Μαίρη Φίτζερλαντ-Ο,τι κι Αν Φέρει Το Αύριο

                                                                 Μαίρη Φίτζερλαντ-Ο,τι κι Αν Φέρει Το Αύριο
                                                   Είδος : Ιστορικό Μυθιστόρημα
                                                   Bαθμολογία: 8/10

                                           

Εκδόσεις Ωκεανίδα
Μετάφραση Χριστιάννα Σαμαρά
Σελίδες 688
Ημερομηνία Εκδοσης 07/07/2015  
Τιμή  18 - 16,80 ευρώ

Ένα από τα πιο γοητευτικά ξενόγλωσσα μυθιστορήματα των τελευταίων χρόνων είναι σίγουρα το έργο της Μαίρη Φίτζερλαντ "Ο,τι Κι Αν Φέρει Το Αύριο"  από τις Εκδόσεις Ωκεανίδα.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η Στέφι Μπλέικ, μια 25χρονη Βρετανίδα, γυρνά την πλάτη στη ματαιοδοξία της εύπορης οικογένειάς της και  αναζητά τη νέα της ταυτότητα πιάνοντας δουλειά ως δημοσιογράφος σε εφημερίδα.
Παραθερίζοντας με την επιπόλαιη αδελφή της όμως, στην Κορνουάλη θα συναντήσει τον μυστηριώδη Αμιάς ,που θα τη σημαδέψει.
Η εξαφάνισή του θα στρέψει την Στέφι με ζήλο στη δουλειά της,στην εφημερίδα.
Εκεί, μέντοράς της θα σταθεί ένας προοδευτικός και τολμηρός ρεπόρτερ, ο Τσάρλι.
Εκείνος θα τη συμπαρασύρει στη δίνη των καιρών και η νεαρή Στέφι θα βρεθεί μαζί του στο ναζιστικό Βερολίνο, όπου πίσω από τις καλόγυαλισμένες στολές ελλοχεύει η κτηνωδία κι ο φόβος...
Η συνέχεια θα οδηγήσει τη Σέφι και τον Τσάρλι στις Δημοκρατικές Ταξιαρχίες του Ισπανικού Εμφυλίου, όπου η Περσεφόνη Μπλέικ θα κληθεί να δείξει τη γενναιότητά της...
Ο πόλεμος μένεται αδυσώπητος, μα το παρελθόν της κοπέλας επιστρέφει γεμάτο ανατροπές και απαιτήσεις...
Έτσι, η Περσεφόνη καλείται να επιλέξει στην ήρεμη, απάνεμη θαλπωρή και το θυελλώδες πάθος...

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Το Ο,τι Κι Αν Φέρει το Αύριο συνιστά ένα πρωτότυπο ρομαντικό ανάγνωσμα ιστορικών αποχρώσεων, που μας σεργιανά στη Δυτική Ευρώπη παραμονές του φοβερότερου Πολέμου που γνώρισε η Ανθρωπότητα.
             Στο επίκεντρό του μια πραγματικά γοητευτική προσωπικότητα ,η ανθρώπινη και αποφασιστική Περσεφόνη Μπλέικ, που οι περιπέτειες της ξετυλίγονται με αμείωτη ένταση ,διατηρώντας την αγωνία μας ως την τελέυταία σελίδα!...
            Με ένα ευφυέστατο συγγραφικό εύρημα όμως -τη δημοσιογραφική ιδιότητα της ηρωίδας η συγγραφέας εναλλάσσει το σκηνικό της δράσης ανάμεσα στους σημαντικότερους σταθμούς, που προετοίμασαν το έδαφος για την εφιαλτική παγκόσμια σύρραξη...

Το βιβλίο επιλέγει σημείο εκκίνησης την Ισπανία που με τον τρομακτικό της Εμφύλιο προεικόνισε την ολοκληρωτική ιδεολογική  σύγκρουση που διεμήφθη κατά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο ,ανάμεσα στον φασισμό και τη Δημοκρατία. 
      Κατόπιν, η συγγραφέας μας συστήνει το Βερολίνο, που βιώνει τη ναζιστική φρενίτιδα, με τα πομπώδη κτίρια, την επιφαινόμενη ξεγνοιασιά και την ατσάλινη αίγλη, που τσαλαπατά κάθε αδύναμο, αποκηρύσσοντας την συμπόνια και την ατομική βούληση.
Το πορτρέτο του ναζισμού στο βιβλίο μας σκιαγραφείται υπαινικτικά ,μέσα από ενδεικτικές εικόνες και μέσα από μια διεφθαρμένη προσωπικότητα, σε αντιδιαστολή με κάποιους  ήρωες που ετέθησαν στο στόχαστρο λόγω εβραϊκής καταγωγής!
Μέσα στη δραματική ιστορία της Περσεφόνης Μπλέικ θα βιώσουμε επίσης, τις ώρες βομβαρδισμών της Βρετανίας από τα Στούκας της Λούφτβάφε και θα πληροφορηθούμε για την ύπουλη προβοκάτσια στο Γκλάιβιτς εις βάρος της Πολωνίας.
(Ένα περιστατικό που γνωρίσαμε με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες στο εκπληκτικό Ποτε Ξανά του Νίκου Φώσκολου.)
Ο Πόλεμος μέσα από τη σκοπιά των προοδευτικών Βρετανών, χωρίς ωστόσο να αποδίδεται σε όλη της την κλίμακα η άμετρη τραγικότητα του-παρά μόνον διαισθητικά.
           Αυτό είναι αναμενόμενο αφού η ηρωίδα είναι Βρετανίδα, και η Αγγλία δεν υπέφερε Κατοχή- αντιθέτως έγινε η ίδια αιτία για ανυπολογιστες συμφορές σε άλλες χώρες όπως η Ελλάδα, πρώτα με τον ναυτικό αποκλεισμό του 41-42 που μας στοίχισε τον λιμό των 300.000 νεκρών από Πείνα-κι έπειτα με τον υποκινούμενο Εμφύλιο!
       Η βρετανική προέλευση του βιβλίου δικαιολογεί την μονάχα ονομαστική αναφορά στον Ελληνικό Εμφύλιο, τον οποίο η Βρετανία υποδαύλισε με τον Τσώρτσιλ να προτρέπει τον στρατηγό Σκόμπι  "Φερθείτε σαν σε αποικία".

Παρ'όλους τους σταθμούς στην Ιστορία όμως, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως όλα αυτά δεν είναι παρά κομμάτια μιας σκηνογραφίας για την αισθηματικής κατεύθυνσης παράσταση που έχει μόνο μια πρωταγωνίστρια:
Tην Περσεφόνη Μπλέικ.
Έτσι, όλοι και όλα καταλήγουν δορυφόροι της γοητευτικής δημοσιογράφου και διαγράφουν ομόκεντρος τροχιές με βασικό άξονα εκείνη...
Αυτό είναι το δυνατό ,αλλά και το αδύναμο ταυτόχρονα σημείο του βιβλίου.
Η προσωπικότητα της Περσεφόνης Μπλέικ ακτινοβολεί πράγματι, γοητεία, που συνεπαίρνει τον αναγνώστη και μας χαρίζει πολύ συγκινητικές στιγμές τρυφερότητας-με έναν τρόπο όμως που επισκιάζει όλους τους γύρω...
Οι δευτερεύοντες χαρακτήρες δεν είναι παρά το πρόσχημα που δημιουργεί προκλήσεις κι εμπόδια τα οποία αναδεικνύουν την κεντρική ηρωίδα του βιβλίου.
Δεν είναι αυτόφωτοι, ούτε ολοκληρωμένοι γεγονός που συγκρατεί το βιβλίο σε ένα πιο πρωτογενές επίπεδο-αφού η ήρεμη δύναμη των δευτερευόντων προσώπων είναι τελικά το βαρόμετρο σε ωριμότερα έργα...

