ΝΤΟΡΑ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ, Έρως Μετ Εμποδίων

                                                                  Έρως Μετ' Εμποδίων , Ντόρα Γιαννακοπούλου
                                 Είδος : Αισθηματική Περιπέτεια
                                 Βαθμολογία :7/10

Εκδόσεις: Καστανιώτη
Έτος Έκδοσης: Οκτώβριος 2004
Αρ. σελίδων: 256
ISBN: 960-03-3894-9


Ήταν 2004 όταν εκεί στα 20 μου, με νεανικό ενθουσιασμό
πληροφορήθηκα οτι κυκλοφόρησε νέο μυθιστόρημα από τη λατρεμένη μου Ντόρα Γιαννακοπούλου,
το "Έρως Μετ ' Εμποδίων".
Αν και διαφορετικής λογικής από το αριστούργημα εποχής "Πρόβα Νυφικού",
ο"...Έρως Μετ Εμποδίων" με ιντριγκαρε με το κινηματογραφικό του θέμα
και με έναν έρωτα βγαλμένο από τα υπόγεια του Υποκόσμου, όπως προσπάθησε να τον προεικονίσει το μάλλον απωθητικό του εξώφυλλο με μια ερμαφρόδιτη φιγούρα να κυριαρχεί σε διαβαθμίσεις του γκρίζου και μπορντούρα ροζ. "Ροζ" όσο κι η λογική του μυθιστορήματος αυτού, που το αγάπησα ένοχα σαν εκείνες νεανικές σου ατασθαλίες που απολαμβάνεις να τις αναθυμάσαι με συνομωτικό χαμόγελο :

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Ο 46χρονος δικηγόρος Περικλής Γιαρλός δοκιμάζει μια απογοήτευση,
που οδηγεί στη διάλυση του γάμου του.
Ισορροπώντας ανάμεσα στη ματαίωση του διαζυγίου του και στις διαθέσεις της αγαπημένης του έφηβης μοναχοκόρης του, της Κάτιας, ο Περικλής συναντά την Εύα.

    Ένα φλογερό πάθος γεννιέται ανάμεσά τους- μόνο που η Έύα σέρνει ένα βαρύ παρελθόν, το οποίο σύντομα χτυπά συντριπτικά:Ενώ, λοιπόν, απολαμβάνει τον έρωτά της με τον Περικλή, η Εύα πέφτει θύμα απαγωγής από τον αλλοτινό της προαγωγό ,τον Μάρκο Λαχανιά.
Ο Λαχανιάς, άρχων του υποκόσμου, είναι παράφορα ερωτευμένος μαζί της και τη φυλακίζει στο πολυτελές σπίτι του, μακρυά από όλους, εκβιάζοντάς την να τον παντρευτεί!
       Κι όσο ο "μαφιόζος" Λαχανιάς πολιορκεί την αιχμαλωτισμένη Εύα, ο Περικλής την αναζητά με την αρωγή του κεφάτου ντέτεκτιβ φίλου του, του Στρατή, που μαζί του βίωσε ένα έντονο παρελθόν (θα τον νωρίσαμε στο επόμενο βιβλίο της, "Το Μενταγιόν".)
               Οι εξελίξεις θα είναι καταιγιστικές κι οι αποκαλύψεις για το παρελθόν την Εύας θα πάρουν μορφή χιονοστιβάδας.
               Αυτό ο έρωτας θα φέρει τον φιλήσυχο δικηγόρο σε θανάσιμη αναμέτρηση με τον επικίνδυνο μαφιόζο που ο έρωτάς του για την Εύα τον οδηγεί στα άκρα...

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

Η κ. Ντόρα Γιαννακοπούλου είναι, όπως έχουμε ξαναπεί, η τόσο ιδιότυπη ερμηνεύτρια του Μίκη Θεοδωράκη που είδε τη δημοσιότητά της να εκτοξεύεται τη δεκαετία του 90, με το θρυλικό της μυθιστόρημα "Πρόβα Νυφικού", βιβλίο που αναδείχθηκε σε αριστούργημα από τον σκηνοθέτη του ομώνυμου σίριαλ εποχής, Κώστα Κουτσομύτη (αφιέρωμα στο λινκ)!
           Ακολούθησε το άκρως ενδιαφέρον κοινωνικό δράμα "Μεγάλος Θυμός", που επίσης έτυχε μιας υποδειγματικής τηλεοπτικής μεταφοράς, από τον ίδιο σκηνοθέτη.
         Όλα αυτά προδιέγραφαν μια πολλά υποσχόμενη πένα για τα σύγχρονα γράμματα, που όμως- φευ!- μετά τον "Μεγάλο Θυμό"...ακολούθησε αντίστροφη πορεία, χωρίς να πραγματώνει τις προσδοκίες που δημιούργησε τη δεκαετία του 90.
Ένα σημείο αυτής της ποιοτικής της "οπισθοδρόμησης" είναι ο "Έρως Μετ ' Εμποδίων", ένα μυθιστόρημα ανάλαφρο, ανέμελο, με στοιχεία έρωτα και περιπέτειας εύπεπτης από αυτές που  οι -αυτόκλητοι;- "διανοούμενοι" αρέσκονται να "σνομπάρουν" ως άρλεκιν".
Αυτό για έναν απενοχοποιημένο εραστή των βιβλίων δε θα ήταν απαραίτητα αρνητικό, καθώς αντάμα με την ποιότητα και τους βαθυστόχαστους προβληματισμούς μπορεί κάπου- κάπου να χωρέσουν στιγμές χαλάρωσης κι ίσως ξέγνοιαστης ονειροπόλησης- ιδίως για το νεανικότερο κοινό.
Το δε βιβλίο είναι πραγματικό  page turner, πιυ μάλιστα κυλά άνετα.
            Το πρόβλημα στο "Έρως Μετ 'Εμποδίων" είναι ότι κι ως ανάλαφρη αισθηματική ιστορία, στερείται γοητείας στη γραφή, που θα αναδείκνυε το δράμα των προσώπων κ θα συμπαρέσερνε τον αναγνώστη στις αγωνιώδεις καταστάσεις που περιγράφει:
Υπάρχει μια συμπυκνωση που συμπιέζει καταστάσεις και δεν επιτρέπει να ξετυλιχθούν συναισθήματα & συγκρούσεις : 

Όλα περνούν μπροστά μας σαν βιαστικά καρέ κ πριν συνειδητοποιήσεις μια εξέλιξη έρχεται η άλλη, δίχως τον απαραίτητο χρόνο εκτόνωσης.
Η πλοκή απλή, βρίθει αμερικανόφερτων κλισέ, αλλά παραμένει ενδιαφέρουσα κι όμορφη:
Ένας φιλήσυχος αστός, ο Περικλής Γιαρλός με επαναστατικό χθες, στο κατώφλι των 45,

 κάνει την ανατροπή κι ερωτεύεται, την Εύα, μια κοπέλα 30-35 χρονών με σκοτεινό παρελθόν.

Μια ηρωίδα παρορμητική καλοσυνάτη, με χειροπιαστή ομορφιά, που επιτέλους ξεφεύγει από το μοτίβο της " "καλλονής πρωταγωνίστριας"- και μπράβο στην κ. Γιαννακοπούλου γι αυτό.
Τη σκιά του πάνω από την αγάπη τους απλώνει ένα επικίνδυνο πρόσωπο, που αιχμαλωτίζει την Εύα.
        Αρωγός στην ηρωική προσπάθεια του Περικλή να απελευθερώσει τη...δεσποσύνη του, είναι ο φίλος ο οξυδερκής Στρατής, που κουβαλά το δικό του οικογενειακό δράμα υποσχόμενος ένα ...νέο μυθιστόρημα αντίστοιχου ύφους. 
Το στοιχείο της αντρικής φιλίας που η Γιαννακοπουλου ανέδειξε στην Πρόβα ανάμεσα στον Μανιά και τον Δημητρακέλλη λειτουργεί αρμονικά κ εδώ ανάμεσα στον Περικλή και στον Στρατή προσφέροντας συγκίνηση, καθώς είναι με διαφορά το πιο δραματικό στοιχείο.
              Στο γα'ι'τανάκι μπλέκονται η πρώην σύζυγος, Μαριάννα,(που μας εκπλήσσει ευχάριστα) 

ο έξυπνος βοηθός του Στρατή ο Βλάσσης, η ατίθαση Κάτια, μια Φιλιππινέζα υπηρέτρια, και δυο γονείς που είχαν χρόνια να δουν το παιδί τους.
           Ο πιο ενδιαφέρων χαρακτήρας είναι προφανώς ο προαγωγός Μάρκος Λαχανιάς με τη γοητεία του κακού, που αλώνεται από τον έρωτα. Έναν έρωτα βασανιστικό και χωρίς φραγμούς.
(Μέχρι κι αντιδράσεις Μπόμπαν Γιάνκοβιτς απέδωσε στον....Λαχανιά η συγγραφέας μπροστά στην άρνηση της Εύας του- πάλι καλά που δεν τον...άφησε ανάπηρο τον άνθρωπο!)
Ο σαγηνευτικός προαγωγός θα ήταν ένα πεδίο πρόσφορο για αναλύση κι ανάπτυξη μιας πιο βαθυστόχαστης πλευράς καθώς μέσα του ενυπήρχε ο σπόρος του "καλού" και εμπνέει μιαν ιδιότυπη συμπάθεια. Ατύχησε, όμως: Παραμέρνει χάρτινη καρικατούρα.
"Μαφιόζο" τον ανεβάζει η συγγραφέας "μαφιόζο" τον κατεβάζει σε κάθε αναφορά, λες κι ήταν στην Cosa Nostra, και σε αυτό περιορίζεται η... "άδοξη καριέρα του" ως λογοτεχνικού ήρωα!
Εμ, με επίθετο "Λαχανιάς" κι "εξοχικό στο Πόρτο Ράφτη" -χωρίς έναν Βεζούβιο να αγναντεύεις - "Μπράντο" ή "Pacino" δε γίνεσαι!
Ούτε φτανεις τον Χίτσκοκ επειδή τυγχάνεις σινεφίλ...και όσοι διαβάσουν το βιβλίο θα καταλάβουν τι εννοώ).
       Πέρα από την εύθυμη διάθεσή μας,

είναι κρίμα μια ιστορία με αποχωρισμούς, πορνεία, απαγωγές κι απαγορευμένα πάθη να παραμένει 

