CHEF ΣΩΤΗΡΗΣ ΚΟΝΤΙΖΑΣ σε Καλοκαιρινη διαθεση

Το αρθρο αφιερωνεται στη Σωτηρία Αποστόλου κ γράφτηκε για να εμπλουτίσει το υλικό της ιστοσελίδας της για το Masterchef.

ΣΩΤΗΡΗΣ ΚΟΝΤΙΖΑΣ
Έκανε αισθηση ως ο αυστηρός κριτής στο γνωστο τηλεπαιχνιδι MASTERCHEF, αυτοσυστηνόμενος ως "κράμα Ανατολής και Δύσης."

Ο λόγος για τον δίκαιο και σχολαστικό κριτη του Masterchef, τον 36χρονο Ελληνογιαπωνέζο συνιδιοκτήτη και headchef του ΝΟLAN, Σωτήρη Κοντιζά, 
πατέρα μιας κορούλας, 
που γρήγορα κέρδισε τις εντυπώσεις με την εξωτική του παρουσία, τη νεανική του αρρενωπότητα και τα εξαίσια  ελληνικά του στhn ανανεωμένη εκδοχή του Masterchef, από το STARCHANNEL!
               Καρπός του έρωτα ανάμεσα σε έναν  Ελληνα και μια Γιαπωνέζα καθηγήτριας Αγγλικων που γνωριστηκαν σε κοινές σπουδές στην Αγγλία, ο Σωτήρης Κοντιζάς (Γεννημένος 6 Μαρτίου του 1983)
πέρασε απο 40 κυματα ωσπου να κυνηγησει το όνειρό του και να διαπρέψει στις κουζίνες!
               Είχε να αντιπαλέψει μια παιδική ηλικία όπου η διαφορετικότητά του ήταν στίγμα, προσδίδοντας του το παρατσούκλι Foutzitsou.
Eίχε να ακούσει τη φωνή της καρδιάς του αφήνοντας πισω ενα πτυχίο από το Παντειο Πανεπιστήμιο και μια εξασφαλισμένη καριέρα τραπεζικού υπαλλήλου στη Eurobank.
Δούλεψε αμισθί δίπλα στον Χριστόφορο Πέσκια κι ανδρώθηκε μαζί του, ενώ σκληραγωγήθηκε σε πολυ΄απαιτητικές κουζίνες σε Κοπεγχάγη κ υπό τον sous chef του ομίλου Gordon Ramsey στο Λονδίνο!!!
           Ως σεφ στο εστιατόριο NOLAN (Σύνταγμα ,Βουλής 31) , ο Σωτήρης Κοντιζάς έχει αποσπασει την τιμητική διάκριση Bib Gourman του οδηγού Michelin για τα εκλεπτυσμένα πιάτα του που συνδυάζουν στοιχεία της ιαπωνικής κουζίνας με την αύρα της Μεσογείου...

              Στον πρώτο κύκλο του διαγωνισμού Masterchef ο Σωτήρης Κοντιζάς ξεχώρισε για την...αυστηρότητα και την ιαπωνική πειθαρχία που απέπνεει- σε συνδυασμό με την ευγλωττία του και τις εύστοχες νουθεσίες στους διαγωνιζόμενους για καθαριότητα και ήθος!!!
               Πίσω από όλα αυτά κρύβεται ένας αφοσιωμένος οικογενειάρχης ,ερωτευμένος με τη γυναίκα του, την Ελληνοιταλίδα Δέσποινα  και ενθουσιασμένος με την έλευση της κόρης του η οποία θα παρει το ξεχωριστό όνομα Αντριάννα -Chihiro (από τη βραβευμένο με oscar ιαπωνική ταινιάι κιν σχεδίων) και θα αποκτήσει αδερφάκι μέσα στο 2018!
Ένας στοργικός πατέρας που δηλώνει πως ο έρωτας  με τη γυναίκα του τον βοηθά να γίνεται καλύτερος πατέρας και να αντλεί χαρα για να τη μοιράσει στους γύρω του, καθώς πιστεύει πως... "Φυσικά κι η έλευση ενός παιδιού αλλάζει τα πάντα σε ένα ζευγάρι όμως, όταν αποκτάς παιδιά, δεν πρέπει να πέφτεις στην παγίδα και να ξεχνάς ότι τα πάντα είναι ο ανθρωπός σου, και πρέπει να δουλεύεις τη σχέση σας, ώστε να στε κατ επεκταση καλά και με τα παιδιά σας."
           Ένας ευσυνείδητος γονιός ο Σωτήρης Κοντιζάς ομολόγησε ότι η κόρη του τον έκανε καλύτερο άνθρωπο και ακόμη πιο ευσυνείδητο επαγγελματία που "σερβιρει κάθε πελάτη με εγνοια και με γνώμονα όσα θα έδινε να φάει το δικό του παιδί".

Ένας άντρας που με νοσταλγία αναθυμάται την εποχή που μπορούσε να παίξει videogames κ να διαβάσει manga, ενώ ομολογέι πως θα ήθελε να διαβάσει περισσότερη ιστορία!
             Ένας άντρας με όρεξη για τη ζωή και αποθέματα τρυφερότητας, που δε διστάζει να παίξει δημόσια πιάνο στην κόρη του και να της χαρίσει για παρέα ένα γλυκό Λαμπραντοράκι, τη Luna.
                                               
Μετά απο 3 μήνες απαιτητικών γυρισμάτων για το Masterchef και ένα τσουνάμι δημοσιότητας, τον Αύγουστο του 2017
ο σεφ Σωτήρης Κοντιζάς, απολαυσε τα ήρεμα κυματάκια της Αστυπάλαιας και έγραψε ένα υπέροχο άρθρο στην ATHENSVOICE για το όμορφο νησί και τις  διακοπές του με την Ελληνοιταλίδα σύζυγό του και την 20 τότε  μηνών κορούλα του.

Ενας διαφορετικος , καλοκαιρινος Σωτηρης Κοντιζας αρθρογραφεί και προτείνει κρυφές γωνιές για απολαυστικές  διακοπες στην Αστυπάλαια, ξεκινώντας μουσικόφιλα το κείμενό του!
ΓΡΑΦΕΙ ΛΟΙΠΟΝ στην Athensvoice Ο ΣΩΤΗΡΗΣ ΚΟΝΤΙΖΑΣ, εκπλήσσοντας ίσως πολλούς με αυτήν την ανέμελη πτυχή του:

"...Σ’ ένα υπόγειο στην πλατεία Αβησσυνίας, συγκεντρωθήκαν τα ποντίκια μια φορά..»  
Φορτωμένοι με τη Δέσποινα σ’ ένα σκούτερ 150 κ. με τα μπανιερά μας
τραγουδάμε τη "Συνέλευση των Ποντικών"

[..,.] Προσπαθούσαμε -από τη μία να μην τσακιστούμε σε κάποια κοτρόνα της διαδρομής Βαθύ – Αστροπαλιά με δυνατό αέρα 
και από την άλλη να προλάβουμε τον ήλιο. 