Παρά τις επί μέρους επισημάνσεις όμως, το Ο,τι Κι Αν Φέρει το Αύριο παραμένει ένα μυθιστόρημα που ρέει και διατηρεί αμείωτο το ενδιαφέρον μας!
Πρόκειται για ένα ρομάντζο , όπου κυριαρχεί το ένστικτο αποδεικνύοντας πως και οι δυνατοί χαρακτήρες είναι ευάλωτοι στο πέρασμά του...
Μέσα στις σελίδες του αναδεικνύεται μεταξύ άλλων η πολυπλοκότητα των οικογενειακών σχέσεων , καθώς και η ευλογία της Μητρότητας...
Το δίλημμα της ηρωίδας -ειδικότερα προς το τέλος παραμένει βασανιστικό και για τον ίδιο τον αναγνώστη που ταυτίζεται μαζί της... 
Στο τέλος έρχεται μια συγκλονιστική κορύφωση , που δικαιώνει όλη τη διαδρομή των συναισθημάτων, αποκαθιστώντας ακόμη και τους πιο αντιπαθείς χαρακτήρες.
Το Ο,τι Κι Αν Φέρει Το Αύριο είναι ένα μυθιστόρημα που ξεχωρίζει και σίγουρα αξίζει να ανακαλύψει ο λάτρης της Ιστορίας και των δυνατών συγκινήσεων!

Λιλυ Σπαντιδακη, ΧΩΡΙΣ ΣΚΗΝΗ

                                              Χωρίς Σκηνή, Λιλύ Σπαντιδάκη

                                           Είδος:Εποχής

                                            Βαθμολογία: 8,5/10

Tέλη του 2014, έκανε το συγγραφικό της ντεμπούτο η φέρελπις Λιλλύ Σπαντιδάκη με το άκρως ενδιαφέρον βιβλίο «Χωρίς Σκηνή». 

Αν αναζητούσαμε μονάχα μια λέξη να το περιγράψουμε, θα το χαρακτηρίζαμε… «Απροσδόκητο»! Αυτό είναι το στοιχείο που κυριαρχεί σε αυτό το βιβλίο κι ο συναισθηματικός απόηχος που αφήνει. Ας τα πάρουμε από την αρχή.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Το βιβλίο παρακολουθεί τη Γαλλίδα Πρίμα Μπαλαρίνα Ζιλιετ Ρου, στη συγκλονιστική της πορεία -από τα πρώτα δειλά βήματα μέχρι την κορυφή του παγκόσμιου καλλιτεχνικού στερεώματος τα δύσκολα χρόνια του Μεσοπολέμου.                       Προσωπικότητα ξεχωριστή η Ζιλιέτ θα προπορευτεί των ηθών της εποχής της. 

         Πολλή δόξα και ελάχιστοι αληθινοί φίλοι -με σηματικότερη όλων τη Βανέσα- τραγουδίστρια σε καμπαρέ της Νέας Υόρκης. 

          Ο νοσηρός έρωτας ενός ισχυρού κόμη, τον οποίο η Ρου αποκρούει, θέτει τη χορευτρια στο στόχαστρο της εκδικητικής του μανίας, που θα φέρει τελικά και την ηχηρη πτώση της. Ωστόσο εκείνη θα έχει τον τελευταίο λόγο αποστομώνοντας θεαματικά τους πάντες στην Παράσταση της ζωής της...

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

Όπως εύλογα συμπεραίνει κανείς, η Λιλλύ Σπαντιδάκη επιλέγει να μας σεργιανήσει στο σαγηνευτικό χώρο του μπαλέτου- έμπνευση εξαίσια που εξ ’ορισμού ξεφεύγει από τα τετριμμένα.

       Μην ξεγελαστείτε όμως! 

       Δεν πρόκειται για μια αναπόληση «περασμένων μεγαλείων» με σκέψεις γύρω από την τέχνη και με αισθηματικές προεκτάσεις, όπως συνήθως είναι τέτοιου είδους «βιογραφίες» προσωπικοτήτων –φανταστικές ή πραγματικές. (Το Χωρίς Σκηνή για παράδειγμα δε μοιάζει με την γοητευτική «Πεταλούδα των Μπολσόι» βιογραφία μιας Ρωσίδας Μπαλαρίνας, η οποία διέπρεψε επί σταλινικού καθεστώτος και ανατρέχει στην πορεία της ενώ δημοπρατεί τα κοσμήματα της. )
Όχι! Το «Χωρίς Σκηνή» δεν έχει καμιά σχέση με ο, τιδήποτε γλυκά οικείο στο αναγνωστικό κοινό κι αναδεικνύει πολεπίπεδους προβληματισμούς.
Ένα βιβλίο με ορθά ενταγμένο στην εποχή του(δεκαετία του '30)
         Μοναδική αδυναμία η υπερβολικά λιτή γλώσσα που ίσως κάποιες στιγμές έπρεπε να γίνει πιο λυρική με βάση το θέμα που φέρει τόση χάρη κι αρμονία αφ εαυτόυ.

        Ήθελα περισσότερη υποβλητικότητα, λίγο περισσότερο "σπαραγμό"- κι εδώ η συγγραφική απειρία "ηττηθηκε " λίγο από το βάρος του θέματος, πράγμα που αποτρέπει το εξαιρετικό αυτό βιβλίο από το να χαρακτηριστεί αριστουργηματικό..
Ωστόσο, ακόμα κι έτσι παραμένει υπέροχο, πρωτότυπο  και το δράμα μας συνεπαίρνει γρήγορα σε μια γλυκιά περιεκτικότητα:

Πίσω από τις βελούδινες κουίντες, τις αέρινες «σατέν κορδέλες» των πουέντ και τις ονειρικές τούλινες τιτί καραδοκεί ένας κόσμος σκληρός σαν το σίδερο κι ένας αγώνας επιβίωσης, από τους πιο λυσσαλέους που μπορεί να φανταστεί κανείς.
Πίσω από έναν ανέμελο κόσμο, υπάρχει μια κοινωνία που υποφέρει από τις κοινωνικές ανισότητες και μαστίζεται από την κοινωνική αδικία που κλείνει πόρτες στους άξιους.
Πίσω από τις περίτεχνες απαλές χορευτικές κινήσεις ελλοχεύει άγρια παραφορά και πάθος ψυχής απροσμέτρητο.
Πίσω από τα φώτα της σκηνής παραμονεύει ένα μυστήριο εφιαλτικό. 

        Από την πρώτη κιόλας στιγμή προδιαγράφεται το στοιχείο της συναισθηματικής έντασης και της σκληρότητας που συναντάμε διάσπαρτα στις επόμενες σελίδες σε ένα συνδυασμό ωμότητας με μια τρυφερή εσωτερικότητα.

         Ιστορία μπολιασμένη με εξάρσεις αρχαίας τραγωδίας και ψήγματα ψυχολογικού θρίλερ –σκηνοθετημένη με ρυθμό κινηματογραφικό, εναλλάσσοντας εικόνες και χρόνους σα διαδοχικά «καρέ» ταινίας.

Η εξέλιξη δεν είναι γραμμική, αλλά εκτυλίσσεται σταδιακά μέσα από φλας μπακ εύστοχα ενταγμένα στη «ροή» που αποσαφηνίζουν το παρόν και πλέκουν ένα παζλ, το οποίο συμπληρώνεται στην τελευταία σελίδα, επιφέροντας την πολυπόθητη κάθαρση …
      Η συγγραφέας προετοιμάζει επιδέξια το έδαφος της «Λύσης» με πλήθος προεικάσματα, που διατρέχουν το έργο, ώστε αυτή να επέλθει πειστικά και τεκμηριωμένα. 

         Επίσης, υπάρχει εναλλαγή τριτοπρόσωπης αφήγησης και μονολόγων, που επιτείνουν τη δραματικότητα των γεγονότων και σκιαγραφούν ολοκληρωμένα τις ψυχολογικές διακυμάνσεις των ηρώων. » 
Ηρώων που στέκουν πάντα ένα «βήμα παραπίσω» ως προς την ιχνηλάτηση του χαρακτήρα τους, ώστε να φωτιστεί το κεντρικό πρόσωπο του έργου. 

      Πως θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά, όταν μιλάμε για ένα πρωτοφανή χαρακτήρα όπως η Ζιλιέτ Ρου;!

     
Η χορεύτρια Ζιλιέτ Ρου δεν είναι μια συνηθισμένη βεντέττα του Μπαλέτου. Δεν είναι φορέας της ονειρικής ομορφιάς του, αλλά της Οδύνης που γεννά τα αριστουργήματα. Δεν έρχεται να κομίσει την υπέρβαση των γήινων, αλλά κατάδυση στον άνθρωπο τον ίδιο.