"χάρτινη παρωδία αισθηματικής περιπέτειας"- και την αποκαλώ έτσι,  διότι "ως τέτοια" την αντιμετώπισε η δημιουργός της, με εξίσου κεφάτη διάθεση:
       Από την Πρόβα Νυφικού ήταν εμφανής η έμφαση της Ντόρας Γιαννακοπούλου στην πλοκή και μια σχετική "αδιαφορία" για τη γλωσσική καλλιέπεια, σηματοδοτώντας ένα προσωπικό στιλ γρήγορης και παραστατικής γραφής, διαποτισμένο με έξυπνους αστεισμούς, που δεν κουράζει.
Αυτή η τάση της κ. Ντόρας Γιαννακοπουλου όμως σε κάποια επόμενα έργα της διολίσθησε σε προχειρότητα αταίριαστη για συγγραφέα αξιώσεων.
        Ο λόγος είναι πια υπερβολικά αιχμηρός, με αγοραίες εκφράσεις και διάσπαρτες πινελιές χιούμορ, διχως εμβάθυνση ή καλολογικά στοιχεία •  παραπέμπει, δηλαδή,  σε προφορικές αφηγήσεις μεταξύ φίλων, και προσδίδει μια αρνητική χροιά στην ελευθεριότητα και τον μινιμαλισμό της σύγχρονης γραφής.
Η ίδια η συγγραφέας εδώ δείχνει να μην παίρνει στα σοβαρά το μυθιστόρημά της, αποδομώντας τ,ο με έναν σαρκασμό που αποτρέπει την ανάπτυξη κάθε δραματικού στοιχείου κι εμποδίζει τον αναγνώστη να μοιραστεί τις απαιτούμενες συναισθηματικές διακυμάνσεις των εναλλασσόμενων καταστάσεων.
Ακόμη κι η πομπώδης καθαρεύουσα στον τίτλο κομίζει διάθεση ξεκάθαρα σατίρικη.
            "Ο Έρως Μετ' Εμποδίων" με όλα αυτά παραπέμπει περισσότερο σε σκριπτ δηλαδή σχεδιασμα τηλεοπτικού σεναρίου χωρίς βάθος ενός λογοτεχνικού βιβλίου.
Είναι θαρρείς κι η ίδια η συγγραφέας το προορίζει για τηλεοπτικών ταχυτήτων κατανάλωση..
Το σημείο που διασώζει μια δραματικότητα είναι πως μέσω ενός ήρωά της η κ. Ντόρα Γιαννακοπούλου αποδίδει τιμή σε έναν άγνωστο αγωνιστή του Πολυτεχνείου και την απρόσμενη διάσωσή του.

Ο ήρωας αυτός γίνεται έτσι συμπαθής
     Ίσως  αναρωτηθείτε γιατί επέλεξα το βιβλίο αυτό...

Είναι γιατί θέλω να αποδώσω φόρο τιμής σε ένα μυθιστόρημα που μες τη νεανική αφέλεια το αγάπησα πολύ, μέσα από τις αδυναμίες του.
        Το βιβλίο αυτό υπήρξε η πρώτη αισθηματικη περιπέτεια που διάβασα ποτέ μου και κανείς δε δικαιούται να αρνηθεί την ικανότητα της Ντόρας Γιαννακοπούλου να στήνει συναρπαστικές ιστορίες, με κάθε πρόσωπο να κερδίζει τη δική του θέση στα δρώμενα και στην ψυχή σου.
Είναι η ίδια που αδίκησε τον εαυτό της κι άφησε ανεκμετάλλευτο το υλικό και τους ωραίους χαρακτήρες, που θα μπορούσαν να ξεφύγουν από την κοινοτυπία.
      Ο" Έρως Μετ Εμποδίων", σε κάθε περίπτωση, παραμένει μια δροσερή αισθηματική πρόταση για λίγες ώρες ξεκούρασης που θα φέρουν ένα χαμόγελο στον αναγνώστη, τούτες τις δύσκολες εποχές, όμως καλό είναι να διαβαστεί αποκομμένος από την ένδοξη σκιά της "Πρόβας Νυφικού", που ανέβασαν τη συγγραφέα σε επίπεδα δυσθεώρητα για αυτόν.
         Όσοι αναζητήσετε την Ντόρα Γιαννακοπούλου της Πρόβας στον Έρωτα Μετ Εμποδίων, θα απογοητευτείτε οικτρά, αλλά όσοι επιλέξετε αυτό το ανάγνωσμα ελεύθεροι από τις συγκρίσεις τέτοιου τύπου, θα το διασκεδάσετε. πραγματικά.
Ο Έρως Μετ Εμποδίων είναι ένα ευχάριστο, γεμάτο έρωτα και περιπετειώδες page turner, που θα σας αποφορτίσει.
   Θα ήθελα εδώ να μοιραστώ  έναν προβληματισμό γενικά:
          Η περίπτωση της κ. Ντόρας Γιαννακοπούλου ίσως αποδεικνύει πως η ψυχαναγκαστική πίεση ορισμένων εκδοτών στους επιτυχημένους συγγραφείς τους να αναπαράγουν την επιτυχία με μαζική παραγωγή βιβλίων εργοστασιακής λογικής, ή η δική τους επιθυμία να ακολουθούν το μοτίβο " ένα βιβλίο τον χρόνο" τούς αναγκάζει να διεκπεραιώνουν κι όχι να δημιουργούν, και τελικά "καίει" το ταλέντο τους.
Αυτό ίσως ζημιώνει μακροπρόθεσμα τη Λογοτεχνία, αφού δε δίνει την απαραίτητο ψυχικό κ χρονικό περιθώριο στους δημιουργούς  να εκκολαψούν πιο καλοδουλεμένα έργα.
Η Τέχνη κι η Δημιουργία είναι έμπνευση αδάμαστη και δεν υπόκεινται σε χρονικές προθεσμίες, 
              Ακόμη κι έτσι ωστόσο εγώ αναγνωστικά θα  παρακολουθώ την Ντόρα Γιαννακοπούλου και θα απολαμβάνω κάθε βιβλίο της για τη μοναδικότητά του, έχοντας την ελπίδα ότι κι ο γιος της, ο πεζογράφος Λένος Χρηστίδης, που ακολουθεί τα συγγραφικά της χνάρια θα βρίσκει και ο ίδιος νέους δρόμους γραφής όπως το 90 έκανε η πολυτάλαντη μητέρα του.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ το εκτενες μας ΑΦΙΕΡΩΜΑ στη θρυλικη 
ΠΡΟΒΑ ΤΟΥ ΝΥΦΙΚΟΥ

ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΧΡΗΣΗΣ COOKIES

Γνωστοποίηση Χρησης Cookies(όπως ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΣΕΛΙΔΕΣ&BLOGS

Πολιτική Απορρήτου (Privacy Policy) για το ιστολόγιο «Στον Αστερισμό του Βιβλίου»
Εισαγωγή & Ιδιοκτησιακό Καθεστώς
Το παρόν ιστολόγιο ΣΤΟΝ ΑΣΤΕΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ φιλοξενείται στην πλατφόρμα Blogger / Blogspot, η οποία αποτελεί ιδιοκτησία και τελεί υπό τη διαχείριση της εταιρείας Google LLC. Ο διαχειριστής του παρόντος Ιστολογίου ελέγχει αποκλειστικά το αναρτώμενο περιεχόμενο και όχι την τεχνική υποδομή ή τον πηγαίο κώδικα της πλατφόρμας.

2. Υπεύθυνος Επικοινωνίας
Για οποιαδήποτε ερώτηση σχετικά με το περιεχόμενο του Ιστολογίου, μπορείτε να επικοινωνείτε στο:Ηλεκτρονική Διεύθυνση (Email): ellimdede@gmail.com

3. Cookies Πλατφόρμας Blogger
Ο Διαχειριστής του Ιστολογίου δεν συλλέγει, δεν επεξεργάζεται και δεν εγκαθιστά ιδιόκτητα cookiesΚΑΘΩΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΕ ΑΥΤΑ. Ωστόσο, η ίδια η Google εγκαθιστά αυτόματα τεχνικά cookies ερήμην των διαχειριστών για τη σωστή λειτουργία του Blogger. Η Google ενημερώνει αυτόματα τους επισκέπτες από την Ευρωπαϊκή Ένωση με ειδικό αναδυόμενο banner (cookie προειδοποίηση).
Cookies & Προσωπικά Δεδομένα
ΩΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΣΤΟΝ ΑΣΤΕΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ Δεν συλλέγουμε cookies: Ο διαχειριστής αυτού του ιστολογίου δεν χρησιμοποιεί, δεν εγκαθιστά και δεν επεξεργάζεται cookies. Οποιαδήποτε τεχνικά cookies χρησιμοποιούνται για να λειτουργεί η σελίδα, εγκαθίστανται αυτόματα από την ίδια την Google.
Σχόλια & Επικοινωνία: Αν επιλέξετε να αφήσετε ένα σχόλιο, εμφανίζεται δημόσια το όνομα που επιλέξατε. Αν στείλετε μήνυμα, το email σας χρησιμοποιείται μόνο για να σας απαντήσουμε.
Καμία προώθηση: Δεν κρατάμε αρχεία, δεν φτιάχνουμε λίστες και δεν δίνουμε κανένα στοιχείο σε τρίτους.


Μπορείτε να διαβάσετε την Πολιτική Απορρήτου της Google για περισσότερες λεπτομέρειες.

4. Προσωπικά Δεδομένα που υποβάλλετε οικειοθελώςΣχόλια: Εάν επιλέξετε να αφήσετε σχόλιο, το όνομα χρήστη (ή το προφίλ Google σας) και το κείμενο του σχολίου σας θα είναι δημόσια ορατά.
Φόρμα Επικοινωνίας: Εάν στείλετε μήνυμα μέσω φόρμας επικοινωνίας, το email σας θα χρησιμοποιηθεί αποκλειστικά για να σας απαντήσουμε και δεν αποθηκεύεται σε καμία άλλη βάση δεδομένων.

5. Διαβίβαση σε Τρίτους
Ο Διαχειριστής δεν συλλέγει, δεν αποθηκεύει στοιχεία χρηστών σε εξωτερικά αρχεία και δεν πουλάει ή διαμοιράζεται κανένα προσωπικό στοιχείο με τρίτες εταιρείες.

