπαθεί να καταστείλει έναν ισχυρό θύλακα επαναστατών με τη βοήθεια του Γάλλου διοικήτή που έχει εγκατασταθεί με τις δύο του κόρες στην πόλη της Ουλέντ Ράφα.
Μια σύλληψη όμως πυροδοτεί προσωπική βεντέτα ανάμεσα στον αδιάλλακτο Γάλλο συνταγματάρχη Ντορέ και τον σκληροτράχηλο αρχηγό όλων των φυλών της ερήμου , Άσαμ αλ Κεμπίρ.
Ο τρομερός Άσαντ θα ζητήσει εκδίκηση, αιχμαλωτίζοντας την κόρη του διοικητή Ντορέ, την τρυφερή Αντριάνα, επιβεβαιώνοντας τη φήμη του ως "Λιοντάρι της Ερήμου".
            Παρότι ανίσχυρη στα χέρια του, η περήφανη Αντριάνα θα μαλακώσει σταδιακά την καρδιά του ανυπότακτου σείχη, που θα βρεθεί τρομακτικά διχασμένος ανάμεσα στον απροσδόκητο έρωτά του "για μια λευκή"  και στο χρέος του απέναντι στον λαό του...
Θα αποδειχθεί η αγάπη κι η λαχτάρα για την ειρήνη πιο δυνατή από το μίσος;

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Υπέροχο,γεμάτο συναισθήματα και αμείωτη ένταση ως την τελευταία του σελίδα, το Πιο Δυνατή Απτο μίσος είναι ένα βιβλίο πλημμυρισμένο πάθος και όμορφα ηθικά διδάγματα!!!!
           Η πεμπτουσία του ρομάντζου εποχής, που δύσκολα θα αφήσει μια αναγνώστρια ασυγκίνητη!
            Σκηνοθετημένο κινηματογραφικά, το βιβλίο αυτό περιλαμβάνει όλα τα απαραίτητα συστατικά μιας ρομαντικής ιστορίας αγάπης και πολέμου...
Ένας σαρωτικός έρωτας, που εγείρει διλήμματα συνείδησης σε ένα εξωτικό σκηνικό γεμάτο κίνδυνο, μίσος και αγωνία!
             Η Λατινοαμερικάνα συγγραφέας Καριδάδ Άνταμς αποδεικνύεται για μια ακόμη φορά μετρ του είδους και χειρίζεται υποδειγματικά το μοτίβο της αντίθεσης:
            Η ξανθιά καλλονή γοητεύει τον χαλκόχρωμο Μαροκινό σείχη ενώ οι ντελικάτοι τρόποι της κι η τρυφερή της καρδιά κερδίζουν ολοκληρωτικά την καρδια του σκληροτράχηλου πολεμιστή...
         Η ιστορία έχει κορμό της την αιχμαλωσία μιας "ανίσχυρης κοπέλας" από τον αμείλικτο αρχηγό των επαναστατών και τη συγκλονιστική αγάπη που ανθίζει ανάμεσά τους - ερήμην τους...
            Με μια ψυχαναλυτική διάθεση θα μπορούσαμε εδώ να διακρίνουμε στην πιο γοητευτική του εκδοχή αυτό που η επιστήμη της Ψυχολογίας ονομάζει "σύνδρομο της Στοκχόλμης", (δηλαδή την συναισθηματική προσκόλληση ενός ομήρου στον διαφεντευτή της μοίρας του).
Αυτή η εξάρτηση της γλυκιάς πρωταγωνίστριας από τον απαγωγέα της, προσδίδει στον έρωτα των δύο ηρώων απόλυτο χαρακτήρα και κρεσέντο συναισθηματων, ανυψώνοντας το αρσενικό στο βάθρο της ισχύος που κάθε κοπέλα φαντασιώνεται!
 Το αίσθημα πάντως, εξελίσσεται σε μια πειστική κλιμάκωση με τις αναμενόμενος εξάρσεις και αναδιπλώσεις που εντείνουν την αγωνία για την έκβασή του...
Υπάρχουν σκηνές που κόβουν την ανάσα μέσα από τις διακυμάνσεις και την αλληλεπίδραση των ηρώων- και χωρίς καμιά καταφυγή στον ωμό αισθησιασμό που συναντάμε ασύστολα στη σύγχρονη γραφή.

Το άλλο στοιχείο που γοητεύει είναι το ηθικό διαμέτρημα κάποιων δευτερευόντων χαρακτήρων που πλαισιώνουν τους ήρωες , όπως ο θλιμμένος λοχαγός, η μικρή Γκειτά ή η ερωτευμένη ταβερνιάρισσα Πριμορόζα.