          Η Ζιλιέτ της Όπερας του Παρισιού-δεν ανήκει στα λαμπερά φώτα. 

       Είναι ένα πλάσμα που ξεπηδά από τις κατακόμβες της σε πλήρη «ομολογία» προς τον πιο τραγικό ένοικό τους, το περιβόητο Φάντασμα της Όπερας από το έργο του Γκαστόν Λερού (το οποίο εύστοχα η συγγραφέας μνημονεύει)… 

       Κληρωτή της ίδιας μοναξιάς, που δοκίμασε άδικα ο Έρικ, η Ζιλιέτ κρύβει στα υπόγεια της όπερας και της κοινωνίας το θανάσιμο μυστικό της κι έχει τη σκέψη του σύντροφο τις «σκοτεινές» της μέρες. 

         Αν ήταν η Μάσκα και το δεινό μουσικό ταλέντο που κάλυπταν την τερατόμορφη αλήθεια του τραγικού Έρικ από μάτια βέβηλα, είναι το τάλαντο του χορού και η ευρηματικότητα που κρύβουν το τερατώδες μυστικό της Ζιλιέτ, ένα μυστικό αδιανόητο στον κοινό νου-με τίμημα ασύλληπτο. …

          Όπως ο Έρικ, έτσι κι η Ζιλιέτ αναγκάζεται να ζήσει λαθραία σε μια κοινωνία που αρνήθηκε να αφουγκραστεί τη βαθιά της ουσία εξαρχής. 

         Μια κοινωνία εγκλώβισμένη στην ασχήμια του συμβατικού αρνήθηκε και στους δυο το δικαίωμα να βιώσουν την προσωπική τους «ομορφιά». 

           Την ταυτότητα τους, που άλλωστε είχε τόσα να της προσφέρει. 

Είναι η ίδια κοινωνία που αρέσκεται να χρίζει απόβλητο ό, τι απειλεί να διασαλεύσει την αυτάρεσκη βιτρίνα της, ο, τι καταγγέλλει τη σαθρότητα της.
        Η Ζιλιέτ, ωστόσο, καταφέρνει με πείσμα να επιβιώσει με όπλο τη μοναδική της ανθεκτικότητα, που θα τη φέρει στην κορυφή… 
Μια κορυφή που δε θα τη διαφθείρει, αλλά θα την οπλίσει θέληση να πολεμήσει την αδικία που γνώρισε κι η ίδια.
      
 Έτσι διασχίζει το χρόνο η Ζιλιέτ κι εμείς απολαμβάνουμε. Χορεύοντας με δωρική ακρίβεια χορέυοντας με ανεμίζοντα μαλλιά -κατακόκκινα σαν τις φλόγες του μυστικού της πάθους, που γίνεται το κλειδί για την καταστροφή της.
        Γιατί... ο Μαύρος Κύκνος είναι καταδικασμένος να ζήσει το όνειρο των Λευκών Φτερών και να πεθάνει από αυτό.
          Και όταν όλα θα έχουν καταρρεύσει στη βουή ενός φιλόδικου κοινού, σε μια σωστά δομημένη κορύφωση του δράματος, η Ζιλιέτ θα «ξεγυμνώσει» την «Αλήθεια Της» ακριβώς, όπως ο ρήτορας Απελλής τράβηξε το χιτώνα της εταίρας Φρύνης ενώπιον των Αθηναίων δικαστών αποστομώνοντάς το φαρισαϊσμό τους με την Πραγματική Ομορφιά.
          Γνωρίστε λοιπόν αυτό το σπουδαίο συγγραφικό εύρημα, τούτην την ξεχωριστή προσωπικότητα, που όμοιά της δεν έχετε συναντήσει.

Εγώ να συγχαρώ τη νεαρή συγγραφέα, διότι σε τούτη την παρθενική της εμφάνιση κολύμπησε στα βαθιά, μένοντας μακρυά από κοινοτυπίες κι ανεβάζοντας τον πήχυ.

            Της εύχομαι να συνεχίσει έτσι και να χειροκροτείται, όπως η ξεχωριστή ηρωίδα της.

Φιόνα Μάκιντος, Ερωτας Ως Την Ακρη Του Κοσμου

                            Έρωτας Ως Την Άκρη Του Κόσμου, Φιόνα Μάκιντος

               Είδος :Eποχής

                      Βαθμολογία: 9/10

Τελευταία υπάρχει μια τάση στην αγγλόφωνη Λογοτεχνία έκδοσης έργων ιστορικού υπόβαθρου, που αναδεικνύουν  τη συμβολή της Βρετανίας πάνω στον τομέα της Νοσηλευτικής εν καιρώ Πόλεμου.
           Το πιο αξιόλογο από αυτά είναι σίγουρα ο Έρωτας Ως Την Άκρη Του Κόσμου της Αυστραλιανής Φιόνα Μάκιντος.
Ένα μυθιστόρημα γεμάτο συναισθήματα που θα σας αγγίξει σίγουρα  βαθιά, κομίζοντας όμορφα μηνύματα για την ειρήνη και φυσικά για την ομορφιά του έρωτα!


ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Μεσούντος το Α Παγκοσμίου Πολέμου, με το επώνυμό της να προδιαγράφει ...ένα πεπρωμένο ταγμένο στην προσφορά, η Κλερ Νάιτινγκέιλ κατατάσσεται στις εθελόντριες νοσοκόμες που ανέλαβαν την περίθαλψη των τραυματιών στην Καλλίπολη.
Ανάμεσα στους τραυματίες, η Κλερ γνωρίζει τον Aυστραλό αξιωματικό του Ιππικού, Τζέιμι Ρεν, κι ένας φλογερός έρωτας πυρπολεί τις καρδιές τους για πάντα.
            Στο μέτωπο ο Τζέιμι Ρεν θα γνωρίσει τον Τούρκο στρατιώτη Ατζάρ Σαχίν, έναν φιλειρηνιστή ποιητή, και η φιλία τους αυτή θα αφήσει έναν σύνδεσμο ακατάλυτο ανάμεσά τους...
                Οι μάχες μένονται άγριες κι η Κλερ χάνει τα ίχνη του Τζέιμι, αλλά εξακολουθεί να πιστεύει πως ζει.
Η εναγώνια αναζήτησή της μετά τον Πόλεμο την οδηγεί πίσω στην σαγηνευτική Κωνσταντινούπολη.
Εκεί θα συναντήσει τον Σαχίν τον σχετικά νέο πατέρα του στρατιώτη Άτζαρ, έναν γοητευτικό, θλιμμένο διανοούμενο που συγκινείται βαθιά από την ευαίσθητη Κλερ.
Ανάμεσα στα αρώματα των κήπων και τους ατμούς των χαμάμ της ωραίας Κωνσταντινούπολης, η Κλερ θα νιώσει την καρδιά της να χτυπά παράξενα για τον αρρενωπό Σαχίν, όμως βαθιά μέσα της τρεμοφέγγει η ελπίδα να ξαναβρεί τον Τζέιμι...
          Μια σειρά συμπτώσεων και μια αθόρυβη θυσία θα κρίνουν τις εξελίξεις...

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Το μυθιστόρημα, "Έρωτας Ως Την Άκρη του Κόσμου" 
είναι μια υπέροχη ιστορία αγάπης και πολέμου που δε θα αφήσει κανέναν ασυγκίνητο.
Προσωπικά μου έφερε στο νου βιβλία παλαιότερης εποχής πλημμυρισμένα συναισθήματα κι ευρηματικούς χαρακτήρες.

Στο επίκεντρο μια ευσυνείδητη, γοητευτική νοσοκόμα, η Κλερ, που βλέπει τον πόλεμο να της στερεί φίλους και τον μεγάλο της έρωτα.
Γύρω της πολλά πρόσωπα.
Οι στρατιώτες του μετώπου, οι συνάδελφοι στο νοσοκομείο, η μυστηριώδης αριστοκράτισσα με τη σοφία της αγάπης,η φιλόξενη τουρκική οικογένεια και ο επιβλητικός καθηγητής Σαχίν...
Μια αναζήτηση ανάμεσα στους γοητευτικούς δρόμους της μαυλιστικής Ανατολής και τα μυστικά μονοπάτια της γυναικείας ψυχής.