6. Τα Δικαιώματά σας
Έχετε το δικαίωμα να ζητήσετε τη διαγραφή ή τη διόρθωση οποιουδήποτε σχολίου έχετε αναρτήσει στο Ιστολόγιο, επικοινωνώντας μαζί μας στο email διαχείρισης.
Τελευταία Ενημέρωση: 23 Αυγούστου 2026


Σύμφωνα με την κείμενη ευρωπαϊκή νομοθεσία περί προσωπικών δεδομένων,
η διαχείριση προειδοποιεί γι αυτό κάθε αναγνώστη,
παρότι η χρήση των cookies ΔΕΝ σχετίζεται με τη βούληση του διαχειριστή,
Η χρήση cookies ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ BLOG,
H xρήση cookies ΔΕΝ μπορεί να αποτραπεί από τη διαχειρίστρια
Η χρήση cookies ΔΕΝ αξιοποιειται καθουδένα τροπο από τη διαχειριση αλλα μονο απο την ίδια την Google ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΓΙΑ ΤΑ COOKIES.

Η παραμονή σας, λοιπόν σε αυτό το ιστολόγιο- κι η περιήγηση σε αυτό- συνεπάγεται αυτόματα ότι αποδέχεστε τη χρήση cookies από την Google, με δική σας απόλυτη ευθύνη, οπως συμβαινει σε καθε ιστοσελίδα,
γεγονός με το οποίο η παρούσα διαχείριση δεν έχει ουδεμία σχέση


Προσοχή: O ιστότοπος αυτός,

που υπάγεται στις υπηρεσίες της Google

χρησιμοποιεί cookies,
υποχρεωτικά κι ερήμην των διαχειριστών του
(ΟΠΩΣ σχεδόν ΟΛΕΣ ΟΙ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ και όλα τα BLOGS ΣΤΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ ΠΛΕΟΝ)
Η διαχείριση του ιστολογίου δεν μπορεί να αποτρέψει τη χρήση cookies.

Σύμφωνα με την κείμενη ευρωπαϊκή νομοθεσία περί προσωπικών δεδομένων,
η διαχείριση προειδοποιεί γι αυτό κάθε αναγνώστη,
παρότι η χρήση των cookies ΔΕΝ σχετίζεται με τη βούληση του διαχειριστή,
Η χρήση cookies ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ BLOG,
H xρήση cookies ΔΕΝ μπορεί να αποτραπεί από τη διαχειρίστρια
Η χρήση cookies ΔΕΝ αξιοποιειται καθουδένα τροπο από τη διαχειριση αλλα μονο απο την ίδια την Google ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΓΙΑ ΤΑ COOKIES.

Η παραμονή σας, λοιπόν σε αυτό το ιστολόγιο- κι η περιήγηση σε αυτό- συνεπάγεται αυτόματα ότι αποδέχεστε τη χρήση cookies από την Google, με δική σας απόλυτη ευθύνη, οπως συμβαινει σε καθε ιστοσελίδα,
γεγονός με το οποίο η παρούσα διαχείριση δεν έχει ουδεμία σχέση
κai δε φέρει την παραμικρή ευθύνη!

Θοδωρής Παπαθεοδώρου, Λιανοκέρια της Πικρής Πατρίδας(2)

                                                  Λιανοκέρια Της Πικρής Πατρίδας, Θοδωρής Παπαθεοδώρου,      
                                                                    Είδος: Ιστορική Τριλογία 2ο Μέρος
                                                                     Βαθμολογία: 10/10       

Να διαβαστεί ΜΟΝΟ από όσους εχουν διαβάσει το ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΗΣ ΜΙΚΡΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ (πατώντας εδώ)

Ύστερα από 5 μήνες αναμονής επιτέλους βγήκε το δεύτερο μέρος της Τριλογίας που ο Θοδωρής Παπαθεοδώρου συνέθεσε για τον Μακεδονικό Αγώνα.
Ξανασυναντούμε τις ηρωίδες Φωτεινή και Αρετή από το κρίσιμο σημείο που με αγωνία τις είχαμε αφήσει, κλείνοντας το πρώτο μέρος.Η συνέχεια καταλήγει σε μια ακόμη αγωνιώδη εξέλιξη.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η Φωτεινή προσφυγας από την Ανατολική Ρωμυλία εργάζεται ως νοσοκόμα στη Θεσσαλονίκη, συνδράμοντας τον αγώνα για τη Μακεδονία.Εκεί συναντά τον απρόσμενο έρωτα, ενώ μια παρουσία από το παρελθόν της τη φέρνει σε ένα δίλημμα που κρίνει τη ζωή και τον θάνατο.
    Η αγάπη θα διεκδικήσει τα δίκαια της ακόμη και μέσα στη φωτιά του αγώνα για τη γη της Μακεδονίας, και θα προβάλλει τις απαιτήσεις της ζωής με την ελπίδα να ανατέλλει.
Παράλληλα, η Αρετή, υιοθετημένη κόρη επιφανούς αθηναικής οικογενειας, έχει κάνει την επανάστασή της αφήνοντας την ανιαρή ζωή των σαλονιών για να γίνει δασκάλα στους χειμαζόμενους Έλληνες της Μακεδονίας, που ζουν κάτω από τον τούρκικο ζυγό και τη βουλγάρικη απειλή.
  Μόνη της ανταμοιβή, η αγάπη στην πατρίδα κι η προσφορά σε παιδιά που τίποτα δε γνώρισαν πέρα από φόβο, φτώχεια και φωτιά...
       Παιδιά που πέρα από εθνότικές και γλωσσικές διαφορές έχουν ανάγκη να ελπίσουν σε ένα χάδι κι ένα καλύτερο μέλλον κι ίσως η δασκάλα τους να γίνει η μόνη μητρική φιγούρα για κείνα.
Συχνά το βουνό θα γίνει οδός διαφυγής για μικρούς κ μεγάλους ανάμεσα σε Μακεδόνες αντάρτες, Βούλγαρους κομιτατζήδες και μια φύση τραχιά, αμείλικτη, όπου ο άνθρωπος μετατρέπεται σε αγρίμι κι ο ίδιος.
          Με ένα ανεξόφλητο χρέος η Αρετή θα γυρίσει στην Αθήνα, προσμένοντας ευκαιρία για επάνοδο στον αγώνα για τη μακεδονική γη, χωρίς να υπολογίζει την αντίδραση των γονιών της και τον έρωτά ως υπόμνηση της νίότης της.
        Παράλληλα ολοενα και περισσότερα χωριά γνωρίζουν τη βαρβαρότητα των κομιτατζήδων.
   Ο Μήλιος κι η Ανθή στα άγουρά τους χρόνια θα κληθούν να δώσουν τον προσωπικό τους αγώνα πλάι στον εμβληματικό και αψύ Γερμανό Καραβαγγέλη.
Από την άλλη η μικρή Βάσιλκα προσωποποιεί την παιδική εξαθλίωση σε καορούςολέμου και σε κοινωνίες που ο πλούτος δεν μπόρεσε να μετριάσει τη βαρβαρότητά τους.
Κάπου αλλού οι τούρκικες φυλακές γεμίζουν δυσώδη δυστυχία και φτωχολογιά, εκεί που η δικαιοσύνη κ η αδικία μπερδεύονται αξεδιάλυτα...
    Εν τω μεταξύ στη Μακεδονία καταφθάνει ο θρυλικός Μίκης Ζέζας , που θα προσφέρει τα πάντα στη μεγάλη υπόθεση, αφυπνίζοντας την κυβέρνηση των Αθηνών...