Και συνεχιζει ο Κοντιζας σε διαθεση ρομαντική
... Αυτή είναι η Αστυπάλαια για μένα. 
 Η ταβέρνα της Γαλήνης - όνομα και πράμα - στο δυσπρόσιτο Βαθύ. Ένα διαμαντάκι από τα λίγα. Είναι από τα μυστικά εκείνα που δεν θες να τα αναφέρεις και πολύ, μη τυχόν και το μάθουν όλοι και με το πέρασμα του χρόνου γίνει προορισμός και χάσει την ομορφιά του. 
[...]
 Αστυπάλαια. Η πεταλούδα. 
Στο μισό της νιώθεις τα Δωδεκάνησα και στο άλλο μισό της νομίζεις ότι βρίσκεσαι στις Κυκλάδες.  
Έχω περάσει πάρα πολλές ώρες ψάχνοντας στον βυθό πολύχρωμα κουφάρια αχινών. Η πρωτεύουσα, η Αστροπαλιά, χαρακτηριστική με το Κάστρο (κατάλοιπο της Ενετοκρατίας) και τους διατηρημένους ανεμόμυλους. Υπάρχουν γωνιές, μαγαζιά και παραλίες οι οποίες είναι γνωστές και ευκολότερα προσβάσιμες και άλλα σημεία που απαιτούν μια κάποια θυσία, οργάνωση και ιδρώτα! 
          Στα «ευκολάκια» αναφέρω το καφενείο του Μουγγού για χταποδάκι στα κάρβουνα, παγωμένη μπύρα και κουβέντα με ντόπιους .

Η Αργώ για ζεν βραδιές με μεζέδες έκπληξη. 
Το Αρχιπέλαγος για γλυκό και αφεψήματα με φοβερή θέα. 
Ο φούρνος της Μαρουλιώς με τα κιτρινοκούλουρα.
              Στον αντίποδα, η ταβέρνα της Γαλήνης –όνομα και πράμα– στο δυσπρόσιτο Βαθύ. Ένα διαμαντάκι από τα λίγα. Είναι από τα μυστικά εκείνα που δεν θες να τα αναφέρεις και πολύ, μη τυχόν και το μάθουν όλοι και με το πέρασμα του χρόνου γίνει προορισμός και χάσει την ομορφιά του. Η παραλία κάτω από τη Χώρα. Ρωτάς τους Αστυπαλίτες και σου δείχνουν το δρόμο. Να είστε προετοιμασμένοι για μια μικρή κατάβαση.
Η παραλία με τις πλάκες.
 Το αγαπημένο μου σημείο για βουτιές και εξερεύνηση βυθού. 
Οπωσδήποτε σκίαστρο και δυνατό αντιηλιακό. 
Η ταβέρνα της Λίντας στα Καμινάκια με το φοβερό κατσικάκι και την αντίστοιχη παραλία. Είναι και άλλα πολλά. 
Ποιο το νόημα όμως να μην ανακαλύψεις και κάτι μόνος σου;  Να ‘μαστε καλά, γεροί και δυνατοί να πηγαίνουμε ξανά και ξανά.
«..και από τότε έχουν περάσει χίλια χρόνια, και ακόμα ο γάτος τα ποντίκια κυνηγά..»
.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ KAI ΔΕΙΤΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΣΤΗΝ ATHENSVOICE.

Αν μη τι αλλο οι προτάσεις ενός ταλαντούχου σεφ και συνάμα ενός ανθρώπου με κέφι για τη ζωή δείχνουν όμορφες πτυχές που αξίζει κανείς να γνωρίσει! 

ΑΠΟ ΦΕΤΟΣ τελη Ιουλίου του 2018 
ο ΣΩΤΗΡΗΣ ΚΟΝΤΙΖΑΣ προανηγγειλε τη συμμετοχη του σε τμημα Μαγειρικης του ΙΕΚ ΑΚΜΗ.Οσοι πιστοι της καλης Γαστεονομιας...προσελθετε!

 ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ του ΣΩΤΗΡΗ ΚΟΝΤΙΖΑ!
                            ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΣΤΗΝ ΤΕΧΝΟΠΟΛΗ

                                              

                                     
                                   ΠΙΝΚ ΠΟΝΚ 

 Συνεντευξη ΣΤΟ DOT

                                                

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗΝ ΑΓΑΘΗ ΓΕΩΡΓΙΑΔΟΥ

                                             ΕΝΤΥΠΕΣ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ του ΣΩΤΗΡΗ ΚΟΝΤΙΖΑ

SYNENTΕΥΞΗ ΠΡΙΝ ΤΟ MASTECHEF! (Kaθημερινη)


2 O KONTIZAS STHN POROPAGANDA.GR

Ο ΚΟΝΤΙΖΑΣ ΣΤΗ LIFO




O ΣΩΤΗΡΗΣ ΚΟΝΤΙΖΑΣ ΜΑΣ ΣΥΣΤΗΝΕΙ ΤΗΝ ΙΑΠΩΝΙΚΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΟΥ ΣΤΟ ONEMAN 
Ti σημαίνουν γι αυτυόν έννοιες όπως η 

友情 (φιλία): 

賛美者 (θαυμάστριες)

チーム (ομάδα):

嫌い (αντιπάθεια)

礼儀 (ευγένεια)

政治 (πολιτική) και πολλά άλλα...

ΜΙΑ ακόμη ΑΚΡΩΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΗ ΚΟΝΤΙΖΑ -ΣΧΕΔΟΝ ΑΥΤΟΒΙΟΓΡΑΦΙΚH sto tilestora.gr

Ο ΚΟΝΤΙΖΑΣ ΣΤΟ DOWN TOWN (Fvto OLYMPIA KRAGASAKI )

..................ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΑΛΜΠΟΥΜ...............................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................                            
                       

                                                           

                                          

                             
                                                                           

                                                  

                   

ΙΣΙΔΩΡΟΣ ΖΟΥΡΓΟΣ, Λίγες Και Μία Νύχτες

                                       Λίγες και Μία Νύχτες, Ισίδωρος Ζουργός
                                                                                    Είδος Ιστορικό Μυθιστόρημα
                                                                                        Βαθμολογία 10/10

 Ο Ισιδωρος Ζουργος επανέρχεται στις γνωστές, αγαπημένες "εμμονές" του,με ενα μυθιστορημα συναρπαστικο -γοητευτικο σαν παραμυθι που διαβαζεται απληστα σε "Λιγες και Μια Νυχτες"!