Χαρακτήρες ανάγλυφα ιχνηλατημένοι, με ωραίες αξίες και αρχές, εγείρουν την ειλικρινή συμπόνια του αναγνώστη που συμπάσχει μαζί τους, καθώς ο έρωτας κι ο πόλεμος στροβιλίζονται σε ένα θανάσιμο σφιχταγκάλιασμα .
        
 Κάτι που με εντυπωσίασε πολύ στο βιβλίο αυτό, είναι οι παραστατικές σκηνές από το μέτωπο, που αποδίδουν την αγωνία των στρατιωτών και τους ιερούς δεσμούς που αναπτύσσονται ανάμεσα τους...
Η συγγραφέας -αν και γυναίκα- ανιχνεύει πετυχημένα τις ιδιαιτερότητες της αντρικής ψυχής και τους κώδικες της συντροφικότητάς των συμπολεμιστών.
         Οι στιγμές από τα χαρακώματα,οι ζωηροί διάλογοι, η φυσαρμόνικα, τα φυλαχτά ,τα στερνά λόγια των τραυματιών, σαλπίζουν όλα ένα απεγνωσμένο αίτημα ειρήνης και μου έφεραν στον νου μεγάλα αντιπολεμικά έργα, όπως το "Ουδέν Νεώτερον Από το Δυτικό Μέτωπο" του Ρέμαρκ, τον "Καλό Στρατιώτη Σβέικ" κ.α.
      Ο Τούρκος στρατιώτης Ατζάρ για παράδειγμα θυμίζει τόσο Χικμέτ, κι έχει μια ψυχή βγαλμένη από τον Λόφο Με τις Παπαρούνες, το εμβληματικό πλέον αντιπολεμικό απόσπασμα από τη "Ζωή εν Τάφω" του δικού μας Μυριβήλη που τόσο γλαφυρά μας μετέφερε τη φρίκη των χαρακωμάτων και τον πόθο για ειρήνη. ...

Ο κεντρικός άξονας του "Έρωτα Ως την Άκρη του Κόσμου", δηλαδή το "οδοιπορικό- μιας- Νοσοκόμας- στον -πόλεμο " δεν είναι κάτι πρωτότυπο, τουναντίον, τον συναντάμε συχνά σε αγγλικά μυθιστορήματα εποχής:
     Η Βρετανία ως αποικιοκρατική δύναμη διεξήγαγε αρκετούς πολέμους στον 20ο αιώνα ,όμως σε αυτά τα πεδία των μαχών ανέπτυξε και μια σημαντική προσφορά στην ανθρωπότητα.
Χάρη στην εμβληματική Φλώρενς Νάιτινγκειλ στα βρετανικά μετόπισθεν εξελίχθηκε η Νοσηλευτική, αποκτώντας κανόνες κι επιστημονικότητα, με τη γυναίκα νοσοκόμα να αποκτά τη θέση και το κύρος που της άξιζε.
          Από την Κριμαία και τα χαρακώματα του Α Παγκοσμίου Πολέμου ως τις μάχες του Β Παγκοσμίου Πολέμου η Αγγλίδα Νοσοκόμα πρωτοστάτησε στην περίθαλψη των τραυματιών.

3 βρετανικά μυθιστορήματα ξεχώρισαν τα τελευταία χρόνια --στην Ελλάδα και διεθνώς- με αυτή τη θεματική, σε μια ατυπη τριλογία.
Το Λουλούδι της Κριμαίας της Γκέρσον (για τον πόλεμο του 1854), 
το Κορίτσι Κάτω Απ την Ελίά της Λι Φλέμινγκ(για τη Μάχη της Κρήτης) 
και τώρα ο Έρωτας ως την Άκρη της Μάκιντος (για τη μάχη της Καλλίπολης).
         Από αυτά τα τρία βιβλία, το μυθιστόρημα της Μάκιντος είναι το αρτιότερο σε πλοκή και δύναμη συναισθημάτων.
Η Αυστραλή Μάκιντος παρουσιάζει μεγαλύτερο ταμπεραμέντο στη γραφή από το γνώριμο βρετανικό στιλ, που συναντάμε στα άλλα δυο σχετικά  έργα.
Οι χαρακτήρες βγαίνουν στο προσκήνιο και δρουν, χωρίς να πνίγονται στις ψυχρές , διεξοδικές περιγραφές, που συνατάμε κατα κόρον σε μυθιστορήματα της σύγχρονης αγγλικής σχολής.  
       Οι ήρωες της Μάκιντος βιώνουν τα συναισθήματά τους σε όλα τους τα ερεβώδη βάθη, πράγμα που τους προσδίδει τραγικότητα, που συγκλονίζει την ψυχή μας.
       Η απώλεια είναι διάχυτη και γίνεται βίωμα του αναγνώστη.
Το αίτημα της αγάπης ξεπηδά ηχηρό κι επιτακτικό.
Tο πρωταγωνιστικό ζευγάρι δεν επισκιάζει τα περιφερειακά πρόσωπα, αφού κάθε χαρακτήρας δίνει ένα προσωπικό στίγμα.
Η ηλικιωμένη φίλη με τις προνοητικές διδαχές της, ο σαρκαστικός, άτσαλος "Πατάτας " με τη χρυσή καρδιά...
          Ο πλέον βαθυστόχαστος και τραγικός χαρακτήρας έιναι σίγουρα ο καθηγητής Σαχίν, που υπερτερεί του καλοσυνάτου και γενναίου Τζέιμι Ρεν σε πολυπλοκότητα.
Ενώ ο Τζέιμι Ρεν διατηρέι τα γνωρίσματα του θετικού ανθρώπου που διασώζει την ευαισθησία και το σθένος του, 
ο Σαχίν αμφιταλαντεύεται ανάμεσα στην επιθυμία και το καθήκον, στον πόνο, αντιμαχόμενος το προσωπικό του σκοτάδι. 
Με αφορμή αυτόν περιηγούμαστε σε έναν κόσμο γοητευτικών παραδόσεων ενός κόσμου αλλοτινού και μυούμαστε στη μαγευτική Κωνσταντινούπολη.
       Εδώ, η Μάκιντος μας προσφέρει ένα αξέχαστο ταξίδι στα άδυτα της τούρκικης καθημερινότητας, με εικόνες, γεύσεις και μυρωδιές σε αντιδιαστολή με την ασχήμια του πολέμου...

Σε αυτό το σημείο κορυφώνεται η ερωτική πλευρά της ιστορίας μας.
Το αθόρυβο μεγαλείο του στιβαρού Τούρκου Σαχίν είναι καταλύτης και συμβάλλει σε ένα δυναμικό όσο και συγκινησιακά φορτισμένο φινάλε, που επιδαψιλέυει την αγωνία σταγόνα σταγόνα.
Ένα μυθιστόρημα που παρά την έκτασή του δε θα σας κουράσει και διατηρεί τη γοητεία του- τόσο στις στιγμές του πολέμου όσο και μετά το τέλος του. 

Το Έρωτας ως Την Άκρη Του Κόσμου είναι ένα σπουδαίο αντιπολεμικό βιβλίο, που με όχημα τη φιλία και τον έρωτα καταγγέλλει τον παραλογισμό του πολέμου και αξίζει να διαβαστεί από όλους...