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Η πολυαναμενόμενη συνέχεια της Τριλογίας του Θοδωρή Παπαθεοδώρου για τον Μακεδονικό Αγώνα στέκεται στο ύψος της δυναμικής αρχής, διατηρώντας την ποιότητα του λόγου, την καλοστημένη πλοκή και την ιστορική εγκυρότητα.
      Το δεύτερο μέρος επιλύει τις απορίες και τις εκκρεμότητες ακολουθώντας τα δαιδαλικά περάσματα της Ιστορίας και της ανθρώπινης ψυχής για να καταλήξει σε νέα.
           Οι ηρωίδες ακολουθούν την πορεία που είχαν αρχικά χαράξει σε μια παραλληλία που τελικά θα γνωρίσει την...τομή της στο τρίτο και τελευταίο μέρος.
         Οι δυο κοπέλες εξακολουθούν υπακούουν στη φωνή της συνείδησής τους, υπερβαίνοντας την εποχή τους και τους περιορισμούς του φύλου τους.
Η μια ηρωίδα κουβαλώντας το τραύμα του χαμένου αδελφού καλείται να αντιμετωπίσει ένα πρόσφατο παρελθόν που τη διέψευσε και να λάβει μια απόφαση που ορίζει την εκδίκηση ή την άφεση.
       Η άλλη θέτει στόχο ζωής το χρέος της απέναντι σε ένα παιδί, αλλά η μοίρα έχει διαφορετική άποψη...
Και σε αυτό το δεύτερο μέρος οι ηρωίδες κομίζουν το ηθικό φορτίο τους και γίνονται φορείς ενός πρώιμου φεμινισμού που ουδέποτε εκπίπτει σε εξιδανικεύσεις ή υπερβολές που θα ακύρωναν τη θηλυκότητά τους:
Η αμιγής θηλυκότητα διατηρείται καθώς με την πατριωτική καρδιά και το θάρρος συνυπάρχει η ερωτευμένη ψυχή, η τρυφερότητα κι η φροντίδα!
         Η Φωτεινή εκπροσωπεί τις αθόρυβες ηρωίδες που παραστέκουν στην αρρώστια και τις πληγές, καθώς υπηρετεί τον Αγώνα ως πληροφοριοδότρια αλλά και νοσοκόμα.
Μαζί της ανακαλύπτουμε τη Θεσσαλονίκη .
Μαζί της παρακολουθούμε την προσπάθεια των Βουλγάρων να διεισδύσουν στον κοινωνικό ιστό της Θεσσαλονίκης, προσεταιριζόμενοι ως τόπους προπαγάνδας και στρατολόγησης ακόμη κι Εργατικές Λέσχες που εντάσσονταν στο εργατικό κίνημα της εποχής.
Στην ιστορία της προβάλλει μια έμμεση καταγγελία των κοινωνικών ανισοτήτων και της φτώχειας που ενώνει σε μια κοινή μοίρα εξαθιωσης όσους πλασματικά χωρίζουν συμφέροντα και φανατισμοί.
         Η Αρετή, από την άλλη, αποτελεί φόρο τιμής στις ηρωικές δασκάλες που κράτησαν άσβεστη τη φλόγα του ελληνισμού στις φοβισμένες ψυχές τψν χωριών της Μακεδονίας, δοκιμάζοντας το μαχαίρι των κομιτατζήδων, που βασάνιζαν, απαγχόνιζαν και κατακρεουργούσαν την πνευματική ελίτ που απειλούσε το σχέδιο αφελληνισμού σε οόκληρη τη Μακεδονία.
Παράλληλα ο Μάνος από τη φωτιά της Θερισσού και την Κρητική Επανάσταση θα διεξάγει τον δικό του αγώνα για μια ακόμη από τις επιμέρους αλύτρωτες πατρίδες.
Ο Λευτέρης από την πλευρά του ζητά να εκδικηθεί τον ξεριζωμό του χωριού του και τον άδικο χαμό των οικείων του από τα βουλγαρικά στίφη.
Ταυτόχρονα νέα θύματα προστίθενται όταν οι Βούλγαροι επανέρχονται μετά την εικονική Εξέγερση του Ίλιντεν ακόμη πιο επιθετικοί.
Πόσο τραγικό όταν υα θύματα αυτά είναι τα αθώα παιδιά...
Οι διαδρομές φτάνουν ως τους τούρκικους φτωχομαχαλάδες, τα παζάρια και τις φυλακές...που στεγάζουν ανθρώπινα ράκη έρμαια πρωτόγονων ηθών.
Το βιβλίο του Παπαθεοδώρου φέρνει στο προσκήνιο πολλούς χαρακτήρες κάτω από ξεχωριστά κεφάλαια που εξασφαλίζουν διαρκέις εναλλαγές που κρατούν το ενδιαφέρον αμείωτο.
     Αντάμα με τους μυθιστορηματικούς  ήρωές ο Θοδωρής Παπαθεοδώρου σκιαγραφεί υποδειγματικά τα εμπλεκόμενα υπαρκτά πρόσωπα του Μακεδονικού Αγώνα, καταγράφοντας αληθινά περιστατικά.
Από τον Πρόξενο Κορομηλά μέχρι τον φλογερό και πεφωτισμένο Δεσπότη Καστοριάς Γερμανό Καραβαγγέλη που αποδύθηκε σε έναν λυσσαλέο αγώνα για το ιδανικό της πατρίδας,εμψυχώνοντας, οργανώνοντας και μη διστάζοντας να συγκρουστεί.
Μια φύση ευσεβής γεμάτη πάθος, ανυπομονησία και αυταπάρνηση
Στο δεύτερο μέρος, στα Λιανοκέρια, κάνει την εμφάνισή του ο θρυλικός Εύελπις Παύλος Μελάς.
Απαρνούμενος την τρυφηλή ζωή του στην Κηφισιά  κι επιλέγοντας να αποχωριστεί τη συντροφιά της αγαπημένης του Ναταλίας, ανεβαίνει ο ίδιος στα βουνά της Μακεδονίας βρίσκοντας έναν τρόπο να "πάρει συντροφιά του" τα παιδιά του εκεί στη μάχη του για τα δίκαια της Πατρίδας:
Επιλέγει για αντάρτικο προσωνύμι έναν συνδυασμό από τα χαιδευτικά τους: Ως όνομα παίρνει το χαιδευτικό του γιου του από Μιχάλης Μίκης- και για επίθετο εκείνο της κόρης του  - από Ζωής -Ζέζα) "
Έτσι ο Μελάς μένει στην Ιστορία ως Καπετάν Μίκης Ζέζας.
Ο συγγραφέας μας ακολουθεί τον Παύλο Μελά σε σύντομη συναναστροφή με τους ήρωές μας και την ανάβαση του ως τον τιμημένο, αλλά άδικο θάνατό του από ενέδρα τούρκικου αποσπάσματος.
           Η πλοκή του έργου έπειτα από τν Μελά, επιστρέφει στις δυο μας ηρωίδες για να τις αφήσει στο μεταίχμιο μεταξύ ζωής και θανάτου σε μια εκκρεμότητα πιο αγωνιώδη από του πρώτου μέρους.
Η τελευταία σκηνή του βιβλίου επιφυλάσσει μια ανατροπή εκπληκτική συνάμα κι εφιαλτική για τη μία πρωταγωνίστρια
την ίδια ώρα που η άλλη καλείται να επιλέξει ανάμεσα στη συνείδησή της και την επιβίωσή της...
Το βέβαιο είναι πως το τρίτο μέρος αναμένεται συγκλονιστικό, καθώς θα ολοκληρώνει τον ιστορικό του προβληματισμό και οδηγεί στη λύση της πλοκής, φωτίζοντας όλες τις πτυχές των χαρακτήρων.
Μια τριλογία που το μόνο της ελάττωμα είναι ότι ο χωρισμός της σε ενότητες μέρη αναγκάζει τον αναγνώστη σε μεγάλο διάστημα αναμονής μεχρι τη συνέχεια.
            Η Τριλογία της Μακεδονίας και στο δεύτερο μέρος της παραμένει ένα φωτεινό δείγμα ποιοτικής λογοτεχνίας που ταξιδεύει, προσφέρει τεκμηριωμένη ιστορική γνώση και άγει την ψυχή.
Από κείνα τα έργα που διαφυλάττουν την εθνική μνήμη και μια αγάπη για την πατρίδα που αντικρούει τον ανερμάτιστο μηδενισμό, καταρρίπτοντας και τον στείρο φανατισμό, που απειλεί και θολώνει τη σύγχρονη πολιτική μας ζωή...

Θοδωρής Παπαθεοδώρου,Το Αστρολούλουδο Του Βοσπόρου (1)

Θοδωρής Παπαθεοδώρου, Σαν Ταξιδιάρικα Πουλιά (2)

ΤΡΙΛΟΓΙΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ

Θοδωρής Παπαθεοδώρου Γυναίκες Της Μικρής Πατρίδας (1) 

Θοδωρής Παπαθεοδώρου, Λιανοκέρια της Πικρής Πατρίδας(2)

Θοδωρής Παπαθεοδώρου, Τα Συναξάρια της Μικρής Πατρίδας (3)

ΔΙΛΟΓΙΑ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑΣ

Θοδωρής Παπαθεοδώρου, Ζωές Του Φθινοπώρου

Θοδωρής Παπαθεοδώρου, Ζωές Του Ανέμου (2)

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΜΕΡΟΥΣ 
ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΗΣ ΜΙΚΡΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ

Μάρω Βαμβουνάκη, Η Μοναξιά Είναι Από Χώμα

                                                         Η Μοναξιά Είναι Από Χώμα, Μάρω Βαμβουνάκη
                                                                            Είδος : Κοινωνικό/ (Ενδοσκόπηση)
                                                                                   Βαθμολογία :10/10           

  Φέτος οι Εκδόσεις Ψυχογιός μου επεφύλαξαν μια...ευχάριστη έκπληξη, καθώς προχώρησαν στην επανέκδοση ενός βιβλίου που με στιγμάτισε στη μετεφηβεία μου, όταν αρχές του 2000 βρέθηκε στα χέρια μου:
      Πρόκειται για το "Η Μοναξιά Είναι Από Χώμα", με το οποίο ανακάλυψα την ξεχωριστή Μάρω Βαμβουνάκη.
      Το 1987 η "Μοναξιά" απέσπασε Κρατικό βραβείο Μυθιστορήματος, και δικαίως αφού ανήκει στα βιβλίου σε σημαδεύουν για πάντα και συνιστά μια από τις κορυφαίες στιγμές της συγγραφέως.
      Ο Ψυχογιός το προσφέρει σε μια καινούρια εκδοση που διατηρεί τη μελαγχολία του ασπρόμαυρου πρωτοτύπου των εκδόσεων Φιλοππότη...

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Ένας συγγραφέας αστυνομικών βιβλίων, στο κατώφλι της μέσης ηλικίας, προσπαθεί να αντιμετωπίσει το τραυμα του χωρισμού του από τη γυναίκα που αγαπήσε, επιλέγοντας να αφήσει τον σύχρονο τρόπο ζωής και να αποσυρθεί σε ένα ερημικό νησί.
         Στη διαρκεια της απομόνωσής του γράφει στη χαμένη του σύντροφο,
18 εξομολογητικές επιστολές, μέσα από τις οποίες αναμετράται με την οδύνη του έρωτά του, φτάνοντας να αναλογιστεί εν τέλει τα διαχρονικά του σφάλματα και να οδηγηθεί  σε ένα επώδυνο ταξίδι αυτογνωσίας.
Κάθε επιστολή κι ένα ποίημα για το δράμα του Ανθρώπου, 
κάθε επιστολή και μια ωδή οδύνης,
κάθε επιστολή κι ένα νέο βήμα αναμόρφωσης της ψυχής του.
         Όταν ολοκληρώσει τις επιστολές του, ο συγγραφέας δε θα είναι ξανά ο ίδιος.
Πού θα τον οδηγήσει ο νέος του εαυτός;   
Θα ξαναβρεί την αγαπημένη του, αναγεννημένος;
Οι επιστολές θα φτάσουν στα χέρια κάποιου παραλήπτη; 