           Με σκαρί την Ιστορία και έναν φλογερό έρωτα σαλπαρει για άλλη μια φορα από την προσωπική Ιθακη του για να διαγράψει τον κύκλο που θα τον επαναπατρίσει στα Άγια Χώματά της!

ΠΕΡΙΛΗΨΗ 
"Συνταξιδιώτης του" ο Λευτέρης Ζευγος,ο γιος του κηπουρού στην αυλή του έκπτωτου Σουλτάνου Αβδούλ Χαμίτ, που πουλά εφημερίδες και κρυφακούει τα παραμύθια του Σουλτάνου σε ενα άγνωστο κορίτσι!
Τα χρόνια περνούν κι ο μικρός εφημεριδοπώλης αποζητά την μεγάλη ευκαιρία μακρυά από όσα τον πρόδωσαν, με πυξίδα μιαν ανεκπλήρωτη αγάπη και προορισμό την αυτογνωσία.
Θα συρθεί στον υπόκοσμο,θα αρπάξει ευκαιρίες μέσα από την καταστροφή,θα συνεργαστεί με ισχυρούς ανθρώπους.
           Η δίνη του πολέμου θα τον οδηγήσει στην παγωμένη Ουκρανία και τον ρωσικό εμφύλιο που θα τον αλλάξει για πάντα και θα του συστήσει την αντρική  φιλία!
           Με νέο όνομα θα αποδυθεί σε ένα αέναο κυνήγι του πλούτου και της ευδαιμονίας απο τη Μασσαλία και το Παρίσι ως την Αμβέρσα των διαμαντιών και τη Θεσσαλονίκη του Πολέμου-με τη βίλα των Εξοχών υπόμνηση ενός χαμένου παραδείσου, που θα δει να του ρημάζουν για δεύτερη φορά...
               Και μέσα σε όλα,η απρόσμενη ανθρωπιά που δικαιώνει ακόμη και τα ματαιωμένα όνειρα
στο «βιβλίο» αυτής της ζωής όντας αυτή ο απώτατος Προορισμός της Ευτυχίας…