Έλση Τσουκαράκη, ΥΠΕΡΟΧΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ

                                           Υπέροχες Γυναίκες, Έλση Τσουκαράκη
                                         Είδος : Koινωνικό
                                         Βαθμολογία: 8,5/10

Μετά το κοινωνικό της βιβλίο η ΠΟΙΝΗ και το βαθιά ψυχογραφικό "Ας Αποφασίσει Ο Χρόνος",η συγγραφέας  Έλση Τσουκαράκη επανήλθε με ένα ξεχωριστό βιβλίο που αγγίζει ένα κοινωνικό θέμα από μια μοναδική και πραγματικά ευφάνταστη πλευρά.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η Μάρθα, η Αντιγόνη, η Ρένα και η Καίτη είναι 4 γυναίκες που η ζωή τους ακολουθεί εντελώς διαφορετικούς δρόμους μέχρι που μια μυστηριώδης γυναίκα τους αποκαλύπτει πως ερήμην τους συνδέονταν με ένα τρομακτικό μυστικό.
Από εκείνη την εφιαλτική μέρα οι τέσσερις γυναίκες ενωμένες σα γροθιά θα παλέψουν να μη συντριβούν απο το βάρος της φριχτής αποκάλυψης και να αντιμετωπίσουν προκλήσεις απρόσιτες στην κοινή λογική...
Κι όσο τα χρόνια προχωρούν, το άγρυπνο βλέμμα "Εκείνου" εποπτεύει την έκβαση του "πρωτοποριακού του φιλοσοφικού πειράματος", εκεί που η ευφυία εκπίπτει στην παράνοια και το όραμα συναντά το έγκλημα!
Μέσα σε όλα θα καταφέρει να αναδυθεί ο άνθρωπος και η δύναμη της αγάπης, που είναι η μοναδική απάντηση στα προαιώνια ερωτήματα της ζωής μας...

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Η Έλση Τσουκαράκη για μια ακόμη φορά ήρθε να μας εκπλήξει ,χαρίζοντάς μας ένα πραγματικά πρωτότυπο βιβλίο που έρχεται να στοχαστεί πάνω σε θεμελιακές αξίες της ζωής μας και να τις ανασυνθέσει με έναν εντελώς suis generis τρόπο!
Οι Υπέροχες Γυναίκες είναι ένα μυθιστόρημα που μέσα από αναγνωρίσιμα υλικά της καθημερινής ζωής συνθέτει μια πρωτόφαντη ιστορία, χωρίς να καταφύγει σε εξεζητημένες καταστάσεις -κι εκεί 

Η πρωταγωνίστριές του βιβλίου είναι φιγούρες συμπαθείς και ..."υπέροχα"προσιτές στην καθημερινή γυναίκα που στον αγώνα τους θα διαγνώσει στοιχεία του εαυτού της και της δικής της ρουτίνας.
Για την ακρίβεια οι 4 γυναίκες μαζί στοιχειοθετούν το πρότυπο της Ελληνίδας όπως αυτή διάβηκε το δεύτερο μισό του 20ου αιώνα, καθώς η ιστορία μας ξεκινά το 1968.
           Χωρίς αναγωγές στην πολιτική κατάσταση και σε ιδεολογικές αναφορές οι ηρωίδες της Τσουκαράκη αναδεικνύουν  διάφορα μοτίβα οικογένειας, όπως προέκυψαν μέσα από τον μετασχηματισμό της κοινωνίας μας.

Η καριερίστρια Μάρθα εκφράζει την αναδυόμενη γυναικεία χειραφέτηση καθώς η Ελληνίδα μεταπολεμικά άρχισε να βγαίνει δυναμικά στην αγορά εργασίας.
Ο οικογενειακός της βίος ανέδειξε τα προβλήματα της σύγχρονης οικογένειας με την απιστία να μπαίνει στο πλάνο.

Η Ρένα μεταφέρει τη ζοφερή εικόνα της ελληνικής επαρχίας με τον κλειστό ορίζοντα και την προκατάληψη να χρίζει τη γυναίκα υπηρέτρια του άντρα και της βούλησης των άλλων.
      Η Ρένα με την προσωπική της επανάσταση θα βρεθεί στο μεταίχμιο , παρουσιάζοντας την αφύπνιση και την προσπάθεια του φτωχού ανθρώπου να βελτιώσει τη ζωή του μέσα από τη γνώση.

Η Καίτη προβάλλει ως η τυπική γλυκιά Ελληνιδα νοικοκυρά που πλαισιώνει με στοργή  τα παιδιά της κι αντλεί ευτυχία μέσα από την οικογενειακή γαλήνη.
Το γεγονός ότι έφτιαξε τη ζωή της στην Αυστραλία ασφαλώς και αποτελεί ευθεία μνεία στο κύμα αθρόας μετανάστευσης πολλών Ελλήνων προς Γερμανία , Αμερική κι Αυστραλία στη δεκαετία του 60, για μια καλύτερη ζωή.

Τέλος η εύθραυστη Αντιγόνη προσδίδει μια μελαγχολική και ρομαντική πινελιά.
Μια μικρή "Ιουλιεττα"εγκλωβισμένη σε έναν θλιμμένο ρομαντισμό τόσο οικείο στην εποχή της.Παράλληλα μια στοργική μητέρα που μόνο μέσα από τη μητρική αγάπη μπόρεσε να αναδυθεί ξανά...

Παράλληλα παρακολουθούμε την πορεία των παιδιών τους κ με μητρικό βλέμμα αγωνιούμε και μεις για εκείνα.
Έρωτας, αδελφική αγάπη , αλλά και πάθη παρελαύνουν μέσα από τις ζωές των τεσσάρων γυναικών...

Αυτές οι 4 ετερόκλητες οικογένειες, λοιπόν, θα βρεθούν μπλεγμένες στον ιστό μιας σατανικής έμπνευσης!
Από τις πρώτες σελίδες υποβάλλεται στον αναγνώστη η περιέργεια για το φοβερό μυστικό, που άλλαξε τη ρότα τόσων ανθρώπων...
Η αποκάλυψη του μυστικού είναι 'αρτια σκηνοθετημένη και 
 ξετυλίγεται σελίδα σελίδα η χρονική στιγμή της μεγάλης αποκάλυψης, που θα έρθει στο τελευταίο 1/3 του βιβλίου με έναν απρόσμενο τρόπο.
Θεωρώ πως η αποκάλυψη αρχίζει τη σωστή στιγμή,λίγο προτού ο αναγνώστης "κουραστεί" κι εκτονωθεί η έξαψη της αναμονής του.
Όλη αυτή η αγωνία κι η σκέψη ότι επέρχεται η μεγάλη ανατροπή, προσδίδει στο βιβλίο την υποβλητικότητα ενός θρίλερ!
Συγκλονιστική και αρκετά πειστική, είναι η "ιστορία που οδήγησε ένα όραμα να εκφυλιστέι σε έγκλημα.
        Πολλά κομμάτια του παζλ ενώνονται δίνοντας μια πλήρη εικόνα (αν κι εδώ ίσως χωρόυσαν μερικές ακόμη επεξηγήσεις).
Τέλος, μια ακόμη -ηπιότερη-ανατροπή ακολουθεί τη μεγάλη αποκάλυψη και ολοκληρώνει τη  ιστορία μας 

Η ατμόσφαιρα όλου του βιβλίου, επιτείνεται από τη συνοδεία αριστουργηματικών κομματιών της κλασσικής μουσικής
Σε αυτά τα σημεία παρελαύνει το μεγαλείο της Μουσικής και η ιστορία θρυλικών κομματιών:
Oι λέξεις μετουσιώνονται σε νότες, επιτείνοντας τα συναισθήματά μας σε εξάρσεις και υφέσεις, συμβάλλοντας και στη σκιαγράφηση των χαρακτήρων- και ειδικότερα του τρομερού εμπνευστή.
Η ερωτική προσήλωσή του στα μουσικά ακούσματα παρέπεμπε στην έκσταση του Χίτλερ για τον αγαπημένο του Λοεγκρίν
Παράλληλα , κάθε κομμάτι, που επιλέγεται, προσωποποιεί και μια από τις ηρωίδες προσθέτοντας μια λυρική πινελιά στο "πορτρέτο" της...

Ένα ακόμη μοναδικό στοιχείο γοητείας στις Υπερόχες Γυναίκες είναι ο "διάλογος" του βιβλίου  με ένα κορυφαίο έργο της φιλοσοφικής σκέψης ,την Πολιτεία του Πλάτωνα.
          Εκεί αναλύεται μοναδικά ένα της χωρίο που συνιστά το εφαλτήριο μιας σκέψης που διακλαδίστηκε σε ζοφερούς δρόμους κι όχι στο Φως που αναζήτησε ο φιλόσοφος...
Πόσο επιδέξια τεκμηριώνεται η παρανοϊκή ιδέα, μέσα από τη συνύπαρξη φιλοσοφίας και επιστήμης...Η συγγραφέας αναδεικνύει τον κίνδυνο, που ενυπάρχει όταν η φιλοσοφία ερμηνεύεται τεχνοκρατικά και ως κυριολεξία χωρίς να συνυπολογίζεται η προσαρμοστική της φύση και ο αφαιρετικός ή συμβολικός ενίοτε χαρακτήρας της (πράγμα που έκαν α οι ναζί με τις νιτσεικές θεωρίες για πράδειγμα)
          Επιπλέον η ιστορία της Έλσης αναδεικνύει κι αυτή την ουσία της αριστοτελικής ρήσης που θέλει την επιστήμη να μετουσιώνεται σε κίνδυνο και σκοτεινή επιβουλή για την κοινωνία αν δεν τη συνοδεύει το δίκαιο κι η αρετή.