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Το "Η Μοναξιά Είναι Από Χώμα" ανήκει στα βιβλία που στιγματίζουν την ψυχή του αναγνώστη χαράσσοντας νέα μονοπάτια στον τρόπο σκέψης του.
Βιβλίο που διεισδύει, συγκλονίζει, ταρακουνά, αναμορφώνει!
Ρηξικέλευθο για την εποχή που γράφτηκε, στα τέλη της δεκαετίας του 80, το μυθιστόρημα αυτό αξιώθηκε κορυφαία ελληνική διάκριση στον χώρο της Λογοτεχνίας, το Κρατικό Βραβείο .
       Η ενδοσκοπική πένα της Μάρως Βαμβουνάκη με τη γνωστή γυναικεία της ευαισθησία, στα καλύτερά της!
          Πρόκειται για ένα πεζογράφημα που αποκτά την καλλιέπεια και τη μεταφορική φύση ενός ποιητικού έργου, καθώς ο λόγος διακλαδίζεται σε μια γοητευτική γλώσσα και παραβολές, ενόσο ο πρωταγωνιστής αναζητά τον εαυτό του και καταγράφει την εσωτερική του πάλη σε δεκαοχτώ επιστολές.
Μια γλυκιά ηδυπάθεια λέξεων διατρέχει ολόκληρο το έργο, υποβάλλοντας μια γόνιμη μελαγχολία
Το μυθιστόρημα είναι δομημένο σε 18 ξεχωριστούς μονολόγους- κεφάλαια κι ένα επίμετρο όπου μαθαίνουμε (;) την έκβαση των πραγμάτων.
           Ηδη ο τίτλος προδιαγράφει τον λυρισμό, τους ποιητικούς συμβολισμούς, αλλά και την εικονοπλασία του έργου, που υπονοούν τη φιλοσοφική του διάθεση πίσω από το αισθηματικό περίβλημά του.
"Η Μοναξιά Είναι Από Χώμα", λοιπόν: Τίτλος που προεικονίζει τον πόνο και μια διαδρομή ατομική που καταλήγει σε φιλοσοφικές αναγωγές, διαποτισμένες λογοτεχνικά σχήματα.
       Το μυθιστόρημα της Βαμβουνάκη  εκκινεί από μια σίγουρα αισθηματική βάση , αλλά κλιμακώνεται για να αναχθεί σε μια ενδοσκόπηση, που αφορά καθέναν από μας που καταλήγει σε υπαρξιακές αναζητήσεις.
Η καθολικότητα του έργου αποτυπώνεται στο γεγονός ότι πουθενά δε μαθαίνουμε τα ονόματα των πρωταγωνιστών- έτσι καθένας μας αναλαμβάνει τον ρόλο του αποστολέα ή του παραλήπτη ανάλογα με τις προσωπικές του εκκρεμότητες.
       Στην αρχή του βιβλίου κυριαρχούν οι συναισθηματικές συγκρούσεις μιας τυπικής ερωτικής απογοήτευσης, που εστιάζουν στο αντικείμενο του πόθου και της έλλειψης: Είναι διάχυτη η ματαίωση των πόθων και των προσδοκιών, ενώ ο πρωταγωνιστής βιώνει την εγκατάλειψη που εξαρθρώνει όλους τους αρμούς της ψυχικής του ισορροπίας.
Ο ήρωας διασχίζει τη μοναξιά του σαν μετεωρίτης στο σκοτάδι, έχοντας χάσει το όραμα και τον σκοπό .
Συνοδοιπόροι στην ύστατη μοναξιά, τα αγνά συστατικά του ακατέργαστου τοπίου:
Το τραχύ χώμα, η αεικίνητη θάλασσα στη μυσταγωγία του μπλε της, οι πέτρινοι κυματοθραύστες του πελάγους- καρτερικοί μάρτυρες θαλασσινών και στεριανών δραμάτων. 
Η συγγραφέας αποζητά δρόμους διαφυγής από την κυνική αστυφιλία που στη δεκαετία του 80 είχε εκμαυλίσει τις συνειδήσεις των ανθρώπων, αποξενώνοντας τους από το περιβάλλον και την ψυχή τους, όπως το είχε αναδείξει με τους στίχους του κι ο Κώστας Τριπολίτης την ίδια περίπου περίοδο.
Η αδηφαγία της πόλης, που σαν κινούμεμη άμμος καταπίνει όνειρα , ανθρώπινες σχέσεις και τον χρόνο.
Εδώ στην ερημιά η σιωπή ανακουφίζει από την παραπλανητική ηχορρύπανση της έπαρσης, του ανταγωνισμού και κυοφορεί μιαν αθόρυβη σοφία.
Εδώ το άτομο απαλλαγμένο από τα προσχήματα του τεχνικού πολιτισμού και των συμβάσεων μπορεί να αφουγκραστεί τη φωνή της πρότερης αγνότητας του, απέριττος σαν πρωτόπλαστος.
      Έναν ιδιότυπο επαναπατρισμό στο ανόθευτο εισηγείται η Μάρω Βαμβουνάκη, ανατέμνοντας την πιο Μεγάλη Ξενιτειά -αυτήν του Χαμένου Παραδείσου!
Μέσα από τον πρωταγωνιστή- αποστολέα, λοιπόν η συγγραφέας παρακολουθεί την Οδύσσεια του Μεγάλου Εξόριστου, του Ανθρώπου και βρίσκει το μονοπάτι της επιστροφής στην πρωτόλεια αθωότητα που απαρνηθήκαμε.
Σε αυτήν την άρνηση εδράζεται η πηγή του Πόνου, όταν η αγνή ψυχή ρυπαίνεται από το Ίδιον Συμφέρον και την θνησιγενή  ιδιοτέλεια του Ναρκίσσου.
Η συγγραφέας φωτίζει μοναδικά πώς η εγωιστική προβολή ατομικών προσδοκιών στον Άλλον, διαστρεβλώνει τις σχέσεις και μετατρέπει τα Πρόσωπα των σχέσεων σε Αντικείμενα...
       Μια σπειροειδής καταβύθιση σε ανομολόγητες αλήθειες της ανθρώπινης ψυχής και μια ανατομία της σαρκοβόρας φύσης του ανθρώπινου εγωισμού που καλειδοσκοπικά εναλλάσσει πλήθος προσωπείων, σαν παραμορφωτικός καθρέφτης προθέσεων και αισθημάτων, σκοτεινών, που γίνονται όχημα αυτοπροβολής και ψυχικής δέσμευσης του άλλου.
Ράπισμα στον φαρισαισμό μιας ψευδεπίγραφης αρετής συνιστά κάθε λέξη.
Μέσα στις επιστολές του άντρα στη χαμένη αγαπημένη αναδύεται μια ενσυναίσθηση στο αιώνιο πάθος του Ανθρώπου, ενώ η συγγραφέας ξεμπροστιάζει την τάση μας να παρουσιάζουμε την τάση εξουσίας μας στον Άλλον ως αγάπη ασφυκτική και εγωιστική. 

Στο κομμάτι της αφομοίωσης με το φυσικό τοπίο και την ψηλάφηση των χωμάτινων ριζών του ατόμου, προκειμένου να κατακτήσει την Αυτογνωσια , το "η Μοναξιά ειναι Από Χώμα" συνομιλεί με την αλληγορική, υπαρξιακής χροιας σερβική νουβέλα του Μπράνιμιρ Στσεπάνοβιτς " Στόμα Γεμάτο Χώμα" -μόνο που εκείνο κινείται σε επίπεδο περισσότερο συμβολικό, κι όχι τόσο ψυχαναλυτικό.  (πατήστε εδώ)  

Βιβλίο Κάθαρσης λοιπόν είναι "Η Μοναξιά" της Μάρως Βαμβουνάκη , μέσα από το οποίο κανείς δε βγαίνει αλώβητος.
Όποιος διαβάσει τη "Μοναξιά Από Χώμα" , κλείνοντας το βιβλίο αυτό θα βγει ένας πολύ διαφορετικός άνθρωπος - πιο συνειδητοποιημένος, πιο ειλικρινής με τον εαυτό του, πιο μεγαλόθυμος με τους γύρω του έχοντας ένα ακόμη πνευματικό εφόδιο για να διεκδικήσει μια ζωή χωρίς προσχήματα.
      Βιβλίο 3 γενεών λάμπει σεμνά μέσα στον χρόνο ανακουφιστικό σαν επίδεσμος και λάμπα θυέλλης στην έσω μας καταιγίδα, από μια συγγραφέα που έχει το ταλέντο να αφουγκράζεται την ανθρώπινη ψυχή και ζητά να τη θεραπεύσει με το σπουδαιότερο φάρμακο: Την Αλήθεια.

                       

       

 

Ο ΕΓΓΟΝΟΣ ΤΗΣ ΑΝΝΑΣ, Γιώργος Μπουγελέκας/ Εκδ Κέδρος

                               Ο Εγγονός Της Αννάς, Γιώργος Μπουγελέκας
                                    Είδος: Κοινωνικό
                                     Βαθμολογία 8,5/10

Η πολιτική επικαιρότητα έχει επαναφέρει δυστυχώς στον δημόσιο διάλογο το ζήτημα του ρατσισμού, καθώς και μια απαξίωση του Ολοκαυτώματος στο όνομα ενός εκ του πονηρού αναθεωρητισμού, καθώς μια μερίδα της κοινωνίας παρουσιάζει τάσεις εκφασισμού όσο η Κρίση κι η πνευματική μας οκνηρία έχει επιφέρει ιστορική λήθη.
Ένα μυθιστόρημα που αφουγκράζεται τούτα τα κρίσιμα ζητήματα, με τρόπο εύληπτο είναι ο Εγγονός Της Άννας του Μπουγελέκα.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η Άννα είναι μια κομψή ηλικιωμένη κυρία που ζει στο Φάληρο με την οικογένεια της κόρης της.
Συντροφιά της η αγαπημένη της φίλη, η Ντάλια στην οποία εκμυστηρεύεται τους λαθημερινούς της καημούς και τα μικρά οικογενειακά προβήματα.
Σύντομα η Άννα διαπιστώνει ότι ο μικρός της εγγονός, ο Ιάκωβος έχει εισχωρήσει σε νεοναζιστικούς κύκλους, γεγονός που πυροδοτεί τις μνήμες της από μια εποχή σκληρή, τα χρόνια της Κατοχής όταν η νεαρή τότε Άννα κλήθηκε να επιβιώσει ως Εβραιοπούλα σε μια Αθήνα κάτω από τη χιτλερική μπότα...την Αθήνα του ηρωισμού και της προδοσίας...
Η Άννα πασχίζει με όχημα την προσωπική της ιστορία να ευαισθητοποιήσει τον εγγονό της και να τον κάνει να αφουγκραστεί τη φωνή της ρίζας του και της ανθρωπιάς του, ελπίζοντας να μην είναι αργά για το νεαρό αγόρι...