;Ένα ακόμη ατού του βιβλίου είναι η σχεδόν κινηματογραφική ροή των σκηνών και η ανάδειξη του πολέμικου πνεύματος που διέπνεε αυτές τις επαναστατικές φυλές της Αραβίας, που σκιαγραφούνται με σεβασμό και ενδιαφέροντα στιγμιότυπα.
       Επίσης προβάλλουν όμορφες εικόνες από τις οάσεις και τα παλάτια της ερήμου.
Η αφήγηση δεν είναι ακριβώς γραμμική, καθώς έχουμε ενίοτε μικρά άλματα στο χρόνο που επεξηγούνται με αναδρομές στο διάλογο των ηρώων.
Μόνο μια σκηνή θεωρώ ήταν παράλειψη να μην περιγραφεί σε "ζωντανό χρόνο" αδικαιολόγητο άλμα 

Φυσικά, στο μυθιστόρημά μας δεν αποφεύγονται κάποια κλισέ ή κάποια ατοπήματα στην πλοκή όπως η εξιδανικευμένη γοητεία της πρωταγωνίστριας που επισκιάζει κάθε άλλη ύπαρξη γύρω της.
Εντούτοις οι χαρακτήρες είναι σμιλεμένοι  ως έναν βαθμό- ειδικότερα ο Άσαμ, που παρουσιάζει αδυναμίες, διατηρώντας έναν ρεαλισμό.
Σκληρός, αλλά δίκαιος κι ακέραιος, ισχυρογνώμων και διεκδικητικός, αλλά πονετικός και αγωνιστής της ελευθερίας , ο Άσαμ γοητεύει.

     Κάποιος, επίσης, μπορεί να διακρίνει στο βιβλίο αυτό έναν  συντηρητισμό για τα μέτρα της εποχής μας ή μια ενδόμυχα ηθικοπλαστική τάση- με αξίες όμορφες ,μα ξεχασμένες , όπως η μακροθυμία, η συγχώρεση, η αξιοπρέπεια, η αυταπάρνηση..
           Αυτό δικαιολογείται αφού το έργο γράφτηκε το πρώτο μισό του 20ου αιώνα, που η κοινωνία ακολουθούσε άλλους αξιακούς κώδικες- κι αυτή ακριβώς ήταν η τάση στη λογοτεχνία- όχι απαραίτητα υποδεέστερη της σημερινής εποχής.
        Ακόμη στο "Πιο Δυνατή Απ΄το Μίσος" δεν υπάρχουν ιδιαίτερες ιστορικές αναφορές ούτε ακριβής χρονικός προσδιορισμός του πλαισίου όπου εκτυλίσσεται το μυθιστόρημα αυτό.
Κατανοούμε όμως ότι πρόκειται για την αποικιοκρατική πολιτική της Γαλλίας στα βόρεια αραβικά κράτη.(Τυνησία- Μαρόκο)  
Η χρονική στιγμή συγγραφής δικαιολογεί και  την επιλογή του αποικιοκρατούμενου Μαρόκου ως πεδίου δράσεως. 
           Ίσως το θέμα της μας ξενίζει λίγο, όμως μην ξεχνάμε ότι η Άνταμς δραστηριοποιήθηκε λογοτεχνικά στα μέσα του 20ου αιώνα, όπου άρχισαν να αναφύονται αυτονομιστικές κινήσεις στις αποικίες της Ασίας και της Β. Αφρικής.
        Το Μαρόκο που υπήρξε γαλλικό προτεκτοράτο από το 1912 και πεδίο ανταγωνσμών ανάμεσα σε Ισπανία Γερμανία κ Γαλλία.
Ο αραβικός εθνικισμός θέριεψε στο Μεσοπόλεμο κι εκεί πιθανολογώ πως τοποθετείται κι η ιστορία αυτή,αφού δε μιλα για τελική απελευθέρωση (καθώς η ανεξαρτησία του Μαρόκου ανακηρύχθηκε το 1956).
          Όλα αυτά αποτελούν -μέσες άκρες το ιστορικό περίγραμμα στο Πιο Δυνατή Απ το Μίσος, με τον έρωτα να κυριαρχεί ξεκάθαρα.

Σε κάθε περίπτωση είμαι βέβαιη πως θα το απολάυσετε ως ένα εξαίσιο δείγμα της κατηγορίας του..
Ως ένα αισθηματικό βιβλίο εποχής, που ταξιδεύει τον αναγνώστη, χωρίς ιδιαίτερες απαιτήσεις ,χαρίζοντάς του όμως, ατόφια συγκίνηση, ώρες έρωτα και πίστη ότι η Αγάπη μπορεί να αποδειχθεί Πιο Δυνατή Απο το Μίσος ακόμη κι αν χρειαστεί θυσιάσει τον ίδιο τον εαυτό της για να το νικήσει... 

                                        Ελισσάβετ Δέδε


                        ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ 

ΚΑΡΙΔΑΔ ΜΠΡΑΒΟ ΑΝΤΑΜΣ

Η Καριδάδ Μπράβο Aδαμς γεννήθηκε στη Βιγιαερμόσα του Ταμπάσκο, από Κουβανέζους γονείς που και οι δύο ήταν ηθοποιοί.
 Έζησε αρχικά στην Κούβα και κατόπιν εγκαταστάθηκε στο Μεξικό όπου και γνώρισε τεράστια επιτυχία με το βιβλίο της Άγρια Καρδιά, για το οποίο χαρακτηρίστηκε ως η Μάργκαρετ Μίτσελ (Όσα παίρνει ο Aνεμος) της Λατινικής Αμερικής.
 Επί πολλά χρόνια αρθρογράφησε σε περιοδικά και σε εφημερίδες του Μεξικού.
 Έχει γράψει πολλά ρομάντζα, θεατρικά έργα και σενάρια για την τηλεόραση του Μεξικού και της Βενεζουέλας. 
Πέθανε το 1990 στο Μεξικό, έχοντας καταξιωθεί ως η πιο πολυδιαβασμένη συγγραφέας της Λατινικής μερικής.

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ: Η ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ΤΟΥ ΜΑΡΟΚΟΥ ΑΠΟ ΤΗ ΓΑΛΛΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