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Άλλο ένα υπέροχο έργο προστίθεται στην συγγραφική Πινακοθήκη που ο Ζουργος έστησε για χάρη της λατρεμένης του Θεσσαλονίκης:
Μετα τα Ανεμωλια,τη Σκιά της Πεταλούδας , τον Φραουστ, τον Αλμοσινο, αυτή τη φορά, η "Μυθολογία" της Θεσσαλονίκης εμπλουτίζεται με την περιπλάνηση ενός πολυπράγμονα και φιλόδοξου άντρα, στα κύματα του 20ου αιώνα
και ενος ερωτα που οδηγει στην αυτογνωσία!
Εργο κοινωνικό, με ιστορικό υπόβαθρο, που καταλήγει στο ερώτημα της ύπαρξης.
Μια υμνωδία στον έρωτα που εμπνέει, αναβαπτίζει, εξιλεώνει!
Οι Λιγες Και Μια Νύχτες, με αφετηρία τους τα ανατολίτικα παραμύθια ενός Σουλτάνου που προσγειώθηκε σε μια βίαιη πραγματικότητα φθοράς κ ματαιότητας, μας αφηγούνται τις Χίλιες κ μια Νύχτες του πολυτάραχου 20ου αιώνα που με τη σμίλη του λάβωσε την Ωραία Νύφη του Βορρά όσο καμιά αλλη πόλη!
Τόπος δράσης κ επιστροφής η χαμένη συνοικία των Εξοχών -με τον συγγραφέα να φωτογραφίζει τις πολλαπλές ρυμοτομικές, αρχιτεκτονικές κ πληθυσμιακές μεταμορφώσεις μιας πόλης που συμπύκνωσε όλες τις αιματηρές ανατροπές του πιο τρομακτικού από τους ανθρώπινους αιώνες, του 20ου!
Σε μια μοναδική σύμπραξη ιστορικής γνώσης και συναισθήματος, ο Ζουργος παρακολουθεί το χρονικό ενός έρωτα από τους πλέον συγκινητικούς ,που επιφυλάσσει πλήθος εκπλήξεων και δυνατών στιγμών.
Έρωτας- αθωότητα, έρωτας- μνήμη κι έλλειψη, νόστος και ξενητειά...
Συνομιλία σωμάτων σε ένα απενοχοποιημένα αισθησιακό κρεσέντο που μόνον οι ψυχές αφουγκράζονται.
            Η αφήγηση είναι γραμμική αλλά παρεμβάλλονται επιστολικός λόγος και ιντερμέντζα που εντάσσουν την ιστορία στα πλαίσια ενός μυθιστορήματος που ένας νέος συγγραφέας ετοιμάζει κατά παραγγελία ενός τυφλού πλέον ηλικιωμένου.
Σε αυτό το δευτερογενές επίπεδο, έχουμε μια προβληματική για τη σχέση Τέχνης και ζωής, καθώς και την αγωνία του Γήρατος άρτια σκιαγραφημένη.
            Η γλώσσα του Ζουργου διατηρεί τις αρετές της κλασσικής ελληνικής πεζογραφίας και του ίδιου ,ωστόσο παρουσιάζει μια πιο απλουστευμένη εκδοχή της, με λιγότερες εξάρσεις λυρισμού και ίσως λεξιλογικής εκζήτησης που χαρακτήριζε προηγούμενα έργα του!
                Τούτη τη φορά ο λόγος παρουσιάζει ευελιξία, ενώ ένα ακόμη θετικό στοιχείο του είναι η δεξιοτεχνική ισορροπία ανάμεσα στην αφηγηματική καλλιέπεια και
την απαραίτητη ελευθεριότητα μιας αντρικής ιστορίας
               Ένα βιβλίο σπουδαίο, που, όπως τα περισσότερα βιβλία αξιώσεων, αναπτύσσει "ωραίο διάλογο" με αλλά σημαντικά, προηγούμενά του έργα!
Η διακειμενικότητα γενικα είναι ενα στοιχείο έντονο στη γραφη του Ζουργου -με τρόπο δημιουργικό που αποφεύγει την παγίδα του μιμητισμου:
Στο πρωτόλειο του τον Φράουστ έχουμε σαφή επιρροή απο τον Γκαίτε (κατα το μοτίβο που το παράφρασε κ ο Τομας Μανν στν Δρ Φαουστους )ιδωμένο απο τη σκοπιά του συγγραφέα δημιουργού!
Στα Ανεμωλία επιχειρείται ανασύνθεση της Οδύσσειας μέσα στις θάλασσες της ανδρικής αγωνίας κόντρα στην ωρίμανση και την απομυθοποίηση του έρωτα.
Στον Αλμοσινο ξεπηδουν πινελιές από τον Περίπλου του Διονύση Ρωμα!
Στις Νυχτες δεσπόζων δημιουργός -σκιά και μέντορας, θαρρείς- είναι ο Καραγάτσης
Η "συνομιλία" του Ζουργου με τον Καραγατση εξελισσεται σε 3 επίπεδα!
            Το προφανές αφορά στην απευθείας παρουσία του Βασίλι Κάρλοβιτς Γιούγκερμαν- αυτοπροσώπως ως φίλου και συνοδοιπόρου του Ζεύγου!
Το δεύτερο επίπεδο συνίσταται στην ευθεία ομολογία των δυο ηρώων που φέρουν όμορα ηθικά χαρακτηριστικά ως προς τον υλισμό και το κυνήγι της... χίμαιρας - αγαπημένος συμβολισμός και μοντέλο στον Καραγατση, που αναπλάθει εύστοχα ο Ζουργος
            Το τρίτο επίπεδο αφορά στον ίδιο τον προβληματισμό του έργου απέναντι στον άνθρωπο που έρχεται αντιμέτωπος με μια αδυσώπητη ιστορική συγκυρία, μετατρέποντάς την σε άλλοθι προκειμένου να απαρνηθεί μια ταυτότητα αφόρητη και να αποδράσει από έναν μισητο εαυτο- υπαρξιακά αποτυχημένο!
Εδω η συγκυρία είναι κοινή ανατροπή του Τσάρου απο την Οκτωβριανή Επανάσταση
Τούτη η συνύπαρξη είναι γόνιμη αφού ο Ζουργος εξελίσσει τον ήρωα του ανυψώνοντας τον στην ηθική κλίμακα πάνω από αυτόν του Καραγατση:
Συν τοις άλλοις ο Ζουργος υπαινίσσεται μιαν ανεκτικότητα προς τη Σοβιετική Επανάσταση που ο Καραγάτσης σταδιακά απαξιώνει !
Εδω υπεισέρχεται η διαφοροποίηση :Ενώ αμφότεροι εκκινούν απο μια σαφέστατα ανδροκρατική σκοπιά με τη γυναικεία φιγουρα σε δευτερο πλάνο ισως κι ελαφρώς υποδεέστερη του ανδρός Ζουργος πίσω από την εξαθλιωμένη πόρνη που βλέπει ο Καραγατσης στη Γυναίκα, ανιχνεύει ένα είδος "Μαντόνας": Τη Γυναίκα που με τη στοργή κ το ιερό κάλλος της εξαγνίζει κ συνιστά πύλη παραδείσου συντρίβοντας τον εγωκεντρισμό του άντρα κ νοηματοδοτωντας τη ζωή του ξανά, στοιχείο παρόν σε πολλά του έργα!
Άλλος συγγραφέας όπου γίνεται ονομαστική νύξη είναι ο Τζακ Λοντον με το πιο ανατρεπτικό του βιβλίο, το σοσιαλιστικής διάθεσης Σιδερένιο Τακούνι:
Αυτό το έργο πυροδοτεί μια ιδεολογικής απόχρωσης συζήτηση ανάμεσα στον Λευτέρη κ έναν συμπολεμιστή του στην Ουκρανία:
Τούτο το στιγμιότυπο παραπέμπει - ερημην ίσως του Ζουργου-στα Ματωμένα Χώματα της Διδώς Σωτηρίου, οταν κατα την επίσης παράλογη και μεγαλόπνοη εκστρατεία στο Σαγγάριο, ο ευγενής ιδεολόγος Νικήτας Δροσακης πασχίζει να αφυπνίσει τον αδαή Μανώλη Αξιωτη- λογω και έργω!
Χωρίς το ανάστημα και την πολιτική φόρτιση τούτου του ήρωα, ο Ζουργος αποδίδει κι εκείνος τη συντροφικότητα του Μετώπου σε μια τροπή που τελικά φέρνει στο νου μια ενότητα απο τη "Ζωή Εν Ταφω" του Μυριβήλη!
               Είναι καινοτόμα πάντως κ πολιτικά τολμηρή η εκτεταμένη αναφορά και η δια μέσου των ηρώων, κριτική ματιά του Ζουργου προς την Εκστρατεία στην Κριμαία κ την ιμπεριαλιστική επέμβαση στον ρωσικό Εμφύλιο εις βάρος των κομμουνιστικών δυνάμεων -ένα απο τα οδυνηρά-ξενόδουλα- υστερόγραφα της ελληνικής Ιστορίας ,που στη μυθιστοριογραφία παραμερίζεται από κορεσμένες πια αναφορές στον ΑΠΠ ,στη Μικρασια κ τον Β ΠΠ (αν κι ο τελευταίος παρουσιάζεται επίσης- με τρόπο καταλυτικό- όσο και τραγικό στην πλοκή)
           Ο τελευταίος συγγραφέας που..."δηλώνει παρών " στις "Λίγες και μια Νυχτες" ειναι ο Βίκτωρ Ουγκώ- σε παραλληλία με το κορυφαίο του έργο, που κατονομάζει ο ίδιος ο συγγραφέας!
Υπάρχει ένας "δραπέτης καταδιωκόμενος απο τον ίδιο τον εαυτό του" με άλλο όνομα, όπως ο "Γιάννης Αγιάννης", υπάρχει μια επίδοξη ,φτωχή "Κοζετ"... Σίγουρα, όμως, απέχουν κάπως απο τον κεντρικό προβληματισμό στους "Άθλιους" που είναι η Συγχώρεση ως στάση θυσιαστική και σωτηρία.
Η λύτρωση στις Νύχτες του Ζουργού έρχεται λιγότερο χριστιανικά και περισσότερο  "καζαντζακικα"- όχι πάντως με τη νιτσεϊκή σκοπιά:
Αν, δηλαδή, "Η Σκιά Της Πεταλούδας" ήταν η Ελεγεία των Αποτυχημένων, οι "Νύχτες" στέκουν στον αντίποδα, χρίζοντας τον Άνθρωπο "θριαμβευτή" με έναν ιδιότυπο ,αλλα αδιαφιλονίκητο τρόπο, που κατορθώνει να υπερκεράσει τη φθορά ,την οδύνη και το αναπόδραστο βάρος της θνητότητας -με την αισιόδοξη λεβεντιά ενός Ζορμπά!
          Είναι στο βάθος της, η ίδια παράξενη νίκη που ο Τολστόι υφαρπάζει από τον Θάνατο την ύστατη στιγμή (Αφέντης και Δούλος) για να προσφέρει  την πίστη στην ανθρωπιά, όπως ένα μεγάλο έργο πρέπει να εμπνέει...
               Είτε ως μια συναρπαστική περιπλάνηση στον έρωτα και την αντρική ψυχή,
είτε ως σεργιάνι στην Ιστορία, είτε ως υπαρξιακή περιδίνηση στη Συνείδηση την Αυτοπραγμάτωσή μας,  
"Οι Λίγες Και Μια Νύχτες"αποτελούν ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα πολλαπλών αναγνώσεων , που πρέπει οπωσδήποτε να ανακαλύψετε και παγιωνει τη θέση του Ισίδωρου Ζουργού ανάμεσα στις 2-3 κορυφαίες πένες της γενιάς του!