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Πρόκειται για ένα κοινωνικό μυθιστόρημα που ξεπηδά από τα σπλάχνα των επίκαιρων προβληματισμών και συνάμα από τα βάθη της ιστορικής μνήμης.
         Σήμερα η Κρίση έχει απελευθερώσει δυνάμεις αντιδραστικές και έχει απενοχοποιηθεί διεθνώς ένας επικίνδυνος ίσως αναθεωρητισμός σε κεφάλαια της Ιστορίας που κανονικά θα έπρεπε να εχουν κλείσει κ να είναι σεβαστά, όπως οι άγριοι διωγμοί του ελληνικού στοιχείου από τους Τούρκους, η Αντίσταση και το Ολοκαύτωμα των Εβραίων.
Σήμερα η ακροδεξιά ρητορική και ριζοσπαστικοποίηση της, τείνουν να γίνουν μόδα, και σε απάντηση όλων αυτών "Ο "Έγγονός Της Άννας" ήλθε να προσθέσει τη ταπεινή φωνή του στον διάλογο.
Πρόκειται για ένα χαμηλών τόνων κοινωνικό μυθιστόρημα γραμμένο σε γλώσσα λιτή, δίχως λογοτεχνικά σχήματα ή μεγάλη εμβάθυνση.
    Η ιστορία στηρίζεται σε ένα σχετικά απλό δίπολο:
Από τη μια ο νέος που παρασύρεται από τις σύγχρονες σειρήνες της αποπροσανατολισμένης οργής,
από την άλλη ένα οικειο πρόσωπο που παλεύει να αφυπνίσει το νεαρό παιδί μέσα από το δικό του βίωμα και τιμώντας την ιστορική μνήμη.
          Η σύγχρονη πραγματικότητα δίνει αφορμή να ξεθαφτεί η ιστορία του χθες- μοτίβο κοινό σε πολυάριθμα ιστορικά μυθιστορήματα όπου ένα πρόσωπο σημερινό ανακαλύπτει κάποιο κειμήλιο, ή αναζητά προγόνους και ξετυλίγει το νήμα της οικογενειακής του ιστορίας που αγγίζει αλλοτινές εποχές.

Εδώ έχουμε την αφήγηση της γιαγιάς Άννας με το εβραϊκό παρελθόν.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση διακύβευμα είναι η ταυτότητα αν όχι κι η ίδια η ψυχή του παραστρατημένου εφήβου, του Ιάκωβου, που προσχωρεί σε νεοναζιστικούς κύκλους και η θλιβερή οικογενειακή πραγματικότητα που κρύβει η παρεκτροπή του.
Η γιαγιά Άννα αναγκάζεται να αναλάβει τα ηνία της καταστασης για να επανφέρει το εκτροχιασμένο οικογενειακό άρμα σε υγιή μονοπάτια.
       Στο σημείο αυτό υπεισέρχεται η ενότητα της ιστορίας από την Κατοχή, που καταλαμβάνει το κυρίως μέρος του βιβλίου.
Γνωρίζουμε ήδη αρκετά για τους Σεφαραδίτες της Θεσσαλονίκης από απειράριθμα μυθιστορήματα (όπως οι Λίγες κ Μια Νύχτες, το Κάποτε στη Σαλονίκη, τα Ρόδα Της Σιωπής, η Πόλη Των Αθώων) αλλά και αυτοβιογραφικές μαρτυρίες (όπως του Ερρίκου Σεβίλια, του Σλόμο Βενέτσια, του Κούνιο )&  εχει συζητηθεί και η κοινότητα των Εβραίων Ρωμανιώτών στα  Ιωαννίνα (πχ Τελευταία Συγγνώμη) 

Ελάχιστα, ωστόσο, έχουν γραφτεί για την εβραϊκή κοινότητα της Αθήνας που ήταν σχετικά περιορισμένη.

Ο συγγραφέας με εναν τρόπο δροσερό φωτίζει αυτήν τη σχετικά άγνωστη πτυχή, συμπλέκοντας το δράμα του Λιμού με τον διωγμό των Εβραίων.
         Η ιστορία μας αφορά στους μικρούς, καθώς στο επίκεντρο έρχονται δυο φτωχές Εβραιοπούλες που ζουν ως ψυχοκόρες σε κάποιες μεσοαστικές οικογένειες.Η φιλιά τους είναι ζέστη κι ενδιαφέρουσα.

     Παρακολουθούμε λοιπόν την επίδραση της Κατοχής στους απλούς ανθρώπους που είδαν τη ζωή να μεταλλάσσεται σε μια κόλαση ακατανόητη,  υποβάλλοντας τους σε πολύπλοκα αδιέξοδα επιβίωσης και συνείδησης.
Η καθημερινή επιβίωση, ο αθόρυβος ηρωισμός αντάμα με τη γενναία και την οργανωμένη Αντίσταση.
Άνθρωποι απτοί, της διπλανής πόρτας με χαμηλόφωνο μεγαλείο κάτω από τη σκιά ενός απάνθρωπου κατακτητή...
Πρόσωπα μυθιστορηματικά συναλλάσσονται με ιστορικά όπως ο οι αντάρτικες ομάδες στο Καρπενήσι, ο Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός και ο ραββίνος Ηλίας Μπαρζιλάι ,που παρακολουθήσαμε την η αγωνιώδη φυγάδευσή του.
            Σε αυτήν την οπτική, με πρωταγωνίστρια τη γιαγιά της οικογένειας είχε κινηθεί το επίσης χαμηλών τόνων μυθιστόρημα της Μαρίας Μηλιαρά "Θέλω Να Σε Τρομάξω", όπου πάλι υπογραμμίζεται η τρυφερή σχέση γιαγιάς κι εγγονού κι η αποφασιστική επίδραση της τρυφερής γηραίας φιγούρας στην άγουρη ψυχή ενός εγγονού -μέσα στην ίδια την Κατοχή, όμως.
     Θέλω να σταθώ στο κομμάτι του σήμερα. Είχε πολύ ενδιαφέρον το εύρημα του εφήβου που παρασύρθηκε.

Θυμάμαι ότι παρεμφερή προβληματισμό είχε καταθέσει από τηλεοπτική προσέγγιση ο Γιώργος Καπουτζίδης στην κοινωνική του σειρά Εθνική Ελλάδος.
Κι εκεί η ρίζα του εκφαδισμού ήταν ο θυμός και διαταραγμένες οικογενειακές σχέσεις κηλιδωμένες από την  ενδοοικογενεική βία.
Αυτη η βία της οικιακής ζωής κι η ευρύτερη βία που δέχεται ο Έλληνας εκτονώνεται στο κοινωνικό σύνολο& τον εκφασίζει.
        Η μοναδική μου ένσταση είναι πως στο βιβλίο τούτο το κομμάτι της καθημερινότητας παραμένει ημιτελές.
Δεν παρακολουθούμε τις ζυμώσεις και τις παρέες που έκαναν τον έφηβο Ιάκωβο να πάρει λάθος δρόμο.
   Η δε λύση έρχεται πολύ εσπευσμένα, χωρίς να χτιστεί επαρκώς.

Τουλάχιστον διατηρεί μιαν ιδιαίτερη συγκινησιακή φόρτιση.
     Παρά την εξαιρετική πρόθεση, του συγγραφέα, δηλαδή, θεωρώ πως δεν αναπτύσσονται επαρκώς οι ψυχικές συγκρούσεις του νεαρού εφήβου.

Δεν αναδεικνύεται αυτή η  μαζική κουλτούρα κ η αφομοίωσης της ατομικοτητας στις εφηβικές συντροφιές που και μέσω στρεβλών προτύπων αποκοιμίζει τη κριτικήν σκέψη ορισμένων νέων , οδηγώντας τους "άβουλα πιόνια" σε σκοτεινές πράξεις.
Δεν αποδίδεται η διαδρομή που οδήγησε τον Ιάκωβο στο μονοπάτι του νεοναζισμού, ούτε η μεταστροφή του.
Είναι λες κι η στροφή του εφήβου Ιάκωβου στον νεοναζισμό δεν είναι το διακύβευμα ,αλλά χρησιμεύει απλά για να δώσει δικαιολογία να γυρίσουμε στις μνήμες της Κατοχής ενώ θα επρεπε να θσχύει το αντίθετο.
Η δική του πορεία παραμερίζεται κι έρχεται στο προσκήνιο η γιαγιά του γεγονός πού μόνο του δεν καλύπτει πλήρως τον "ηθικοπλαστικό στόχο" του έργου.

Ο κοινωνικός χαρακτήρας υποχωρεί μπρος στον ιστορικό
Η ολοκλήρωση της αφήγησης γίνεται διεκπεραιωτικά
    Κατ' εμέ ,αν ο συγγραφέας ήθελε να έχει δώσει κάτι καινοτόμο, θα έπρεπε να εστιάσει ξεκάθαρα στον νεαρό Ιάκωβο και να έχει σταθεί στην πορεία του παιδιού.

 Οι δικές του συγκρούσεις πριν κ αφότου αναμετρήθηκε με την ιστορική αλήθεια είναι το ζητούμενο αφού σήμερα η αγωνία είναι η ροπή της νεολαίας προς τη λήθη και η δική της αφύπνιση είναι ο απώτερος στόχος.
Αυτό δεν αναδεικνύεται επαρκώς 
Παρ'όλαυτα η απλή δομή του βιβλίου, κι ο ευχάριστος τρόπος που κυλά το καθιστούν ιδανικό ανάγνωσμα για εφήβους που δεν είναι εξοικειωμένοι ακόμη με όλες τις αλήθειες της Κατοχής και θα μάθουν πολλά.
Ίσως προβάλλει πεπερασμένο για έναν αναγνώστη ενημερωμένο , όμως το προτείνω για το πλαίσιο μιας σχολικής βιβλιοθήκης.
Η ανάδυση του νεοναζισμού κι η παρείσφρησή του σε νεανικούς κύκλους είναι ζήτημα που η νεανική Λογοτεχνία οφείλει να αναδείξει.
Ο Εγγονός της Άννας μπορεί να υπηρετήσει αυτόν τον σκοπό παρέα με άλλα αντιφασιστικά νεανικά βιβλία όπως τα ρηξικέλευθα για την εποχή τους Τέρατα Του Λόφου,Το Αγόρι Με τη Ριγέ Πιτζάμα κ πολλά παιδικά αντιπολεμικά βιβλία που οφείλουν να γίνουν περισσότερα...