       Είναι ευφυής ο συσχετισμός και ο τρόπος που μέσα από το αρχαίο κείμενο ιχνηλατούνται οι δαιδαλώδεις διαδρομές μιας ιδιοφυίας, που μέσα στη μεγαλομανία της και την εμμονή με τη Γνώση, υπονόμευσε τη Ζωή για να ανακαλύψει ότι μεγαλύτερο μυστήριο εν τέλει είναι η ίδια η αγάπη. 

Δε χρειάζεται να υπεισέλθει κανείς σε περαιτέρω αναλύσεις και δε θα ήθελα να φωτογραφίσω επ'ουδενί το μυστικό....
Το σίγουρο είναι ότι πρόκειται για ένα Υπέροχο Βιβλίο , έξω από τα τετριμμένα που εξυμνεί το μεγαλείο της οικογένειας και το γεγονός ότι κάθεμιά μας κρύβει μια Υπέροχη Γυναίκα!














                                            

ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑ-Μια Συγγνωμη Για το Τελος

                Μια Συγγνώμη Για Το Τέλος, Λένα Μαντά 

                  Είδος :Αισθηματικό 

            Βαθμολογία: 7,5/10

          

Εκδότης: Ψυχογιός
Σελίδες: 496
ISBN: 9786180109658
Ημ. Έκδοσης: 07/05/2015
Τιμή στην αγορά Από 18,80- 16,92ευρώ

Φέτος η Λένα Μαντά, επανήλθε με ένα κοινωνικών αποχρώσεων μυθιστόρημα που διαδραματίζεται τα χρόνια της Χούντας.
Το βιβλίο Μια Συγγνώμη Για το Τέλος δίχασε αρκετά το κοινό, αφού σε αρκετούς ξένισε, όμως θεωρώ είναι ένα στοίχημα κερδισμένο για τη συγγραφέα που έδωσε ένα πραγματικά ενδιαφέρον μυθιστόρημα...


ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Σε ένα χωριό του Πύργου μεγαλώνουν δύο αδέλφια, ο Σαράντης κι ο Περικλής.
Το μίσος του Σαράντη για τον μειλίχιο αδελφό του θα προσλάβει ακραίες διαστάσεις και θα κορυφωθεί με αφορμή ένα πάθος άνομο.
Πολλά χρόνια μετά, θα δούμε τον Σαράντη οικογενειάρχη πια, που με σιδηρά πειθαρχία σκορπίζει φόβο στις ψυχές των τεσσάρων παιδιών του.
Πιο τραγικό του θύμα είναι η πρωτότοκη Μυρσίνη, μια κοπέλα άχαρη, χωρίς λάμψη.
    Η Μυρσίνη θα συρθεί σε έναν γάμο παράλογο με τον Κωστάκη Τσακίρη, που θα τελειώσει άδοξα.
         Σύντομα, η μοίρα της θα διασταυρωθεί με την οικογένεια του τρομερού συνταγματάρχη Μιλτιάδη Ιδομενέα, μια εποχή που ο κομμουνισμός και η ομοφυλοφιλία διώκονταν σκληρά.
Στη δίνη που θα βρεθεί, θα έχει συμπαραστάτη "απροσδόκητο" τον ετεροθαλή αδελφό της τον Θεόφιλο...
      Μέσα σε όλες τις πίκρες που γεύθηκε, ποιος θα της χαρίσει τη συγγνώμη που της χρωστά η μοίρα;

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Βιβλίο στο γνώριμο αγαπημένο ύφος της Λένας Μαντά, η "Συγγνώμη Για Το Τέλος" προσωπικά με κέρδισε-- παρά τις μικρές αδυναμίες- γιατί η συγγραφέας ρίσκαρε μια μικρή υπέρβαση και εισήγαγε το πολιτικό στοιχείο στη θεματολογία της:
           Πρόκειται, λοιπόν, για ένα κοινωνικής υφής μυθιστόρημα όπου η Λένα Μαντά καταπιάνεται με 
την ταραγμένη περίοδο της Δικτατορίας, εντάσσοντας τους ήρωές της στο κάδρο της.
Η Συγγνώμη για το Τέλος χωρίζεται άτυπα σε δύο μέρη...
         Στο πρώτο μέρος έχουμε την οικογενειακή ιστορία του Σαράντη στο χωριό του,η οποία είναι γεμάτη ένταση κι ένοχα μυστικά.
Σε αυτό το μέρος οι εξελίξεις είναι καταιγιστικές.
           Το δεύτερο μέρος εστιάζει στην πρώτη κόρη του Σαράντη, τη Μυρσίνη, μια κοπέλα χωρίς θηλυκότητα ,που πληρώνει πολύ ακριβά το απωθητικό της παρουσιαστικό και τα παράλογα ήθη της εποχής του '60.
Μέσα σε όλα όμως η Μυρσίνη αναπτύσσει μια χειραφετημένη και μεγαλόθυμη προσωπικότητα, κερδίζοντας τον σεβασμό του αναγνώστη.
Παρά τις αντιξοότητες η Μυρσίνη υψώνει μεγαλύτερο ανάστημα από την παρόμοιων προδιαγραφών "Ηρώ"στο "Όσο Αντέχει Η Ψυχή". 
Στη "Συγγνώμη "η Λένα Μαντά τολμά να προσεγγίσει το ζήτημα της ομοφυλοφιλίας στη συντηρητική κοινωνία της στρατοκρατούμενης Ελλάδας.
Η ομοφυλοφιλία προβάλλει με όλη της την αναγκαστική κρυψίνοια , την παραφορά και την απόγνωση, που μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε άνομες πράξεις με αθώα κι ανυποψίαστα θύματα.
     Χωρίς δαιμονοποίηση ή αφελείς εξωραισμούς, η συγγραφέας "τοποθετεί σωστά" τους ήρωές της απέναντι στο αδιέξοδο και τον απαγορευμένο πόθο- χωρίς να αποκρύψει την ωμή πλευρά  εγχείρημα απαιτητικό, που η συγγραφέας έφερε υποδειγματικά εις πέρας.
Αυτό ήταν από τα δυνατά σημεία του βιβλίου.

Ο άλλος πυλώνας είναι η πολιτική αναφορά σε ενδεικτικά γεγονότα της 7ετίας μέσα από πειστικούς διαλόγους, αλλά και το προσωπικό δράμα κάποιων από τους ήρωες.
Παρότι το βιβλίο εστιάζει σε ένα κεντρικό πρόσωπο ,τη Μυρσίνη, η Συγνώμη συνιστά το μοναδικό - τρόπον τινά- "πολιτικοποιημένο" βιβλίο της Μαντά.
Είχε προηγηθεί η εξαιρετική "Θεανώ" της -όμως εκεί είχαμε να κάνουμε με εθνικό ζήτημα -το πογκρόμ του 1955 εναντίον των Χριστιανών της Πόλης.
Και στην "Ντάτα" είχαμε μια αναπαράσταση της εποχής (Μεσοπόλεμος- Κατοχή).
Εδώ όμως οι ήρωες δρουν πολλές φορές με γνώμονα ακριβώς το πολιτικό σκηνικό- πράγμα που δε συνέβη ούτε στο "Σπίτι", ούτε στην "Ηρώ",(ίδιας περίπου περιόδου).
         Η συγγραφέας, χωρίς να υποπίπτει σε κομματισμούς ή προκλήσεις- αφήνει εντέχνως τον σπόρο του πολιτικού προβληματισμού, την επίκριση προς όποιον έμεινε αμέτοχος και τον θαυμασμό για κείνους που βασανίστηκαν για την ελευθερία.
Επιπλέον κάνει αναφορά  σε στιγμιότυπα της Χούντας, όπως η περιβόητη φιέστα- παρωδία για "τον εορτασμό των... "γενεθλίων της 'επανάστασης"

ή η κηδεία του Γέρου της Δημοκρατίας που εξελίχθηκε σε παλλαϊκό αντιδικτατορικό συλλαλητήριο.