...Διαβάστε Ακόμη...

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ του ΙΣΙΔΩΡΟΥ ΖΟΥΡΓΟΥ ΣΤΟΝ ΑΣΤΕΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

ΣΤΗ ΣΚΙΑ ΤΗΣ ΠΕΤΑΛΟΥΔΑΣ Βιβλιοπαρουσιαση

Καρλ- Γιόχαν Βαλγκρέν, Ο Άγγελος και το Τέρας

                                             Ο Άγγελος και το Τέρας, Καρλ Βαλγκρέν 
                                           Είδος:Γοτθικό Ρομάντζο/ Θρίλερ
                                           Βαθμολογία: 9/10

 

Έτος Έκδοσης 2007
Αρχική Γλώσσα Σουηδικά 
Σελίδες 382   

Το άρθρο αφιερώνεται στην αγαπημένη μου συναναγνώστρια, Δέσποινα Ν.,γιατί η δική της ευαισθησία μου σύστησε 
τον Ερκίλ κ το σύμπαν του

Ο Σουηδός συγγραφέας Καρλ Γιόχαν Βαλγκρεν εξέπληξε το αναγνωστικό κοινό με ένα γοτθικό παραμύθι, πλασμένο από τα υλικά του γνήσιου τρόμου, της μεταφυσικής και της ερωτικής παραφοράς!
Ένα ερωτικό δράμα που κορυφώνεται σε Ύμνο προς την Αγάπη!!
           Ο "Άγγελος και το Τέρας"- best seller στη χώρα του- με συντροφό τον τραγικό αλλά τόσο ξεχωριστό ήρωά του, μάς ταξιδεύει στην Κεντρική Έυρώπη της Ιεράς Συμμαχίας, εκεί που ορθολογισμός και δεισιδαιμονία μάχονται ακόμη...

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
1813, Γερμανία.
Μια νύχτα με θύελλα ένας γιατρός καλείται να ξεγεννήσει δύο πόρνες.
Η μία γεννά ένα υγιέστατο, πανέμορφο κοριτσάκι.
       Η άλλη όμως, από ένα καπρίτσιο της τύχης, φέρνει στον κόσμο ένα φριχτά παραμορφωμένο αγόρι, το οποίο είναι κωφάλαλο, αλλά προικισμένο με υψηλή ευφυία κι ένα εκπληκτικό χαρισμά: "Να ακούει τις σκέψεις των άλλων".
      Η πανώρια Ενριέττε και ο τερατόμορφος Ερκίλ μεγαλώνουν μαζί, σε ένα ιδιότυπο περιβάλλον στοργής κι ακολασίας, κι αναπτύσσουν μια αγνή ακατάλυτη αγάπη.
          Κοντά στην εφηβεία τους όμως, ένα τραγικό συμβάν θα τους χωρίσει.
Ο Ερκίλ θα δοκιμάσει μια ζωή γεμάτη βάσανα καθώς η παραμορφωσή του θα τον θέσει
στο στόχαστρο των ανθρώπων.
Από τα αδιάκριτα βλέμματα αποστροφής μέχρι τα απομεινάρια της Ιεράς Εξέτασης και το Ινστιτούτου Μελέτης Τερατογενέσεων, από το ιδιότυπο τσίρκο του μέχρι τα βρόμικα σοκάκια του Αμβούργου, ο Ερκίλ θα περιπλανηθεί σε έναν εχθρικό κόσμο αναζητώντας τη χαμένη του αγάπη.
           Μέσα στο μίσος και την κατακραυγή, τον φόβο και την εξαθλίωση η μορφή εκείνης
θα του δώσει κίνητρο να ζήσει και να δημιουργήσει. Θα καταφέρει να την ξαναβρεί;
Θα του επιτρέψουν όσα μεσολάβησαν στη ζωή της Ενριέττε να την έχει ξανα δικιά του όπως στα παιδικά του χρόνια;
Πάνω απ όλα όμως στέκει το ερωτημα: Θα κατορθώσει ο έρωτας να δαμάσει το τέρας;

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Ο "Άγγελος και το Τέρας" αποτελεί ένα συγκλονιστικό βιβλίο εποχής.
Αναπαράγοντας την αρχέτυπική αντίθεση από την Πεντάμορφη και το Τέρας, ανασυστήνει μοναδικά τα τοπία της σκοτεινής(γκόθικ) λογοτεχνίας, διαποτίζοντάς τα με τον γνήσιο Ρομαντισμό, όπως ξεκίνησε από μεγάλους Γάλλους ,με προεξάρχοντα τον Βίκτωρ Ουγκό.
Μια μαγευτική συνύπαρξη τρόμου, Ιστορίας και λυρισμού που σαγηνεύει, απορροφώντας τον αναγνώστη στην υποβλητική του ατμόσφαιρα, ενόσο ο συγγραφέας πλέκει τον μύθο του σε γρήγορο ρυθμό με εναλλαγές συναισθημάτων εικόνων και προσώπων, χαρίζοντας μια γοητευτική περιπλάνηση.
                Η αφήγηση ξεκινά με τη μέθοδο των "τρίτων παρατηρήτων" (απόγονοι του Ερκιλ), όπως ακριβώς το έπραξε ο Λερού, εισάγοντας το δράμα του στο "Φάντασμα της Όπερας" ή η Μπροντέ μετα "Ανεμοδαρμένα Ύψη"- ωστόσο που ο βασικός κορμός ακολουθεί την απρόσωπη αφήγηση.
        Ο κεντρικός του ήρωας είναι ο Ερκίλ Μπερφούτ, παραμορφωμένος και κωφός -σαν τη φιγούρα του Κουασιμόδου από την "Παναγία των Παρισίων"- διαθέτωντας  μια καρδιά που, αδιαπραγμάτευτα ερωτευμένη, διατρανώνει  αίτημα ανθρωπιάς- σαν τον ήρωα του Ουγκό!
Διότι ο ήρωάς μας θυμίζει πως κάθε ύπαρξη που γεννιέται δεν αποτελεί παρά ένα αίτημα αγάπης...
       Η γέννησή του παραμορφωμένου Ερκίλ, ταυτόχρονα, με ένα αγγελόμορφο κορίτσι, σε δεσμό σχεδόν αδερφικό, θυμίζει λιγάκι το γοτθικό μυθιστόρημα Ο Αδελφός- Βάτραχος...
             Παράλληλα όμως, ο Ερκίλ είναι ένα πλάσμα τόσο αλλόκοτο που παραπέμπει ευθέως 
στον Ζαν Μπατίστ Γκρένουιγ από το Αρωμα του Ζίσκιντ:
Τερατωδώς διαφορετικός και φρικιαστικά ευφυίης ο Ερκίλ είναι, σαν τον Γκρενουίγ, ευλογημένος- μαζί και στιγματισμένος- με ένα χάρισμα που αντισταθμίζει τη σωματική του ανεπάρκεια 
και τρομάζει τους ανθρώπους:
Έχει τη δυνατότητα να διαβάζει τη σκέψη των ανθρώπων κι ενίοτε να τούς υποβάλλει τη δική του βούληση!
               Αυτό τον θέτει στο στόχαστρο της Ιεράς Εξέτασης και στα μπουντρούμια του Βατικανού να υποφέρει άφατα μαρτύρια στα χέρια φιλόδοξων κληρικων, για να αναδείξει ένα σκηνικό σαδισμού και πολιτικων σκοπιμοτήτων που- με όχημα τη δεισιδαιμονία- διεκδικούν χρήμα κι εξουσία, μέσα από σκοτεινές διαδρομές που άπτονται των διαβολικών διαστροφών όπως τις βίωσε ο σατανικός Καλόγερος του LEWIS.
           Υπάρχει απερίφραστη πολιτική χροιά στο βιβλίο καθώς συναντούμε τον ιθύνοντα νου της Ιεράς Συμμαχίας κ πολέμιο της Ελληνικής  Επανάστης τον Αυστριακό Κλέμενς Μέττερνιχ.Στο βιβλίο καταγγέλλεται κι η  εξαχρείωση της δικαστικής εξουσίας που δε διστάζει να καννιβαλίσει ένα αθώο κορίτσι...
.         Γενικά στο οδοιπορικό του Ερκίλ φιλοτεχνείται το πορτρέτο μιας σκοτεινής εποχής όπου η επιστήμη κι η τεχνολογική εξέλιξη κάνουν τα δειλά τους βήματα,κυοφορώντας την Αλλαγή.