ΦΙΛΙΠ ΚΕΡΡ, Φοβού Τους Δαναούς, εκδ Κέδρος

  Φοβού Τους Δαναούς,Philip Kerr
                                                                               Είδος: Αστυνομικό/Ιστορικό
                                                                               Βαθμολογία: 9/10

Πρωτότυπος τίτλος:Greeks Bearing Gifts
Εκδόσεις: ΚΕΔΡΟΣ

Τον Μάιο του 2018 σίγησε για πάντα η πένα του Βρετανού συγγραφέα Φίλιπ Κερρ, βυθίζοντας στη θλίψη τους απανταχού βιβλιόφιλους.Στάθηκε ιδαίτερα αγαπητός στο ελληνικό κοινό-ιδίως για τη σειρά των αστυνομικών βιβλίων με πρωταγωνιστή τον αντιφατικό Γερμανό ντέτεκτιβ ,Μπέρνχαρντ Γκούντερ και στο φόντο του Β Παγκοσμίου Πολέμου.
        Θαρρείς κι ο Kerr διαισθάνθηκε το επερχόμενο τέλος του, έκλεισε τον κύκλο του ξεχωριστού του Μπέρνι, τοποθετώντας την τελευταία του περιπέτεια στην Ελλάδα για να...διερευνήσει με τον δικό του τρόπο τη βρόμικη υπόθεση Μαξ Μέρτεν και τη λεηλασία της εβραικής κοινότητας λίγο πριν τη μεταφορά των "Ελλήνων Εβραίων" στο Άουσβιτς...

                         

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
1957: Ο Μπέρνι Γκούντερ, στα 56 του πια, πασχίζει να επιβιώσει στη μεταπολεμική Γερμανία , με άλλο όνομα (Κρίστοφ Γκραφ) και μια εργασία έντιμη κι αρκούντως θλιβερή, διαποτισμένη θάνατο.
Με την αγωνία μην αποκαλυφθεί η αληθινή του ταυτότητα, ο Μπέρνι μπλέκεται- ερήμην του- στα γρανάζια μιας απάτης, η οποία καταλήγει σε συνεργασία με έναν άλλοτε ναζιστικό παράγοντα.
Από τη νέα θέση του πραγματογνώμονα μιας κολοσσιαίας ασφαλιστικής εταιρείας,ο Μπέρνι θα καταφθάσει στην Αθήνα για να διερευνήσει μια ύποπτη υπόθεση ενός ναυαγίου στις ακτές της Πελοποννήσου.
Τα πράγματα θα περιπλακούν όταν θα βρεθεί ένα πτώμα με εξορυγμένους οφθαλμούς...
Απέναντι στον Γκούντερ θα σταθεί ένα από τα πιο ωραία δείγματα ελληνικής αξιοπρέπειας, ο Υπαστυνόμος Σταύρος Λεβέντης που  διψά για δικαιοσύνη και δικαίωση της βασανισμένης χώρας του.
Ο Μπέρνι θα βρεθεί στα χνάρια μιας ιστορίας που πηγάζει από το ολοκαύτωμα της σεφαραδίτικης κοινότητας Θεσσαλονίκης υπό τη σκιά του σαδιστή Αλόις Μπρούνερ και το άρπαγα Μαξ Μέρτεν.
Ανάμεσα σε όλα θα αναδυθεί και μια υπόθεση λαθρεμπορίου στις παρυφές της κατασκοπίας..., που φτάνει μέχρι το πραξικόπημα του Νάσερ και τη μυστική δράση της ισραηλινής Mosand.
Κι όσο ο Μπέρνι διερευνά διαρκώς ν'έα πρόσωπα θα μπουν στο κάδρο.
Πλάι στον Μπέρνι, η γοητευτική δικηγόρος Έλλη θα αφυπνίσει τη συμαισθηματική πλευρά της καθημαγμένης ψυχής του Μπέρνι...
Πίσω από όλα, τελικά, θα αναδειχθεί η ενδοτικότητα της ελληνικής κυβέρνησης μπρος στο πλαστό όνειρο μιας ακριβοπληρωμένης ΕΟΚ, που αντικατέστησε τα δίκαια ενός μαρτυρικού λαού,
κι η εν γένει προστυχιά μιας ψευδεπίγραφης ειρήνης, στο όνομα της οποιας αμνηστεύθηκαν ναζί εγκληματίες πολέμου μέσα στο περιβόητο θαύμα του Κόνραντ Αντενάουερ...

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Η όγδοη -και αναπόφευκτα τελευταία- περιπέτεια του Γερμανού Μπέρνχαρντ Γκούντερ είναι...βαθιά "ελληνική", κι αυτό ήδη διαφαίνεται από τον ευφυή τίτλο, που τον έλκει από την Ιλιάδα του Ομήρου:
"Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας!" ανέκραξε ο ιερέας του Απόλλωνα, Λακόων, που, μαζί με την Κασσάνδρα, προειδοποίησε εις μάτην τους πολιορκημένους Τρώες για την κρυμμένη απειλή στον Δούρειο Ίππο που έφερναν οι Αχαιοί!
Μια αντίστοιχα επικίνδυνη παγίδα καλείται να αποκρυπτογραφήσει, τώρα, ο Μπέρνι στην τραχιά Ελλάδα που παραπαίει ανάμεσα στος πληγές του Εμφυλίου κι έναν άτσαλο οραματισμό για συμμετοχή στην Ε.Ο.Κ., σε μια ψευδαίσθηση προόδου.
     Αυτή η περιπέτεια είναι ίσως το πιο πνευματώδες βιβλίο της σειράς με τον Μπέρνι, με οξυδερκέστατους παραλληλισμούς και αντιπαραβολές.
Χιούμορ αιχμηρό, απολαυστικό, ενίοτε σπαρταριστό, αλλά συνάμα, απαιτητικό- με αναφορές σε υστερόγραφα της Ιστορίας και της Λογοτεχνίας.
Σίγουρα οι αναφορές του Κερρ απαιτούν γνωστική ετοιμότητα εκ μέρους του αναγνώστη, και τα επεξηγηματικά σημειώματα της μετάφρασης είναι οπωσδήποτε διαφωτιστικά.
Από λογοτεχνικής απόψεως, είναι το πιο δουλεμένο από τα 8 βιβλία της σειράς.
     Κατά τα άλλα, έχουμε και στο "Φοβού τους Δαναούς" τον ιδανικό συγκερασμό μυθοπλασίας, μυστηρίου και ιστορικής πραγματικότητας-με τα υπαρκτά πρόσωπα να συναλλάσσονται "επί ίσοις όροις"- και σε πιστή απόδοσή τους- με τους φανταστικούς χαρακτήρες, σε ένα αξεδιάλυτο σύνολο
Με  το γνώριμο αυτό στιλ του ο ΚΕΡΡ εκκινεί ξανά από μια ήσσονα υπόθεση για να θίξει μια πολύπλοκη ιστορία εξαπλώνοντας γεωγραφικά κ θεματολογικά την πλοκή του.
Αν και στην Ελλάδα της φριχτής Κατοχής διεπράχθησαν άφατης αγριότητας εγκλήματα από τις δυνάμεις της τριπλής κατοχής- με κορυφαία τον Λιμό, τις αψυχολόγητες εκτελέσεις και πολλαπλά ολοκαυτώματα (Δίστομο Καλάβρυτα, Κομμένο Άρτας,Κάνδανος, Ανώγεια,Χορτιάτης) ο ΦΙΛΙΠ ΚΕΡΡ εστιάζει αποκλειστικά στην εξόντωση των Εβραίων της Θεσσαλονίκης- ζήτημα με πιο βαθιές πολιτικές και διεθνοποιημένες προεκτάσεις...
Είναι γνωστό ότι στα πλάισια του Ψυχρού Πολέμου και της καπιταλιστικής ανάπτυξης, η Δύση ξέχασε "πολύ εύκολα" τα αποτρόπαια εγκληματα πολλών κορυφαίων προσώπων της ναζιστικής ελίτ.Αυτό εκφράστηκε περισσότερο από αλλού στην Ελλάδα όπου τα ηνία έλαβαν με τη βία η βασιλική οικογένεια και η Δεξιά
Δεν ξεφεύγουν από την κριτική κι ενίοτε υπαινικτική πένα του Φίλιπ Κερρ το γεγονός ότι μεθοδεύσεις τους σε συνδυασμό με την αντικομμουνιστική υστερία άφησαν ατιμώρητους ναζί εγκληματίες και ντόπιους συνεργάτες τους, που αιματοκύλησαν την Ελλάδα..
Παρουσιάζει και ιδεολογικό ενδιαφέρον η πολιτική οπτική του Κερρ για την πολυτάραχη δεκαετία του 50 στην Ελλάδα, όπως την εξέφρασε ο Μπέρνι Γκούντερ και δευτερευόντως άλλοι ήρωες του στο Φοβού Τους Δαναούς:
Καθότι Βρετανός, ο Φίλιπ Κερρ βρίσκει την ευκαιρία να εκφράσει την απαξίωσή του για τον κομμουνισμό, όχι όμως υπό το συντηρητικό πρίσμα του μοναρχικού αλλά εκφράζοντας σαφή προσκόλληση στον πραγματισμό του Αστικού Κοινοβουλευτισμού! Αυτόν, άλλωστε, τον κηρύττει σε κάθε ευκαιρία ο Μπέρνι Γκούντερ και μου θύμισε λίγο την θέση του Βρετανού Ιστορικού Μαρκ Μαζάουερ, που έχει επίσης γράψει συγγράμματα για την ταραχώδη διαδρομή της Ελλάδας στον Β'ΠΠ και  γενικότερα τον 20ο αιώνα!
Ωστόσο οι πολιτικοί υπαινιγμοί του ΚΕΡΡ στέκονται, απερίφραστα επικριτικοί απέναντι στην ολέθρια παρουσία της Μοναρχίας στην Ελλάδα, καθώς και στον αμφιλεγόμενο ρόλο των ανακτόρων και της Δεξιάς του Καραμανλη στο πολυπλοκο πολιτικό σκηνικό, με αιχμή του δόρατος την ύποπτη στάση του(ς) στην αμνήστευση του χασάπη Μέρτεν, του Αλόις Μπρούνερ κι άλλων ναζί που εκρίζωσαν την εβραική κοινότητα της Θεσσαλονίκης, υπεξαιρώντας αμύθητα ποσά.
Το βιβλίο του Κερρ είναι μια καλή αφορμή για καθέναν που ζητά την ιστορική αλήθεια να αναζητήσει κι άλλες πηγές όπως "Έλληνες Στο Άουσβιτς" της Τομαή, "Υπόθεση Αλόις Μπρούνερ" του Σπύρου Κουζινόπουλου και πλήθος μαρτυριών όπως του Slomo Venezia(Sonderkommando), του Κούνιο, του Έρικ Σεβίλλα και το Θεσσαλονίκη η Πόλη των Φαντασμάτων του Mazaower σχετικά με την εβραική κοινότητα της Θεσσαλονίκης.Αντάμα και πολύ ενδιαφέροντα ιστορικά μυθιστορήματα όπως το "Κάποτε στη Σαλονίκη" της Κράλλη και Το Άγαλμα Στη Σοφίτας" της Πασχαλίας Τραυλού που θίγει το ζήτημα με συναίσθημα κι ωριμότητα.
Αυτό είναι το πλάισιο της τελέυταίας περιπέτειας του αγαπημένου μας Γερμανού ντέτεκτιβ!
             Ο Μπέρνι Γκούντερ,λοιπόν, τσακισμένος απο τον πόλεμο και την προσπάθεια να ξεπλυθεί από αυτόν σε Λατινική Αμερική και Γερμανία, επανέρχεται με μια απρόσμενη συγκυρία σε ένα γνώριμο παρελθόν, που του θυμίζει πως "κανένας Γερμανός της γενιάς του δεν μπορεί να δηλώνει ολότελα αθώος κι αδαής σε αυτόν τον πόλεμο"
Κάπως έτσι, ο Μπέρνι ανακαλύπτει την Ελλάδα μας και συναντιέται με το βρόμικο παρασκήνιο εκρίζωσης της πολυπληθέστερης εβραικής κοινότητας μετα την Πολωνία....
     Πουθενά, πάντως, ο Μπέρνχαρντ Γκούντερ δεν προβάλλει τόσο... Γερμανός όσο στο "Φοβού Τους Δαναούς":
           Ενώ η αντίθεσή του προς τον Ναζισμό και το αποτρόπαιο όραμά του αποξένωνε τον Γκούντερ κ τον απομόνωνε απο τον περίγυρό του, η Ελλάδα- με τις χαοτικές αντιθέσεις της κ το φλογερό ταμπεραμέντο- τού...επιστρέφει τη γερμανική του αυστηρότητα. Απέναντι στο ηλιόλουστο, αλλά και πιο... πρωτόλειο περιβάλλον της μητρόπολης των Βαλκανίων, η ματιά του Γκούντερ σαρώνει με καχυποψία τεκταινόμενα και συμπεριφορές, σχολιάζοντας φλεγματικά την ανεμελιά και την απειθαρχία ενός ανυπότακτου λαού με διαχρονικές παθογένειες κι αρχαίες αρετές.
Όλα αυτά συνθετουν ένα λίγο οδυνηρό πορτρέτο της μετεμφυλιακης Ελλάδας , που σίγουρα μάς πληγώνει αλλά αρθρώνει αλήθειες πιθανόν..."ενοχλητικές"!Αναπαράγονται ωστόσο κάποια στερεότυπα κι η παράξενη συγγραφική εμμονή του Φίλιπ Κερρ να παρουσιάζει πολλά πρόσωπα στη χώρα μας με ελλειμματική υγιεινή.Ωστόσο υπερτονισμένη παραμένει η αγάπη στο γυναικείο φύλο κι η εξωραισμένη εκδοχή του.
Το θετικό εδώ είναι πως ο Φίλιπ Κερρ δεν καταφεύγει στην κολακεία του ελληνικού κοινού, αλλά παρουσιάζει μια εντιμότητα γύρω απο το πώς βλέπει την Ελλάδα, διατηρώντας κ μια φυσικότητα στον ήρωά του.
       Αν κι η έμφαση στα μειονεκτήματα των Ελλήνων, είναι κατι που συναντήσαμε ξανά (και στη δεύτερη περιπέτεια του Κερρ με τον προπονητή Μάσον ίσως είχε αγγίξει την υπερβολή) η ιστορική εγκυρότητα και ο εν γένει κυνισμόςτου Γκούντερ στο "Φοβού Τους Δαναούς", λειαίνει τις αιχμές κι αφήνει στον απόηχο μιαν αγάπη στη χώρα μας!
Επίσης ο συγγραφέας δεν παραλείπει μια περιήγηση από τα γραφικά στενά της Πλάκας μέχρι τις πολυτέλειες της Πλατείας Συντάγματος και τη γραφική Ερμιόνη 