ή την απόπειρα του Αλέκου Παναγούλη ερνατίον του Παπαδόπουλου

Η "Συγνώμη για το Τέλος" κατατάσσεται στα κοινωνικά έργα της Μαντά 
Όπως με το  "Βαλς με 12 Θεούς", το "Τελευταίο Τσιγάρο" και το "Όσο Αντέχει η Ψυχή", δεν έχουμε να κάνουμε με θυελλώδη πάθη, ταξιδιάρικα και απόλυτα, αλλά με χαρακτήρες πιο απτούς και γήινους, που διατηρούν ωστόσο τη γοητεία και το προσωπικό τους φορτίο.
Οι χαρακτήρες στη Συγγνώμη ιχνηλατήθηκαν με  μεγαλύτερη συγγραφική ωριμότητα από πολλά άλλα βιβλία της Μαντά- με εξαίρεση το "Βαλς".
Αυτό δε σημαίνει πως αποφεύγονται μικρά ατοπήματα.
       Για παράδειγμα στην Τελευταία Συγγνώμη δεν αποφεύγουμε το κλισέ του "ασχημόπαπου που αβίαστα μετατρέπεται σε κύκνο σαγηνευτικό".(Τόσο "δραστική αλλαγή με λίγο μόνο μακιγιάζ" δεν είναι καθόλου ρεαλιστική, χωρίς να... παρεμβληθεί ούτε ένας Φουστάνος, αδερφέ!)
      Στο δεύτερο μέρος, έχουμε μονόπλευρη εστίαση στη Μυρσίνη, ενώ θα μπορούσαν να αναπτυχθούν αρκετοί ακόμη χαρακτήρες πχ η ιστορία της Αριστέας, που ήταν συγκλονιστική και μας επεφύλαξε εκπλήξεις προς το τέλος, επρεπε να εχει αξιοποιηθεί καλύτερα κ να καταλαμβάνει μεγαλύτερο μέρος στο βιβλίο.Μπορούσε να κατανεμηθεί καλύτερα το δεύτερο μέρος ανάμεσα στις δυο ηρωίδες, διοτι η Αριστ΄έα ήταν μακραν πιο ενδιαφέρουσα
  Επιπλέον, παρά την όμορφη διαδρομή, έχουμε ένα τέλος βεβιασμένο, υπερβολικό, αφύσικο- όπως συνέβη στα "5 Κλειδιά"...
Όλα εξωφρενικά βολικά.Περίμενα περισσότερα από αυτήν την  ωραία απόπειρα στο κομμάτι του φινάλε.
Σίγουρα για το θέμα του το βιβλίο, δεν αποκτά επουδενί τη βαρύτητα αντίστοιχων κοινωνικοπολιτικών έργων.Δεν κάνει την υπέρβαση, παραμένοντας στα πιο "ρηχά νερά"-επιτελώντας όμως τον ρόλο του ως μια συγκινητική κοινωνική ιστορία.
      Είναι, σε κάθε περίπτωση, μια καλή προσπάθεια, που αφήνει θετικό απόηχο, συνδυάζοντας το πιο ανάλαφρο ύφος της Λένας Μαντά με ίχνη πολιτικής σκέψης.
Επιπροσθέτως, η Λένα Μαντά έχει το χάρισμα να διατηρεί τη γοητεία της αφήγησης της ακόμη κ σε λιγο "μουντές" ιστορίες -πολλώ δε μάλλον, σε πρόσφορο υλικό όπως η ιστορία του Σαράντη κ της Μυρσίνης.
         Για αυτό δε θα συμφωνήσω καθόλου με τις πολυάριθμες αρνητικές κριτικές, που εκτεταμένα αντιμετώπισαν το βιβλίο αυτό ως "το χειρότερο της Μαντά".
Ίσως ενόχλησαν οι αναφορές στη Δικτατορία, αλλά και στην ομοφυλοφιλία σε συνδυασμό με την πιο "προσγειωμένη" αισθηματική πλευρά.
Εγώ  απόλαυσα τη Συγγνώμη, ένιωσα βαθιά τους ήρωές της και απορροφήθηκα στην ιστορία αυτή ως την τελευταία σελίδα!
      Η "Συγγνώμη για Το Τέλος" ήταν πολύ πιο ενδιαφέρον βιβλίο από την "Άλλη Πλευρά του Νομίσματος", το "Τελευταίο Τσιγάρο", το "Χωρίς Χειροκρότημα". 
και προχώρησε σε πρωτοτυπία και τόλμη ενα βήμα παραπέρα από το "όσο Αντέχει Η Ψυχή" -ακόμη κι από το "Έρωτας Σα Βροχή".
Σας συνιστώ να το ανακαλύψετε και μαζί μια Μαντά που- διατηρώντας το στιλ της- αναζητά και πειραματίζεται.

KΛΗΡΩΣΗ!!!!!!!!!!!!!!!Το Βιβλίο Της Ευδοκίας

Η συγγραφέας Θεοδώρα Τζόκα, 
τιμώντας το blog μας 
προσφέρει για κλήρωση 
1 αντίτυπο 
από το νέο επιτυχημένο της μυθιστόρημα 
"Το Βιβλίο Της Ευδοκίας"!!!!
                                                                        

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΚΛΗΡΩΣΗΣ 

Από 7 Σεπτεμβρίου 2015
έως 13 Σεπτεμβρίου 2015

ΟΡΟΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ

1. Να είστε μέλη του blog "ΣΤΟΝ ΑΣΤΕΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ".("Πάνω δεξιά ", γαλαζιο κουτάκι που λέει "Γίνετε μέλος αυτού..." ,κάτω από τα εικονίδια Αναγνωστών)

2. Δηλώστε τη συμμετοχή σας σχολιάζοντας κάτω από την ανάρτηση στο FACEBOOK (ΣΤΟΝ ΑΣΤΕΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)

3. Να σχολιάζετε ΣΤΟΝ ΑΣΤΕΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ 
κι οχι σε αλλες σελιδες, οπου ισως βρειτε την αναρτηση.

4. Κοινοποιείστε το λινκ της ανάρτησης από το blog στον Tοίχο σας, αναφεροντας οτι πρόκειται για κληρωση


5. Θα καταρτιστεί λίστα με τα ονόματα όσων σχολιάσουν 
μέχρι 13 Σεπτεμβρίου  10ηώρα το πρωί
 

6. Όποιος σχολιάσει πάνω από μια φορά -αυτομάτως αποκλείεται από τη λίστα.
 

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
 Καταρτίζεται λίστα με τα ονόματα των συμμετεχόντων . Μετά τη λήξη των σχολιασμών(13/9, 10η ώρα το πρωί),τα ονόματα ανακατεύονται και καθένα αποκτά έναν τυχαίο αριθμό.
Ανήμερα 13 Σεπτεμβρίου θα ζητηθεί σε ειδική ερώτηση από τα μέλη της ομάδας "ΣΤΟΝ ΑΣΤΕΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ να γράψουν έναν τυχαίο αριθμό.
  Με τον πρώτο αριθμό, που θα γραφτεί ,δημοσιεύεται αυτομάτως η λίστα με τα ήδη αριθμημένα ονόματα.
Νικητής ανακηρύσσεται όποιος έχει τον αριθμό που γράφτηκε πρώτος στη σχετική ερώτηση.


Το βιβλίο θα αποσταλεί στον νικητή κατόπιν συνεννοήσεως.

Ευχαριστώ τη συγγραφέα για τη γενναιόδωρη προσφορά της, το ήθος της και τα όμορφα βιβλία της.

Ιφιγένεια Θεοδώρου, Μελέκ Θα Πει Άγγελος

                                    Μελέκ Θα Πει Άγγελος, Ιφιγένεια Θεοδώρου              

                              Είδος : Koινωνικό/Αισθηματικό

                        Βαθμολογία: 7,5/10

Εκδόσεις Πατάκη
Σελίδες 315

Ημ/νια Εκδοσης 21/7/2015
Τιμή στην Αγορά 14,84- 8,54 ευρώ


Η Ιφιγένεια Θεοδώρου μας σεργιανά στα άδυτα της πομάκικης κοινωνίας, αναδεικνύοντας τη γοητεία της συνύπαρξης με το διαφορετικό, και τη δύναμη του έρωτα που υπερβαίνει σύνορα και προκαταλήψεις.