Συνάμα  στο προσκήνιο έρχεται κι ο κόσμος των κωφαλάλων- με τη Νοηματική Γλώσσα να αποτελέι έναν πρωτοοριακό δίαυλο επικοινωνίας που δίνει τέλος στην περιθωριοποιημένη τους την απομόνωσή και τους καθιστά ομοτράπεζους στον χώρο της πνευματικής δημιουργίας!

Ο αναγνωστης παρακολουθεί την εκκόλαψη του σπουδαίου κώδικα της Νοηματικής Γλώσσας σε μια συζευξη μυθοπλασίας κ Ιστορίας.

               Όλα αυτά είτε κατονομάζονται είτε αποδίδονται αλληγορικά.
Για παράδειγμα ο παράξενος κύκλωπας σύντροφος του Ερκίλ κι ο υπόγειος κόσμος του, αντιπροσωπεύουν την επανάσταση του πνεύματος που απαρνείται την ασφάλεια της παθητικής αποδοχής  των αλυσίδων κι "οικοδομεί μυστικά την ανατροπή της τάξης και την ανάταση του Ανθρωπου!
              Γιατί πίσω από τη συντροφιά του Ερκίλ ή την απορριπτέα δυσμορφία του ίδιου που τόσα βάσανα που του επέφερε, κρύβεται η κατακραυγή των μαζών προς εκείνους που διαφοροποιήθηκαν,

 που αναζήτησαν νέους δρόμους προόδου, μακρυά από προκαθορισμένες νόρμες αισθητικές, ηθικές, νομικές , πνευματικές.
Μοναδικο ισχνό μειονεκτημα του βιβλίου είναι το υπερτονισμενο ενιοτε μεταφυσικό στοιχείο...

Ο ίδιος ο μύθος του βιβλίου καταιγιστικός με τον αναγνωστη να κατακλύζεται από την αγωνία αν θα ξαναβρεθούν οι δυο που αγαπήθηκαν τόσο.
Παρά την κυρίαρχη μορφή του Ερκίλ -κι η Ενριέττε κρύβει το δικό της δράμα που αναδεικνύει τη δεινή θέση της γυναίκας και την εξαθλίωση των φτωχών στρωμάτων που ήταν έρμαια στις ορέξεις των ισχυρών.
Η κοπέλα "σέρνει" τα σημάδια  τις αλυσίδες της πιο απάνθρωπης φυλακής, αλλά και τη στοργή ενός ερωτευμένου ευεργέτη που η παρέμβασή του δίνει απρόσμενη τροπή στα πράγματα.
Σε όλα αυτά βρίσκει τη θέση του ο Ερκίλ, σαν το  ξενιτεμένο που επαναπατρίζεται σε γη κατακτημένη και ζητά εκδίκηση... 
           Δεσπόζον στοιχείο στον Άγγελο και το Τέρας  είναι σίγουρα το "Αείζωον Πυρ" του Έρωτα που με τη θεία πνοή του σηματοδοτεί την αρχή και το τέλος...
Ένας σπαρακτικός έρωτας  σαρώνει τις σελίδες του βιβλίου και παραδίδει τους ήρωές μας σε μια παραφορά κολασμένη- μαζι και παραδείσια.
Μια απίστευτη διωδία λατρείας, που διασχίζει τον χωροχρόνο άφοβη και παντοδύναμη.
Τόσο ισχυρή που αντιμάχεται μονάχη και γυμνή την απόλυτη φρίκη, η οποία κορυφώνεται σε μια ακολουθία μακάβρια βγαλμένη από τον Άδη 

και πυρακτωμένη από τα καμίνια του δαντικού έπους! Κι όμως!! Μέσα σε ένα  πανόραμα αίματος, παραφροσύνης και εκδίκησης που σκηνοθετέι ο συγγραφέας ( θυμίζοντας ξανά τον Λερού και τον εκδικητικό του Ερίκ στην καταδίωξη του Ραούλ με τους καθρέφτες) διαβαίνει τούτη η τρισεύγενη αγάπη που καταφάσκει τη σάρκα αλλά ανυψώνει την ψυχή ως τον Ουρανιό Προορισμό της-για να καταπραύνει , να σκορπίσει ομορφιά και να δώσει κίνητρο στη ζωή να συνεχίσει.
Το μυστήριο tremendum που μεταμορφώνει το Τέρας σε άγγελο- πηγή φωτός.
Το ευλογημένο πόδι που συντρίβει το μίσος!
                Γιατί τούτο το εξαίσιο ζεύγος-Αγγέλου και Τέρατος δεν δηλώνει μονάχα ένα αταίριαστο, αλλά απόλυτο πάθος, μα εκφράζει ταυτόχρονα και την καθεαυτήν αντίφαση που κρύβει η ανθρώπινη φύση.
            Δύο αντίρροπες τάσεις κι ανάμεσά τους ο εγωισμός, που κατακρυμνίζει στο Θηρίο ή η Αυταπάρνηση του έρωτα, που ατενίζει τον Θεό.
           Αυτό τον δυισμό της ανθρώπινης φύσης εκφράζουν η Ενριέττε κι ο Ερκίλ:
Το μίσος ως επιλογη εγκλωβισμού σε ένα εγωκεντρικό εγώ που καταπατά τους άλλους 

ή  την αγάπη ως έμπνευση προσφοράς στους γύρω... 
           Γιατί, όπως στη ζωή του Ερκίλ, ο Άγγελος και το Τέρας ενυπάρχουν ταυτόχρονα σε κάθε άνθρωπο ως δυο εξίσου ισχυρές δυνατότητες, κι είναι επιλογή του ατόμου ποια θα πραγματώσει, κατακρυμνιζόμενο στην άβυσσο ή επιτυγχάνοντας "ανάβαση" στον ουρανό.