           Αξιοσημείωτο στοιχείο ως προς τον καθεαυτό μύθο στο "Φοβού τους Δαναούς" είναι τα συμπαθή πρόσωπα.
Έτσι, ο suis generis Αχιλλέας Γιαρλόπης(!) συνοψίζει τον καιροσκοπισμό και την ικανότητα επιβίωσης ενός Οδυσσέα, διατηρώντας, ωστόσο μια καλοπροαίρετη ψυχή.Ο Σπύρος Ρέππας πάλι είναι ο αμιγής απατεωνίσκος, ενώ η Έλλη προσωποποιεί το γυναικείο κάλλος που τόσο ανύψωσε κι η αρχαιοελληνική Γλυπτική λαξεύοντας το μέτρο στο μάρμαρο.
Ανάμεσα σε όλους δεσπόζει -κατά μία έννοια- αντίπαλον δέος του Γκούντερ στην Ελλάδα, ο Σταύρος Λεβέντης - το ελληνικό του αντίστοιχο, ιδανική προσωποποίηση του επιθέτου του:
Ο Υπαστυνόμος Σταύρος Λεβέντης πασχίζει να διατηρήσει την ακεραιότητά του και το ηθικό του ανάστημα μέσα σε ένα ρευστό, αιματοβαμμένο σκηνικό πολιτικών παθών και ένα παρακράτος που λειτουργεί με τη δωροδοκία, τη διαφθορά και την υποτέλεια, ακριβώς όπως ο Μπέρνχαρντ Γκούντερ πάσχιζε να μην αφομοιωθεί από το δολοφονικό, ναζιστικό κράτος, τα χρόνια της χιτλερικής παντοδυναμίας
Ο αναγνώστης που έχει παρακολουθήσει την πορεία του Μπέρνι μπορεί να βρει αντιστοιχίες και να γοητευτεί εξίσου κ από τους δυο στη σκακιστικών όρων ηθική τους μονομαχία!
Ίσως αυτή η αντιπαράθεση έκλεισε λιγάκι απότομα κι απρόσωπα, χωρίς τον πνευματώδη τρόπο που ξεκίνησε.
Η ερωτική ιστορία πάλι έχει μια πειστική κατάληξη συμβατή προς τη γενικότερη εξέλιξη αυτού του χαρακτήρα.
           Τούτο το όγδοο βιβλίο του Φίλιπ Κερρ είναι, σίγουρα, πασπαλισμένο από μια ενισχυμένη αχλύ λυρισμού, που ενισχύει και τη λογοτεχνική του ομορφιά.
        Είναι σίγουρα ένα βιβλίο όπου περισσότερο κυριαρχεί το πολιτικό παρασκήνιο παρά η καθεαυτή δράση, ενώ δίδεται κι ένα ηθικό στίγμα -όλης της σειράς ίσως- στον εξαίσιο διάλογο Μέρτεν και Γκούντερ, που πραγματεύεται το απώτερο φιλοσοφικό δίλημμα στην πορεία καθενός μας...
Η τελευταία μας εικόνα από τον λατρεμένο μας Μπέρνι Γκούντερ είναι από το κορυφαίο  μνημείο των Αιώνων που συμβολίζει όσο τίποτα το πέρασμα του πανδαμάτωρα χρόνου πάνω από το γήινο κλέος, τονίζοντας ,με μια λαβωμένη περηφάνεια, τη ματαιότητα των ανθρώπινων...
           Είναι μια παράξενη "αιωνιότητα" που κέρδισε στα λογοτεχνικά δρώμενα κι αυτός ο τόσο ξεχωριστός , αντιφατικός ήρωας του Κερρ, παραμένοντας πιστός τουλάχιστον στην Ηθική του- κι ας μετρά πληγές κι αποπροσανατολισμένα βήματα κάποιες στιγμές.
Είναι ο απόηχος της μάχης που έδωσε ο Γκούντερ μέσα στην κτηνωδία ενάντια στο "κτήνος" που παραμόνευε και τον ίδιο, για να παραμείνει τελικά "τόσο αμαρτωλός κι ωραίος, τόσο ...άνθρωπος".

Είναι ιδιαίτερη συγκίνηση για μας τους Έλληνες αναγνώστες που ο Μπέρνχαρντ Γκούντερ μας αποχαίρετα κάτω από τη σκιά του Παρθενώνα ως φόρο τιμής στη χώρα μας- αντιφατική όσο ο αγαπημένος μας αυτός ηρωας.

Οι Εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ εχουν ενημερώσει οτι επίκειται η μεταφραση και κυκλοφορία 2 ακόμη βιβλίων από την πολύτιμη παρακαταθήκη του PHILIP KERR,

          Πρωτο θα είναι το Metropolis

Προέρχεται απο τα 1928 όταν ο Μπέρνι εργάζεται ακόμη για την Αστυνομία.

Στα αποκαίδια του ΑΠΠ ο οξυδερκής Γκούντερ αντιμετωπίζει έναν serial killer που δολοφονεί ανάπηρους πολέμου οι οποίοι ζητιανεύουν στους δρόμους του Βερολίνου και λαβώνουν το ναζιστικό όραμα της άρειας τελειότητας...

Επόμενο θα είναι το PRUSSIAN BLUE

Mια υπόθεση ενός Γερμανού παράγοντα της STAZI φέρνει στην επιφάνεια μια σκοτεινή δολοφονία που συνέβη το 1939 στο θερινό καταφύγιο του Αδόλφου Χίτλερ στο Ομπερσαλτσμπεργκ όπου ο Μπέρνχαρντ Γκούντερ είχε κληθεί για να την εξιχνιάσει.

Ο ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΣΕΛΙΔΑΣ ΜΑΣ ΣΤΟΝ ΦΙΛΙΠ ΚΕΡΡ

Ο ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΣΕΛΙΔΑΣ ΜΑΣ ΣΤΟΝ ΦΙΛΙΠ ΚΕΡΡ