Ελάτε να πετάξουμε ως τα θρακικά χωριά με τη Μελέκ -[που]Θα πει Άγγελος.(εκδόσεις Πατάκη)

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Ο φύλακας του χριστιανικού νεκροταφείου της Σμύρνης ζει χρόνια στη σιωπή και στα λουλούδια που ανθίζουν με την αγάπη του...

Την ησυχία του θα διαταράξει ένα κορίτσι με πύρινα μαλλιά.

           Είναι η κόρη του πρέσβη Λεούση , ο οποίος- με συνοδοιπόρο τη σύζυγο Λουκία και τον πρόξενο Βασίλη Κουβαρά καλείται να λύσει ένα μυστήριο επικίνδυνο για την ισορροπία αναμέσα σε Τουρκία κι Ελλάδα:

'Είναι ο αιφνίδιος θάνατος της χειραφετημένης Πομάκας Γιλντίζ, που- ύστερα από το μοιραίο τροχαίο στα ελληνοτουρκικά σύνορα- άφησε πίσω της τη μικρή Μελέκ, η οποία κρύβει το μεγάλο μυστικό του έρωτα στην τρομαγμένη της σιωπή...

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

Η Ιφιγένεια Θεοδώρου φέτος χάρισε στο κοινό ένα πολύ ξεχωριστό κοινωνικό μυθιστόρημα, που παρά τη χαμηλόφωνη ομορφιά του, κρύβει έναν παράφορο έρωτα στις σελίδες του.

"Μελέκ Θα πει Άγγελος" ,αλλά συνάμα...θα πει και καλή λογοτεχνία !!!!

Στο Μελέκ Θα πει Άγγελος πρωταγωνιστούν τα στελέχη του ελληνικού προξενείου, που καλούνται να επιλύσουν έναν μυστηριώδη θάνατο και να προστατεύσουν ένα ορφανό πλέον κοριτσάκι..

Μέσα από το έργο αυτό της Θεοδώρου βλέπουμε πίσω από τις κλειστές πόρτες, πίσω από τις ατσαλάκωτες, ευχάριστες φιγούρες των εκείνων που πασχίζουν να διατηρήσουν την αρμονία και να γεφυρώσουν αναίμακτα τα χάσματα των χωρών για χάρη κυβερνήσεων αλλά και λαών.

             Γνωρίζουμε, δηλαδή τη δύσβατη πορεία ενός διπλωμάτη, που σαν Οδυσσέας γυρίζει στον κόσμο με Ιθάκη του την ..ειρήνη, που αγωνίζεται να εξασφαλίσει με ωφέλιμο για όλους τρόπο.

         Η πορεία αυτή μας ταξιδεύει στην Ευρώπη, στην Ασία, μα κυρίως σε "χαμένες πατρίδες", όπου μεγαλούργησε και μαρτύρησε το ελληνικό στοιχείο, διερευνώντας τον απόηχο της παρουσίας του στο σήμερα, σαν τον φωτογραφο που χαρτογραφεί νέα εδάφη μετά τον κουρνιαχτό μιας καταστροφής.

Μέσα από τη συνύπαρξη ελληνικού και τούρκικου στοιχείου σε Θράκη και Σμύρνη μεταπολεμικά αναδεικνύονται τόποι, χρώματα, αντιθέσεις,παραδόσεις και λαογραφικά στοιχεία- με συγκινητικότερο το πλεκτό χαλί, που προσμένει το τακίμι του...    

Παράλληλα στο μυθιστόρημα αυτό εγείρεται το γυναικείο ζήτημα μέσα από την ολόπλευρη παρουσία της Γυναίκας- με κάθε γυναικείο χαρακτήρα να συμβολίζει κι από μια παράμετρο...

Ξεκινάμε από την παρθενική αθωότητα της Μελέκ και της Σοφίας.Τα παιδιά στο βιβλίο είναι δρώντα υποκείμενα με αποφασιστική συμβολή στην πλοκή.
        Κατόπιν, προχωράμε στους ενηλίκους, όπου η γυναικεία παρουσία εναλλάσσει πολλαπλούς ρόλους, όπως ακριβώς μέσα στην ιστορική της πορεία.
        Βλέπουμε την τόσο οικεία στην εποχή μας χειραφετημένη κυνηγό καριέρας που ευνουχίζει και πληγώνει τον σύντροφό της, ώσπου αλλοτριώνει την ίδια τη φύση της...(Χρυσα)
     Στον αντίποδα, η αθόρυβη παραστάτιδα, που αφοσιώνεται στην οικογένεια της, εκχωρώντας το εγώ της, σε μια θυσία παραγνωρισμένη- μπορεί και μάταιη...(Λουκία)
        Παράλληλα παρακολουθούμε τη γυναίκα- αιχμάλωτη που πασχίζει να αποκόψει τα δεσμά της πατριαρχικής κοινωνίας, ακόμη κ μέσα από τη σύγκρουση.(Γκιλντίζ)
         Η Μητρότητα όμως πάντα κατέχει τα σκήπτρα της γυναικείας ύπαρξης τους και αποτελεί το ισχυρότερο ορμέφυτο...

         Εντούτοις εξαίρεση σε αυτό, αποτελεί η εξιδανικευμένη, σαιξπηρικών προδιαγραφών ερωμένη που παραδίνεται στη σαρωτική κυριαρχία του έρωτα, καταλύοντας ακόμη και τη μητρική υπόσταση για χάρη του...

Με αυτά τα συστατικά ξεδιπλώνεται λέξη τη λέξη μια τραγική οικογενειακή ιστορία με ένα μυστικό αδιανόητο, που αποδεικνύει την παράφορη φύση του έρωτα.

Η σκηνοθεσία του βιβλίου είναι ομιχλώδης και αργόσυρτη-σχεδόν "αγγελοπουλική" -

 με εναλλαγή τριτοπρόπσωπης αφήγησης ,εσωτερικών μονολόγων και ψυχογραφημάτων.

Σε συνδυασμό με μια μοναδική "σκηνογραφία" από τοπία και χώρους -έχουμε ένα ατμοσφαιρικό έργο.

Μικρή αδυναμία θα εντόπιζα στο διφορούμενο ύφος, που ενίοτε είναι πιο ερμητικό από ό,τι χρειάζεται και δυσχεραίνει τον αναγνώστη.

Ωστόσο  ιστορία σύντομα  κερδίζει στα σημεία με ορισμένες στιγμές πολύ υποβλητικές, που μπαίνουν στην καρδιά σου, όπως η στιγμή ανάμεσα "στον άντρα και στο κορίτσι"....

Δεσπόζουσα μορφή του βιβλίου, που ίσως κινεί άθελά του τον μοχλό της ιστορίας μας, είναι ο δύσμορφος κλειδοκράτορας του Κοιμητηρίου:

Ο παραμορφωμένος από την απομόνωση Νικόλας που το μίσος των ανθρώπων του φίμωσε τη λαλιά και καταδίκασε την καμπάνα του στη σιγή , παραπέμπει ευθέως στον θρυλικό κωδωνοκρούστη Κουασιμόδο από την Παναγία των Παρισίων του Βίκτορ Ουγκό...

Τον διατρέχει η ίδια τραγικότητα, το ίδιο βουβό αίτημα αγάπης.

Τη δική του ιδιότυπη ομορφιά μόνο η αγνότητα των παιδιών και των τρελών μπορεί να την αποκρυπτογραφήσει...

Στο πρόσωπο εκείνου έρχεται αιφνιδιαστικά μια κάθαρση γλυκόπικρη σε ένα φινάλε που αφοπλίζει 

Ανακαλύψτε λοιπόν αυτό το ξεχωριστό μυθιστόρημα με τον ελκυστικό τίτλο και πετάξτε στα λημέρια ενός έρωτα που εγείρει ηχηρά το αίτημα για συναδέλφωση, ειρήνη και πίστη!