Το βιβλίο αυτήν την εποχή, είναι εξαντλημένο, αλλά μπορείτε να το εντοπίσετε στο metabook ή ισως πάγκο με μεταχειρισμένα βιβλία!

                  ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ, ΚΑΡΛ-ΓΙΟΧΑΝ ΒΑΛΓΚΡΕΝ

Ο ΚΑΡΛ-ΓΙΟΧΑΝ ΒΑΛΓΚΡΕΝ γεννήθηκε το 1964 στο Λίνκοπινγκ της Σουηδίας. Το 1987 εκδόθηκε το πρώτο του μυθιστόρημα, NOMADERNA, και μέχρι σήμερα έχει γράψει συνολικά οκτώ βιβλία, τα οποία έχουν μεταφραστεί σε έντεκα γλώσσες. Ζει στη Στοκχόλμη. Ο ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΡΑΣ είναι μπεστ σέλερ στη Σουηδία, όπου έχει πουλήσει περισσότερα από 300.000 αντίτυπα, και έχει τιμηθεί με το Βραβείο Μυθιστορήματος August για το έτος 2002.

Ίαν Μαγκουάιρ, ΣΚΟΤΕΙΝΟΣ ΑΡΚΤΙΚΟΣ

                                          Ίαν Μαγκουάιρ , Σκοτεινός Αρκτικός
                                            Είδος:Koινωνική Περιπέτεια
                                          Βαθμολογία 8,7/10

Υποψήφια για βραβείο BOOKER 2016 και στη λίστα των Νew York Time, η ναυτική περιπέτεια του Ιαν Μαγκουάιρ ήρθε να ταράξει τα νερά, διασχίζοντας το πολικό ψυχος του μακρινού Βορρά και της ανθρώπινης σκληρότητας.
Ένα μυθιστόρημα που στα χνάρια του Χεμινγουει του Λόντον ,του Μέρβιν υπακούει στην προβληματική Άνθρωπος και Θάλασσα, ανιχνεύοντας τα μυστήρια της ναυτοσύνης.
                  Επιβιβαστείτε για ένα χρονικό φρίκης όπου άνθρωπος και θηρίο αναμετρώνται μέχρι θανάτου.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Βρισκόμαστε στα 1859, στη δύση της φαλαινοθηρίας και την ανατολή της εποχής του άθρακα.
             Ο Πάτρικ Σάμερ, στρατιωτικός χειρούργος, τραυματισμένος σε σώμα και ψυχή, προσπαθεί να  ξεφύγει από τα φαντάσματα του πολέμου στο Δελχί όπου συμμετείχε ως μέρος του αποικιοκρατικού στρατού των Βρετανών.
           Για να το πετύχει κατατάσσεται στο "Volunteer", ένα από τα τελευταία φαλαιονοθηρικά, αποζητώντας τη λησμονιά.
Μοναδική του συντροφιά η "Ιλιάδα" και η ανακούφιση του λάβδανου, ώσπου εμφανίζεται μια παράξενη "σύντροφος"...
             Γύρω του ένας χορός ανδρών απόκληρων, πανούργων, παραδομένων στη σήψη μιας ζωής σπαταλημένης, δέσμιοι όλοι ενός ζοφερού σχεδίου.
                 Ανάμεσά τους ο Χένρι Ντραξ με τα σκοτεινά ένστικτα και μια τρομακτική φήμη να τον συνοδεύει.
          Σύντομα ο Πάτρικ θα αποδυθεί μαζί του σε μια ηθική μονομαχία μέχρι θανάτου στον αδυσώπητο κόσμο του Πάγου, που έχει θέση μονάχα για έναν.

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Εκεί που πεθαίνει η ανθρωπιά και ο ήλιος δεν μπορεί να προσφέρει την προαίώνια παραμυθία του, ανατέλλει ο "Σκοτεινός Αρκτικός" του Ίαν Μαγκουάιρ, που σε κάνει να αναρωτιέσαι "Πώς τόσο Λευκό χώρεσε μέσα του τέτοιο χαώδες σκότος;;"
Ερώτημα που ο συγγραφέας το θέτει μέσα από μιαν εξαίσια, ερεβώδη ποίηση - παραδομένη απόλυτα στη θανατερή σαγήνη του πάγου! 
Εν πρώτοις, το βιβλίο του Μαγκουάιρ μας περιγράφει το ταξίδι ενός από τα τελευτάια φαλαινοθηρικά και το κατορθώνει με υποδειγματική παραστατικότητα , που καθιστά την ανάγνωση βίωμα -συχνά οδυνηρό στον αναγνώστη.
Οσμιζόμαστε τα βρόμικα νερά, και την αψάδα του κρασιού και του ιδρώτα σε σκοτεινά καταγώγια.
Μας διαπερνούν οι σπασμοί του πυρετού, μας τυλίγει η αποφορά της ασθένειας  και νιώθουμε  την παγερή ανάσα των ψυχρών ανέμων.
            Μάς τυλίγει η μοναχική απεραντοσύνη  του πολικού τοπίου ενώ το αίμα αχνίζει στο εκτυφλωτικό του κόκκινο, σε σημείο που το αρκτικό τοπίο θυμίζει ψυγείο σφαγείου, με όλην την απροσχημάτιστη βαρβαρότητα
        Η σκληρότητα και η διαρκής βαναυσότητα φιλοτεχνούν ένα σκηνικό ατόφιας φρίκης, που σχεδόν σωματοποιείται από την πυκνότητα των άγριων περιγραφών. 
Ίσως να αποτελούσε "δύσκολο βιβλίο" για αναγν'ώστες μικρότερης ηλικίας ή εκείνους που έχουν δυσανεξία σε βίαιες εικόνες.      
          Η περιπέτεια του Μαγκουάιρ είναι συναρπαστική κι   εκτυλίσσεται σε ρυθμούς κινηματογραφικούς κρατώντας αμείωτο το ενδιαφέρον.Άνθρωπος και Θάλασσα
         Ένας κεντρικός ήρωας υποδειγματικά σκιαγραφημένος -χωρίς εξιδανικεύσεις, που κουβαλά τις τύψεις του κατακτητικού Πολέμου . 
Ο πόθος της ειρήνης κ τη συμφιλίωση με τον εαυτό που μένει ανολοκήρωτος, καθώς ο πόλεμος καραδοκεί με πολλαπλές μετομορφώσεις όπου υπάρχει η ανθρώπινη απληστία.
              Ένα καταχθόνιο σχέδιο, παράλληλα με μια ανόσια πράξη εις βάρος ενός 13χρονου μούτσου και μια άδικη κατηγορία θέτουν σε δοκιμασία την έννοια του δικαίου και συνιστούν απαρχή μιας θανάσιμης έχθρας.
         Οι επερχόμενες συνθήκες σηματοδοτούν επιστροφή στον πρωτογονισμό και επαφή με παράξενες φυλές Εσκιμώων, που αποδεικνύονται "ηθικά αμόλυντοι" από τη δολιότητα του ανθρώπου των πόλεων.
Ήθη ενός άλλου κόσμου ακατανόητου γι' αυτό ωραίου.
              Παράλληλα αντλόυμε συναρπαστικές πληροφορίες για το κυνήγι της φάλαινας  και τις συνθήκες σε ένα καράβι του 19ου αιώνα.
Με το πρόσχημα μιας ναυτικής περιπέτειας ο συγγραφέας μας χαρίζει μια πραγματεία γύρω από τα βάθη της ανθρώπινης θηριωδίας
Η πρώτη εμφανής ηθική αντιπαράσταση  είναι ανάμεσα στον Σάμερ κ τον Ντραξ, τη λαχτάρα για δικαιοσύνη και την αχρειότητα, τις αναστολές και την αποχαλίνωση.
 Είναι δύσκολο να μην ανακύψει αντιπαραβολή με τον συγκλονιστικό Θαλασσόλυκο του Τζακ Λόντον.
            Παρατηρούμε πάλι το σχήμα μιας ηθικής αναμέτρησης ανάμεσα σε δύο άντρες που στοχάζονται και ποθούν ερωτικά την ίδια γυναίκα- μονάχα που εκεί, οι δυο πόλοι ήταν πιο διακριτοί και καταδύθηκαν σε αναζητήσεις πιο εκλεπτυσμένες, μέχρι την τελική μονομαχία κτήνους -Ανθρώπου.
Στον Λόντον, ο Kαπετάνιος Λύκος Λάρσεν είναι κυρίαρχος και γοητευτικά πανούργος σαν τον Εωσφόρο.
             Στον Μαγκουάιρ τα πράγματα είναι πιο ρευστά-λιγότερο θεωρητικά, με τα κεντρικά πρόσωπα να μην έχουν την ίδια δυναμική.
Επίσης η -"κολακευτική" για μας- αναφορά στον ΌΜΗΡΟ, δεν αποκτά εμβάθυνση ή διαστάσεις διακειμενική προσέγγισης, όπως οι λογοτεχνικές αναφορές στον "Θαλασσολυκό" του Λόντον.. 
           Επιπλέον, ο Ντραξ δε διαθέτει το πνευματικό υπόβαθρο του Λάρσεν κι η σύγκρουση μένει στο πρώτο επίπεδο.
Φαντάζει άνοο αγρίμι με κώδικες ενστικτώδεις.
Ωστόσο, ανάμεσα στο εμφανές δίπολο των δύο πολέμιων(Ντραξ -Σάμερ), που εξελίσσεται με αγωνιώδη τρόπο, παρεισφρέει ο παράγοντας Φύση.
Μια Φύση παντοδύναμη που θέτει εκείνη κανόνες κι επιτακτικές προκλήσεις- εκμηδενίζοντας τον ματαιόδοξο άνθρωπο..
Η Φύση εκπροσωπείται με το εφιαλτικά άσπρο του Βόρειου Παγωμένου- σαν κελί ψυχιατρείου, αλλά και από τη ζωική παρουσία:
                Αν και σε φαλαινοθηρικό, η φάλαινα δε διαδραματίζει τον κέντρικό ρόλο που προσλαμβάνει στο ορόσημο της ναυτικής λογοτεχνίας, τον Μόπι Ντικ του Μέρβιν.
              Στον Σκοτεινό Αρκτικό είναι η "Αρκούδα" που αναλαμβάνει να γίνει αντικατοπτρισμός των σκοτεινότερων ενστίκτων του ανθρώπου, προσωποποιώντας την πλευρά τοων παρορμήσεων, του φρουδικού id, απρόσιτου στον Πολιτισμό.
Η αρκούδα συμβολίζει την επίστροφή στο κτήνος και την ηθική αποτυχία του ανθρώπου να υπερβεί το "τέρας" που ελλοχεύει  μέσα του, παρά την επέλαση της νόησης και της Γνώσης.
Η εξέλιξη αντί να εξευγενίσει τον άνθρωπο τον εγκλώβισε ακόμη περισσότερο στον νόμο της ζούγκλας, εξοπλίζοντας τη φαρέτρα του έναντι του γύρω του κόσμου με πιο φονικά υλικά απλώς.
Ηδη η  αρχική εικόνα ανάμεσα στην "αρκούδα και το αρκουδάκι της" (σχήμα που απαντάται και σε ποίημα του Σικελιανού,με την Αρκούδα ενός Τσιγγάνου) σηματοδοτεί μια κηλίδα ανθρώπινης απονιάς στο χιονισμένο τοπίο- προοικονομώντας όσα θα ακολουθήσουν.
           Από την άλλη είναι η ανυποψίαστη αθωότητα του αγριμιού που δεν αλλοτριώθηκε από την αλαζονεία του ανθρώπινου Πολιτισμό, ξεμπροστιάζει την ανθρώπινη φαυλότητα που λαβώνει την αρμονία της Φύσης και τη συνύπαρξη με τους άλλους. 
Έτσι κι ο ήρωάς μας ηττάται στην αναμέτρηση με τη συνείδησή του,λοξοδρομεί υπαρξιακά.
Αφομοιώνεται τελικά από την "Αρκούδα", την οικεί οριστικά, απεκδυόμενος την αμα τη γεννήσει του- υπόσχεση εξανθρωπισμού του.
               Αυτός είναι ο Σκοτεινός Αρκτικός του Ίαν Μαγκουάιρ.
Σπειροειδής κατάδυση στην αποκτήνωση του Πολιτισμού που απεμπολεί αξίες 

Ένα οδοιπορικό στη βία του Πάγου, που αποδεικνύει πως το πιο παγωμένο τοπίο στη Γη είναι μια διαβρωμένη ανθρώπινη ψυχή...